Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдинбург әйелдерінің университеттік білім беру қауымдастығы (EAUEW), бастапқыда Эдинбург әйелдерінің білім беру қауымдастығы (ELEA) ретінде белгілі, Шотландия университеттері әйел студенттерді қабылдауға кіріскен 1867 жылдан 1892 жылға дейін әйелдер үшін жоғары білім алу үшін науқан жүргізді. Шамамен ширек ғасыр бойы ол әйелдер үшін Эдинбург университетінің оқытушыларымен өз сыныптарын ұйымдастырды және ол бүкіл Еуропа бойынша университеттерді әйел студенттерге ашу туралы кеңінен науқанмен байланысты болды.
The Edinburgh Association for the University Education of Women (EAUEW), originally known as the Edinburgh Ladies' Educational Association (ELEA), campaigned for higher education for women from 1867 until 1892 when Scottish universities started to admit female students. For nearly a quarter of a century it arranged its own classes for women with lecturers from Edinburgh University, and it was connected with a wider campaign across Europe to open universities to women students.
1867 - 1892 жылдар
ELEA-ны 1867 жылы Мэри Круделиус, Сара Мейр және басқалар құрды. София Джекс Блейк Эдинбург университетінің медицина студенттерін қабылдауына қысым көрсете бастағанға дейін. Джекс Блейктің Лондон мен Шотландияның баспасөзінде жариялаған науқаны Эдинбургті әйелдерге жоғары білім беру мүмкіндіктерін талап ететін бүкілхалықтық қозғалыстың көрнекті бөлігіне айналдырды. Круделиус ELEA-ны дәрігер болуға ұмтылған әйелдер туралы айтыстардан бөлек ұстағысы келді және ол ерлер арасында қолдау тапты. Ол Реторика және ағылшын әдебиеті профессоры Дэвид Массонның күшті қолдауымен 1868 жылы Эдинбургтегі әйелдерге алғашқы университет деңгейіндегі дәрістер ұсынды. Оның әйелі Эмили Розалин Орме Массон Эдинбургтегі әйелдер сайлау құқығы қозғалысының көшбасшысы болды. Лекцияларға көп адам қатысты және келесі бес жыл ішінде қауымдастық тағы бірнеше пәндерді, соның ішінде ғылым пәндерін ұсынуды ұйымдастырды. 1867 жылдың тамызында Лондон университетіне әйелдер үшін арнайы емтихандар өткізуге өкілеттік берілді. 1868 жылы университет оларға сертификат беру жоспарларын жасады, бірақ әйелдер толық дәрежеде бітіру үшін тағы он жыл қажет болды. Дэвид Массонның 1868 жылғы алғашқы ELEA дәрістерінің бірі осы жаңалыққа жауап берді: "Біздің шотланд университеттері тек жердің ер адамдары үшін университет болуы керек деп ойлайсыз ба, ал басқа университеттер жердің ер адамдары мен әйелдері үшін университеттер болып табылады ма? Шотландияның қыздары, қазір олар аз немесе көп болсын, мәдениет бойынша британдық бауырларынан артта қалмауды қалайды, Англияның университеттерінен жігер мен көмек іздеу керек деп ойлайсыз ба? "Круделиус медицина студенттері арасында болған жанжалдардан аулақ болуға тырысса да, университет пен қауымдастық арасындағы шиеленістерден мүлдем аулақ бола алмады. 1873 жылы топқа Мэри Рассел Уокер қосылды және ол топтағы "ақыл-ойға" ие болды және ол әкімшілікте жақсы болды. 1874 жылы өнер пәндерінен университет сертификаты ұсынылды және қауымдастық сыныптары 1877 жылдан бастап университет күнтізбесінде көрсетілген. Университет сертификатына емтихан тапсырған алғашқы ELEA мүшесі Шарлотта Кармайкл болды, ол Шотландияда жоғары білімнің университет танымын алған алғашқы әйел болды. 1877 жылы Абердин әйелдер білім беру қауымдастығы мен Глазго әйелдер білім беру қауымдастығы құрылды. Дегенмен, әйелдердің білім алу құқығына қолдау артып, білім беру жетістіктерін тану жүйесі орнаған кезде, университеттер қыз студенттерге ресми түрде жабық болды. Алдағы науқандар мен қоғамдық талқылаулар университеттер (Шотландия) туралы 1889 жылғы заңға әкелді, содан кейін университеттер әйелдердің ерлермен бірдей білім алуы мен бітіруі үшін шаралар қабылдауға кірісті. Эдинбургтегі алғашқы студенттер 1892 жылы қабылданды, ал сегіз адам 1893 жылы бітірді, олардың барлығы бұдан бұрын EAUEW сыныптарында оқыған. Медицинаны оқытатын студенттерден басқа барлық сыныптар аралас болды. 1914 жылы Эдинбург университетінде мыңдаған әйелдер білім алды. Эдинбургтің бағалау тізімі 1885 86-да Эдинбургтегі әйелдердің университеттік білім беру қауымдастығының 15 Шэндвик Плейс мекенжайында екендігі туралы айтылған.
