Кіріспе

17 24 сағаттық Ле-Ман шыдамдылық жарысы 1949 жылғы 24 сағаттық Ле-Ман - 17 -ші Гран-при шыдамдылық жарысы, ол 1949 жылы 25 және 26 маусымда өтті. Луиджи Чинетти 22.5 сағат жүріп, Ferrari barchetta бірінші машинасында үшінші рет жарыста жеңіске жетті. Бұл жарыста британдық жүргізуші Пьер Марешаль өзінің Aston Martin DB2 Арнож мен Масон Бланш арасында түнгі сағат 1:00-де жол апатына ұшырап, қайтыс болды. Марешаль сол жерде басқа машинаны басып өтуге тырысқанда, ол бөгетті соқты. Бұл - Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін жарыста алғаш рет өткізілген жарыс. Соғыс төрт жыл бұрын аяқталғанымен, Франция бойынша инфрақұрылымды қайта құру дегеніміз жарыстың қайта оралуы екінші реттік мәселе болды, сондықтан Франция қайтадан орныққаннан кейін ғана өткізілді. Соғыс аяқталғаннан кейін, ауданға күрделі жөндеу жұмыстары қажет болды. Соғыс кезінде RAF, содан кейін Luftwaffe, ұшақтардың ұшақ айлағын, сондай-ақ 5 км Hunaudières тігін уақытша ұшу-қону жолағын пайдаланды (осылайша ол одақтастардың бомбалауының нысанасы болды). Осылайша, Automobile Club de l'Ouest (ACO) үлкен жарысты қайта жандандыруға төрт жыл уақыт кетті. Үкімет қаржысына пит-станциялар мен трибуналар қайта құрылды, 1000 орындық жаңа мейрамхана мен әкімшілік орталық салынды, ал бүкіл жол қайтадан қапталды. Алайда, жер қойнауындағы бір бөлікке әлі де рұқсат етілмеген, өйткені ол әлі де миналардан тазартылмаған. Сол уақытта автомобиль өндірушілер де қайта жаңғырту жұмыстарын жүргізді.

Ережелер

Осы жылғы жарысқа қатысушылардың басым көпшілігі соғыс алдында жасалған немесе жобаланған машиналар еді. АШО биенальдық кубок үшін 1939 жылы өткен жарысқа қатысқандарға басымдық берді. Сонымен жарыстан Кубок үшін 12 автокөлік келді. Бұл 1930 жылдары басталған ресми емес практиканы ресми түрде жүзеге асыру болды, онда жарысқа арналған машиналар Ле-Манға және басқа жарыстарға толық өндіріске шығу ниеті жоқ жеңіс үшін кірді. ACO "ережелердің рухы бойынша" енгізілмеген машинаны жарамсыз деп тану құқығын сақтады. Бензинді рациондау кезінде, машинаның қуаты бойынша, оның номиналды қашықтығын жақсартқан машиналардың көрсеткіштері бойынша, үлкен қызығушылық болды. Қатысушылар бензинмен (68 октана), дизельмен немесе "басқаша" отынмен (60% бензин, 25% этанол, 15% бензолдан құралған қоспа) жүгіруді таңдады. Барлық отын АКО-дан жеткізілді. Отын, май және су 25 айналымнан кейін ғана толтырылуы мүмкін, ал ACO инспекторлары әрбір толтырудан кейін радиатор мен май қақпақтарын бекітеді. Қосалқы дөңгелек, өрт сөндіруші және құрал-саймандар жиынтығы көлікте болуы керек еді, ал схемаларды жөндеуді тек жүргізуші ғана көліктік құралдармен жасай алатын. Түнгі уақыт (жарықтарды міндетті түрде қосу) сағат 21.30 мен 4.30 аралығында анықталды. Соңында, 12 сағаттан кейін, өзінің тиісті өнімділік индексі қашықтығының 80% -ын аяқтамаған кез келген машина дисквалификацияланады. Сонымен қатар, машинаның шашкалы туды алу үшін жүгіруі керек еді, соңғы айналым 30 минуттан аспайды. Сыйлық ақшасы әлі де нәтиже индексін басымдықпен қолдап, осы байқаудың жеңімпазына 1,000,000 ФРФ (қазіргі уақытта шамамен 23000 евроға тең) сыйлық берді, ал 100 000 ФРФ-тың тек 10% -ы жалпы қашықтық пен Биенналь кубогының жеңімпаздарына берілді. Әр сағаттың соңында жетекшіге 10 000 франк беріледі, 6 сағатта 25 000 франк, 12 сағатта 50 000 франк, 18 сағатта 100 000 франк және 24 сағатта 200 000 франк беріледі. Сонымен, жарыстың басынан аяғына дейін жетекші орын алған көліктер көрсеткіштерімен салыстырғанда 675 000 франк пайда табады. Сондай-ақ, ең үздік әйел жүргізушіге Купе де Даммен бірге 50 000 франк сыйлық берілді.

