Кіріспе
Демократиялық нығайту - жаңа демократияның жетілу процесі, ол сыртқы соққысыз авторитаризмге оралуы мүмкін емес және ол елдегі жалғыз қол жетімді үкімет жүйесі ретінде қарастырылады. Бір елде қазіргі демократиялық жүйе "қаладағы жалғыз ойын" болып қалған кезде, яғни елде ешкім белгіленген институттардан тыс әрекет етуге тырыспаған кезде, ел нығайды деп сипатталуы мүмкін. Бұл жағдайда ешқандай маңызды саяси топ демократиялық режимді құлатуға тырыспаса, демократиялық жүйе халықтың басым көпшілігі үшін басқарудың ең қолайлы тәсілі болып саналады және барлық саяси қатысушылар қақтығыстарды қалыптасқан саяси және конституциялық ережелер арқылы шешеді дегенге дағдыланған. 1992 жылдан бері демократиялық елдердің саны диктатуралық елдердің санынан көп болды және бұл сан елдердің бірігуіне байланысты өсіп келеді. Демократиялық нығайту ұғымы дау тудырады, өйткені жаңа демократиялардың жалғасуын қамтамасыз ететін, олардың демократия ретінде жалғасуын "ерекше" ететін факторлардан басқа, жаңа демократияларға болатын нақты нәрсе бар екені анық емес. Көптеген ғалымдар демократияның бірігуіне себепші факторларды түсіндіруге тырысты, бұл саяси ғылымда әртүрлі "бірлесу теорияларының" пайда болуына әкелді. Қалыптаспаған демократия көбінесе ресми, бірақ ара-тұра өткізілетін сайлаудан және клиентелизмнен зардап шегеді.
Democratic consolidation is the process by which a new democracy matures, in a way that it becomes unlikely to revert to authoritarianism without an external shock, and is regarded as the only available system of government within a country. A country can be described as consolidated when the current democratic system becomes “the only game in town”, meaning no one in the country is trying to act outside of the set institutions. This is the case when no significant political group seriously attempts to overthrow the democratic regime, the democratic system is regarded as the most appropriate way to govern by the vast majority of the public, and all political actors are accustomed to the fact that conflicts are resolved through established political and constitutional rules. Since 1992 the number of democratic countries has been greater than the number of dictatorships, and this number continues to grow as countries go through the process of consolidation. The notion of democratic consolidation is contested because it is not clear that there is anything substantive that happens to new democracies that secures their continuation, beyond those factors that simply make it 'more likely' that they continue as democracies. Many scholars have attempted to explain the factors that are responsible for democracies consolidating, which has led to the emergence of different ‘consolidation theories’ in political science. Unconsolidated democracies often suffer from formalized but intermittent elections and clientelism.
Консолидацияның көрсеткіштері
Демократия төмендегі бірнеше немесе барлық шарттар орындалған кезде нығайтылған деп саналады. Біріншіден, демократияның уақыт өте келе тұрақты болуы керек, оның ішінде (бұл тек қана) демократиялық принциптерді сақтау, мысалы, заңның үстемдігі, тәуелсіз сот жүйесі, бәсекеге қабілетті және әділ сайлау және дамыған азаматтық қоғам. Ғалымдар саяси партиялар сайлаушылардың қолдауын жинап, саяси билікке қатысуға ынталандырудың ең басты жолы деп айтады. Саяси партиялардың саяси консолидация арқылы өз елдеріне пайда әкелу мүмкіндігін толық пайдалануы үшін партиялар саяси жариялылықты дамыту үшін өздерінің құрылымдары мен шеңберлерін дамытуы керек. Әлеуметтік-экономикалық факторлар демократиялық нығайтудың негізгі көрсеткіші болуы мүмкін. Экономикалық дамудың күшті болуы бүкіл елде демократиялық идеалдарды арттырады.
Институционализациялау
Кейбір ғалымдар демократияны нығайту процесінде демократияның екінші деңгейлі институттарын құру мен жетілдіру жатады деп санайды. Линц пен Степанның кейбір ғалымдары саяси төзімділік пен институттарға деген сенім демократиялық нығайту үшін маңызды деп санайды.
Еңбек миграциясы
Демократиялық нығаюдың бір кедергісі - дамушы елдердің жоғары білікті жұмысшыларының жоғары табыс пен капиталға бай елдерге көшіп кетуі. Бұл дамушы әлемдегі көптеген жаңа демократияларды тиімді басқаруға байланысты жоғары білікті мамандардың жетіспеушілігіне байланысты проблемалар қалдырады.
Мексика
Мексиканың толыққанды демократиялық ел екендігі көп талқылануға ұшырады, бірақ бұл процесс елде нақты басталды. Мексиканың PRI партиясы 70 жылдан астам авторитарлық билік жүргізгеннен кейін, Мексика саясаты бәсекелестікке, көп партиялы жүйеге айналды. Олардың соттары тәуелсіз және басқа да өкімет органдарының өкілеттігін бақылай алады, ал бұқаралық ақпарат құралдарына цензураның күші біртіндеп азайып келеді. Соңғы саяси нәтижелер, мысалы 2018 жылғы президенттік сайлау, PRI-дің елдегі жалғыз билікті қайта алуы екіталай.
Батыс Еуропа
Жалпы алғанда, Батыс Еуропа елдері толық нығайған демократияның үлгісі болып табылады. Мысалы, Ұлыбритания мен Нидерландының авторитарлық монархияға оралуы екіталай, өйткені олар толық нығайған демократияға тән қасиеттерді қабылдады: заңның үстемдігі сақталады, олар жиі әділ және бәсекелестік сайлау ұйымдастырады және олардың дамыған азаматтық қоғамы бар.