Кіріспе

Неміс туған музыкатанушы

Кристоф Вольф (24 мамыр 1940 жылы туған) – неміс музыкатанушысы. Ол Иоганн Себастьян Бахтың музыкасы, өмірі және оның заманы туралы еңбектерімен әйгілі. Кристоф Вольф – Гарвард университетінің зейнеткер профессор және 1976 жылдан бері осы университеттің оқытушысы, ал 2001 жылдан 2014 жылға дейін Лейпцигтегі Бах мұрағатының директоры болды.

Өмір және мансап

Ол Солинген қаласында дүниеге келген, теолог Ханс Уолтер Вольфтің ұлы. Ол Берлин, Эрланген университеттерінде және Фрайбург музыка академиясында орган мен тарихи пернетақта аспаптарын, музыктану және өнер тарихын оқыды. 1963 жылы орындаушы дипломын, ал 1966 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Вольф 1976 жылы Гарвард университетінің профессоры болып тағайындалғанға дейін Эрланген, Торонто, Принстон және Колумбия университеттерінде музыка тарихын оқытты, содан кейін 2014 жылы зейнетке шықты. Ол 2010 жылдан 2018 жылға дейін Джульярд мектебінің аспирантура факультетінде жұмыс істеді. Америка өнер және ғылым академиясының, Америка философиялық қоғамының, Саксония ғылым академиясының және Моцартты зерттеу академиясының (1996-2006 жылдары төрағалық етті) мүшесі, сондай-ақ 2015 жылдан бері ғылым мен өнерге сіңірген қызметі үшін "Pour le Mérite" орденінің иегері. Ол Германияның Фрайбург университетінде құрметті профессор атанды.

Басылымдар мен БАҚ

Оның кітаптарына Бах: Өмірі мен музыкасы туралы эсселер (Кембридж, 1991), Моцарттың реквиемі (Беркли, 1994), Жаңа Бах оқырманы (Нью-Йорк, 1998), 2001 жылы Пулитцер сыйлығының финалисі атанған Иоганн Себастьян Бах: Білімді музыкант (Нью-Йорк, 2000) және Бахтың музыкалық әлемі: Композитор және оның шығармалары (W. W. Norton, 2020) кіреді. 2013 жылы оның "Моцарт өмірінің бастауы" атты еңбегі ASCAP Димс Тейлор сыйлығын жеңіп алды. Вольф Бахтың "Фуга өнері" туындысы туралы "Desert Fugue" деректі фильмінде сұхбат берді.

Марапаттар мен мойындау

Ол 2004 жылы Ирландиядағы Музыка танымдық қоғамының IRC Харрисон медалімен және 2006 жылы Корольдік музыка академиясы / Кохн қоры Бах сыйлығымен марапатталды. Сондай-ақ, ол 1978 жылы Халықаралық музыкологиялық қоғамның Дент медалімен, 1996 жылы Гумбольдт ғылыми сыйлығымен, 2000 жылы американдық музыкологиялық қоғамның Отто Кинкельдей сыйлығымен – Иоганн Себастьян Бахқа арналған зерттемесі үшін марапатталды; "Білімді музыкант".