Кіріспе

Киньё Вакашу (金葉和歌集), кейде Киньёшу деп қысқартылады, бұл 1124 және 1127 жылдары аяқталған екі жобасы бар бесінші жапондық императорлық антология. Ол зейнеткер император Ширакаваның тапсырысы бойынша Минамото но Шунрай (~10551129; кейде Тошиёри деп аталады) құрастырған. Ол 716 өлеңнен тұратын он томнан тұрады. Шунрай өзінің жинағының үш түрлі нұсқасын ұсынды, олардың әрқайсысы әртүрлі нәтиже берді. "Шодобон (初度本) " деп аталатын алғашқы нұсқада негізінен консервативті көзқарасты көрсететін ең алғашқы үш императорлық антологиялар - "Кокиншу", "Госеншу" және "Шуишу" ақындары көрініс тапты. Алайда бұл сотқа ұнаған жоқ. Екінші нұсқасы "Нидобон (二度本) " жинақталған замандас кезеңдегі ақындарды қамтиды. Шираваканың бас тартуына қарамастан, ол ең кең таралған басылым болып шықты.

Маусымдық тақырыптар

Төрт мезгіл тақырыбы барлық императорлық антологияларда көрнекті, Кокиншудағы маусымдық өлеңдердің ұйымдастырылуы кейінгі сериялар үшін үлгі болып табылады. Көбінесе күз мезгілі басқа маусымдарға қарағанда басым болады. Мысалы, Киньё Вакашуда 325 маусымдық өлең жинақталған, олардың 109-ы күзге арналған. Маусымдық сәйкестік негізінен мәдени әсерлерге байланысты, әр маусыммен байланысты тақырыптар аналогияларды құрастырудың прогрессиясы бойынша ауысып, нығаяды. Мысалы, сары валериан Кокиншуда танымал тақырып болғанмен, ол Кин'ё Вакашуда пайда болған жоқ. Керісінше, ай тақырыбы барлық маусымдарда пайда болады, бірақ Kin'yō Wakashū дәуірінде күзмен ерекше байланысты болады.

Буддистік вака

Буддистік вака Кин'ё Вакашудағы соңғы томда орналасқан, Түрлі, бұл том тек буддистік тақырыптарға ғана назар аудармаса да. Бұл өлеңдер арасында буддалық вака реті жинақтарында толық реттелмегенмен, екі маңызды ерекшелік ерекшеленеді. Біріншіден, олар Таза елдегі ілімдерге қатты құлшыныс танытады. Екіншіден, буддалық діни қызметкерлер мен синтоист діни қызметкерлерге қатысты өлеңдердің едәуір көптігі байқалады.