Кіріспе
Бельгиялық сәулетші және жиһаз дизайнері Пол Ханкар (1859 жылы 11 желтоқсан - 1901 жылы 17 қаңтар) - бельгиялық сәулетші және жиһаз дизайнері, модерн стиліне жаңашыл.
Paul Hankar (11 December 1859 – 17 January 1901) was a Belgian architect and furniture designer, and an innovator in the Art Nouveau style.
Мансап
Ханкар Бельгияның Хенаут аймағындағы Фрамериде тас қалаушының ұлы болып дүниеге келген. Ол Брюсселдегі Корольдік көркемсурет академиясында оқыды, онда ол өзінің студенті (және болашақ сәулетші) Виктор Хортамен танысты. Ол да Хорта сияқты темірден жасалған бұйымдарды жақсы зерттейді. Өзінің еңбек жолын ол жерлеу ескерткіштерін жобалаушы және мүсінші ретінде бастаған. 1879 жылдан 1904 жылға дейін ол эклектикалық және неоклассикалық сәулет шебері, танымал сәулетші Анри Беярттың студиясында жұмыс істеді. Беярт арқылы Ханкар француз сәулетшісі Эжен Вайолет ле Дюктің құрметіне бөленді. Ол тарихи сәулетке сүйене отырып, темір мен шыны сияқты жаңа материалдарды қолдануды ұсынды. Бейерттің басшылығымен ол іскер Виктор Чавари үшін салынған Испанияның Бильбао қаласындағы Паласио де Чавари (1889) ғимаратының бас дизайнері болды. Ол 1893 жылы Брюсселде өз кеңсесін ашты және Брюсселдегі Сен-Жилл муниципалитеті, 71 rue Defacqz / Defacqzstraat мекен-жайындағы Ханкар үйін салуды бастады. Бұл және Виктор Хортаның "Тассель" қонақ үйі (бір уақытта салынған) - модерн стилімен салынған алғашқы екі үй. 1894 жылы оның досы және жиі әріптесі Адольф Креспиннің плакаты Ханкардың практикасын жарнамалайды. Ханкар үйінің қасбеті ғимараттың құрылымын білдіреді - шығыс үштен бірі, кіреберіс пен баспалдақтарды қамтиды, батыс үштен екі бөлігінен жарты қабатты, қоғамдық бөлмелерді қамтиды. Үш қабатты, тас қақпақтарға тірелген, жарық шығатын қоршау екінші және үшінші қабаттағы бөлмелерге, ал төртінші қабаттағы балконға жеткілікті жарық береді. Креспиннің қабырға панельдері терезелердің астында және көпіршіктегі аркадалы фризде пайда болады. Ауыр нео-реенессанстық элементтер мен материалдардың жарық модерндік бөлшектер мен безендіруге қарсы өзара әрекеттесуі жан-жақты композицияға әкеледі. 1896 жылы ол Бельгияның Батыс Фландриясындағы Вестенде теңіз жағалауындағы қала үшін Cité des Artistes ("Сәндігерлер қаласы") жобасын ұсынды, бұл тұрғын үй және студиялар бар суретшілер кооперативі. Жоба ешқашан жүзеге аспағанымен, ол кейіннен Дармштадт қаласындағы Дармштадт суретшілер колониясын және Вена сецессиясының суретшілерін шабыттандырды. 1897 жылы Брюсселде өткен дүниежүзілік көрмеде Конго секциясының дизайнына өз үлесін қосты, ол модерн стилін толық пайдалануымен танылды. Ол сондай-ақ "Жаңа Брюссель" тақырыбында дәріс оқыды, бұл қаланың қала құрылысын қайта құру туралы оның көруі, ол ешқашан жүзеге аспады. Сол жылы ол Брюссельге жақын Тервурендегі отаршылдық көрмеге қатысып, бірнеше қолөнершілер мен жиһаз дизайнерлерінің жұмыстарын үйлестірді. Ол Париждегі Универсалды көрменің (1900) Шахта және металлургия бөлімінде көрмеге қою үшін Экаузин және Сойни карьерлері оюымен монументалды тас орындықты (189899) жобалаған. Бельгия королі Леопольд II экспозиция аяқталғанда орындықты сатып алып, оны Остендтің Коннингинлаан ауданындағы саябаққа сыйға тартты, онда ол 1905 жылы орнатылды. 1971 жылы паркингті кеңейту үшін орындық алынып тасталды және қиратылды. Ханкардың сақталған суреттерін пайдаланып, парк үшін репликасы кесілген (2003-04) және түпнұсқамен бірдей іргетастарға орнатылған. Өзінің мансабында ол Шаербектегі қолданбалы өнер мектебінде (1891-97) инженерлік ғылым профессоры, Брюссель университетінің жоғары оқу орнында (1897-1901) сәулет тарихы профессоры болды. Ол "L'Emulation" журналының редакторы (1894-96) болды. Ол 1901 жылы қаңтарда 41 жасында қайтыс болды, бірақ оның стилі Брюссельдің жас суретшілерінің жұмысына әсер етті, соның ішінде Пол Хамес, Леон Снейерс, Антуан Помпе және модернист Виктор Буржуа.
