Кіріспе

Француз саясаткері Корин Доминик Маргарита Лепаж (французша Corinne Dominique Marguerite Lepage, 1951 жылы 11 мамырда туған) - француз саясаткері. Ол 1995-1997 жылдары Ален Жуппе кабинетінің 1 және II кезеңінде Францияның қоршаған орта министрі және 2009-2014 жылдары Солтүстік-Батыс сайлау округінің Еуропалық парламент мүшесі болды. Ол 1996 жылдан бері 21-ғасыр партиясы (CAP 21) үшін Азаматтық, іс-қимыл, қатысу партиясының негізін қалаушы және президенті. Ол сонымен қатар демократиялық қозғалыстың негізін қалаушы және 2010 жылдың наурызына дейін партияның вице-президенті болды, ол қозғалыстан кететінін мәлімдеді.

Өмірбаян

Лепаж Болонье Биланкурде, Сейн департаментіне қарасты буржуазиялық еврей отбасында дүниеге келген. Ол Париждегі Sciences Po-ға оқуға түсіп, заңгерлік диплом алды; 1975 жылы заңгерлікпен айналыса бастады. Сонымен қатар, ол Maître de conférences (оқу орнының оқытушысы) болып тағайындалды, кейіннен 1982 жылдан 1986 жылға дейін Sciences Po және Panthéon Assas университетінде, содан кейін 1984 жылдан 1990 жылға дейін Val de Marne қаласындағы Париж университетінде профессор болды. 2005 жылдан бері Париж университетінде сабақ береді. Ол үйленген, екі баланың анасы.

Құшақ-лепеж

Жас заңгер болғаннан кейін, 1983 жылы Кристиан Хуглоға үйленіп, оның қоршаған ортаны қорғау құқықтарына маманданған алғашқы заңгерлік фирмасына қосылды. 1987 жылы ол адвокаттар кеңесінің мүшесі болды. 1978 жылы Amoco Cadiz апаты кезінде американдық мұнай танкері британия жағалауын қиратып, үлкен мұнай ағып кеткен кезде, Лепаждың заң фирмасы Финистер мен Котес-ду-Нордтың жергілікті билік органдарына қарсы американдық Amoco мұнай компаниясына қарсы шықты. 15 жыл бойы соттың үстіне қарағаннан кейін Лепаж фирмасы мен жергілікті билік өкілдері ақталды, осылайша ауыр ластанудың құрбаны болған жеке тұлғаларды, қалалар мен аймақтарды күшейтетін прецедент құрылды. Содан кейін ол жергілікті бірлестіктермен, топтармен, компаниялармен немесе жергілікті билікпен бірге қоршаған ортаға қатысты көптеген істерде жұмыс істеді. 2006 жылдан бастап Лепаж 1999 жылғы 12 желтоқсандағы MV Эрика мұнай төгілуінің құрбандарын басқалармен қатар Total компаниясына қарсы қолдады. 2010 жылдан бастап ол "Болашақ ұрпақтардың құқықтары мен құрметін қорғау қозғалысын" қолдайды. Сонымен қатар, ол "Зинтия" даулымынан кейін "Ла Фут-сюр-Мер" су тасқыны құрбандарының қауымдастығының адвокаты болып жұмыс істейді.