Кірістер

Алғашқы тізімде жүзден астам үміткер бар еді, бірақ ACO 49-ға дейін қысқартты. S3000 және S5000 санаттарында 18 автомобиль болды, 15 француз және 3 британдық автомобиль. Олардың ішінде 3 Talbot, 7 Delahayes, 4 Delages және Delettrez, оның конструктор ағаларымен бірге Le Mans-те жарысатын дизельді қозғалтқышпен жұмыс істейтін алғашқы автомобиль болды, ол американдық армияның GMC жүк көлігінің қозғалтқышын қолданды. Талбот Лагос саланындағы ең үлкен екі машинаны қамтыды: Андре Шамбас Экури Верте командасы үшін жаңа SS седан және Пол Валледің Экури Франция командасына қолдаған 2 орындық спорттық автомобиль. Екі машинада да жаңа 4,5 литрлік 6 литрлі қозғалтқыш қолданылып, 240 ат күші берілді. Үшінші Талбот соғыстан бұрынғы модификацияланған T150C болды, оны өте қабілетті әке мен ұлы Розиер командасы жарыстырды. Француздардың көпшілігі Делахайеге үміттенді: Париждік автомобиль дилері Шарль Поцци (өзін 1938 жылғы жеңімпаз Эжен Шабудпен біріктірді) жарысқа шыққан екі жаңа 4.5L 175 S болды, сондай-ақ бес жеке түрде соғысқа дейінгі типтегі 135 CS (135 S гран-при машинасының спорттық машинасы және 1938 жылғы жарыста жеңімпаз), кішірек 3.6 литрлі 160 л.с. қозғалтқышымен жұмыс істеді. Delage төрт D6S көлігімен ұсынылған, барлығы жекеменшікпен енгізілген, соғыс аяқталғаннан кейін ғана Delahaye зауытында, бірақ соғыс алдындағы шассиге және ескі 3,0 литрлік, 145 ат күші бар қозғалтқышқа негізделген. Үш британдық автомобиль - 2,4 литрлік Healey Elliott седаны, ол жарысқа Англиядан келіп-кетеді, 1938 жылы грек магнатасы Нико Эмбирикос үшін жасалған бірегей Bentley седаны және W.O. Bentley жобалаған 2.6 литрлік Lagonda қозғалтқышы бар жаңа Aston Martin DB2 прототипі. Ортаңғы санаттар (S2000 және S1500) 16 көлікті құрады. Артқа қарап, ең үлкен жаңалық итальяндық жаңашылдың келуі болды: Энцо Феррари өзінің алғашқы сериялы көлігінің екі жарыс нұсқасымен, екі литрлік V12 140 ат күші мен 210 км / сағ жылдамдықпен таныстырды. Ол 1930-шы жылдары Alfa Romeo командасының менеджері болған, бірақ қазір ол өздігінен конструктор болды. Алайда, көліктің сенімділігіне сенімді емес, Ferrari кірмеген, оның орнына жұп жеке кірді. Екі жарыстың да жеңімпаздары "Миль Милья" жарысында жеңіске жеткен болатын. Ұлыбританиядан жаңа Frazer Nash "High Speed" мотоциклінің жүргізушісі британдық мотоциклмен айналысатын Норман Калпан, компанияның иесі Гарольд Олдингтон және жеңіл HRG 1500-дің жұмыс тобы (болашақтағы Gulf командасының менеджері Джон Уайер бірлесіп ұйымдастырған) келді. Дэвид Браун, жақында Aston Martin және Lagonda сатып алған, үш жұмыс прототипі - жоғарыда аталған 2.6L DB2 және екі 2.0L нұсқасын ұсынды. Сондай-ақ, жекеменшік сатып алынған үш "Астон" да жарысқа шықты, оның ішінде соғыстан бұрынғы екі модель. Соғыстан кейінгі Францияда бірнеше шағын мамандандырылған спорттық автомобиль компаниялары құрылды, ал ең маңыздысы - Amédée Gordini және Charles Deutsch / René Bonnet. 1949 жылы 1500 мкг-дық Гордини стартқа шықпады, бірақ екі жаңа DB машинасы болды - біреуін команда иелері өздері жүргізді. Ақырында, шағын сыныптарда (S1100 & S750) 15 автомобиль болды. Монополиялар, Симкалар, Гординилер (соңырақ осы сыныптағы DB) арасында әр түрлі уақытта Citroen, Simca немесе Panhard қозғалтқыштарын пайдалана отырып, әрқайсысы өнімділік индексі сыйлығы үшін бәсекелестік басталды. "Прототип" ереже бойынша жарты ондаған Simca әртүрлі дене стилімен енгізілген және олардың бірі (Махе / Кроветто үшін) жарыстың алғашқы пит / автомобиль радиосымен орнатылған, бұл американдық автожарыста ізашарлық болды. Жарысқа қатысқан басқа жаңа халықаралық бренд - Чехословакиядан 745 см3 екі соққылы екі Aero Minors (олардың бірі жүк көлігі бұзылғаннан кейін Прагадан жарысқа дейін жүруі керек болды). Renault 4CV жекеменшік ретінде Le Mans-те жарысқа шыққан бірінші артқы қозғалтқыш машина болды.