The ELEA was founded by Mary Crudelius, with Sarah Mair and others, in 1867 just before Sophia Jex Blake started pressing Edinburgh University to admit medical students. Jex Blake's campaign, covered by the press in both London and Scotland, made Edinburgh a visible part of a nationwide movement demanding higher education opportunities for women. Crudelius wished to keep the ELEA separate from the controversy raging over the women aspiring to become doctors, and she built up support amongst male academics, with strong encouragement from David Masson, Professor of Rhetoric and English Literature, who offered the first university level lectures to Edinburgh women in 1868, and whose wife Emily Rosaline Orme Masson was a leader in the women's suffrage movement in Edinburgh. The lectures were well attended and within the next five years the association had arranged for several more subjects to be offered, including science subjects. In August 1867 the University of London had been given powers to hold special examinations for women. In 1868 the university drew up plans to grant them certificates, although it would be another ten years before women could graduate with full degrees. One of David Masson's earliest ELEA lectures in 1868 responded to this news: "Is it to be borne that our Scottish Universities are to be Universities for only the men of the land, while other Universities are Universities for the men and women of the land? Is it to be borne that those of Scotland's daughters, be they few or be they many at present, who desire not to be behind any of their British sisters in culture, shall have to look for encouragement and aid to the Universities in England ? "Although Crudelius was often successful in avoiding confrontations of the kind which erupted around the women medical students, she did not entirely avoid tensions between the university and the association. In 1873 Mary Russell Walker joined the group and she was said to "the intellect" in the group and she was good at administration. In 1874 a university certificate was offered in arts subjects and the association's classes were listed in the university calendar from 1877. The first ELEA member to sit exams for the university certificate was Charlotte Carmichael, who became the first woman in Scotland to receive a university acknowledgement of upper education. In 1877 the Aberdeen Ladies' Educational Association and the Glasgow Ladies' Educational Association were formed. Nonetheless, while support for women's educational rights was growing and a system of recognition for educational achievement was in place, the universities were still officially closed to female students. Further campaigning and public discussion led to the Universities (Scotland) Act 1889, after which universities started to make arrangements for women to study and graduate on the same terms as men. The first female undergraduates at Edinburgh were admitted in 1892 and eight graduated in 1893, all of them having previously studied in EAUEW classes. All classes were mixed except those for medical students. By 1914 a thousand women had degrees from Edinburgh University. The valuation roll of Edinburgh 1885 86 mentions the Edinburgh Association for the University Education of Women being at 15 Shandwick Place.
1892 жылдан бастап
Әйелдер студенттер ретінде қабылданғаннан кейін, ЕАЭАЖО оларға жағдай жасауды қарастырды. Луиза Стивенсон мен Маргарет Холдсворт 1897 жылы баспана мен кітапханамен ашылған Массон залына (профессор Массонның қолдауы үшін аталған) қаражат жинауда жетекші болды. Кейбридждегі Гиртон колледжіне ұқсас әйелдер колледжіне айналуы мүмкін деген үміттер жүзеге аспады, бірақ көп жылдар бойы Холл кең университет ішіндегі әйелдер қауымы болды. Масон Холл 1960-шы жылдары Университет Джордж скверіндегі жерін қайта жаңартқанда, ал ЕАЭА 1970 жылдары таратылды. Глазгодағы баламалы ұйым - Глазгодағы әйелдердің жоғары білім беру қауымдастығы, ол Королева Маргарет колледжін құрды. 1892 жылы колледж Глазго университетімен біріктіріле бастады, бірақ біраз уақыт бойы өзінің жеке басын сақтады. Абердин университеті де 1892 жылы әйелдерге есігін ашты, ал алғашқы 20 әйел студенттер 1894 жылы оқуға түсті. Сент-Эндрюс университетінде әйелдер 1892 жылдан бастап студенттер бола алды, ал кампуста 1896 жылдан бастап олар үшін орындықтар мен тұрғын үйлер болды. 1870-ші жылдардан бастап Сент-Эндрюс әйелдерге LLA: Lady Literate in Arts деп аталатын сыртқы дәреже сияқты арнайы дипломдық біліктілік ұсынды.
Once women were admitted as students, the EAUEW turned its attention to providing facilities for them. Louisa Stevenson and Margaret Houldsworth were leading figures in raising funds for the Masson Hall (named to honour Professor Masson's support) which opened in 1897 with accommodation and a library, overseen by the warden, Frances Simson, one of those first eight women graduates. Hopes that it might become a women's college similar to Girton College, Cambridge were not realised, but for many years the Hall was a community of women within the wider university. Masson Hall was relocated in the 1960s when the University redeveloped its site in George Square, and the EAUEW was wound up in the 1970s. The equivalent organisation in Glasgow was the Glasgow Association for the Higher Education of Women which brought about the establishment of Queen Margaret College. In 1892 the college started to amalgamate with Glasgow University but kept its own identity for some time. Aberdeen University also opened its doors to women in 1892 with the first 20 female students matriculating in 1894. At the University of St Andrews, women could be undergraduates from 1892, and on campus board and residence was available for them from 1896. From the 1870s, St. Andrews had offered women a special diploma qualification, like an external degree called the LLA: Lady Literate in Arts.