Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lilleshall Hall /l//ɪ//l//.//ʃ//ɔː//l/ - бұл бұрынғы үлкен ауыл үйі және Англияның Шропшир графтығындағы Лиллешалл даласында орналасқан. Оны Серко Лейзер Оперейтинг Лтд. Спорт Англия атынан Бишам Абби және Пласи Брененмен бірге үш Ұлттық спорт орталықтарының бірі ретінде басқарады. Ол Телфорд пен Ньюпорттың арасында орналасқан.
Lilleshall Hall /l//ɪ//l//.//ʃ//ɔː//l/ is a large former country house and estate in the fields of Lilleshall, Shropshire, England. It is run by Serco Leisure Operating Ltd on behalf of Sport England as one of three National Sports Centres, alongside Bisham Abbey and Plas y Brenin. It lies between Telford and Newport.
Ерте тарих
Лильшолл иелігінің негізі, ол шамамен 12 мың теңге, бастапқыда 12-ші ғасырдағы Августиндік негіз болған Лильшолл абатханасының жері болды. Алғашқы Лиллехолл абатшылығының қираған жерлері бүгін ағылшын мұрасы қорғауында. Елі 1539 жылы монастырлар таратылғаннан кейін Уолвергемптонның жүн саудагері Джеймс Левесонға берілді. Оның отбасы, оның ішінде Уолтер Левесон және вице-адмирал Ричард Левесон, оның тікелей желісінің соңғысы, Лиллешалда тек кейде ғана тұратын болса да, олар басқа да көптеген үйлері болғандықтан, ондағы бір үйде тұрды. Елді мекендер ағылшын азаматтық соғысында атақты роялист болған және Аббатхананы қамалға айналдырған, қатаң бомбалауды шақырған алыс туысы Ричард Левесонға өтті. Ол да мұрагерлерді шығара алмағандықтан, Лиллешалл сол кезде Sir William Leveson Gower, 4-ші баронетке, әйгілі саяси династияның негізін қалаушыға, Бат графының қызы Леди Джейн Гранвиллге үйленді. 1703 жылы отбасының тұңғышы Джон Левесон Гоуэр, 1-ші Барон Гоуэр болды. Оның ұлы мен немересі Джон Левесон Гоуэр, 1-ші граф Гоуэр және Гранвилл Левесон Гоуэр, 1-ші маркиз Стаффорд, ағылшын жұртының қатарына көтерілді және 1750-ші жылдардың соңында Лиллешалл ауылындағы 17-ші ғасырдағы үйді ауылдық резиденцияға айналдырған болар. 1818 жылға дейін үйдің жағдайы нашарлай берді, содан кейін ол қиратылды. Ауылдағы бұрынғы Лиллехолл залын, 1930 жылы сатылғанға дейін, әулет алдымен, әрине, жесір үй ретінде сақтап қалды. 1927 жылы ол бұл жерді сатып алды. 1930 жылдан 1939 жылға дейін залда жұртшылыққа ашық ойын-сауық бақтары, ойын-сауық паркі, тар теміржол, шай билері және балалар ойын алаңдары болды. Ол қазіргі тоғыз тесікті гольф алаңына қосымша тоғыз тесікті қосты, оны белгілі гольф алаңының сәулетшісі Гарри Колт жобалады, ол кейіннен Лиллехолл Холл гольф клубы болды. Алайда, 20 жыл бойы фермерлермен жалға алу туралы дау-дамайлар болғандықтан, бұл жол бозауларға әкелді. Ол тіпті неміс дирижаблі Гинденбургтің бағыты жақын жерде болмаса да, ипотека үстінен ұшатынын жарнамалап, қатысуды арттырды; ол дирижабльдің жоқтығын ауа райының нашарлығына байланысты екенін түсіндірді.
The core of the Lilleshall estate, which amounts to , was originally the demesne of Lilleshall Abbey, an Augustinian foundation of the 12th century. The ruins of the original Lilleshall Abbey are protected today by English Heritage. The estate was granted after the Dissolution of the Monasteries to James Leveson, a Wolverhampton wool merchant, in 1539. His family, including Walter Leveson and Vice Admiral Richard Leveson, the last of his direct line, lived in a lodge in the grounds, although they were only occasionally resident in Lilleshall, as they had many other houses. The estates passed to Richard Leveson, a distant cousin who was a prominent Royalist in the English Civil War and fortified the Abbey, inviting a severe bombardment. As he too failed to produce heirs, Lilleshall then passed to Sir William Leveson Gower, 4th Baronet, founder of an illustrious political dynasty, who married Lady Jane Granville, daughter of the Earl of Bath. The first of the family to be ennobled, in 1703, was John Leveson Gower, 1st Baron Gower. His son and grandson, John Leveson Gower, 1st Earl Gower, and Granville Leveson Gower, 1st Marquess of Stafford, progressed further up the ranks of the English peerage and it was probably the latter who converted a 17th century house, in the village of Lilleshall itself, into a country residence in the late 1750s. The lodge lingered on, in a deteriorating state, until 1818, when it was demolished. The former Lilleshall Hall, in the village, was at first retained by the family, probably as a dower house, before being sold in 1930. In 1927 he bought the estate. From 1930 until 1939, the Hall had pleasure gardens open for the public, including an amusement park, a narrow gauge railway, tea dances, and children's playgrounds. He added an additional nine holes on the existing nine hole golf course, designed by the noted golf course architect, Harry Colt, which later became the Lilleshall Hall Golf Club. However, it was not played on for 20 years owing to a rent dispute with farmers that resulted in cattle on the course. He even increased attendance by advertising that the German airship Hindenburg would fly over the estate even when its route was nowhere near; he explained that the lack of an airship was due to bad weather in a self sent telegram.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ойын-сауық бақтары жабылды, әуе шабуылынан қорғаныс салынды және ағаш сыныптар тұрғызылды. Мұнда Челтенхэм әйелдер колледжі де, кейін доктор Барнардоның қайырымдылығы да орналасты, ол ғимаратты жетімдер үйі ретінде қолданды. Бұл кезеңде жер мен бақтар қарқынды өңделген.
