Кіріспе

Минамото но Шунрай (Минамото Тосиёри) - Gosen Wakashū жинағын құрастырған маңызды және инновациялық жапон ақыны. Ол Минамото но Цуненобуның (10161097) ұлы болды; соттың екінші разрядының және Ұлы кеңесші лауазымының иегері). Шунрай император Го Сандзоның және император Ширакаваның сүйіктісі болды; саяси себептермен. Бұл кезде Фудзивара отбасы елге үстемдік еткен, ал оның тармағы Рокуджо отбасы да соттың поэзия сахнасына үстемдік етті; қарсыластарына қолдау көрсетіп, императорлар кері соққы бере алды. Шунрайдың "Гошуи Вакашу" жинағын құрастыруға қатыспағаны белгілі. Шунрайдың ашулы даулы Нан Гошуи ("Гошюишудағы қателіктер") Ширкаваны Шунрайдың келесі императорлық антологияны, Кин'ё Вакашуды құрастыруға мәжбүр еткен көрінеді. Бұл антология аяқталған кезде Шунрайды дау-дамайға ұшыратты, ал оның Госен Вакашу әр түрлі мақтанышсыз лақаптармен ерекше сынға ұшырады; Брауер мен Майнер бір сыншының, Фудзивара но Акинака (fl. 1100 - 1125) қазір жоғалған он бөлімді "Рёгёкушу" ("Нағыз асыл тастар жинағы") деп аталатын шығарма жазды, ол Кинё Вакашуды мазақтап, сынға алған. 1113 жылы Тошиёри "Тошиёри зуино (俊頼髄脳) " деп аталатын поэтикалық трактат жазды. Зюино, сондай-ақ Фудзивара но Кинтоның "Шинсен зюино" атты поэтикалық трактатының атауында да кездеседі, сөзбе-сөз миеленцефалон деп аударылуы мүмкін, бірақ бұл термин поэзияға арналған очерктер бар кітаптарға сілтеме жасау үшін қолданылған және бейнелі мағынада ол поэзияның "ойын" біледі дегенді білдіреді.