Кіріспе

Пройльдің біздің ханым монастыры немесе Пройльхе (окситан тілінен: Прольха) - бұл "Доминикандардың билеушісі", 1206 жылдың аяғында немесе 1207 жылдың басында алғашқы Доминикан үйі, монастырдың монастыры құрылды. Ол Францияның Лангедоктағы Фанжо мен Брам (қазіргі Ауде департаментіне) арасында, Кастельнаударьден Лимушка дейінгі жолдың Брамнан Мирепоиске дейінгі жолды қиып өткен жерінде орналасқан. 13 ғасырдың басында Пруйль шіріп кеткен ауыл болды, ол Фанжо епархиясына қосылған шіркеудің құлап бара жатқан жерін қоршап тұрған бірнеше ғимаратты қоршап алған. 1206 жылдың соңында Осма епискобы Диего де Асебо және оның каноны Доминик Гузман катарлар жерінің терең жерінде орналасқан Пруйльге қоныстанды. Тулузалық епископ Фульк оларға шіркеуді пайдалануға рұқсат берді, ал одан да маңыздысы, Гвильом және Рэймонд Кларт Пруильдіктер өздерін және өздерінің коттеджін берді. 1207 жылдың 17 сәуірінде - Нотр-Дам де-Пруиль тарихындағы алғашқы нақты күн - Беренгер Нарбонн епискобы жаңа мекемеге Лимудағы Сент-Мартин шіркеуінің кірісін берді, бірақ бұл сыйлық Сент-Илаир аббатшылығына дау туғызуға арналған. 1211 жылы Фулк Пруильдің өз кірісін, епископ ретінде өз табысының бір бөлігін үйге берді. Ең жомарт донор Альбигендік крест жорығының басшысы Лестердің 5-ші графы Симон де Монфорт болды, ал басқалары оның үлгісіне еліктеді. Осылайша құрылған үй ішінара бұрын катар діни үйлерінде тұрған, бірақ ресми түрде католицизмге айналған әйелдер үшін баспана ретінде, ал ішінара Доминик пен оның ізбасарларының алғашқы құрылған операциялық базасы ретінде қарастырылды. Шамамен он екі әйел, соның ішінде Рэймонд Кларэ, Пруйльдің алғашқы монахтары болды, олар Сент-Августиннің ережесімен өмір сүрді: бірнеше ай бойы олардың кейбіреулері Фанжода, мүмкін, Пруйльдің бірінші преиерінің үйінде, Гвильмин де Фанжода, өйткені Пруйльдегі ғимараттар өмір сүруге жарамсыз болды. Алайда үйді ер адамдар басқаратын, бастапқыда Доминиктің өзі - бірінші прокуратор немесе прейор - және Гийом Клар. Доминиктің орнын ақсақал ретінде ақсақал Ноэль, содан кейін Гийом Кларэ иеленді. Бұл жерде басқа да адамдар өмір сүрді, өйткені Пруильдің екінші мақсаты - Диего мен Доминик бастаған катарлардың дінін өзгерту жұмысын жүргізген көшпелі уағыздаушылардың базасы болды. Сол себепті бұл үй ертедегі құжаттарда кейде Sacra Praedicatio, "Қасиетті уағыз" деп аталады. Оның басқа да көптеген атаулары бар, " шіркеу ", " аббат" немесе (1211 жылғы құжатта) " Сент-Мари-де-Пруйль шіркеуінің діни өмірін өткізетін әйелдер ". Доминиктің өзі әйелдердің қоршауына ерекше мән берді, бірақ 1294 жылы, оның өлімінен көп жыл өткен соң ғана, Пруйль толықтай қоршалған үйге айналды. Сол күннен бастап оның монахтары құжаттарда sorores inclusae, "жапсырылған бауырлар" деп сипатталады. Француз төңкерісі кезінде монастырь толығымен қирағандықтан, мұнда тек бір аркалық кілт тасы ғана қалды. Оның жеңіске жетуі қайта құру Henri Dominique Lacordaire-дің жеке жобасы болды, ол француздық Екінші империяның тұсында Францияға тыйым салынған доминикандықтардың оралуына түрткі болды;

Пройль және қасиетті Розарийдің пайда болуы

Розарийдің тарихы оның пайда болуын жиі Святой Доминикке, Пруйльдегі құдайдың құрметіне ие болған Марияның аянынан бастау алады. Розарийдің біздің ханым - бұл 1208 жылы Пруйль шіркеуінде Сент-Доминикке Марианның көрінісі болған, онда Мәриям оған розарий берді.