Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хантсвилл және Бейс көлінің көлік компаниясы - 1895 жылы Бейс көлінде және Канаданың Онтарио штатының Мускока көлдері округінің солтүстік бөлігіндегі Хантсвиллге жалғасатын көлдер сериясында бу қайықтарын пайдалану үшін шартты түрде құрылған компания. Толық иелік еткен Хантсвилл және Бейс көлдері темір жолы Онтарионың Хантсвилл қаласының сыртындағы Бейс көлі мен Пенисула көлінде жұмыс істейтін бу кемелерін қосу үшін қысқа желілік тар телімді темір жолды жүргізді. Бұл жол дөңес жолмен түзу жол бойымен "дүниедегі ең кішкентай коммерциялық темір жол" деп аталды. Ақырында сегіз бу қайығын, бір локомотивті және аймақтағы бірнеше қонақ үйлер мен қонақ үйлерді қамтитын желі 1959 жылға дейін бірлік ретінде жұмыс істеді. Сол кезде автомобильдерді қолданудың артуы көкпарлы көліктердің жылдам азаюына әкелді. Мейманханалар бірінен соң бірі сатылды, бірақ компания 1967 жылға дейін заңды тұлға болып қалды. Темір жолды оңтүстік Онтариодағы Сент-Томас қаласы сатып алды, онда ол Пиннифор парк темір жолы ретінде қайта құрастырылды. 1980 жылдары ол Хантсвиллдегі бір топ энтузиастер сатып алды және солтүстікке оралды, бүгін Portage Flyer ретінде жұмыс істейді.
The Huntsville and Lake of Bays Transportation Company was a company chartered in 1895 to operate steamboats on the Lake of Bays, and a series of lakes connecting to Huntsville in the northern section of the Muskoka Lakes District of Ontario, Canada. The wholly owned Huntsville and Lake of Bays Railway ran a short line narrow gauge railway to connect steamboats operating on Lake of Bays and Peninsula Lake outside Huntsville, Ontario. Covering a vertical distance of along the hilly route, it was known as the "smallest commercially operated railway in the world". The network, which eventually contained eight steamboats, a single locomotive and several hotels and lodges in the area, operated as a unit until 1959. At that time, increasing automobile use led to a rapid decline in laker traffic. The hotels were sold off one by one, but the company remained a legal entity until 1967. The railway was purchased by the town of St. Thomas in southern Ontario, where it was reassembled to become the Pinnifore Park Railway. During the 1980s it was purchased by a group of enthusiasts in Huntsville and returned north, operating today as the Portage Flyer.
Тарих
Мюскока көлдері аймағындағы көлдер мен өзендер ұзақ уақыттан бері алгонкиан тілінде сөйлейтін анишинабег халықтары үшін көлік ретінде пайдаланылған және оларды осы аймаққа келген алғашқы еуропалықтар қатты қолданған. 19 ғасырдың екінші жартысында Барридің солтүстігіндегі жерлер жер гранттары арқылы отарлауға ашылды. Жолдардың нашар күйінде немесе мүлдем жоқ болғандықтан, көліктердің жалғыз сенімді түрі бу қайығы болды. 1875 жылы Мюскока өзеніндегі бірнеше жылдамдықтарды айналып өту үшін екі құлып және канал салынды, бұл Мэри көлі мен Хантсвилл арасында жүзуге мүмкіндік берді. 1886 жылы басқа канал салынып, ол Фери көлі мен Peninsula көліне шығысқа қарай жалғастырды. Өсіп келе жатқан желі қызмет көрсететін көлдер тізбегіндегі бұзылған байланыс Бейс көлі мен Пенисула көлі арасында болды, ол өз кезегінде Фери көлі мен Хантсвилл қаласына қосылды. Екі көлдің арасындағы қысқа қашықтық канал салуды ақтайтын тым тік болды. Бұл кедергі бастапқыда 1887 жылы қиыршық тас жол салу арқылы еңсере бастады, бірақ тік жер қатты жүктерді букборд арқылы тасымалдауды өте қиын етті.
