Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Großes Schauspielhaus (Ұлы театр) - Германияның Берлиндегі театр, көбінесе экспрессионисттік архитектураның үлгісі ретінде сипатталады, Ханс Поэльциг театр импресариосы Макс Рейнхардт үшін жобалаған. Құрылым бастапқыда архитектор Фридрих Хитциг салған базар болды және ол сыртқы, қабырғалы түрін сақтады. Содан кейін ол цирк аренасы - Циркус Шуманнаға айналды. Ол Поэльцигпен қайта жаңартылып, 1919 жылы қайта ашылды, онда 3500 адам отыратын. Макс Рейнхард жұмысшы таптың аудиториясын тартуды мақсат еткен. Үлкен көлемінде театрдың артқы жағында ең жақсы орындықтарға ең жоғары баға төлей алатын адамдар арзан орындықтарды қолдауға мүмкіндік алды. Қызыл түске боялған бұл үйдің қабырғасы қалың, күмбезі бар, ал балконы жоқ, бұл оның кеңдігіне ықпал етті. Оның күмбезі мен бағаналары мүкәрнамен, яғни сталактиттерге ұқсайтын бал аралы салғышты әшекейлермен безендірілген. Жарық түскенде, төбесіндегі шамдар аспандағы шоқжұлдыздардың пішіндерін қалыптастырды, ал күмбезді төбе түнгі аспанның басқа бір тұжырымдамасын қабылдады. Поэльциг фойеде және басқа жерлерде түрлі-түсті шамдарды қолданып, таңғажайып көрнекті фондарды жасады. Арзан және қымбат орындықтар үшін бөлек кіреберіс орнатылған. Театрда сондай-ақ бай көрермендер үшін ресторан, кедей көрермендер үшін асхана және бар бар. Орындаушылар мен техниктер өздерінің бар, шаштараз, киім кию бөлмесі мен заманауи сахналық жабдықтарға ие болды. 1933 жылы нацистер оны басып алып, атын Халық театры деп өзгертті. Олар ғимаратты Entartete Kunst үлгісі ретінде сипаттады және оның интерьерін сталактит нысандарын жасыру үшін аспалы төбе қосу арқылы жаңартты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол 1988 жылға дейін Фридрихштадт сарайы деген атпен салт-дәстүрлер шоуларында пайдаланылды. Негізгі қақпақтардың қатты құлап, тіреулері қатып қалған. Жаңа Фридрихштадт сарайы 1980 жылдары Фридрихштрассе 107 мекенжайында салынған.
The Großes Schauspielhaus (Great Theater) was a theatre in Berlin, Germany, often described as an example of expressionist architecture, designed by Hans Poelzig for theatre impresario Max Reinhardt. The structure was originally a market built by architect Friedrich Hitzig, and it retained its external, gabled form. It then became the Zirkus Schumann, a circus arena. It was renovated by Poelzig and reopened in 1919, contained seating for 3500 people. Max Reinhardt wanted to attract a working class audience. The large size allowed for people who could pay top prices for the best seats to support low cost seats, in the back of the theater. Painted red, it was a cavernous, domed space and had no balconies, which contributed to its vastness. Its dome and the pillars were decorated with Muqarnas, a honeycombed pendentive ornament, which resembled stalactites. When illuminated, the ceiling's lightbulbs formed patterns of celestial constellations, and the vaulted ceiling took on another concept, the night sky. In the lobby and elsewhere, Poelzig used coloured lightbulbs to create striking visual backdrops. Separate entrances were provided for the expensive and the cheap seats. The theatre also included a restaurant for the wealthy audience members, a cafeteria for the poorer audience members, and a bar. The performers and technicians enjoyed their own bar, a barber shop, ample dressing room space, and the modern stage equipment. The Nazis took over in 1933 and changed its name to Theatre of the People. They described the building as an example of Entartete Kunst and refurbished its interior by adding a hung ceiling to hide the stalactite forms. After World War II, it was used for variety shows under the name of Friedrichstadt Palast until 1988, when it was condemned and demolished. There was a strong subsidence of the foundation and moulding of the supporting piles. The new Friedrichstadt Palast was erected in the 1980s and is located at Friedrichstraße 107.