Экологиялық белсенділік

Лепаж саяси мансабынан тыс уақытта да қоршаған ортаны қорғау мүдделерін қорғады, мысалы Париж және Брюссель адвокаттар алқасында және көптеген үкіметтік емес ұйымдарға қатысты. Сонымен қатар ол Мишель Ривазимен бірге Экологиялық сақтық және сақтық жөніндегі обсерваторияның негізін қалады. Гилль Эрик Сералинимен бірге ол генетикалық инженерияға қарсы тұрып, генетикалық модификацияланған тамаққа қарсы тұратын CRIIGEN (Генетикалық инженерия бойынша зерттеулер және тәуелсіз ақпарат комитеті) ұйымын құрды. Оның айтуынша, үкіметтік емес ұйымдар мен азаматтық қоғамның жұмылдырылмаса, саясат өздігінен біздің экономикалық жүйемізге қажетті шешімдер мен өзгерістерді жасай алмайды. Ол 1996 жылы берген сұхбатында "азаматтық қоғамның белсенділігі қоршаған орта мен тұрақты даму үшін өте маңызды" деп айтқан болатын. 2009 жылы Копенгагендегі саммиттен кейін ол: "Қоғамдық қоғам енді өз болашағын өзі қамтамасыз ете алады" деп мәлімдеді. 2007 жылдың қараша мен 2008 жылдың ақпаны аралығында ол Францияның қоршаған ортаны қорғау министрі Жан Луи Борлу үшін "экологиялық басқару" туралы есеп жазды. "Гренэль Энвиорен" агенттігінің өкілі атап өткендей, бұл баяндамада "француздардың қоршаған орта туралы ақпаратқа деген сенімін қалпына келтіруге бағытталған 80 ұсыныстар, соның ішінде 10 негізгі шара" және "осы ақпаратты жақсарту, сараптамаға қатысты ережелерді нығайту және ластану жағдайында жауапкершілікті нақтылау шаралары ұсынылады". Лепаж сонымен қатар Версальдегі Сент-Квентин және Ивелин университетінде және Париждегі Саяси зерттеулер институтында тұрақты даму профессоры ретінде сабақ береді.

Саяси мансап

Ален Жуппе үкіметінде (1995-1997) болғаннан бері Лепаж кейде БАҚ-та оңшыл экологиялық ретінде қаралады, ол бұл сипаттаманы қабылдамайды: "Маған оңшыл экологиялық деп айтады, жоқ. Мен "оң жақтан" емеспін, бірақ мен алдағы жылдары бәріміз үшін маңызды болып көрінетін нәрсе үшін күресудемін. [ ] Әлеуметтік мәселе XX ғасырдың ең үлкен пікірталасы болды, менің ойымша, экологиялық мәселе XXI ғасырдың ең үлкен пікірталасы болады". Лепаж өзін ең алдымен жасыл және экологиялық саясатпен байланыстырады, қоршаған орта мәселелеріне қатысты сол және оң жақтың идеяларын біріктіруге тырысады. 1990 жылы Ecology Generation-ке қатысудан бастап 2009 жылы Terre Démocrate деп аталатын жеке ой-сайысын құруға дейін ол "саяси айырмашылықтарды" жеңіп, дәстүрлі солшыл / оңшыл оппозицияны жеңіп, "адамдарды саяси түстерден тыс, қоршаған ортаға біріктіру" деген ниетті білдіреді. Дэниел Кохн Бендит пен Франсуа Байрумен бір мезгілде жақын, ол "адилетті және тұрақты дамуға негізделген, демократиялық және гуманистік шынайы прагматикалық күш-жігердің" пайда болуы үшін жұмыс істейді. Ол орта және экологиялық қорғаушылар арасындағы татулықты қалайды.

Ертедегі саясаты (19811995)

Лепаж былай дейді: "Мен экологияға өте ерте, 1960 жылдары кірістім. 1981 жылы экологиялық кандидат ретінде, 1989 жылы сайланды". Ол 1989 жылы наурыз айында Кальвадостағы Кабур қаласының вице-мэрі болды. 1990 жылдардың басында ол "Экология ұрпағының" құрылтайшы мүшесі болды. Ол 1993 жылы осы партиялық белгімен Кальвадостың төртінші округінің заңнамалық сайлауына қатысты. Алайда ол дауыс берудің тек 6,17% -ын ғана алды.

Қоршаған орта министрі (1995-1997)

