Кіріспе
Пруссия провинциясы, Германия Бранденбург провинциясы (Provinz Brandenburg) 1815-1945 жылдар аралығында Пруссияның провинциясы болды. Бранденбург 1815 жылы Пруссия Корольдігінің негізгі аумағынан құрылды, оның ішінде Бранденбургтің тарихи маркграфы (Альтмаркты қоспағанда) және Төменгі Лузатия аймағы болды және 1871 жылы Германия империясының бөлігі болды. 1918 жылдан бастап Бранденбург Пруссияның еркін мемлекетінің провинциясы болды, 1945 жылы Пруссия таратылғанға дейін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, оның орнына Шығыс Германиядағы Бранденбург мемлекеті ретінде қысқартылған аумақ орнатылды, ол кейін 1952 жылы таратылды. 1990 жылы Германияның қайта бірігуінен кейін Бранденбург Германияның федеративтік мемлекеті ретінде қайта құрылды және жаңа мемлекеттердің бірі болды. Бранденбургтің провинциялық астанасы өзінің өмір сүру кезінде Потсдам, Берлин және Шарлоттенбург арасында ауысты.
The Province of Brandenburg (Provinz Brandenburg) was a province of Prussia from 1815 to 1945. Brandenburg was established in 1815 from the Kingdom of Prussia's core territory, comprised the bulk of the historic Margraviate of Brandenburg (excluding Altmark) and the Lower Lusatia region, and became part of the German Empire in 1871. From 1918, Brandenburg was a province of the Free State of Prussia until Prussia was dissolved in 1945 after World War II, and replaced with reduced territory as the State of Brandenburg in East Germany, which was later dissolved in 1952. Following the reunification of Germany in 1990, Brandenburg was re established as a federal state of Germany, becoming one of the new states. Brandenburg's provincial capital alternated between Potsdam, Berlin, and Charlottenburg during its existence.
География
Провинция Солтүстік Германия жазығының үлкен бөлігін қамтыды, батыста Эльба өзенінен шығыста Одерден тыс жерлерге дейін созылады, онда Неймарк аймағы Пруссияның Позен ұлы княздігімен шектеседі (Позен провинциясы 1848 жылдан бастап). Басқа көршілес провинциялар солтүстік-шығыста Померания, оңтүстік-шығыста Силезия және оңтүстік-батыста Пруссия Саксония болды. Бранденбург сонымен қатар солтүстік-батыста Мекленбург Шверин және Мекленбург Штрелиц ұлы герцогтіктерімен, сондай-ақ батыста Ангальтпен ортақ шекараны бөлісті. Эльба және Одер өзендері аймақтарынан басқа, провинция Шпрее мен Хавел алабының үлкен бөліктерін қамтыды. Ең ірі қалалар - орталықта орналасқан Берлин, сонымен қатар, Шпандау, Шарлоттенбург, Шенеберг және Нойкольн қалаларының өсіп келе жатқан маңы. Үлкен қалалар патша резиденциясы Потсдам және аймақтық астана Франкфурт (Одер), сонымен қатар Ландсберг (қазіргі Горзоу Wielkopolski) шығыста, тарихи астана Бранденбург ан дер Хавел, сондай-ақ Коттбус, Форст және Губен (Губин) Төменгі Лузатияда.
