Кіріспе
Марграф (1529-1577) Карл II, Баден Дурлах марграфы (1529 жылы 24 шілдеде Пфорцхаймда туып, 1577 жылы 23 наурызда Дурлахта қайтыс болды), Чарльз с сумкой деген лақап атпен, 1552 жылдан 1577 жылға дейін Баден Дурлах марграфын басқарды. 1556 жылы 1 маусымда Карл Баден-Дурлахта лютеран дінін ресми дінге айналдырған жаңа шіркеу ережесін шығарды.
Charles II, Margrave of Baden Durlach (born 24 July 1529 in Pforzheim; died 23 March 1577 in Durlach), nicknamed Charles with the bag, governed the Margravate of Baden Durlach from 1552 to 1577. On 1 June 1556 Charles issued a new Church Order, which made Lutheranism the official religion in Baden Durlach.
Өмір
Карл Баден Дурлахтың маркграфы Эрнест пен оның екінші әйелі Розенфельдтің Урсуланың ұлы болды. Ернест пен Урсуланың некелері морганаттық болғандықтан, Карлдің патшалық билікке жету мүмкіндігі дау туды. Дегенмен, ол 1552 жылдың қыркүйегінде Жоғарғы Баденді әкесі атынан басқара бастады. Оның 12 жасқа үлкен жарты ағасы Бернард IV 1553 жылы 20 қаңтарда, ал әкесі екі аптадан кейін 6 ақпанда қайтыс болды. Содан кейін Карл бүкіл елді мұра етті, ол кезде Баден Пфорцхайм деп аталды. Ол астананы Дурлахқа көшіріп, елінің атын Баден Дурлахқа өзгертті.
1556 жылы Реформацияның енгізілуі
Пасау бейбітшілігінен кейін (1552) Германияның оңтүстік-батысындағы бірқатар зайырлы билеушілер реформацияны енгізді. Марграф Эрнест Баден Дюрлахтың да осылай етуді жоспарлаған, бірақ ол әлі де Верхний Баденнің кейбір бөліктерін талап ететін Рим католиктік Дальняя Австрияның билеушісі эрцгерцог Фердинандпен ықтимал қақтығысқа тап болды. Марграф Карл II - өзінің ағайындысы Баден-Баден Марграфы Филипберті сияқты Рейхстагта 1555 жылғы Аугсбург бейбітшілігін қолдады, бұл зайырлы императорлық княздерге өз аумақтарында лютерандықты енгізуге еркіндік берді. Осы қорғаныспен және Вюртемберг герцогы Кристофердің үндеуімен Карл II 1556 жылы 1 маусымда жаңа шіркеу тәртібін қабылдап, Баден-Дурлах маркграфылығына реформацияны енгізді. Реформацияны дайындау және шіркеу ережесін жасау Баден маркграфы (Пфорцгеймер бөлігі) канцлері Мартин Ахтсинит төрағалық еткен комиссияға тапсырылды. Комиссияның мүшелері - Тюбингендік теолог Якоб Андреа, Гайдельбергтегі сарайлық уағыздаушы Майкл Диллер және саксондық теологтар Макс Морлин мен Джон Стоссель. Теологтардан басқа, комиссия құрамына кеңесшілер Иоганн Георг пен Ренц Сехеле де кірді. Ахтсинит сонымен қатар шіркеулер кеңесінің бірінші директоры болды; Карл өзі Евангелиелік шіркеудің епискобы болды және осылайша оның аумағының әртүрлі бөліктері үшін құзыретті болған Страсбург, Шпейер және Констанс епископтарының мұрагері болды. "Протестанттық конфессияның ішкі жанжалдары" Комиссияның жұмысына да әсер етті. немесе діни ордерлер, олар енді лютерандық пасторға ақы төлеуі керек. Бұл, әрине, қарсылық тудырды. Аугсбургтік келісімде мұндай жағдайға қатысты нақты ережелер бар еді. Діни мекемелерге протестанттық аймақтарда өздерінің меншіктерін сақтауға рұқсат етілді, бірақ олар евангелистік пастор үшін міндетті түрде солай етуге тиіс еді. Жоғарыда аталған Верхняя Баден иеліктеріне Габсбургтер үйінің аумақтық талаптары негізінде прелаттар оларға алимент міндеттемесі қолданылмайды деп тапты және ондықты ұстауға ниетті болды. Содан кейін Чарльз олардың жерлерін тартып алып, соларды шіркеулер мен пасторларды ұстауға жұмсады. Иоганн Ульрих Засиус арадастық жасап, келісімге келді: тәркіленген жерлер иелеріне қайтарылды, бірақ Баден Дурлахқа пасторларға ақы төлеу үшін қажетті қаражатты сақтауға рұқсат етілді. Алайда Инсбруктағы Австрия билігі бұл келісімді қабылдамады және қақтығыс күшейе түсті. Кейбір прелаттар Баден Дурлахпен жеке келісімдер жасасқаннан кейін келіссөздер қайта басталды және 1561 жылғы 24 сәуірдегі Нойенбург-ам-Райн шартына әкелді, оның нәтижесі бұрынғы келісіммен бірдей болды.
1565 жылы резиденцияның Дурлахқа көшірілуі
Марграф 1565 жылы резиденцияны Пфорцхаймдегі Либенек қасабасынан Дюрлахқа көшірді. Бұл жағдай маркграф ұйымдастырған аулау кезінде жүргізуші болудан бас тартқан Пфорцхайм тұрғындарымен болған даудан туындаған. Әдебиетте басқа, рационалды себептер болуы мүмкін екендігі айтылған; атап айтқанда, Durlach төменгі Баденнің ішінде орталық орналасқан. Бұл көшу үшін Карлсбург, Дурлахтағы бұрыннан бар аңшылық үйі, қамалға айналдырылды. Чарльз бұл жұмысты өзі бақылап, жұмысшыларға өзімен бірге алып келген ақшаға толы қалтасын пайдаланып, ақысын өзі төледі. Бұл дәстүрді "Шарльз с мешочком" деген лақап атпен атайды. Дурлах қаласы да қайта жаңғыртылды. Қалдыққа бақ қосылды, қала қабырғасына бірнеше қақпа қосылды. 1571 жылы сол кездегі әміршілердің резиденцияларында әдеттегідей, монета шашу залы салынды.