1995 жылы ол Ален Жуппедің оңшыл үкіметте Қоршаған орта министрлігінің басшысы болу ұсынысына оң жауап берді. Ол кезде ол ешқандай саяси партияның мүшесі емес еді. Солшыл "Либерация" газетінің хабарлауынша, оның кандидатурасын Нормандиядағы оңшылдар қатты сынға алды, өйткені ол жақында ғана сол жердегі сайлауда қатты ұтылды. Лепаж бірінші Жуппе үкіметіндегі он екі әйелдің бірі болды. 1995 жылы 7 қарашада екінші Жуппе үкіметінің құрылуына әкелген министрлік қайта құру кезінде ол толыққанды министр болып қалған жалғыз әйел болды. Ол үкіметте әйел ретінде ешқандай қиындықтарға тап болмағанын айтса да, Ұлттық Ассамблеяда "еркекке қарсы ешқашан айтылмайтын" қорлауларға ұшырағанын айтады. Қоршаған орта министрі ретінде Лепаж экологияның "жұмыссыздықпен күреске үлес қоса алатынын" көрсетуді басты мақсат етті. Ол сондай-ақ алдын алу саласында таза ауа туралы заң қабылдап, алдын алу және алдын алу жөніндегі комитетті құрды және соңында Асбест жөніндегі кәсіби комитеттің мемлекеттік қатысуымен алға жылдырды. Көптеген техникалық қиындықтарға тап болған Superphénix ядролық реакторын қайта іске қосу Лепаж пен өнеркәсіп министрі Франк Боротра арасындағы ашық күреске әкелді. Заң бұзушылықтары болғандықтан, Лепаж реакторды қайта іске қосуға рұқсат беретін жарлыққа қол қоюдан бас тартты, бұл Ален Джуппеге отставкамен қауіп төндірді. Кәсіподақ мүшесі Кристиан Моесл парламенттегі тыңдау барысында "Коррин Лепаж Суперфеникті жартасқа тіккен, ал Доминик Войнет оны итеріп жіберген" деп мәлімдеді. Консенсус саясаткері Лепаж Жакс Ширактың президенті кезінде бірқатар маңызды экологиялық мәселелер бойынша үндемегені үшін сынға ұшырады: ядролық сынақтарды қайта бастау, 1995 жылдың қыркүйегінде Superphénix ядролық реакторын қайта іске қосу, экологиялық бюджетті қысқарту, ЕО-ның "Nature 2000" директивасын жүзеге асырудағы қиындықтар. Лепаж министрліктегі тәжірибесімен өнеркәсіптік лоббилерге, аңшылар мен мемлекеттік қызметтің жоғарғы деңгейіндегі технократтарға шабуыл жасаған кітап жазды.

Өнерге қабілетті орталық іздеу (1997-2007)

Өзінің саяси бейімділігі туралы ол "Мен өзімді оң жақ әйелмін деп ойламаймын, бірақ Ален Жуппе үкіметтеріне қатысуымды еш уақытта жоққа шығармаймын" деді. Ол 1997 жылдың мамыр айында өткен парламенттік сайлауда Париждің жетінші округінде үміткер болды. Ол екінші турда Патрик Блошеге екі кандидат арасында 10%-ға жуық айырмашылықпен (54,50% -дан 45,50% -ға дейін) жеңілді. 1997 жылы үкімет таратылуы оның министрлік тәжірибесін тоқтатты, бірақ гуманистік экология үшін күресіне тосқауыл қалмады. Ол CAP 21 бағдарламасын саяси қозғалысқа айналдырды. Transparency International France [tr. [note: 80 ұлттық бөлімде мемлекеттік сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес жүргізетін үкіметтік емес ұйым], саяси және қаржылық сыбайлас жемқорлыққа қарсы күреске қатысады. 2002 жылы Лепаж президент сайлауына қатысып, бірінші турда 1,88% дауыс алды. 2004 жылғы аймақтық сайлауда ол Париж департаменті тізімінің басында Андре Сантинидің (Француз демократиясы үшін одақ, UDF) тізімінде болды. Ол Жан Франсуа Копедің Халықтық қозғалысы үшін одақ (UMP) тізімінде екінші сайлауға қатыспады. 2004 жылдың маусым айында өткен Еуропалық сайлауда оның Иль-де-Франс сайлау округінің тізімі 3,6% алады. Ол 2009 жылғы Еуропалық сайлауда Солтүстік-Батыс сайлау округінде MoDem-тің ең үздік кандидаты ретінде сайланды.

