Thalerhof internment camp

Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыстың Австриядағы концентрациялық лагері Талерхоф (осылай-ақ транслитерацияланған Талерхоф Кирилл негізінде Шығыс славян мәтіндерінен) 1914 жылдан 1917 жылға дейін белсенді Австро-Венгрия билігі құрған концентрациялық лагерь болды, Альп тауларының етегіндегі аңғарда, Грацқа жақын жерде, Штирия провинциясының басты қаласы.

Шолу

Австро-Венгрия билігі Карпато русиндері, лемколар мен галисийлер арасындағы русофильдік қозғалыстың басшыларын тұтқындады (Галиция русофилиясын қараңыз); орыс тілін өздерінің славян тілдерінің әдеби стандартты түрі ретінде таныған және Ресей империясына жанашырлық танытқандар. Осылайша тұтқындар ресейлік болмыстарынан немесе Ресейге деген ықыластарынан бас тартып, өздерін украиндықтар ретінде танытуға мәжбүр болды. Өздерін украиндықтар деп таныстырған тұтқындар лагерден босатылды. 1924-1932 жылдар аралығында Львовте "Талерхоф альманахының" төрт саны жарық көрді, онда тұтқындар санының және Австрия билігінің бейбіт русофильдерді өлтіруінің жиналған құжаттамалық дәлелдемелері жарияланды. 1914 жылы Шығыс Галисияның 5 500 158 тұрғынынан 2 114 792 (39,8%) поляк тілінде, ал 3 385 366 (58,9%) русин тілінде сөйлеген. "Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Габсбургтердің ұлттық саясаты" атты кітабында авторлар Д. А. Ахмеменко, "Тарихи сана" деп аталатын қоғамдық ұйымның төрағасы және Белоруссия мемлекеттік университетінің профессоры К. В. Шевченко Талерхофта барлығы 10 000 орыс, шамамен 2000 русин (басқа дереккөздерге сәйкес 5000-ға дейін) және 200 250 студент Ресей империясына жанашырлық танытуда деп айыпталып, лагерге орналастырылды деп мәлімдейді. Жалпы жиырма мыңнан астам адам тұтқындалып, Талерхоф лагеріне орналастырылды. 1915 жылдың қысына дейін Талерхофтың казармасы болмады. Жаңбыр жауған кезде де, аяз түскенде де түрмедегілер ашық жерде ұйықтады. АҚШ конгрессмен Медилл Маккормиктің айтуынша, тұтқындар үнемі ұрып-соғылып, азапқа ұшыраған. 1914 жылы 9 қарашада фельдмаршал Шлиердің ресми есебінде Талерхофта 5700 Карпат русы, Лемкос және украиндықтар бар екені айтылған. 1914-1915 жылдардағы қыста 7000-ға жуық интернирлердің үштен бірі тифтен қайтыс болды. Лагерьді Австрия императоры Карл I өзінің билігіне 6 ай кіргеннен кейін жапты. Ол пайда болған алғашқы он сегіз айда Талерхофтың үш мың тұтқыны қаза тапты, оның ішінде мұнда шейіт болған православиелік әулие Максим Сандович (1996 жылы 29 тамызда Ресейден тыс орыс православиелік шіркеуі ақтайды). 1945 жылдан 1955 жылға дейін ол Австрия үкіметіне қайта берілместен бұрын RAF Thalerhof станциясы болды. Қазіргі уақытта Грац әуежайы лагердің бұрынғы орнын алып отыр. Казарма 1936 жылы қиратылды. Содан кейін 1767 тұтқынның мәйіті қазбаланып, Фельдкирхен-бей-Грацтағы жаппай қабірге қойылды.

The Austro Hungarian authorities imprisoned leaders of the Russophile movement among Carpatho Rusyns, Lemkos, and Galicians (see Galician Russophilia); those who recognized the Russian language as the literary standard form of their own Slavic language varieties and had sympathy for the Russian Empire. Thus, the captives were forced to abandon their identity as Russians, or sympathies for Russia, and identify as Ukrainian. Captives who identified themselves as Ukrainians were freed from the camp. Between 1924 1932, four issues of the Thalerhof Almanac were published in Lviv, in which collected documentary evidence of the number of prisoners and the murders of peaceful Russophiles by the Austrian authorities was published. Out of 5,500,158 inhabitants of Eastern Galicia in 1914, 2,114,792 (39.8%) were native speakers of Polish, and 3,385,366 (58.9%) were native speakers of Ruthenian (Rusyn or Ukrainian). In the book "Habsburg national politics during the First World War", authors D. A. Akhremenko, chairman of a public organization called Historical Consciousness, and K. V. Shevchenko, a professor at Belarusian State University, state that Thalerhof held a total of 10,000 Russians, about 2,000 Rusyns (according to other sources up to 5,000), and about 200 250 students placed in the camp on charges of sympathy for the Russian Empire, and the Russian books of Grigory Skovoroda, Taras Shevchenko, Pushkin, Tolstoy and others. In total over twenty thousand people were arrested and placed in Thalerhof camp. Thalerhof had no barracks until the winter of 1915. Prisoners slept on the ground in the open air during both rain and frost. According to U. S. Congressman Medill McCormick, prisoners were regularly beaten and tortured. On 9 November 1914 an official report of Fieldmarshal Schleer said there were 5,700 Carpatho Rusyns, Lemkos, and Ukrainians in Talerhof. In the winter of 1914 1915, a third of the roughly 7,000 internees died of typhus. The camp was closed by Emperor Charles I of Austria, 6 months into his reign. In the first eighteen months of its existence, three thousand prisoners of Thalerhof died, including the Orthodox saint Maxim Sandovich, who was martyred here (beatified August 29, 1996 by the Russian Orthodox Church Outside Russia). From 1945 to 1955 it was RAF Station Thalerhof before being transferred back to the Austrian Government. Graz Airport currently occupies the former site of the camp. The barracks were demolished in 1936. The corpses of 1,767 internees were then exhumed and reburied in a mass grave at Feldkirchen bei Graz.