Кіріспе
Ирландиялық саясаткер Австралиялық саясаткер Мередит Фрэнсис Магуайр (2 қыркүйек 1929 жыл - 5 наурыз 1981 жыл) - британ парламентіне тәуелсіз мүше болған ирландтық республикашыл. Ирландиялық республикашыл отбасында туған ол жас кезінде Ирландиялық республикашыл армияның қызметі үшін интернатта болған; кейін зорлық-зомбылыққа қарсы шыққан кезде ол республикашыл қозғалысқа жақын болды. Ол Ферманга округіне қарасты Лиснаскеадағы Frank's Bar мейрамханасын басқарып жүрді, ол 1974 жылы қазан айында Ферманга мен Оңтүстік Тиронның өкілі болып сайланды. Магуайр үкімге қарсы шықпаса да, Вестминстерде жиі қатыспады және толық баяндама жасамады, бірақ 1970 жылдары лейбористік үкіметті қолдау үшін маңызды дауыс берді. Ол Каллаган үкіметінің бір дауысқа жеңіліп, оған сенім білдірмеу туралы дауыс беруде "жеке бас тартуы" үшін әйгілі.
the Australian politician
Meredith Francis Maguire (2 September 1929 – 5 March 1981) was an Irish Republican who became an Independent Member of the British Parliament. Born into an Irish Republican family, he was interned during his youth for Irish Republican Army activities; while he later opposed violence, he remained close to the Republican movement. He was running Frank's Bar, a public house in Lisnaskea, County Fermanagh, when in October 1974 he was elected as a unity candidate to represent Fermanagh and South Tyrone. While not an abstentionist, Maguire's attendances at Westminster were infrequent and he never made a full speech, but he did cast some crucial votes to support the Labour government of the 1970s. He is famous for "abstaining in person" in the no confidence vote against the Callaghan government, which brought it down by a single vote.
Ерте өмір
Галвей графтығының Горт қаласында туып, Атлон қаласында білім алған Магуайр жас кезінде өзінің ағасы, болашақ Ұлттық партияның саясаткері Джон Карронның барасында жұмыс істеді. Ол Ирландия республикашылдығы ісіне тартылды және екі жыл бойы Белфаст қаласындағы Крамлин жолы түрмесінде сотталмай тұтқындалды, ол сол кезде Ирландия республикашыл армиясының қолбасшысы болды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол зорлық-зомбылыққа қарсы шығып, өзі де бар иегері болды. Ол Sinn Féin-пен байланыста болды.
Саяси мансап
Ферманаг және Оңтүстік Тирон сайлау округінде ирландтық националистер мен республикашылдар мен унионисттер арасында тығыз тепе-теңдік болды. 1974 жылдың ақпан айында Ұлыбританияда өткен жалпы сайлауда Ұлттық / Республикалық дауыс бірлік пен Социал-демократиялық және Еңбек партиясының (SDLP) кандидаттары арасында бөлінді, бұл Ольстер Юнионисттік партиясының (UUP) кандидатының жеңісіне әкелді. Бір кандидатты ұсыну мақсатымен, сайлау округтеріндегі ұлтшылдар мен республикашылар арасындағы талқылаулар Магуайрды Біртұтас қозғалысының рухы деп аталатын бірлескен кандидат ретінде келісті.
Ұлыбритания Парламентіне сайлау
Магуайр 1974 жылдың қазан айында өткен жалпы сайлауда дауыс берудің жартысынан астамымен сайланды. 1974 жылы 31 қазанда ол Елизавета II патшаға адалдық ант берді. Ол дауыс беруден бас тартпаса да, парламенттің палатасына сирек қатысқан. Ол 1979 жылы Джеймс Каллаганның үкіметке сенімсіздік білдіруіне қатысып, ол журналиске "өз бетінше дауыс бермеді" деп айтты. 1979 жылғы жалпы сайлауда Магуайр SDLP, UUP және Біріккен Ульстер Юнионисттік партиясының кандидаттарына қарсы қайта сайланды.
Өлім
1981 жылы Магуайрдың өлімі (жүрек ауруынан) сайлауға әкелді, оны ИРА-ның аштық ұрысына қатысқан, сайлаудан кейін бір ай ішінде қайтыс болған Бобби Сэндс жеңді.