Практика

Әдеттегідей, машиналар қозғалтқыштың көлемі бойынша нөмірленді, Чамбас пен Морельдің үлкен Талбот Лагосы No 1 болды. Оқу уақытына негізделген желі болған жоқ, оның орнына машиналар эшалон бойынша, таңбалы "Ле-Ман басталуы" үшін сандық тәртіппен тізбектелетін. Бұл Луи Розиер өзінің Talbot T150 машинасында жаттығуларда ең жылдам айналым жасады. Жан Лукас Дрейфустың Феррариіне қатты зақым келтірді, ол жаттығу кезінде трассаға келген баладан аулақ болды. Түнде аянбай жұмыс істегеннен кейін, машинаны жөндеу жұмыстары басталды.

Бастау

Жарыс күннің аптап ыстық шамымен сағат 16:00-де басталды, ал Поццидің жаңа "Делахей" спорттық машиналары жеңіске жетіп, алға шықты. Бірінші сағаттың соңында Шабуд пен Флахо Дрейфустан, Розиерден, Чайнеттиден және Валледен үлкен Талботтардың бірінде Делахайларды бастап кетті. Алдыңғы қатардағы "Делахейлердің" жылдамдығы өте жоғары болды; екінші сағатта Андре Симон жарыстың ең жылдам айналын жасады. Көп ұзамай Розиер Арнаджда 21 айналымнан кейін тоқтады, оның көлігі қызып кетті. Алайда, 25 айналымнан бұрын суды толтыруға рұқсат берілмеді, сондықтан ол мерзімінен бұрын зейнеткерлікке шықты. Төрт сағаттан кейін, Шабо Флаходан әлі де алдыда, Чинеттидің Феррарилері (қазір 3-орынға дейін) және Дрейфус соңынан. Алайда жарты сағаттан кейін, қараңғы түскенге дейін, Шабуд үлкен басымдықпен Мюльсаннаға тоқтады, оның қозғалтқышы өртеніп, электр желісі сөнді. Андре Симонның бауырлас машинасы қысқа уақытқа жетекшілікті қолға алды, бірақ ол да қызудан бас тартып, 18-орынға түсіп, Ферраримен озып кетті.