The lakes and rivers of the Muskoka Lakes region have long been used for transportation by the Algonquian speaking Anishinaabeg peoples, and they were heavily used by the first Europeans who visited the area. In the latter half of the 19th century, the land north of Barrie was being opened up for colonization via land grants. As roads were in poor condition or non existent, the only reliable form of transportation was by steamboat. By 1875 a pair of locks and a canal had been built to bypass a series of rapids in the Muskoka River, allowing navigable access between Mary Lake and Huntsville. In 1886 another canal was built to connect from Fairy Lake to Peninsula Lake to the east. A broken link in the chain of lakes served by the growing network existed between Lake of Bays and Peninsula Lake, which connected in turn to Fairy Lake and the town of Huntsville. The short distance between the two lakes was too steep to justify building a canal. Within a distance of the elevation change was more than A ridge down the middle adds another This obstacle was initially overcome by the construction of a gravel road in 1887, but the steep terrain made shipping any heavy loads via buckboard very difficult.
Портаждық темір жол
Джордж Ф. Марш осы аймақтағы бірнеше көлдерде пароходтармен жұмыс істеді, ал 1895 жылы ол өзінің басты бәсекелесін Альфред Дентонды сатып алды. Бұл оған Бай көлі мен төменгі Фери, Мэри және Полуостров көліне коммерциялық кеме қатынасының көпшілігін басқаруға мүмкіндік берді, ол Хантсвилл және Бай көлі көлік компаниясы ретінде біріктірді. Сол жылы ол Peninsula Lake және Bays көлі арасындағы қашықтықта электр теміржолын салуға жарғы алды, бұл оның желісін толықтырады. 1900 жылы электр темір жолы бойынша жұмыс жүргізілмеген, ол Хантсвилл және Бейс көлі навигациялық компаниясы ретінде қайта құрылды. Бұл компанияға 50,000 долларға дейін акция жинауға рұқсат етілді және тек Жарым арал көлі мен Бейс көлін ғана емес, сонымен қатар Холлоу көлінің батыс жағына дейін жалғастыра алады. Аймақтың болашағын көріп, алғашқы компания 1902 жылы Хантсвилл, Бейс көлі және Симко көлі навигациялық компаниясы ретінде қайтадан құрылды. Бұл уақытта порттаж темір жолының жұмысы басталмаған еді, бірақ оның жарғысында кәсіпорын үш жыл ішінде басталып, жеті жыл ішінде аяқталуы керек деп белгіленген. Бастапқыда электр қуаты мен стандартты кеңістікті пайдалану жоспарланған, бірақ екі артық локомотивтер мен жылжымалы құрам Квебек штатының Халл қаласынан Е. Б. Эддиден қол жетімді болған кезде, жоспарлар тар кеңістікті және бу қуатына өзгерді. Бұларды 1888 жылы Питтсбургтен Х. К. Портер салған. Екі вагондар Торонто көшелік темір жолының ат сүйерлік трамвайларынан жасалды, орыны орынынан ауыстырылды, сондықтан жолаушылар әрқашан жолға қараған бағытта отырады. Сондай-ақ, екі қорапты және үш арбаны құрастырды. Құрылыс ақыры 1902 жылдың қыркүйегінде басталды, бірақ күткеннен де қиын болды, ал 1903 жылы шартты оны аяқтау үшін тағы екі жылға ұзартты. 1904 жылы Марш оны аяқтау үшін федералды қаржыны ала алмады, бірақ оның орнына 10 000 доллар өлкелік грант берілді. Пойыздар 1904 жылы навигациялық маусым аяқталғаннан кейін жұмыс істеді, ал желі 1905 жылы Портж темір жолы ретінде ресми түрде ашылды. Екінші бөлімді Холлоу көлге дейін ешқашан аяқтай алмады, ал жарғыға оны алып тастау үшін 1906 жылы түзету енгізілді.
