Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс-американ музыколог (1893-1988) Вилли Апель (10 қазан 1893 - 14 наурыз 1988) - неміс-американ музыколог және музыкаға арналған бірқатар кітаптардың авторы. Оның ең маңызды басылымдары арасында 1944 жылы шыққан "Гарвард музыка сөздігі" және "Француздық дүниежүзілік музыка XIV ғасырдың аяғында" бар.
German American musicologist (1893–1988)
Willi Apel (10 October 1893 – 14 March 1988) was a German American musicologist and noted author of a number of books devoted to music. Among his most important publications are the 1944 edition of The Harvard Dictionary of Music and French Secular Music of the Late Fourteenth Century.
Өмір және мансап
Апель Батыс Пруссияның Кониц қаласында, қазіргі Польшаның Чойница қаласында дүниеге келген. 1912-1914 жылдары, одан кейін 1918-1922 жылдары Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Веймар Германиясындағы әртүрлі университеттерде математика оқыды. Оқу барысында музыкаға қызығушылық танытып, фортепиано сабақтарын өткізді. Содан кейін ол музыкаға толық уақыт арнады, және негізінен музыка туралы өзін-өзі үйретті. Ол филология ғылымдарының докторы болды . Д. 1936 жылы Берлинде (XV-XVI ғасырлар тоналдығы туралы диссертациямен) және сол жылы АҚШ-қа көшіп барды. 1938 жылдан 1942 жылға дейін Гарвардта сабақ берді, бірақ 1950 жылдан бастап Индиана университетінде жиырма жыл оқыды. 1972 жылы университеттің құрметті докторлық дәрежесін алды. Апелдің 1940 жылдардағы еңбегіне ол редакциялаған "Гарвард музыка сөздігі" (1944) және "Музыканың тарихи антологиясы" (1947-1950), Арчибальд Томпсон Дэвисонмен бірге жазған кітаптар кірді. Оның ұстанымы ортағасырлық, қайта өрлеу және әлемдік музыкаға Моцарт және Бетховен сияқты таныс пәндерге берілгендей көп көңіл бөлу болды; бұл АҚШ-тағы жоғары музыкалық білімге әсер етті. Оның ерте полифониялық музыканың нотациясы туралы кітабы да 1940 жылдары жазылған және әлі күнге дейін осы тақырыптағы маңызды еңбектердің бірі болып табылады. 1950 жылы Апельдің ерте полифониялық жазуға деген қызығушылығы маңызды басылымға, он төртінші ғасырдың аяғындағы француздық зайырлы музыкасына әкелді. 1958 жылы ол репертуар мен оның көздерін толықтай көрсететін, қарапайым ән туралы үлкен еңбек жариялады. 1960 жылдардың басында ол ертедегі клавиатуралық музыкаға арналған басылымдар сериясы - Corpus of Early Keyboard Music (CEKM) баспасын құрды. Жылдар бойы CEKM Иоганн Ульрих Штейгледер, Бернардо Стораче, Питер Корнет және басқалар сияқты танымал композиторлардың музыкасын ұсынды, сондай-ақ 16-ғасырдағы Янц Люблинаның таблитурасы сияқты түрлі маңызды қолжазбалардың заманауи басылымдарын қамтыды. Апель CEKM бас редакторы болды және жалпы он томды редакциялады; оның шәкірттері ондаған басқасын ұсынды. 1967 жылы баспаға "Geschichte der Orgel und Klaviermusik" кітабы шықты, ол клавиатуралық музыка тарихы туралы үлкен еңбек. 1972 жылы ағылшын тіліндегі аудармасы (Ханс Тишлер) жарық көрді. Апельдің соңғы кітабы 1973-81 жылдардағы очерктер жинағы болды, барлығы 17-ғасырдағы итальяндық скрипка музыкасына арналған. Вилли Апел 94 жасында Индиана штатының Блумингтон қаласында қайтыс болды.
Apel was born in Konitz, West Prussia, now Chojnice in Poland. He studied mathematics from 1912 to 1914, and then again after World War I from 1918 to 1922, in various universities in Weimar Germany. Throughout his studies, he had an interest in music and taught piano lessons. He then turned to music full time, and essentially taught himself about musicology. He received his Ph. D. in 1936 in Berlin (with a dissertation on 15th and 16th century tonality) and immigrated to the US the same year. He taught at Harvard from 1938 to 1942, but moved on to spend twenty years at Indiana University beginning in 1950. In 1972 he was awarded an honorary doctorate by the university. Apel's work of the 1940s included books of broad scope, such as The Harvard Dictionary of Music (1944), which he edited, and Historical Anthology of Music (1947–1950, co authored with Archibald Thompson Davison). His approach was to give as much attention to Medieval, Renaissance and world music as was given to familiar subjects such as Mozart and Beethoven; this influenced the higher music education in the US. His book on the notation of early polyphonic music was also written in the 1940s, and still serves as one of the essential works on the subject. In 1950 Apel's interest in early polyphonic notation resulted in an important edition, French Secular Music of the Late Fourteenth Century. In 1958 he published a large work on plainchant, which provided a comprehensive guide of the repertoire and its sources. In early 1960s he founded the Corpus of Early Keyboard Music (CEKM), a series of editions devoted to early keyboard music. Over the years, CEKM presented the music of less known composers such as Johann Ulrich Steigleder, Bernardo Storace, Peeter Cornet, and others, and also included modern editions of various important manuscripts such as the 16th century Jan z Lublina tablature. Apel was the general editor for CEKM and edited a total of ten volumes; his pupils provided dozens more. 1967 saw the publication of Geschichte der Orgel und Klaviermusik, a large work on the history of keyboard music. An English translation (by Hans Tischler) appeared in 1972. Apel's last book was a collection of essays from 1973–81, all dedicated to Italian violin music of the 17th century. Willi Apel died at age 94 in Bloomington, Indiana.