Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монферрат маркизасы, Ахея ханшайымы Рим католик шіркеуінің қасиетті Маргарет Савойская (1382 жылдың 21 маусымы немесе 1390 жылы 1464 жылдың 23 қарашасы) Монферрат маркизасы және Доминикан сестрицасы болды.
Marchioness of Montferrat, Princess of Achaea Roman Catholic saint
Margaret of Savoy (21 June 1382 or 1390 – 23 November 1464) was Marchioness of Montferrat, and a Dominican Sister.
Отбасы
Маргарет Пьемонт әміршісі (және Ахеяның титуллы князі) Амадео Савойдан және оның әйелі Екатерина Женевадан туған төрт баланың ең үлкені болды. Оның аталық ата-бабалары Ахеяның титуллы князі Савойяның Джакомосы және оның екінші әйелі Бокс Сибилл болды. Оның аналық ата-бабалары Женева графы Амадей III және Махут д'Овернь болды. Олардың Ахея тағына деген талаптары оның арғы атасы Савойский Филипптен, Пьемонт пен Бургундияның Гуасы Томас III-нің үлкен ұлынан басталған. Филипп Ахея ханшайымы Вильгардуиннің Изабеллаға үйленді және 1301 жылдан 1307 жылға дейін онымен бірге билік жүргізді. Олардың екеуін де Филипп I Таранто құлатты, бірақ атағын жалғастыра берді. Алайда, Джакомо Филипптің екінші әйелі Кэтрин де ла Тур дю Пиннің ұлы болды және оның Вильгардуиннің Изабелланың мұрагері болу туралы таласы айтылды.
Margaret was the eldest of the four children—all daughters—born to Amadeo of Savoy, Lord of Piedmont (and titular Prince of Achaea), and his wife Catherine of Geneva. Her paternal grandparents were Giacomo of Savoy, titular Prince of Achaea, and his second wife Sibylle of Baux. Her maternal grandparents were Amadeus III, Count of Geneva, and Mahaut d'Auvergne. Their claim to the throne of Achaea came from her great grandfather Philip of Savoy, eldest son of Thomas III of Piedmont and Guia of Burgundy. Philip married Isabella of Villehardouin, Princess of Achaea, and co reigned with her from 1301 to 1307. They were both deposed by Philip I of Taranto but continued to claim the title. However, Giacomo was a son of Philip by his second wife Catherine de la Tour du Pin and his claim to be the heir of Isabella of Villehardouin was disputed.
Неке
1403 жылы 17 қаңтарда Маргарет Палеолог әулеті мен Андроник II Палеологтың еркек ұрпағы Монферрат маркизі Теодор II-ге тұрмысқа шықты. Теодор Бар герцогы Роберт I мен Мари Валуаның қызы Жанна Бардың жесірі болды. Ол бірнеше ай Монферратта болған Винсент Феррдің уағыздарын тыңдағаннан кейін, оның дінге деген құлшынысы арта түсті. Бұл неке он бес жыл бойы жалғасты, бірақ баласыз қалды. Теодор 1418 жылы қайтыс болды.
On 17 January 1403, Margaret married Theodore II, Marquess of Montferrat, a member of the Palaiologos dynasty and male line descendant of Andronikos II Palaiologos. Theodore was the widower of Jeanne of Bar, daughter of Robert I, Duke of Bar, and Marie Valois. Her piety increased after she heard the preaching of Vincent Ferrer, who spent several months in Montferrat. This marriage lasted for fifteen years but was childless. Theodore died in 1418.
Монастырь өмірі
Ол жесір қалған соң, дүниеден кетуге бел буды. Маркиздік істерді бірінші некеден туған күйеуінің ұлы Жан Жакқа қалдырып, ол Альбаға кетіп, Үшінші Сент-Доминик орденіне қосылды. Біраз уақыттан кейін Милан герцогы Филиппо Мария Висконти оның қолын сұрап, Рим папасы Мартин V-ге ант бергенін бұзуды өтінді. Бірақ Маргарет бұл өтінішке ресми түрде қарсылық білдірді және бірнеше жас әйелдермен бірге монастырь құрып, оны Сент-Доминик ордені билігіне тапсырды. Ол өзінің азаптарын екі есе арттырып, пәктіктің үлгісі болып қалды және 1464 жылы 23 қарашада Альбада қайтыс болды.
When she was left a widow, she decided to abandon the world. Leaving the direction of the affairs of the marquisate to Jean Jacques, the son of her husband by his first marriage, she retired to Alba where she joined the Third Order of St. Dominic. A little later, Filippo Maria Visconti, Duke of Milan, asked her hand in marriage and begged Pope Martin V to relieve her of her vow. But Margaret opposed a formal refusal to this request and with several young women of rank, she founded a monastery and placed it under the rule of the order of St. Dominic. Redoubling her mortifications she remained a model of piety and died at Alba, 23 November 1464.
Құрмет
1464 жылы 13 желтоқсанда оның сүйектері қарапайым қабірге қойылды; 1481 жылы олар Монферраттың Вильгельм VIII есебінен оның монастырында салынған басқа және әлдеқайда әдемі қабірге көшірілді. Қазіргі уақытта олар Альбадағы Санта-Мария-Маддалена шіркеуінде өткізіледі. Савойя әулетінің төрт ақсүйекті әулиелері Павиядағы Сан-Микель шіркеуінің оңтүстік аралықтағы сарайдың күмбезінде бейнеленген. Маргарет үш жебені ұстап тұрған монах қыздай киінген.
On 13 December 1464, her remains were placed in a simple tomb; in 1481 they were transferred to a different and much more beautiful sepulchre built in her monastery at the expense of William VIII of Montferrat. They are presently held in the church of Santa Maria Maddalena, Alba. Four noble beati of the Savoy family are depicted on the vault of a bay in the south aisle of the church of San Michele in Pavia. Margaret is shown dressed as a nun holding three arrows.