George F. Marsh ran steamers on a number of lakes in the area, and in 1895 he bought out his major competitor, Alfred Denton. This left him in control of most of the commercial shipping on Lake of Bays and the lower Fairy, Mary and Peninsula lakes, which he incorporated as the Huntsville and Lake of Bays Transportation Company. That year, he received a charter to build an electric railway in the gap between Peninsula Lake and Lake of Bays, which would complete his network. By 1900 no work on the electric railway had been carried out, and he reincorporated as the Huntsville and Lake of Bays Navigation Company with a separate charter for a railway as the Huntsville and Lake of Bays Railway. This company was allowed to raise up to $50,000 in shares, and would connect not only Peninsula Lake and Lake of Bays, but extend to the west end of Hollow Lake as well. Seeing a big future for the area, the original company reincorporated once again in 1902 as the Huntsville, Lake of Bays and Lake Simcoe Navigation Company, with a charter for shipping, "hotels, house boats, boarding houses, cottages and summer resorts". Work had not commenced on the portage railway by this time, although its charter stipulated the undertaking was to be started within three years and completed within seven. Originally planned to use electric power and standard gauge, the plans changed to narrow gauge and steam power when two surplus locomotives and rolling stock became available from E. B. Eddy of Hull, Quebec. These had originally been built by H. K. Porter of Pittsburgh in 1888. Two coaches were built from horse drawn streetcars of the Toronto Street Railway, modified so the seat backs could flip over so the passengers always sat facing the direction of travel. The crew also built two boxcars and three flatcars. Construction finally began in September 1902, but proved more difficult than expected, and in 1903 the charter was extended another two years to allow time to complete it. In 1904, Marsh failed to get Federal funding to help complete it, but was given $10,000 provincial grant instead. Trains were operating after the close of navigation season in 1904, and the line officially opened as the Portage Railway in 1905. The second section to Hollow Lake was never completed, and the charter was amended to remove it in 1906.
Кеңейту
Марш 1904 жылы теміржол құрылысы әлі жалғасып жатқан кезде қайтыс болды. Компанияны 1905 жылы Британ империясындағы ең ірі тері өңдеу зауыты болған Хантсвилл мен Брейсбридждегі Англо-канад тері компаниясының иесі Чарльз Орландо Шоу сатып алды. Темірханаға жылыту үшін үлкен мөлшерде ағаш, ал терілеу үшін геморрой қажет болды, ал Портж темір жолы оның жеткізу тізбегіндегі негізгі буынға айналды. Компанияның жарғысы 1907 жылы тоқтатылды, ал келесі онжылдықта ол қонақ үй құрылысына бет бұрмас бұрын, кеме флотын едәуір кеңейтті. Шоу өзінің қонақ үй құрылысын салыстырмалы түрде кішкентай Wawa қонақ үйімен бастады, ол 1908 жылы Norway Point-те, Bays көлінде ашылды. Бұл сәттілік болды, ол көзін әлдеқайда үлкен және сәнді жерге аударды. Ол 1910 жылы Bigwin аралын Оджибве баслығы Чеводиннен (Джозеф Биг Винд) сатып алды және 1920 жылы 280 бөлмелі Bigwin Inn қонақ үйін салды. Бигвин хит болды және Маскокада өзінің ойын-сауығы үшін танымал болды.