Ханкар мен Хорта
Ханкар мен Хортаның алғашқы модерн үйлері 1893 жылы бітірілді, ал екі сәулетшінің стилі бірнеше жағынан ұқсас болды. Екеуі де дәстүрлі тарихи стильдерден бас тартып, шыны мен темір сияқты жаңа материалдарды қолданды, сонымен қатар аркаларға және иілген сызықтарға қатты сүйенді, кейде à membrures деп аталатын стиль, бұл екі сәулетшінің де ертедегі жұмыстарына тән. Алайда олардың қол жетімді бюджеттері арасында үлкен айырмашылық болды; Ханкар өзінің суретші достарына қарапайым бюджетімен үйлер салып отырды, ал Хортаның қымбат материалдарды және үлкен үйлерді сатып ала алатын өте бай меценаттары болды. Хортаның үйлерінің басты ерекшелігі - ішкі көрінісі, ал Ханкардың үйлерінің басты ерекшелігі - фасад. Ханкар Хортаның шығармасын тым сәнді деп санады; ол оны "Луи XV" деп атады.
Ғимараттар
Шарль Рожиер кесенесі, Сент-Жоссе-тен-Нуд қорымы, Брюссель (1870 жылдар). Palacio de Chávarri, Plaza Moyúa, Бильбао, Испания (1888-89). Ханкар Хендрик Беярттың кеңсесінде жұмыс істеген кезде жасалған. Ателье Альфред Крик (Альфред Крик студиясы), 64 Rue Simonis, Elsene, Брюссель (1891). Ян ван Берс ескерткіші (1891), Антверпен. Ханкар үйі, 71 Rue Defacqz, Брюссель (1893). Жаспар үйлері, 76, 78 және 80 Rue de la Croix de Pierre, Брюссель (1894). Хансенс үйлері, 13 және 15 Эдуард Дукпетьеу даңғылы, Брюссель (1894). Maison Zegers Regnard, 83 Chaussée de Charleroi, Брюссель (1894-95). Эдуард Дукпетье көшесі, 47, Брюссель (1895). Chemiserie Niguet, 13 Rue Royale, Брюссель (1896). Питерс үйі мен дәріханасы, 6 8 Rue Lebeau, Брюссель (1896). Boulangerie Timmermans, 551 Rue De Herve, Лиеж (1896, қиратылған). Үш қабатты қасбеті Адольф Креспиннің қабырғалық суреттерімен қапталған. Ренкин қонақ үйі, Брюссель (1897, қиратылған). Альберт Цямберлани қонақ үйі, 48 Rue Defacqz, Брюссель (1897). Санаторий (1897), Крайнем. Hôtel Janssens, 50 Rue Defacqz, Брюссель (1898). Hôtel Kleyer, 25 Rue de Ruysbroeck, Брюссель (1898). Аглав үйі, 7 Антуан Бреар көшесі, Брюссель (1898). Бартоломе үйі және оның студиясы, Брюссель (1898, қиратылған). Жан Франсуа Виллемс ескерткіші, Сент-Бавон алаңы, Гент (1899), Исидор Де Рудер, мүсінші. Ханкар тұғырды жобалаған. Париждегі дүниежүзілік көрмеде (1900) қойылған монументалды тас орындық (189899, 1971 жылы қиратылды). Тас орындықтың көшірмесі, Koninginlaan Park, Остенд (2003-04).
Жиһаз және интерьер
Қазан (шамамен 1893), Дизайн мұражайы, Гент. Кафедра (1896), Корольдік өнер және тарих мұражайы, Брюссель. 1897 жылы Брюссель халықаралық көрмесіне қойылған. Пошта жәшігі (1897), Нельсон Аткинс өнер мұражайы, Канзас-Сити, Миссури. Гент қаласындағы Дизайн мұражайындағы Ренкин қонақ үйінен (1897) кофе үстелі. Отель Цямберланидің асхана үстелі (1897), Орсей мұражайы, Париж. Hôtel Ciamberlani қонақ үйінің асханасы (1897). Ciamberlani қонақ үйінен карточка үстелі (1897). Hôtel Ciamberlani (1897) қонақ үйінің креслосы. Айналмалы орындық (шамамен. 1897) деген болатын. Теріден тігілген арқалықпен орындық (шамамен. 1897) деген болатын. Магонийден жасалған асхана үстелі (шамамен б.з.д. 1897), Ив Мако галереясы (2015 жылдың наурызы). Жиһаз және интерьер, америкалық бар және гриль бөлмесі (1897-98), Grand Hôtel de Bruxelles. Қалқалы экран жұбы Christie's Auctions, Лондон, 2004 жылдың 3 қарашасында сатылды Galerie Yves Macaux (2015 жылдың наурызы). Табурет (табақ) Phillips Auctions аукционында, Нью-Йорк, 2010 жылдың 15 желтоқсанында сатылды. Compagnie Générale des Céramiques d'Architecture (1898) компаниясының, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының, Лос-Анджелес, Калифорния. Осыған ұқсас орындық Гальер Ив Макода (2015 жылдың наурызы). Кафедра (жыл), Брюссельдегі Cinquantenaire мұражайы.