Кіріспе

Ж. Ли Томпсонның 1957 жылғы британдық фильмі Жігіт шапанда - Ж. Ли Томпсон режиссерлік жасаған және Ивон Митчелл, Энтони Куэйл, Сильвия Симс және Кароль Лесли ойнаған 1957 жылғы британдық драмалық фильм. Сценарийді Тед Уиллис жазды, ол 1956 жылы ITV Television Playhouse-тің сол атты пьесасына негізделген. Продюсері Фрэнк Годвин болды. Фильм некеден тыс қатынаста болған ер адам туралы және ажырасуды қарастырып, оның әйеліне қатысты. Сценалар ер адамның әйелімен қарым-қатынасын және оның сүйіктісімен қарым-қатынасын салыстырады және салыстырады. Бұл тек мазмұны бойынша ғана емес, сонымен қатар оның сүйіктісімен өте жақын және / немесе ерекше кадрлардағы кадрлар сияқты фильм стилі бойынша да ерекшеленеді. Әйелдің суреттері негізінен кең бұрышта, оның үйінің әуре-сарпайын қамтиды. Фильм британдық әлеуметтік реализмнің үлгісі және ас үйде ыдыс-аяқ орнату реализмінің үлгісі болып саналады. Қазіргі сыншылар оның гендерлік саясат саласында британдық жаңа толқыннан гөрі прогрессивті екенін атап өтті.

Сюжет

Престондар - әйелі Эми, күйеуі Джим және жасөспірім ұлы Брайаннан тұратын бақытты отбасы, олар Лондонның тұрғын үй кешеніндегі тар пәтерде тұрады. Жексенбі күні таңертең Эми Джимге сүйіспеншілікпен таңғы ас дайындайды, бірақ ол жұмыс істеуі керектігін хабарлайды. Алайда, көп ұзамай-ақ, олардың арасындағы айырмашылықтар айқын көріне бастайды. Ол жайбарақат, сүйіспеншілікке толы болғанымен, үй шаруасын дұрыс атқара алмайды. Ол үйді жинап, тамақ пісіру үшін зейінін жұмыстарына аудара алмайды. Джимнің әріптесі Джорджимен қарым-қатынасы бар, ол Джим әйелімен ажырасып, отбасын тастамаса, онымен ажырасамын деп қорқытады. Ол мұны орындаймын деп уәде береді де, ақырында ажырасуды талап етеді. Эми шоқ пен күйзеліске ұшырайды, бірақ өзін жақсартуға уәде береді. Ол ұлынан (бұрынғы жұмыс) он шиллинг алып, өзінің тұсаукесерлік сақинасын үш фунтқа кепілге қояды. Содан кейін ол шашын түзетіп, Джимге жарты бөтелке виски сатып алады. Ол Джимге жұмысына телефон соғып, Джорджиді үйге алып келуін айтты. Жаңбыр оның жаңа шашын бұзғанда, оның жоспары бұзылады. Ол үйге бұрынғыдан да нашар болып келеді. Ол ең жақсы киімін қоймадан алып шығады, бірақ киіп жатып жыртып алады. Көршісі келіп, олар виски іше бастайды. Эми мас болып, дастарқанды бүлдіреді. Брайан оның мас екенін көріп, Джорджиді үйге әкелгенде әкесіне ашуланады. Джим Брайанға шапалақ соғады, ол кетеді. Бір-бірімен айтысқаннан кейін Эми Джим мен Джорджиді пәтерден шығарып жібереді. Джим кетіп барады, бірақ ойланып қалды. Ол Джорджиге бұл жұмыс істемейтінін айтады және сүйіспеншілікпен ізіне кіріп жатқан әйеліне қайта оралады. Ол шапанды тастауға ант береді.

Кассалық касса

Фильм 1957 жылы британдық кассада ең танымал фильмдердің бірі болды. Kinematograph Weekly басылымының мәліметінше, фильм 1957 жылы британдық кассада "ақшаға" айналды. Кейінірек Дж. Ли Томпсон фильмнің ақша жоғалғанын, бірақ сыншылар оны жақсы қабылдағанын айтты.

