Robert III, Count of Loritello

Кіріспе

Басунвилладан Робер (басунвилла және Басонвилла) (шамамен 1125 жылы - 15 қыркүйек 1182 жылы) - Конверсано графы (1138 жылдан) және Лорителло графы (1154 жылдан бастап, Робер III ретінде). Оның отбасы Диппеге жақын Вассонвилл қаласында ұзақ уақыттан бері тұрады. Роберт (II) Роджер II Конверсаноны берген Басунвилладан шыққан Роберт I-нің ұлы болды. Роберт бұл жерді әкесі қайтыс болғаннан кейін мұра етті. Роджер II кейіннен Лорителло графлығын өзінің туысы Вильгельмнен тартып алуға себеп болды. Өлім аузында жатып, ол ұлы Вильгельм І-ден Робертті Лорителло графы етіп тағайындауын өтінді. Алайда көп ұзамай ол (қалай болғанда да) бүлікші болып шықты және алдымен Фридрих Барбароссаның Рим императорлық сотына, содан кейін Мануэль I Комненнің Византия императорлық сотына қашты. Ол жалған өсиет негізінде таққа дәулет білдірген болуы мүмкін. 1155 - 1156 жылдардағы көтеріліске басшылық ету үшін қайтып оралғанда оған Джон Дукас көмектесті, бірақ Византиялық генерал Михаил Палеолог Бариде қайтыс болды және Уильям император әскерлерін жеңді. 1156 жылғы Беневенто келісім-шарты бойынша папа Адриан IV Роберттің патшалықты бейбіт жолмен тастап кету құқығын кепілдік берді, бірақ ол Пенн епархиясының жеріне қатысты өз жобаларын жаңартты. 1157 жылы оның бүлікшіл әрекеттерін Мануэль І-нің жаңа елшісі көтермеледі. Бұл Алексиус Аксух, Мануэльдің бас кеңесшісі Джон Аксухтың ұлы. Оның констеблі Ричард Мандра тұтқындалғанмен, ол патша әскерінен қашып, Вильгельм I-нің өкілеттігіне қарсы әрекет етуін жалғастырды. 1161 жылы ол оңтүстік аймақтың көп бөлігін жаулап алды. Вильгельм оны Тарантодан қуып, Салерноны талқандауға жақындады. Алайда 1163 жылы ол тағы да Барбароссаға қашуға мәжбүр болды. 1167 жылы ол 29 мамырда Монте-Порцио шайқасында Дасселдің Рейнальд әскерімен бірге болды, онда үлкен римдік әскер жеңілді. 1169 жылы Вильгельм II-нің регенті және Вильгельм I-нің жесірі Наварралық Маргарет және оның кеңесшілері Робертке бұрынғы барлық иелігін қайтарып берді. Оның жесірі Аделиса, Роджер II қызы, Конверсаноны мұра етті.

Robert of Bassunvilla (also Basunvilla and Bassonville) (c. 1125 – died 15 September 1182) was the count of Conversano (from 1138) and Loritello (from 1154, as Robert III). His family had a long history in Vassonville, near Dieppe. Robert (II) was the son of Robert I of Bassunvilla, who had been granted Conversano by Roger II. Robert inherited this possession on his father's death. Roger II had cause later to confiscate the county of Loritello from William, his own relative. On his deathbed, he asked his son William I to appoint Robert count of Loritello, a quasi autonomous post. Soon however, he was implicated (truly or falsely) in rebellion and fled first to the Holy Roman imperial court of Frederick Barbarossa and then the Byzantine imperial court of Manuel I Comnenus. He may have laid claim to the throne, on the basis of a forged will. He had the assistance of John Ducas when he returned to lead the revolt of 1155–1156, but the Byzantine general Michael Palaeologus died at Bari and William defeated the imperial troops. By the Treaty of Benevento of 1156, Pope Adrian IV guaranteed Robert's right to leave the kingdom peacefully, but he renewed instead his designs on the land of the diocese of Penne. In 1157 he was encouraged in his rebellious efforts by a new emissary of Manuel I. This was Alexius Axuch, the son of Manuel's chief advisor John Axuch. Though his constable, Richard of Mandra, was captured, he evaded the royal army and continued in defiance of William I's authority. In 1161, he conquered much territory to the south. William responded by chasing him from Taranto and almost razing Salerno. In 1163, however, he was forced to flee again to Barbarossa. In 1167, he was with the army of Rainald of Dassel at the Battle of Monte Porzio on 29 May, when a great Roman army was defeated. In 1169, Margaret of Navarre, regent of William II and widow of William I, and her council of advisors restored Robert to all his former possessions. His widow Adelisa, daughter of Roger II, inherited Conversano.