Akimitsu Takagi

Кіріспе

Жапон жазушысы (1920-1995) Акимицу Такаги (高木光) - Жапонияның Шова дәуірінде белсенді болған жапондық қылмыс фантастикалық жазушының псевдонимі. Оның шын аты Такаги Сейичи еді.

Өмірбаян

Такаги Жапонияның солтүстігіндегі Аомори префектурасындағы Аомори қаласында дүниеге келген. Ол Дайичи орта мектебін (көбінесе Ичи ко деп қысқартылатын) және Киото императорлық университетін бітірді, онда металлургияны оқыды. Ол Накадзима әуе кемелері компаниясында жұмыс істеген, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияда әскери өнеркәсіптерге тыйым салған кезде жұмысынан айырылды. Бір күрәбашының ұсынысы бойынша ол жазушы болуды шешті. Ол өзінің алғашқы детективтік әңгімесінің екінші жобасын, "Татуировкадағы кісі өлтіру ісі" атты, үлкен құпия жазушы Эдогава Ранпоға жіберді, ол оның шеберлігін таныды және оны баспагерге ұсынды. Ол 1948 жылы жарық көрді. 1950 жылы екінші романы "Нох бетпердесі" үшін "Тантей сака клубы шо" (Мистери жазушылар клубы сыйлығы) сыйлығын алды. Такаги өздігінен оқыған заңгер, оның кітаптарының кейіпкерлері әдетте прокурорлар немесе полиция детективтері болды, бірақ оның алғашқы әңгімелерінің басты кейіпкері Токио университетінің ассистенті профессор Киосуке Камидзу болды. Такаги 1960-шы жылдары детектив романының әр түрлі түрлерін зерттеді, соның ішінде тарихи құпиялар, пикарестік романдар, құқықтық құпиялар, экономикалық қылмыс оқиғалары және ғылыми фантастиканың баламалы тарихы. The Informer (1965) фильмінде Токио қор биржасының бұрынғы қызметкері заңсыз сауда жасағаны үшін жұмыстан шығарылады. Кейінгі қор нарығының құлдырауы оның бұрынғы мансабына оралуға үміті жоқ екенін білдіреді, сондықтан ол жұмыс істейтін жаңа фирманың шын мәнінде өнеркәсіптік тыңшылық агенттігі екенін білгенімен, ескі досынан жұмыс қабылдады. Сюжеттің желісі шынайы оқиғаларға негізделген. Жазушының артында дәстүрлі жапон татуировкасына құмар фотограф та бар. Такаги Токиодағы татуировкалар сахнасына өзінің алғашқы романын (Шисей Сацудзин Жикен, 1948) жазып жатқанда келіп, оны құжаттауға кірісті. 1950 жылдары ол сол кездегі ең үздік татуировщиктерді, олардың клиенттерін және татуировкаларын суретке түсіріп, осылайша сирек кездесетін сияқты көрінбейтін мұрағат жасады. Жапониядағы татуировка жасау маманы француз журналисі Паскаль Баго 2017 жылы тапқан бұл бейтаныс адамдарға бейтаныс сапалы суреттер "Татуировка жасаушы" деп аталатын кітапқа жинақталып, 2022 жылы жарық көрді. Олар оны 20-ғасырдағы Жапониядағы татуировка тарихының ең маңызды куәгерлерінің бірі ретінде қалыптастырады. 1979 жылдан бері бірнеше рет инсульт алып, 1995 жылы қайтыс болды.

Takagi was born in Aomori City in Aomori Prefecture in northern Japan. He graduated from the Daiichi High School (which was often abbreviated to Ichi ko) and Kyoto Imperial University, where he studied metallurgy. He was employed by the Nakajima Aircraft Company, but lost his job with the prohibition on military industries in Japan after World War II. On the recommendation of a fortune teller, he decided to become a writer. He sent the second draft of his first detective story, The Tattoo Murder Case, to the great mystery writer Edogawa Ranpo, who recognized his skill and who recommended it to a publisher. It was published in 1948. He received the Tantei sakka club sho (Mystery Writers Club Award) for his second novel, The Noh Mask Murder in 1950. Takagi was a self taught legal expert and the heroes in most of his books were usually prosecutors or police detectives, although the protagonist in his first stories was Kyosuke Kamizu, an assistant professor at Tokyo University. Takagi explored variations on the detective novel in the 1960s, including historical mysteries, picaresque novels, legal mysteries, economic crime stories, and science fiction alternate history. In The Informer (1965), a former Tokyo stock exchange worker is fired because of illegal trades. A subsequent stock market crash means that he has no hope of returning to his old career and therefore he accepts a job from an old friend even though he eventually discovers that the new firm he works for is really an agency for industrial espionage. The plot is based on actual events. Behind the writer, there is also the photographer passionate about traditional Japanese tattooing. Takagi came into contact with the Tokyo tattoo scene while writing his first novel (Shisei Satsujin Jiken, 1948) and began to document it. In the 1950s, he photographed the greatest tattoo artists of the time, their clients and their tattoos, thus creating an archive that is as unseen as it is rare. Discovered in 2017 by French journalist Pascal Bagot [archive], a specialist in tattooing in Japan, these images of an unexpected quality for a non professional were collected in a book entitled The Tattoo Writer [archive] and published in 2022. They establish him as one of the most important witnesses to the history of tattooing in 20th century Japan. He was struck by stroke several times since 1979, and died in 1995.