Түнгі

Митчелл Томпсон өзін нашар сезінгендіктен, Чинетти түн бойы көлікте қалды. Ол пит-ке келгенде, Дрейфус алдыңғы қақпадан жолды жалғады, бірақ кешкі сағат 10-ға дейін Дрейфус қатты соқтығысып, бірден екі машинаны басып өтпекші болған кезде, Maison Blanche бұрышының маңында айналды. Жүргізуші зардап шекпеген, бірақ машинасы қираған. Бұл жолы "Маирессе" / "Валле" компаниясының "Талбот Лаго" компаниясы "Чинетти" компаниясының алдында көш алды. Ауыртпалық әсерінен "Делаж" Veuillet/Mouche және "Кулпан/Алдертон Фрейзер Нэш" тиісінше 3-ші және 4-ші орынға көтерілді. Түн ортасында Чинетти Майрессе мен Вейеттен аздап алға шықты. Төртінші орында Лувоның Delage, содан кейін Фрейзер Нэш, Жерардың Delage және Тони Ролттың Delahaye (оның алғашқы Le Mans-та). Алдыңғы қатардағы Aston Martin (Marechal/Mathieson) 8-орында, ал Deutsch/Bonnet компаниясының жаңа works DB 5 10-орында тұрды. Ерте сағатта "Майрсе Талбот" қозғалтқыштағы ақаумен зейнеткерлікке шықты, ал "Вейельет" "Делаж" қозғалтқышы өртеніп, питс-плейға келді, осылайша "Жерар Делаж" және "ДБ" ретті жоғарылатуға мүмкіндік берді, ал басқа үлкен "Талбот" алдыңғы 10-ға дейін көтерілді. Сонымен қатар, Simon/Flahaut командасының Pozzi Delahaye командасы да көшбасшы орынға көтерілді.

Таңертең

Ақыры таңғы сағат 4.30-да Чайнетти үш айналымнан бастап пит-секингке кіріп, Феррариді Митчелл Томпсонға тапсырды. Ол жарыстың қалған бөлігінде Chinetti-ге қайтарудан бұрын 72 минут қана орындады. Бірақ жарыстың қатал түрі жаңа машинаға әсерін тигізді, сондықтан Чинеттиге енді сырғанаған қосқышты күту керек болды. Оларды қуған топты қазір Луво мен Жерардың Delages-тері бастап, олар біртіндеп шаршаған Чинеттиге жақындады. Жалпы 5-орынға оралу үшін көп жұмыс істегеннен кейін, Флахоуттың қозғалтқышы таңертеңгі уақытта тоқтады. Кішкентай DB 5 алтыншы орынға дейін жетті, бірақ содан кейін оның кәмшағы ұқсас уақытта тұтқындалды. Делеттрес дизелі де тоқтап қалды. Ол тұрақты, тіпті жылдам болса да, бірақ отын құбырларының бұғатталуы оның 23-ші орында тұрып, жойылуына себеп болды. Лувоның Делагесінен басқа, барлық жетекші машиналар қазір мәжбүрлі түрде жүгіріп жатты: Чинеттидің ілеспесінен басқа, Жерардың Делагесі май түтінімен ағып жатты, Фрейзер Нэш ілеспесін жоғалтып, жанармаймен қамтамасыз ету мәселесі туындады және Маршальдың Астон Мартинінің тежегіштері жоғалып кетті. Соңғысы ең ауыр және, ең соңында, қайғылы болды: сағат 13:00-де Aston Martin-тің тежегіштері Maison Blanche бұрылыстарына келіп, толығымен бұзылып кетті. Көлік қатты соққыға ұшырап, қозғалтқышы бұзылып, шатыры жарылды. Пьер Маршалды ауыр халде дереу ауруханаға алып кетеді, бірақ келесі күні омыртқа жарақаттарынан қайтыс болады.

