Кіріспе
Артур Боданский (1877-1939) - австриялық-америкалық дирижер, әсіресе Вагнер операларымен байланысты. 1920 жылы Рождество қарсаңында Метрополитен опера театрында Энрико Карузоның соңғы қойылымын жүргізді. Еврей саудагерлерінің ұлы Боданский Александр Землинскийден скрипка мен композиция оқыған. Боданцкий содан кейін Венада Густав Малердің дирижерлық көмекшісі болды, кейіннен Берлиндегі, Прагадағы Neues Deutsches театрында (1907 жылдың тамызында) жұмыс істеді, онда ол қысқа уақыт Ото Клемперер мен Мангеймнің әріптесі болды. 1915 жылы ол Америка Құрама Штаттарына көшіп барып, Метрополитен операсында жұмыс істеді, Мангеймде оның орнын Вильгельм Фуртвенглер алды. Ол Метте неміс репертуарының басшысы болды, Ферруччо Бусонидің ұсынысы бойынша Артуро Тосканини қабылдады. 1921 жылы Нью-Йорк филармониясы оны қонақ дирижер ретінде қабылдады. 1928 жылы Боданцкий Меттерден отставкаға кететінін жариялады және оның орнына Джозеф Розенсток тағайындалды. Алайда, Розенсток баспасөзде осындай сынға ұшырады, ол дерлік дереу медициналық кеңес бойынша отставкаға кетті, ал Боданцкий қайтадан жұмысқа қабылданды және 1939 жылы қайтыс болғанға дейін Метте қалды. 1936 жылы Томас Бичем оны Ковент-Гарденде дирижерлік етуге шақырды, бірақ оның әр спектакль үшін 250 фунт стерлинг талап еткен ақысы тым жоғары деп саналды.
Artur Bodanzky (also written as Artur Bodzansky) (16 December 1877 – 23 November 1939) was an Austrian American conductor particularly associated with the operas of Wagner. He conducted Enrico Caruso's last performance at the Metropolitan Opera House on Christmas Eve 1920. The son of Jewish merchants, Bodanzky studied the violin and composition with Alexander Zemlinsky. Bodanzky then became conducting assistant to Gustav Mahler in Vienna, later going on to jobs in Berlin, the Neues Deutsches Theater in Prague (August 1907), where he was briefly a colleague of Otto Klemperer and Mannheim. In 1915 he emigrated to the United States to work for the Metropolitan Opera, being replaced at Mannheim by Wilhelm Furtwängler. He was head of German repertory at the Met, being accepted by Arturo Toscanini on the recommendation of Ferruccio Busoni. In 1921 he was engaged by the New York Philharmonic as a guest conductor. In 1928, Bodanzky announced his resignation from the Met and was replaced by Joseph Rosenstock. However, Rosenstock received such criticism in the press that he himself resigned almost immediately on medical advice, and Bodanzky was rehired, and remained at the Met until his death in 1939. He was approached by Thomas Beecham to conduct at Covent Garden in 1936, but his requested fee of £250 for each performance was considered exorbitant.
Дирижерлік стилі мен сын-пікірлер
Мангеймдегі лауазымына тағайындалған кезде Боданцкий "жетілген және еңбекқор" дирижер" ретінде мақталды, "тек бір кемшілігі бар: белгілі бір ауыр қол, ритардандоға деген сүйіспеншілігі". Алайда, кейіннен Метеорологиядағы мансабында Боданцкий "өзінің жылдам темпі үшін, әсіресе Вагнерде" әйгілі болды. Боданцкийдің Мет хабарларын жазған көптеген жазбалар сақталған (олардың кейбіреулері заңды себептермен АҚШ-та қол жетімді емес). Бұлардың ішінде 1933 және 1934 жылдардағы ең алғашқы Met хабарлары бар, онда сопрано Фрида Лейдердің Die Walküre және Tristan und Isolde шығармаларынан едәуір фрагменттер бар. Жазбалардан Боданцкийдің темпінің қатты ауытқуы, кейде өте тез, кейде өте баяу екені көрінеді. Бұл тәжірибеде ол Альберт Коутс, Фриц Райнер және Фуртвенглер сияқты замандастарының тікелей жазған жазбаларынан алыс емес. Ал соққыға қатысты айтатын болсақ, ол кезде Байройттан тыс опера театрларында бұл әдеттегі нәрсе еді. Боданцкий бұл жағынан Фуртвенглермен де, Рейнермен де жақсы салыстырады. 1944 жылы Сель CD-де қайта шығарылған Die Walküre-ді радио арқылы орындады, ол жылдам темптер мен кесулердің қатаңдығы жағынан Боданцкийдің кез келген шығармасымен салыстыруға болады. Фрида Лейдер Боданцкийдің өлімінен кейін жазған автобиографиясында оның "өте керемет өнерін" мадақтады. Боданскийдің Метрополитенге тағайындалуын қолдаған Артуро Тосканини оның өліміне қайғырып отырғаны айтылды.
Отбасы
Артур белгілі журналист және драматург Роберт Боданцкийдің ағасы еді.