Кіріспе

{ Жақсы.

Дизайн және құрылыс

XIX ғасырдың аяғында Ресейдің императорлық әскери-теңіз флоты Ресей мен Ұлыбритания арасында соғыс басталса, сауда кемелерін жою мақсатында шетел суларына ұзақ сапарларға бара алатын крейсерді қажет етті. Ресей адмиралы Иван Шестаков "Рурик" жобасын Санкт-Петербургтегі Балтық жұмыстарына тапсырды. Шештаков ұсынған кемеге арналған бастапқы ерекшеліктер қазіргі уақытта жоғалған, бірақ, мүмкін, Шештаков кеме "Балтықтан Владивостокқа дейін қайтып оралусыз" жүзуге қабілетті болуды көздеген. Алғашқы екеуі - "Қуатты" және "Құдіретті". Британдық крейсерлер су құбыры немесе катушкалы қазандықтарды пайдаланды, олар кейіннен олардан жоғары екендігі дәлелденді және сол кездегі барлық жаңа әскери кемелерде стандартқа айналды. Төрт және 16 пушканың ауыр қарулануы, торпеда түтіктерінің квартетімен бірге, Руриктің броньдары жеңіл болды, палубаларда орташа 2,5 дюйм, ал никельді болат табақтарды пайдалана отырып, екі жағында орташа 10 дюйм болды.

Қызмет тарихы

Рюрик әскери қызметке қабылданғаннан кейін Владивостокта орналасқан Ресей Тынық мұхит флотына жіберілді. Тынық мұхит эскадрильясына қолбасшылық еткен адмирал Федор Дубасов қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін кемеге әр түрлі өзгерістер енгізуді ұсынды, соның ішінде қайта қайнату және кеменің тораптарын алып тастау. Қайта қазандықтау жобасы іске асырылмады, бірақ тораптау көлемі айтарлықтай қысқарды. 1904 жылы орыс-жапон соғысы басталғанда, "Рурик" және Тынық мұхиты эскадрильясының басқа крейсерлері, орыс крейсері "Россия", орыс крейсері "Громобой" және орыс крейсері "Богатыр" Жапон теңізінде және Жапон аралдарының жағалауында жапон сауда кемелерін іздеу және жою міндеті жүктелген. 1904 жылдың тамызына дейін тек бір кеме суға батып, Жапон императорлық армиясы қоршау артиллериясын Тынық мұхиттағы негізгі ресейлік портты, Порт-Артурды бомбалауға жеткілікті жақындатты. Порт-Артурды қоршау порттың ішінде Тынық мұхиты эскадрильясына тағайындалған ресейлік әскери кемелердің көпшілігін ұстады, бірнеше рет бұзылмауға тырысқанға қарамастан. 14 тамызда Владивосток қаласындағы төрт крейсердің үшеуі жапон блокадасын көтеруге көмектесу үшін Порт-Артурға (Богатырь жерге тұншығып қалғандықтан зақымданған) қарай жөнелді. Оларды Корея мен Жапония арасындағы Цусима боғазында вице-адмирал Камимура Хиконжоның командалық жасағындағы жапондық әскери кемелерінің эскадрильясы қарсы алды, бұл Ульсан шайқасына әкелді. Жапондықтардың төрт заманауи бронекері болды: Япондық крейсер Ивате, Япондық крейсер Изумо, Япондық крейсер Токива және Жапондық крейсер Азума. Қақтығыстың басында "Рурик" (орыс құрамының артқы кемесі) жапондықтардың отқа ұшырауынан үш рет соққыға ұшырап, оның рульді бөлмесі суға батып, оны қозғалтқыштарымен басқаруға тура келді. Оның жылдамдығы төмендеп, ресейлік кемелерден бөлініп, жапондықтардың отына ұшырады. Ресейлік адмирал Карл Йессен кемені қорғауға тырысты, бірақ жапон крейсерлері оны кері итеріп жіберді. Ресейлік кемелер кері шегінгенде, Рурикке бірнеше жапон крейсерлері шабуыл жасады. Кемені жапондықтарға тапсырудың орнына, аман қалған аға офицер, лейтенант Иванов, кемені батырыуға бұйрық берді. Жапондықтар 625-ке жуық аман қалғандарды жинап алды, қалғандары ұрыста қаза тапты. Қалған екі ресейлік крейсерлер Владивостокқа қашып кетті.

Мұра

Өзінің ескірген сыртқы келбетіне қарамастан, барктағы арматурасы мен қорғалмаған қаруларымен Рюрик Ульсанда таңқаларлықтай жақсы өнер көрсетті. Бұл кеме басқа екі ресейлік крейсерлердің қашып кетуіне себепші болған болуы мүмкін, бірақ оны жапондықтардың шайқастағы шешімсіздігіне де жатқызуға болады. Руриктің қатысуы Ульсанда шешуші болған кезде, орыстар кейіннен Россия мен Громобойды пайдаланудың екінші мүмкіндігін ысырап етті. Россия Богатырға қосылып, зақымдануды болдырмады, ал Громобой соғыстың қалған бөлігінде ешқашан шықпады.