At the outbreak of the Second World War the pleasure gardens closed, an air raid bunker was built and wooden classrooms erected. This accommodated both Cheltenham Ladies' College and later Dr Barnardo's charity, who used the facilities as an orphanage. The land and gardens were intensively farmed throughout this period.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген үйлер қираған, Лиллешаль да осы жағдайдан тыс қалмады. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы күйіне қайтару қымбат болды, ал болған әлеуметтік революция оларды басқаруға әлдеқайда қымбат болды. Форд мырза күресін жалғастырды, бірақ 1949 жылы Орталық дене шынықтыру және демалыс кеңесі Оңтүстік Англиядағы Бишам абатханасын толықтыру үшін Англияның солтүстігінде екінші Ұлттық демалыс орталығын құруды талап етті. 1949 жылы залды сату үшін 30 000 фунт стерлинг келісілді, бұл Клемент Аттлидің үкіметінің Оңтүстік Африка халқынан қаржылай сыйға ие болуы мүмкін болды. Содан кейін Форд мырза тағы бір шартты берді, ол және оның отбасы кем дегенде тағы он жыл немесе өлімге дейін осы жерде тұра алады. Спорт орталығын 1951 жылы Елизавета II (сонан кейін Елизавета ханшайым) ашты. Мэрилебон крикет клубының мүшесі Джим Лейн алғашқы күзетші болды. Ол бірнеше крикет курстарын бастады және 1951 жылы желтоқсанда бірінші Крикет жаттықтырушылар конференциясы өтті. Жыл сайын шілдеден қыркүйекке дейін көптеген ірі спорт түрлерінің басқарушы органдары үшін жазғы мектептер өткізілді, соның ішінде крикет, садақ ату, жеңіл атлетика, фехтование, дзюдо, ауыр атлетика, баскетбол, футбол, нетбол және теннис. 1974 жылы орталық Спорт кеңесіне Орталық дене шынықтыру және демалыс кеңесімен тапсырылды.
Many estates were left in ruin after World War II and Lilleshall was no exception. Repairing them to pre World War II state was expensive and the social revolution that had occurred meant they were very much more expensive to run. Mr Ford struggled on but in 1949, the Central Council of Physical Recreation were seeking a second National Recreation Centre to serve the North of England to complement Bisham Abbey in the South. In 1949, a sale was agreed for £30,000 for the Hall and , made possible by a financial gift from the people of South Africa to Clement Attlee's government. Mr Ford then gave another on condition he and his family could stay in residence for at least another ten years or until his death. The sports centre was opened in 1951 by Queen Elizabeth II (then the Princess Elizabeth). Jim Lane, a member of the Marylebone Cricket Club became the first warden. He started a number of cricketing courses and the first Conference of cricket coaches was held there in December 1951. Annual summer schools were held from July until September for the governing bodies of many major sports, including cricket, archery, athletics, fencing, judo, weightlifting, basketball, soccer, netball, and tennis. In 1974 the centre was handed to the Sports Council by the Central Council of Physical Recreation.
Футбол қауымдастығы
Футбол федерациясының үздік мектебі 1984 жылы Лиллешалда құрылды және 1999 жылдың жазында жабылды. 1980 жылдардың ортасынан 1990 жылдардың ортасына дейін Англия құрамасы жиі орталықта жаттықты, алайда бүгінгі күні көптеген Премьер-лига футбол клубтары қазір Лильшолл моделіне негізделген өздерінің үздік орталықтарын құрды. Мектеп өзінің орталықтандырылған және клубқа қарсы күн тәртібіне байланысты сынға ұшырады, бірақ оның жұлдызды оқушылары болашақ Англияның халықаралық футболшылары Джермен Дефо, Майкл Болл, Майкл Оуэн, Джо Коул, Скотт Паркер, Сол Кемпбелл, Джейми Каррагер, Уэс Браун, Ник Бармби, Леон Осман, Эндрю Коул және Ян Уокер.
The Football Association's School of Excellence was established at Lilleshall in 1984 and closed in the summer of 1999. During the mid 1980s to mid 1990s the England Team often trained at the centre, however, today most Premiership football clubs have now established their own centres of excellence based on the Lilleshall model. The school came in for some criticism due to its centralist and perceived anti club agenda but its star pupils included future England internationals Jermain Defoe, Michael Ball, Michael Owen, Joe Cole, Scott Parker, Sol Campbell, Jamie Carragher, Wes Brown, Nick Barmby, Leon Osman, Andrew Cole and Ian Walker.