Франсуа Байрумен бірге (2007 2010)

2007 жылы 10 наурызда ол Франсуа Байруды қолдау үшін 2007 жылғы президенттік сайлауға қатыспауды таңдады. Ол Байру "бүгінде осы елде шынайы өзгерістерді білдіреді, ол саяси экологияға қажетті орын беруге мүмкіндік береді" деді. Cap21 Франсуа Байрудың жаңа саяси партиясы MoDem-тің негізін қалаушы топтарының бірі болды. 2007 жылдың мамыр айында президент сайлауының бірінші турында Байру жеңілгеннен кейін және Николя Саркози Сеголен Рояльді жеңгеннен кейін Лепаж "өзінің нанымдарына адал" болғандықтан Франсуа Фийонның (1) үкіметінде қатысудан бас тартты. 2008 жылдың наурызында Париждің 12-ші округінің муниципалдық сайлауында МоДем кандидаты ретінде қатысып, ол 9,95% дауыс алды. Лепаж 2008 жылдың 15 маусымында MoDem вице-президенті болды. 2009 жылдың ақпан айында Байру 2009 жылғы Еуропалық сайлауда Солтүстік-Батыс округінің Модем тізімінің басшысы болды. Ол 8,67% дауыспен ЕОП депутаты болып сайланды. MoDem мен Cap21 арасында күрделі шиеленістер пайда болды, өйткені соңғысы 2010 жылдың наурызында өтетін аймақтық сайлауда көптеген өңірлерде Europe Ecologie-мен одақтасуға шешім қабылдады. Байрудың стратегиясын және "өз-өзіне жабық" деп атаған MoDem-ді сынға алғаннан кейін, ол 2010 жылдың 17 наурызында MoDem-ден кетіп қалғанын жариялады. Өңірлік сайлаудың екінші турында ол адамдарды сол жаққа дауыс беруге шақырды, бірақ Аквитанияда MoDem кандидаты өмір сүру мүмкіндігіне ие болды. 2010 жылдың 29 мамырында өткен партиялық съезде Cap21 өзін "автономды партия" ретінде таныстырады және оның мүшелері көпшілік дауыспен MoDem-тен кетуді қолдайды.

Еуропалық парламент мүшесі (2009 жылдың маусымынан 2014 жылдың мамырына дейін)

Лепаж 2009 жылғы сайлауда Еуропа Парламентіне сайланды. Бұл сайлауда MoDem-тің төмен ұпайдан кейін (8,46%) ол Парламентте MoDem пен Europe Ecologie арасында одақ құруға шақырды. Cap21 депутаты ретінде ол MoDem-ті қамтитын ALDE тобының мүшесі. 2009 жылдың шілдесінде ол ENVI комитетінің (Тәуелсіздік, қоршаған ортаны қорғау, халық денсаулығы және азық-түлік қауіпсіздігі) бірінші вице-президенті және Еуропалық парламенттегі ITRE комиссиясының (өнеркәсіп, зерттеулер және энергетика) орынбасар мүшесі болды. 2009 жылдың желтоқсанында ол Копенгаген саммитіне Еуропалық парламент делегациясының жалғыз француз депутаты болды. Ол саммиттің нәтижесіне наразылығын білдірді, ол "климатты күмәнділер" мен мұнайға байланысты лоббилердің пайдасына "жалпы сәтсіздік" деп есептеді. Теңіз мәселесі бойынша тәжірибесі оны Еуропалық парламентте "Теңіздер мен жағалау аймақтары" топтастығын құруға итермеледі. Ол бұл топқа 2010 жылдың қаңтарынан бастап төрағалық етіп келеді. 2009 жылы маусымда ол Иран елшілігінің алдында ЮНЕФ, SOS Racisme, Джек Ланг, Николь Гедж және Марек Халтермен бірге режимге қарсы наразылық білдірді. Ол көптеген басқа да тұлғалармен бірге "Бурка мен парданы тоқтатыңыз, әйелдерді бағындыру және исламистердің шабуылдау рәміздері" атты петицияға қол қойды. "Rassemblement Citoyen" қозғалысын бастағаннан кейін ол 2014 жылғы Еуропалық сайлауда "Europe Citoyenne" (Азаматтық Еуропа) туының астында тізімдер ұсынды; алайда ол Еуропалық парламентке қайта сайланбады, оның тізімі дауыс берудің тек 2,28% -ын ғана алды.