Кіріспе

buitenplaats (сөзбе-сөз "сырттағы орын") - Нидерландыда бай қала тұрғындарының жазғы резиденциясы. XVII ғасырдағы Голландияның алтын дәуірі кезінде голландиялық қалалардағы көптеген саудагерлер мен қала әкімшілері өте бай болды. Олардың көбі алдымен жалға алу үшін, негізінен, ауыл иелігін сатып алды, бірақ көп ұзамай онда жай айларында ғана пайдаланылатын үйлер салына бастады.

Тарих

Buitenplaatsen немесе buitenhuizen суретті аймақтарда, қаладағы иесінің үйінен оңай қол жетімді және олар таза су көзіне жақын орналасқан. Бай отбасылардың көпшілігі балаларды жаз бойы қалалардың шіріген каналдарынан және холера мен басқа да аурулардан қашу үшін buitenhuizen-те ұстайды. Бөтенеушіндер қиратылғанмен, олардың мысалдары әлі күнге дейін Вехт өзені, Амстель өзені, Кенемерлендтегі Спаарне, Влиет өзені және Вассенаарда бар. Кейбіреулері бұрынғы көлдердің (қазіргі полидерлер) жанында, мысалы, Watergraafsmeer және Beemster сияқты әлі де бар, олар да танымал болды. 19 ғасырда су шаруашылығының жақсаруымен жаңа аймақтар модаға айналды, мысалы Утрехт тау жотасы (Utrechtse Heuvelrug) және Арнем айналасындағы аймақ. Buitenplaatsen көбінесе қамалдармен шатастырылады; алайда, қамал әдетте ортағасырлық дәуірден басталады және әдетте ақсүйектермен құрылады және иеленеді, ал buitenplaatsen негізінен 17 ғасырдың аяғы мен 18 ғасырдың басында жаңадан бай буржуазияға тиесілі. Көптеген вандерхуизендер голландтар көтерілісі кезінде қираған бұрынғы қамалдардың қираған жерлеріне салынған. Иесі атауды қабылдап, өзіне ақсүйектілік белгісін берді. Алғашқы ағылшындық ауыл үйлері сияқты, buitenhuizen тек жазғы уақытта пайдаланылды. Бай иелері күзде Амстердам, Утрехт, Лейден, Гаага, Харлем, Дордрехт және басқа да көрнекті қалаларға оралды. XVIII ғасырдың аяғында бұл жерлер бір-бірімен қатар, өзеннің жағалауында орналасқан. Уильям Томас Бекфорд өзінің хаттарын үйге Grand Tour-дан үйге қайтарып, Амстердамнан Утрехтке дейін трекшуитпен саяхаттап, 1780 жылы 2 шілдеде үйге хат жазды. Олардың саны таңғалдыратын: Амстердамнан Утрехтке дейін, толығымен отыз миль, біз басқа ештеңе көрдік емес, бірақ шексіз даңғылдар мен қатты партерлер, қартайған қыздың жұмыс сөмкесі сияқты өрнектермен таңбаланған және гүлденген ". Бауденпласттың негізгі бөлігі - билер үйі, онда иесі мен оның отбасы тұратын. Оның айналасында фонтандар мен мүсіндер орнатылған бақ бар еді. Көбінесе экзотикалық өсімдіктер өсірілген оранжерея, құс үйі немесе қабыршақтар салынған үңгірлер болған. Бұл орын көбінесе фермамен немесе орманмен байланысты болған. XIX ғасырда buitenplaatsen заманынан тыс болды, сондай-ақ оларды жазғы уақытта ғана пайдалану өте қымбат болды. Кейбір өңірлерде buitenplaatsen мүлдем жоғалып кетті, ал басқа өңірлерде, мысалы, Вехт пен Кенмерландта олар әлі де бар. Көпшілігі тұрғын үй құрылысына, инфрақұрылымдық өзгерістерге (Викермеердің көп бөлігі Солтүстік теңіз каналы астында) және көп пәтерлі ғимараттарға жол ашу үшін бұзылды. Тіпті Хофвик жағдайында да, оның тұрғындары өте танымал болғандықтан, үй бүгін мұражай болып табылады, бұл жер 20-ғасырдың басында темір жолға жол ашу үшін тегістеліп тасталды. Көбінесе көше атауы немесе саябақ атауы ескі үйді еске түсіреді (мысалы, Грендаал саябағы). Алайда, олардың көпшілігі әлі күнге дейін тұрып жатқандықтан, көпшілігі көпшілікке ашық емес, бірақ әдетте жыл бойы емес.