Marsh died in 1904, while work on the railway was still underway. The company was purchased in 1905 by Charles Orlando Shaw, owner of the Anglo Canadian Leather Company in Huntsville and Bracebridge, which was the largest tannery in the British Empire. The tannery required huge amounts of wood for heating, and hemlock for tanning, and the Portage Railway became a major link in his supply chain. The company's charter was resigned in 1907, and over the next decade he expanded the shipping fleet considerably, before turning to hotel building. Shaw began his hotel construction with the relatively small Wawa Hotel, which opened in 1908 on Norway Point on Lake of Bays. This was a success, and he turned his eye towards a much larger and more lavish destination. He purchased the Bigwin Island from Ojibwe Chief Chevodin (Joseph Big Wind) in 1910, and built the 280 room Bigwin Inn in 1920. The Bigwin was a hit, and became well known in Muskoka for its entertainment.
Құлдырау
1939 жылы Ұлы депрессияның әсері мен басқа жолдардың ашылуы бизнестің төмендеуіне әкелді. Алғашқыда сегіз кеме болған флоттың қазір екеуі ғана қалды. Шоу 1942 жылы қайтыс болды, ал компания оның күйеу баласына өтті. Бигвин қонақүйі 1947 жылы сатылып, компания Шоудың қызы Паулин Гиллге берілді. 1948 жылы операциялар Карл МакЛеннанға тапсырылды, ол қазіргі ескі бу кемелерін заманауи моторлы қайықтармен алмастырып, орташа табысқа жетті. Портердің түпнұсқа локомотивтері 1948 жылы өмірінің соңына жетті, олар Чикагодағы Камерон Пек коллекционеріне сатылды және ақырында Небраска штатының Миден қаласында Гарольд Уорп Пионерлер ауылында демалды. Олардың орнына екі үлкен қозғалтқыш орнатылды, бірі көмірмен, екіншісі мұнаймен жұмыс істеді, оларды 1926 жылы Монреаль локомотив зауыты құрастырды. Мұнаймен жұмыс істейтін қозғалтқыш тым ауыр болып шықты, сондықтан оны қоймаға тастады. Көмірмен жұмыс істейтін 1-ші қозғалтқыш пойызға жаңа атау берді - Портаж Флайер. Бұл екінші өмір 1950-ші жылдары жалғасты, автомобильдерді қолданудың өсуі көлдегі көлік қозғалысын қысқартты, ал темір жол 1959 жылы жабылды.
By 1939, the effects of the Great Depression and the opening of other routes led to a decline in business. Peaking at eight steamers, the fleet now had only two. Shaw died in 1942 and the company passed to his son in law. The Bigwin Inn was sold in 1947 and the company was passed to Shaw's daughter, Pauline Gill. Operations were turned over to Carl McLennan in 1948, and he had moderate success replacing the now old steamships with modern motorboats. The original Porter locomotives reached the end of their lives in 1948, and were sold to a collector, Cameron Peck of Chicago, and finally came to rest at the Harold Warp Pioneer Village in Minden, Nebraska. They were replaced by two much larger engines, one coal and one oil fired, originally built by Montreal Locomotive Works in 1926. The oil fired engine proved to be too heavy and was put into storage. The coal fired Engine 1 gave the train its new name, Portage Flier. This second life lasted into the 1950s, when the rise of automobile use cut the lake traffic, and the railway shut down in 1959.
Алысқа жылжу және кері жылжу
Жабылумен бірге темір жол рельсі мен бір локомотив Сент-Томасқа, Онтариоға көшірілді, онда олар Пинафор темір жол паркіне пайдаланылды. 1984 жылы локомотив сатылымға шығарылды, бұл Хантсвилл аймағында темір жолды қайта жаңғыртуға деген қызығушылықтың артуымен тұспа-тұс келді. Жаңадан жалға алынған Хантсвилл және Бейс көлінің теміржол қоғамы бүкіл жиынтықты сатып алды, бастапқыда бастапқы желісін қайта құруды жоспарлады. Алайда, бұл аймақта коттедждер салу мүмкін емес болды, және бірнеше сайттарды қарастырғаннан кейін, олар Muskoka Pioneer Village серіктестігімен жаңа сайт құруға шешім қабылдады. Мұнда 2000 жылдың 1 шілдесінде мұражай ашылды.
