Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс музыканты (1820-1883) фильм продюсері Джулиус Штерн (1820 жылдың 8 тамызынан 1883 жылдың 27 ақпанына дейін) - еврей неміс музыкалық педагог және композитор.
German musician (1820–1883)
the film producer
Julius Stern (8 August 1820 – 27 February 1883) was a Jewish German musical pedagogue and composer.
Өмірбаян
Штерн Бреслауда дүниеге келген. Бастауыш музыка білімін скрипкашы Питер Люстнерден алды, ал тоғыз жасында концерттерде ойнады. 1832 жылы оның ата-анасы Берлиндегі Корольдік академияда оқыды. Академияда оқыған кезінде жазған бірнеше шығармалары үшін Пруссия королі Фридрих Вильгельм IV өнерді қатты сүйетін Стернге оқуын жалғастыруға мүмкіндік беретін стипендия берді. Ол Дрезденге барып, онда Иоганн Алой Микштен нұсқау алды; және одан Парижге, содан кейін ол Deutscher Gesangverein қоғамының басшысы болып тағайындалды. Соңғы қалада жүргенде, басқа шығармалар арасында, Мендельсонның Софоклдің Антигонасына арналған музыкалық композициясын жүргізді. 1846 жылы Стерн Берлинге оралды, ал келесі жылы ол "Стерн гесангферейнін" құрды. Мендельсонның ораториясы Илияның алғашқы қойылымы (1847 жылдың қазаны) Стерннің өз заманының ең үздік дирижерлерінің бірі ретінде беделін нығайтты, ал оның хоры үнемі ұлғайып, тиімділігі арта түсті, сондықтан қоғамның репертуары көп ұзамай Гендель, Гайдн және Бахтың стандартты шығармаларын ғана емес, сонымен қатар қазіргі композиторлардың да шығармаларын қамтыды. 1872 жылы Гесангверин өзінің жиырма бесінші жылдығын үлкен құлшыныспен атап өтті; екі жылдан кейін Стерн денсаулығының нашарлауы салдарынан директорлық қызметінен кетуге мәжбүр болды. Музыканың дамуы үшін одан да маңызды Стерн консерваториясы болды, оны 1850 жылы Стерн, Теодор Кулак және Адольф Бернхард Маркс бірлесіп құрды. 1855 жылы Кулак пен 1857 жылы Маркс отставкаға кеткеннен кейін, Стерн мекеменің жалғыз иесі болды, оны ол өлгенге дейін басқарып отырды. 1869-1871 жылдары ол Берлин симфониялық оркестрін, ал 1873-1874 жылдары Рейхшаледегі концерттерді жүргізді, онда талантты жас музыканттардың шығармаларын көпшілікке ұсыну туралы өзінің сүйікті идеясын жүзеге асыру мүмкіндігі болды. 1849 жылы "Патшалық музыкалық директор" атағын алды, ал 1860 жылы "Профессор" атағын алды. Стерн 1883 жылы 62 жасында Берлинде қайтыс болды.
Stern was born at Breslau. He received his elementary education in music from the violinist Peter Lüstner, and at the age of nine played at concerts. In 1832 his parents removed to Berlin, where Stern studied first under Ludwig Wilhelm Maurer, Moritz Ganz, and , and later under Rungenhagen at the Königliche Akademie der Künste. As a result of several compositions which he had written while a pupil of the academy, King Frederick William IV of Prussia, who was an ardent lover of art, granted Stern a stipend which enabled him to pursue his studies. He went to Dresden, where he received instruction from Johann Aloys Miksch; and thence to Paris, where he subsequently was appointed leader of the Deutscher Gesangverein Society. While in the latter city he conducted, among other works, the incidental music by Mendelssohn to Sophocles' Antigone. In 1846 Stern returned to Berlin, where, in the following year, he founded the Stern Gesangverein. The first performance of Mendelssohn's oratorio Elijah (October 1847) established Stern's reputation as one of the foremost conductors of his day, and his choir constantly increased in size and efficiency, so that the repertoire of the society soon embraced not only the standard works of Handel, Haydn, and Bach, but also those of contemporary composers. In 1872 the Gesangverein celebrated its twenty fifth anniversary amid great enthusiasm; two years later Stern was compelled to resign his directorship on account of ill health. Of even greater importance for the development of music was the Stern Conservatory, founded conjointly in 1850 by Stern, Theodor Kullak and Adolf Bernhard Marx. On the resignation of Kullak in 1855, and of Marx in 1857, Stern became sole proprietor of the institution, which he managed until his death. From 1869 to 1871 he conducted the Berlin Symphony Orchestra, and from 1873 to 1874 the concerts in the Reichshalle, where he found an opportunity of carrying out his favorite idea of bringing the works of talented young musicians before the public. In 1849 he received the title of "Royal Musical Director," and in 1860 that of "Professor." Stern died at Berlin in 1883, aged 62.