Финиш және жарыстан кейінгі

Күн бойы Луво қатты қуып, баяулап келе жатқан Ферраридің екі айналын қайтарып алды. Соңғы айналымға дейін ол бұрыштарда төрт дөңгелекті керемет қозғалыс жасап, француздардың ерлікпен жеңіске жеткенін сезінген көрермендерді таңғалдырды. Бірақ бұл мүмкін болмады, ардагер Чинетти машинасын үйге жеткілікті жылдамдықпен абайлап алып келді. Сағат 16:00-де жарыстың 1923 жылы басталғаннан бері негізін қалаушы және директоры Шарль Фару жаңа француз президенті Винсент Ауриольдің бақылауымен шашкалы туды желбіретуші болды. Чинетти үйге 15 км-ге дейін Лувоудан (Делаждың Ле-Мандағы ең жақсы нәтижесін теңеген) бір айналымнан ғана жетті. Фрейзер Нэш түстен кейін үшінші орынға көтерілді және он айналымнан кейін көшбасшылардан кейін, беріліс қораптарының проблемаларына қарамастан және аяғына дейін тұтқасыз қалған. Үлкен No1 Talbot Lago SS седан барлық жарыста жақсы жүріп, соңғы айналымға дейін 4-орынға жайғасып, қозғалтқыштың істен шығуымен (немесе отыннан тыс) тоқтағанға дейін тоқтады. Луи Жерар қатты жүгіргеннен кейін қозғалтқыштың цилиндрін жоғалтып, уақытты жоғалтты, содан кейін ол оқиға орнына біріншілерден болып келіп, кедей Маршалды көмекке тоқтады. Оның Delage-і Талботтың төртінші орнын иеленіп, мұнай түтінінің тұқымын ертіп аяқтады. Ардагерлер Жорж Григнард (кейін банкротқа ұшыраған Talbot компаниясының акцияларын сатып алады) және Роберт Брунет үйге бірінші Delahayes әкелді, 5-ші орын S5000 класын жеңіп алды. Алтыншы орынға иегері Джек Хей мен жарыс журналисі Томми Уиздомның Бентлисі келді, ол екі ұшырудан басқа, бүкіл жарыста бір ұпай да жібермеген еді. Кейіннен түнгі ұйқыдан кейін Хей үлкен отын резервуарын отбасылық багажға ауыстырды және олар демалысқа Кот-д'Азурға кетті. DB-дің жойылуынан кейін, бұл Джек Фэйрманның HRG-і (оның алғашқы Ле-Манда) 1500cc класындағы 10 айналымға қарамастан, оны мұра етті және ол жарыстың соңына дейін ұстады. Екі Aero Minor командасы да (толық команданы аяқтаған жалғыз өндіруші) бір машинаның өнімділік индексі бойынша екінші орынға ие болуымен аяқтады. Апта аясындағы жарыстың суық ауа-райынан 49 старттан тек 16-сы ғана сынамаға түсті. Жарыс барысында машиналарға әсер еткен бірқатар қозғалтқыш проблемаларына "басқаша" отын кінәлі болды. Соғыстан кейін Америкаға көшіп келген итальяндық Чинетти үшін бұл оның үшінші Ле-Ман жеңісі болды (Вульф Барнатоның Бентли үшін үш жеңісінен кейін екінші адам). Ол 23 сағат бойы көлік жүргізді - бұл 47 жастағы жігіт үшін қарапайым жетістік емес - бұл 1932 жылы алғаш рет жеңіске жеткен кезде керісінше болды, ол науқас болған кезде және Реймонд Соммерге жүргізудің көп бөлігін жүргізу керек болды. Митчелл Томпсон 1939 жылғы жарыста 4-ші орын алып, биенналь кубогын жеңіп алды. Бұл V12 қозғалтқышының алғашқы жеңісі болды, ал 2015 жылы 2.0L гибридтік турбомен Porsche жеңісіне дейін Ferrari 1995cc қозғалтқышы Ле-Манды жеңген ең кішкентай қозғалтқыш болды. Мұндай жетістіктер сонымен қатар өнімділік индексі бойынша айқын жеңіске қол жеткізді, бұл Феррариге барлық күміс бұйымдарды тазарып берді. Бұл компания үшін керемет күш-жігер болды. Жөнделгеннен кейін Дрейфус-Феррари келесі демалыс күндері Чинетти мен Саймон жүргізген Спадағы 24 сағаттық жарыста жеңіске жетті.

Аяқталмаған

Постерлік сынып No Команда жүргізушілері Шасси Қозғалтқыш Жарық DNF S5.0 1 Андре Шамбас / Экури Верте Андре Шамбас Андре Морел Талбот Лаго Гранд Спорт Купе Талбот Лаго 4.5L I6 222 Қозғалтқыш (басқап) (24 сағат) DNF S3.0 18 Август Веуиллет (жеке қатысушы) Август Веуиллет Эдмон Муш Келесі D6 3Л Келесі 3.0L I6 208 Қозғалтқыш / от (23 сағат) DNF S2.0 28 Мырза Р. П. А.

15-ші Рудж-Уайтворт биенналь кубогы (1939/1949)

Поз Класы Жоқ Команда Жүргізушілер Шасси Скор 1 С2.0 22 Питер Митчелл Томсон, Лорд Селсдон Луиджи Чинетти Питер Митчелл Томсон, Лорд Селсдон Феррари 166 ММ 1.272 2 С2.0 26 П. Тревелян Харольд Джон Олдингтон Норман Кулпан Фрейзер Нэш Жоғары жылдамдық Ле-Манс реплика 1.216 3 С2.0 27 Артур Джонс Артур Джонс Ник Хейнс Астон Мартин DB2 1.123 4 С3.0 14 В. С. Уотни Луис Жерард Франсиско Годия Сату кешіктірілуі D6S 3L 1.085