Кіріспе
Психология аспирантурасы үшін оқыту моделі Boulder Model деп те аталатын ғалым-практик модельі - қолданбалы психологтарға ғылыми зерттеулер мен ғылыми тәжірибеде негіз беретін аспирантуралар үшін оқыту моделі. Ол бастапқыда Америка психологиялық қауымдастығы (АПА) аккредиттеген клиникалық психология магистранттық бағдарламаларына басшылық ету үшін әзірленді. Дэвид Шаков модельдің алғашқы нұсқасын жасап, оны академиялық қауымдастыққа таныстырды. 1941 жылдан 1949 жылға дейін Шаков модельді негізгі қағидалары одан әрі дамыған бірқатар комитеттерге ұсынды. Бұл модель бастапқы нұсқасынан аз өзгерді, өйткені ол барлық конференцияларда өте жақсы қабылданды. 1949 жылы Боулдер конференциясында клиникалық аспирантура бағдарламаларын оқытудың осы моделі қарастырылды. Мұнда психологиялық қауымдастық пен Америка психологиялық қауымдастығының аккредитациясын алды. Ғылыми-практикалық модельдің мақсаты - АҚШ-тағы клиникалық психологияның ғылыми өсуін арттыру. Ол психологтардың психологиялық теория, далалық жұмыс және зерттеу әдістемесі бойынша білімін дамыту үшін жоғары оқу орындарының бағдарламаларын ұсынады. Ғылыми-практикалық модель клиникалық дәрігерлерді эмпирикалық зерттеулерге өздерінің қолданбалы практикасына әсер етуге мүмкіндік беруге шақырады; сонымен қатар, қолданбалы практика кезінде өздерінің тәжірибелері болашақ зерттеу сұрақтарына әсер етуіне мүмкіндік береді. Сондықтан, осы саладағы ғылыми парадигмаларды үнемі жетілдіріп, жетілдіріп отыру.
The scientist–practitioner model, also called the Boulder Model, is a training model for graduate programs that provide applied psychologists with a foundation in research and scientific practice. It was initially developed to guide clinical psychology graduate programs accredited by the American Psychological Association (APA). David Shakow created the first version of the model and introduced it to the academic community. From the years of 1941 until 1949, Shakow presented the model to a series of committees where the core tenets developed further. The model changed minimally from its original version because it was received extremely well at all of the conferences. At the Boulder Conference of 1949, this model of training for clinical graduate programs was purposed. Here, it received accreditation by the psychological community and the American Psychological Association. The goal of the scientist–practitioner model is to increase scientific growth within clinical psychology in the United States. It calls for graduate programs to engage and develop psychologists' background in psychological theory, field work, and research methodology. The scientist–practitioner model urges clinicians to allow empirical research to influence their applied practice; while simultaneously, allowing their experiences during applied practice to shape their future research questions. Therefore, continuously advancing, refining and perfecting the scientific paradigms of the field.
Тарих
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ардагерлер қызметтен кейін өмірден қанағаттанбаушылықты сезінгенін айтады. Бұл, бір жағынан, "қоңырау шалу шогының" (қазіргі кезде травмадан кейінгі стресс бұзылысы деп аталады) құрбандарын емдеуге арналған клиникалық психологтардың жетіспеушілігіне байланысты болды. Бұл кезде психология негізінен академиялық пән болатын, онда бірнеше мың ғана тәжірибелі дәрігерлер болған. Екінші дүниежүзілік соғыс клиникалық психологияның өсуіне ықпал ету арқылы Боулдер моделінің дамуына да әсер етті. АҚШ-тың әскери психиатрлары "соғыс салдарынан болған психологиялық және психиатриялық жарақаттарды" емдеу үшін психологтардан көмек сұрады (426 б.). модельдің кейіннен I/O психологиясына әсер еткенін мойындады (447 бетті қараңыз).