Кіріспе

Solange Leben in mir ist (ағылшынша: As Long As There's Life in Me) - Шығыс Германияның мемлекеттік меншігіндегі DEFA студиясы және режиссер Гюнтер Рейштің 1965 жылғы неміс биофильмі. Бұл фильм Бірінші дүниежүзілік соғыстың бірінші жартысында неміс коммунистік көшбасшысы Карл Либкнехттің өмірін жалғастырады. Бұл Либкнехт туралы екі бөлімді фильмдер сериясының бірінші бөлігі, режиссері Рейш, Карл Либкнехт ретінде Хорст Шульце және Софи Либкнехт ретінде Людмила Касьянова. Сосын 1972 жылы "Тротс аллемд!" (Ағылшынша: In spite of Everything!) Бұл фильм Либкнехттің соғыс кезеңінің екінші жартысында және одан кейінгі өмірін сипаттайды.

Сюжет

Фильм 1914 жылы Берлинде басталады, Германия Бірінші дүниежүзілік соғысқа дайындалуда. Либкнехтке (Шульце) әріптесі заңгер және революционер Мистер Раух телефон шалып, неміс ауыр қару-жарақ өнеркәсібінің соғысқа қатысуына қатысты құпия құжаттарды тапқанын айтады. Ол бұл құжаттарды рейхстагтың отырысына алып келіп, Густав Крупп пен оның компаниясын әскери құпияларды жариялау үшін лауазымды адамдарға пара берген деп айыптайды. Сонымен қатар, Крупп пен оның компаниясы француздық БАҚ-қа француз әскерінің екі есе көп артиллериясы бар екенін мәлімдеуді сұрап, милитаризмді көтеруге себепші болуы мүмкін деп жазды. Кейіннен, досының үйлену тойын тойлап жатқанда, Либкнехт герцог Франц Фердинандтың өлтірілгенін біледі, бұл соғыс неміс империалистерінің іздеген соғысы екенін мойындайды. Алайда, соғыс ресурстарын әлі де бекіту керек. Либкнехт дереу халық арасында науқан бастайды, соғысты капиталистер үшін пайда табу құралы ретінде айыптайды. SPD партиясының жиналысында Либкнехт соғыс несиелеріне қарсы дауыс берген он төрт мүшесінің бірі. Кейінгі рейхстаг отырысында ол партиялық тәртіп бойынша соғыс несиелеріне дауыс береді, бұл жұртшылықты таңғалдырады. Ол партиялық жиналыстарда партияның тәртіптілігіне мойынсұнбайтынын және партия басшылығы бұны істемесе де, өзінің антимилитаристік қағидаларына берік болатынын хабарлайды. Либкнехт Рейхстагтың - оның ішінде 111 СДПК өкілдерінің - соғысқа арналған қарыздарға қарсы дауыс берген жалғыз адам, нәтижесінде бірқатар өлімге ұшырату және жұмыс істеу тыйым салуы болды. Рейхстаг мүшесі ретінде иммунитетіне қарамастан, Либкнехт фронтқа сапер ретінде шақырылады. Бұл жерде ол 1915 жылғы "Негізгі жау - өз үйінде!" деген манифестін жазады. Манифест үйге қайту алдында майдандағы жауынгерлер арасында таратылады. Ол жоқ кезде фильмде Либкнехт бұрын қатысқан үйлену тойындағы Пол Шрайнер майданнан қаза табады. Бұл оның әйелі Кэтэге жаңа туған баласын жалғыз тәрбиелеуге және Либкнехт манифестін жария етуге мүмкіндік береді. 1916 жылы Либкнехт Германияға оралады, ал өзін тәртіпсіздік үшін Рейхстагтан шығарылған деп табады. Либкнехт жуырда ғана түрмеден шыққан Роза Люксембургпен (Зофия Рысовна) кездеседі. Екеуі революциялық әдістерді сақтау және "империалистік соғысты" қолдаған SPD басшылығына қарсы тұру үшін SPD-ден бөлініп, Спартак лигасын құруды жоспарлайды. Либкнехт Берлинде 1 мамыр күні өтетін демонстрацияға жастарды тарту үшін Йенаға барады. Демонстрация күні Либкнехт тұтқындау қаупіне қарамастан сөйлейді. Оны тез арада тұтқындап, наразылық білдірген адамдардан алыстатып, жауапқа тарту үшін алып кетеді. Либкнехтке үкім шығару кезінде таңдау мүмкіндігі бар деп айтылады: ол бір күндік жазаны немесе екі жарым жылға сотталатын бас опасыздық туралы үлкен айыпты ала алады. Оған болашақта соғысқа қарсы пропаганда таратпау уәдесі үшін жеңілдетілген жаза ұсынылады, бірақ Либкнехт бұны қабылдамайды. Жұмысшылар көшеде наразылық білдіруді жалғастыра берген кезде, ол сотқа тартылады. Либкнехт өзінің сот процесін революционерлердің және неміс милитаризміне қарсы шыққандардың түрмеге қамалуын айыптау үшін пайдаланады. Осы кезде жұртшылық соттан шығарылады, ол жабық түрде өтеді. Фильм Либкнехтті түрмеге алып бара жатқан кадрлармен аяқталады, оған мәтін қосылады:

Өндіріс

Ернст Телманн, Sohn seiner Klasse (1954) және Führer seiner Klasse (1955) сияқты басқа неміс социалистік батырлары туралы бұрынғы фильмдер болған кезде, Шығыс Германия үкіметі DEFA-ға Германиядағы жұмысшылар қозғалысының басты тұлғаларын одан әрі құжаттауға арналған жаңа ауқымды жобаны бастауды тапсырды. 1960 жылдары Карл Либкнехт осы жаңа өндірістің тақырыбы ретінде таңдалды. Бастапқыда DEFA екі бөлімнен тұратын фильмді жоспарлаған, содан кейін Либкнехттің өмірі туралы екі сағаттық көріністі таңдады, ол ескерткіш жасауға емес, "бір адаммен қол жетімді болуға" бағытталған. Алғашында режиссер болып Слатан Дудов тағайындалған болатын, бірақ ол 1963 жылы қайтыс болғаннан кейін жобаны Гюнтер Рейш қолға алды, ол фильмді тез арада түсіруді жеделдетті. Сценарист Майкл Чесно Хелл жобада қалды, ол бұрыннан ұқсас жобаның сценариімен жұмыс істеді. Бұл беделді жобаға DEFA студиясы 6 миллион марка ұсынды, бұл студия үшін сол кездегі өте жоғары сома (€-ға тең). Суретке түсіру бір жылдан астам уақытқа созылды, ол Берлин, Потсдам, Лейпциг және Йена сияқты жерлерде түсірілді. Фильм 1965 жылы 10 қыркүйекте кинотеатрларда жарық көрді және Шығыс Германияда 1965 жылы ең сәтті үшінші фильм болды, ол "Вернер Холттың оқиғалары" және "Король Трусбард" ертегісінің киноадаптациясынан кейін орын алды.

Марапаттар

Гюнтер Рейш, Майкл Чесно Хелл, Хорст Брандт және Хорст Шульце өздерінің жетістіктері үшін Шығыс Германияның Ұлттық сыйлығын екінші сыныпта алды. Фильмге FBW-дан "құнды" сертификаты берілді, оған ойын-сауық салығынан ішінара босату берілді.