Тарих
Бранденбургті мекендеген алғашқы адамдар германдық швебтер болды. Көші-қон кезеңінде олардың орнын Полаб славяндары басқарды, олардың Бранденбургтегі бекінісін 928/929 жылдары Германия королі Генрих Фавлер жаулап алды. Генрих Одер өзеніне дейінгі славян тайпаларын бағындырды және оның ұлы Отто I олардың аумағында Geronis маркасын құрды, үкімет алғаш рет саксон графы Героға берілді. Солтүстік Марш 965 жылы бөлінді, алайда 983 жылғы Ұлы славян көтерілісінде оның көп бөлігі қайтадан жоғалды, ал маркграфтық атақ 1157 жылы Бранденбург маркграфты құрған Аскания әулие үйінен шыққан тағы бір саксон графы Альберт Медведьдің кезінен бастап мұрагерлік болып қалды. Оның ұлы Марграф Отто I 1177 жылы Киелі Рим империясының Арх-камерлерінің мәртебесіне ие болды. 1356 жылғы Алтын бұқаша арқылы император Карл IV Бранденбург маркграфтарының сайлау мәртебесін бекітті және 1373 жылы сайлаушыларды ұлы Вацлавқа тағайындады. Бранденбургтің сайланушысы империяның сайлаушылары арасында жетінші орынды иеленді және княздер кеңесінде бес дауысқа ие болды. 1415 жылы Бранденбургті Нюрнбергтің герцог-графы Фредерик иеленді, ол Швабияның Хогенцоллерн әулетінен маркграфты басқаратын алғашқы адам болды. Кейбір поляк белсенділері неміс тұтқындауынан немесе неміс армиясына шақырудан Польшаға қашып кетті. 1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғысты бастаған Польшаға неміс шабуыл жасағанда, қуғын-сүргін поляк басшыларын, белсенділерін, редакторларын, кәсіпкерлерін және т.б. жаппай тұтқындаумен күшейіп, олар концлагерлерге айдалды, қалған поляк ұйымдары, мектептері мен кәсіпорындары қуылды және жабылды. Соғыс кезінде Германия бірнеше тұтқын лагерьлерін, соның ішінде Сталаг III А, Сталаг III В, Сталаг III С, Сталаг III Д, Офлаг II А, Офлаг III А, Офлаг III В, Офлаг III С, Офлаг 8 және Офлаг 80 польша, бельгия, британ, голландия, француз, серб, италия, американ, чехословакия, совет, румын, грек, болгар және басқа да одақтастар үшін жұмыс істеді. провинцияда көптеген мәжбүрлі еңбек лагерьлері бар. 1945 жылдың басында әртүрлі ұлт тұтқындарының өлім шеруі осы аймақтан өтті. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндері бұл жерде Селоу биіктіктеріндегі қанды кездесулер болды, Хальбеде және ақырында Берлин шайқасында Кеңес және Польша әскерлері жеңіске жетті. 1945 жылы соғыстан кейін Одер-Нейс шекарасынан шығысқа қарай Ноймарк аумағы Польша Республикасына беріліп, Зиелон-Гора воеводшалығы құрылды (алғашқыда 1945 және 1950 жылдар аралығында Познань воеводшалығының бөлігі, 1998 жылы Горзов воеводшалығымен біріккеннен кейін Любуш воеводшалығына айналды). Қалған аумақ Кеңес Одағының басқыншылық аймағына кірді және Бранденбург мемлекетіне айналды, Потсдам мемлекеттік астана болды. 1949 жылы Бранденбург штаты Шығыс Германияның құрамына кірді және Шығыс Германияның басқа штаттарымен бірге 1952 жылы таратылып, әкімшілік округтерге бөлінді. Бранденбургтің аумағы Потсдам, Франкфурт/Одер және Коттбус аудандарына жуықтай сәйкес келді. 1990 жылы Германияның қайта бірігуінен кейін Бранденбург Германия Федеративтік Республикасының штаты ретінде қайта құрылды.
Әкімшілік
Пруссияның орталық үкіметі әрбір провинция үшін Oberpräsident ("Жоғары Президент") тағайындады, ол провинциялық деңгейде орталық артықшылықтарды жүзеге асырып, орталық саясатты төменгі әкімшілік деңгейлерінде жүзеге асыруды бақылайтын. 1875 жылдан бастап провинциялардың өзін-өзі басқаруын күшейту арқылы қалалық және ауылдық округтер (Kreise) провинциялық Ландтадж диеталарына өкілдерді сайлады. Бұл парламенттер провинцияларға берілген құзыреттер шегінде заң шығарды. Бранденбург провинциялық соты провинциялық атқарушы органды (үкімет), провинциялық комитетті (Provinzialausschuss) және провинцияның басшысы - Ландесдиректорды ("Жер директоры") сайлады.
Бөлімшелер
1822 жылдан бастап Бранденбург провинциясы екі Regierungsbezirke (губернаторлық) болып бөлінді: Франкфурт және Regierungsbezirk Potsdam. 1816 және 1822 жылдар аралығында үшінші губернаторлық болды - Берлиндегі Regierungsbezirk Berlin - Берлиндегі қалалық округті, Шарлоттенбург қаласын және Gesundbrunnen, Lichtenberg және Stralau муниципалитеттерін қамтиды. 1822 жылы Берлин облысы Потсдам облысына қосылды.
Берлиндегі үкіметтік округ
1816 жылы құрылған бұл губернаторлық, Потсдам аймағындағы анклав, 1822 жылы соңғысына қосылды.