Кіріспе

Сергей Прокофьев өзінің No1 фортепианолық концертін құрастыруға кірісті. 1 ре фле мажор, оп. 1911 жылы 10 жыл оқып, келесі жылы аяқтады. Оның барлық концерттерінің ішіндегі ең қысқасы, ол бір бөлімде, шамамен 15 минутқа созылады және "Қорқытқан Черпнинге" арналған.

Премьера

Концерт алғаш рет 1912 жылы 25 шілдеде Мәскеуде композитордың сололық ролімен және дирижері Константин Саражевтің қатысуымен орындалды. "Саражев менің барлық темптерімді керемет орындады", - деп жазды кейін Прокофьев.

Рубинштейн сыйлығы

22 жастағы композитор-пианист 1914 жылы 18 мамырда Санкт-Петербург консерваториясында орындаған жұмысында пианисттік жетістіктері үшін Антон Рубинштейн сыйлығын жеңіп алды. Ол бағдарламаға өзінің жеке концертін ұсынды, өйткені классикалық концертімен жеңе алмаса да, қазылар алқасы өзінің концертімен "жақсы ойнап жатқанын немесе ойнамағанын бағалай алмайды". Конкурс ережелері шығарманың жариялануын талап етті, сондықтан Прокофьев оқиғаға дейін 20 дана шығаруға дайын баспагерді тапты. Александр Глазунов басқарған қазылар алқасы Прокофьевке сыйлықты өте қарсылықпен берді.

Жазбалар

Бұл тізім ішінара ғана. Барлығы кем дегенде 62 жазба бар. Мұндай циклдер салыстырмалы түрде аз болды (2020 жылға қарай 14) бес жұмыстың әртүрлілігі мен олардың техникалық талаптары, сондай-ақ дирижердің ерекше орталық рөліне байланысты, сондықтан пианистердің көпшілігі кем дегенде бір немесе екеуін репертуарынан алып тастайды. Қазіргі кездегі циклдер: Браунинг/Лейнсдорф (No. 1 және 2: 1965 жылғы 18 желтоқсан, No. 3: 1967 ж. 25-27 қараша; No. 4: 27 қараша 1967 ж. және No. 5: 25 сәуір 1969), Béroff/Masur (барлығы: 27 қаңтар және 24 ақпан 1974), Ashkenazy/Previn (No. 1 және 3: 1974 жылдың 28-29 қаңтары; No 2: 1974 жылдың 30 қыркүйегінен 2 қазанына дейін; No 1 4: 1975 жылғы 25 сәуір, No. 5: 1974 ж. 9 желтоқсан), Такино/де Фромент (No. 1: 1973; No 1 және No 2 2 және 3: 1972; және No 4 және 5: 1977), Краинев/Китаенко (Мәскеу; No 1 және 2: 1976; No. 3: 1981; және No 4 және 5: 1983), Постникова / Рождественский (No. 2: 1983; No 2 және No 3 1, 3 және 4: 1985; және No 5: 1987), Пайк / Вит (барлығы: 1991 жылдың 13-18 мамыры), Краинев / Китаенко (Франкфурт; No. 1 және 3: 1991 ж. қаңтар; No 2: 1992 жылдың қаңтары; No. 4: 1992 жылғы мамыр; және No. 5: 1992 жылғы мамыр мен тамыз), Бронфман/Мехта (No. 1, 3 және 5: 1991 жылғы 14 қазан 25 және No No 2 және 4: 1993 жылғы 8-17 шілде), Демиденко/Лазарев (No. 2 және 3: 19 20 желтоқсан 1995 ж. және No No 1, 4 және 5: 1998 жылғы 23 қаңтар), Торадзе/Гергиев (No. 1: 1997 жылғы шілде; No 2 және 5: 1995 жылғы 1 шілдедегі No 2 және No 5 және No 7 және No 7 3 және 4: 1996 шілде), Маршев/Вилен (барлығы: 30 шілдеден 10 тамызға дейін 2001), Эль Бача/Оно (барлығы тікелей эфирде: 24-26 қыркүйек 2004), Бавузет/Носеда (No. 1 және 4: 2012 жылғы 5 қараша; No 1 2: 2013 жылдың 8 - 9 тамызы; No. 3: 2012 жылғы 29 маусым; және No. 5: 2013 жылдың 11 қыркүйегі).