With its closure, the railway track and single locomotive were moved to St. Thomas, Ontario, where they were used at the Pinafore Railway Park. In 1984 the locomotive was put up for sale, which coincided with increasing interest in the Huntsville area to revive the railway. The newly chartered Huntsville and Lake of Bays Railway Society purchased the entire set, initially planning to recreate the original line. However, cottage construction in the area made it impossible, and after considering a number of sites, they eventually decided to build a new site in partnership with the Muskoka Pioneer Village. The resulting Muskoka Heritage Place opened on 1 July 2000, with a route.
Темір жол
Портж темір жолы Оңтүстік Портж станциясы деп аталатын жерден басталды, ол оңтүстікке қарай Бейс көліне қарай үш шұңқырлы докпен жүреді. Осы жерден солтүстікке қарай су қоймасынан өтіп, техникалық қызмет көрсету сарайы бар кішкентай бұрылысқа жалғасады. Сырдың солтүстігіне қарай, желі батысқа қарай бұрылады, содан кейін Осборн көлінің солтүстік жағалауын жалғастырады, содан кейін қысқа аралықтан кейін қайтадан солтүстікке қарай бұрылады. Сызық солтүстікке қарай Peninsula көлінің оңтүстігіндегі нүктеге дейін жалғасады, онда ол батысқа қарай бұрылады. Бұл кері бұрылыс жасайтын шпор; пойыз батысқа қарай осы желіге жүреді, ауысады, содан кейін шығысқа қарай Солтүстік Портж станциясына қайта жүреді. Мұнда көлдің оңтүстік жағалауына параллель екі параллель шұңқырлар және әлдеқайда маңызды станция болды. Бастапқы жолдың бөлігі Muskoka Road 23-те көрінеді, ал Оңтүстік Портж-де желісінің бір бөлігі қалпына келтірілді, сонымен бірге екі ұшында тарихи тақталар қосылды.
The Portage Railway began at what became known as South Portage Station, running south onto Lake of Bays on a dock with three spurs. The line ran north from this point, passing a water tank and then connecting to a small spur with a maintenance shed. Shortly north of the spur, the line turns almost due west to follow the northern shore of Osbourne's Lake, then turns roughly north again after a short distance. The line continues north to a point just south of Peninsula Lake, where it turns to the west for a distance. This is a spur that forms a switchback; the train travels to the west onto this line, switches, and then travels back eastward into North Portage Station. Here there were two parallel spurs paralleling the south bank of the lake, and a more substantial station. Sections of the original right of way remain visible at Muskoka Road 23, and a sort section of line has been restored at South Portage, along with the addition of historical plaques at both ends.
Бу кемелері
Компания өзінің өмір сүруі барысында бірнеше бу кемесін (кестеге қараңыз) жүргізді. Сол кезде бұл аймақ демалыс орны ретінде танымал бола бастады. Бай көлі мен төменгі көлдерде бірнеше ірі қонақ үйлер жұмыс істеді және оларды қызмет көрсету үшін бу қайықтары бизнесі өсті, олар Гранд-Трнк темір жолымен Хантсвиллде байланысады. Булы қайықтар порттың екі жағында жұмыс істеді. Төменгі көлдер Хантсвиллден басталып, шығысқа қарай Фери көлі арқылы және Полуостров көліне дейін созылады. Портаж теміржолымен саяхаттан кейін жолаушылар Бейс көліне саяхатқа басқа пароходқа отырды. Барлық қайықтар бу қозғалтқыштарымен жұмыс істеді, бірақ Ирокез II дизельді қозғалтқышпен жұмыс істеді. Кеме атауыҚұрылған иесіОперацияЕскертпелері S. S. Northern 1877 Denton Lower Lakes1897 жылы бөлшектенді S. S. Erastace Wiman 1890Denton Lower Lakes 1899 жылы 15 желтоқсанда өртенді. S. S. Mary Louise 1884 MarshLake of Bays 1907 жылы зейнеткерлікке шықты S. S. Excelsior 1884 Marsh Lower Lakes 1891 жылы сатып алынды. 1894 жылы өртенді S. S. Lady of the Lake 1886MarshLake of Bays 1910 жылы бөлшектелді S. S. Empress Victoria 1894 Marsh Lower Lakes Экселсиордың қаңқасына салынған. 1915 жылы зейнеткерлікке шыққан S. S. Dortha 1894 HLBTC Бай көлі 1908 жылы Рамона деп қайта аталды. Депрессия кезінде зейнеткерлікке шыққан S. S. Joe 1900 HLBTC 1919 жылы бөлшектеліп, суға батылған бұрышты Портж шығанағының оңтүстік жағында көруге болады. S. S. Phoenix 1900 HLBTC Екі буксир. 1925 жылы бөлшектеліп, S. S. Florence Main 1901HLBNCBoth Хантсвиллге импортталды, Мюскока көлінен 1904 жылы, қызметке 1905 жылы, Л' оф Бейске 1907 жылы көшірілді, 1913 жылы қайта құрылды. S. S. Mohawk Belle 1913HLBNCБейлер көлі Флоренциядан қайта құрылған. Негізгі S. S. Algonquin 1906 HLBNC Төменгі көлдер Корпусы 1928 жылы ауыстырылды. 1952 жылы зейнеткерлікке шыққан S. S. Iroquois 1907 HLBNC Bays көлінде 1948 жылы зейнеткерлікке шыққан, Оңтүстік Портж доктың құйрығында 5 метр су астында көрінеді. М. С. Ирокез II 1949 HLBNC 1953 жылы төменгі көлдерге көшірілді. 1960 жылы сатылған
Through its existence, the company operated several steamboats (see table). At the time, the area was becoming a popular resort destination. Several large hotels operated on the Lake of Bays and on the lower lakes and the steamboat business grew to service them, connecting with the Grand Trunk Railway, at Huntsville. Steamboats operated on both sides of the portage. The lower lakes run started in Huntsville and ran east through Fairy Lake and into Peninsula Lake. After the trip on the portage railway, passengers boarded another steamboat for a trip on Lake of Bays. All the boats were powered by steam engines except the Iroquois II which used a diesel engine. Ship NameBuiltOwnerOperationNotes S. S. Northern 1877 Denton Lower LakesDismantled in 1897 S. S. Erastace Wiman 1890Denton Lower Lakes Burned December 15, 1899. S. S. Mary Louise 1884 MarshLake of BaysRetired in 1907 S. S. Excelsior 1884Marsh Lower LakesPurchased in 1891. Burned in 1894 S. S. Lady of the Lake 1886MarshLake of BaysDismantled in 1910 S. S. Empress Victoria 1894 Marsh Lower LakesBuilt on hull of Excelsior. Retired in 1915 S. S. Dortha 1894 HLBTC Lake of Bays Renamed the Ramona in 1908. Retired during the depression S. S. Joe 1900 HLBTC Both Dismantled in 1919 and sunk bow can be seen (below water) south side of Portage Bay, Lake of Bays. S. S. Phoenix 1900 HLBTC Both Tugboat. Dismantled in 1925 S. S. Florence Main 1901HLBNCBoth Imported to Huntsville, from Muskoka Lake 1904, entered service 1905, moved to L' of Bays 1907, rebuilt 1913. S. S. Mohawk Belle 1913HLBNCLake of Bays Reconstructed from Florence Main S. S. Algonquin 1906 HLBNC Lower Lakes Hull replaced in 1928. Retired in 1952 S. S. Iroquois 1907 HLBNC Lake of Bays Retired in 1948, sank at South Portage dock stern can be seen 5' below water. M. S. Iroquois II 1949 HLBNC Both Transferred to Lower Lakes in 1953. Sold in 1960