Сыни

The Monthly Film Bulletin жазды:Адамзаттың күрделі проблемасын нақты орта ортада қоюға тырысатын британдық фильмді, тіпті оның әсері, қазірдің өзінде қателікпен қауіпке ұшыраған болса да, шешімсіз бағытпен суғарып тасталса да, бастамасы үшін құттықтауға болады. Тед Уиллис сценариі - шынайы, бірақ шынайы емес - оның жеке теледидар пьесасынан алынған; және бұл Америкада теледидардан киноға сәтті көшірілген интимдік драма. Бірақ Уиллис жоқ, Чайевский қоңырау; және ол болды, сонымен қатар, бақытсыз өзінің серіктестері. Режиссер трагикалық комедиялық көңіл-күйге ұмтылған болуы мүмкін, бірақ үнемі баса назар аудару комедияны фарсқа жақын етеді, сондықтан өкінішті көріністерді орнату қиын. Ивон Митчеллдің тәртіпсіздігі жалпы теңгерімсіздікке ықпал етеді. Ақымақ, қыңыр Эми өзінің шегінен тыс, оның қобалжыған ым-ишаралары мен мінез-құлқы оның шектеулілігін жасыра алмайды. Тіпті акценті оның шегінен тыс; әрбір драмалық сәтте ол Балхамнан Белгравияға қарай жылжиды. Тек бір-екі рет ғана ол рөлді тиімді етіп көрсетеді. Энтони Куэйл де бейнеге қарсы қойылады, және әлсіз, мазасыз күйеудің дилеммасын шынайы жанашырлықпен жеткізу оның қасиеті. Сильвия Симс пен Эндрю Рей түсіністікпен және ұстамдылықпен ойнайды. "Бақытты өмір" деген сөзбен аяқталуы фильмнің тұтастай компромистік ұстанымына сәйкес келеді және мүлдем жалған. Variety журналы фильмнің "жақсы боксер екендігін" жазды. мүмкіндіктері". "Нью-Йорк Таймс" газетінде "Пэдди Чайефскиге ұнайды" деп жазылған. Жан-Люк Годар былай деп жазды: "Британиялық фильм туралы айтуға болатын нәрсені табу үшін адам шынымен миын қию керек. Неге екенін білгіміз келеді. Бірақ жағдай осылай. Бұл ретте ережеге дәлел болатын ерекшелік те жоқ. Әсіресе, "Бейнелі әйел" жүлдесіне қарамастан, ол шынымен де жақсы көрінеді. Берлинде өткен фестивальде. Бұл немістердің де білмейтінін көрсетеді. Фильмнің басынан аяғына дейін камера қозғалыстарының керемет шежіресі, олар күрделі, ақымақ және мәнсіз". Фильмнің 2012 жылы қайта шығарылуында Питер Брэдшоу The Guardian басылымына бес жұлдызды шолу жасап, фильмнің "прото-ас үйдегі ыдыс-аяқ драмасы қысқаша кездесудің күмәнді түрде созылып кеткен жеріне дейін барады және Дэвид Линнің фильмінен айырмашылығы, бұл фильмде адамдар маңызды нәрселерді қатты айтуға болады. Бұл - қайтадан жарық көрудің ерекше мүмкіндігі". BFI Screenonline үшін Мелани Уильямс "соғыстан кейінгі британдық реализмнің Жаңа толқыннан басталмағанын және 1950-ші жылдары, кейде айтылғандай, әлеуметтік белсенді кинонан айырылбағанын еске түсіреді. Шынында да, гендерлік саясат саласында бұл фильм оны алмастырған Жаңа толқыннан әлдеқайда прогрессивті, өйткені ол ержүрек жігіттің емес, орта жастағы үй шаруасындағы әйелдің қиындықтарына назар аударған ". Лесли Хэлливелл: "Британияның классикалық теледидарлары жеткілікті түрде түсірілді, бірақ қазір олар ескірген және ашуландырады". Британдық дыбыстық фильмдер: студиялық жылдар 1928 1959 Дэвид Куинлан фильмді "өте жақсы" деп бағалады: "Жоғары ас үйде суға төгуші, оның күші тіпті жұмысшы класының рөлдеріндегі жоғарғы сынып жұлдыздарының актерлік құрамынан асып түседі". The Radio Times Guide to Films бұл фильмге 4/5 жұлдыз берді, былай деп жазды: "Тед Уиллис пьесасына негізделген бұл ауыр шыншыл драма әйелдерге және олардың некедегі орнына қатысты өз уақытынан бірнеше жыл бұрын болды. Ивон Митчеллдің рөліне қарап, ол сыйлықтарға ие болуы керек еді. Оның клиникалық депрессияны суреттеуі тереңдігі мен түсінігімен таңғалдырады, ал режиссер Джей Ли Томпсон жас әйелдің араласуымен қырыққа кеткен серіктестікті зерттеуде ешқандай соққы тартпайды. Көптеген жағынан бұл фильм британдық кино өнерінің жаңа таңын жариялады, оның басында 1960 жылдардың "ас үйде" әлеуметтік драмалары болды.

Марапаттар

Фильм 7-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде төрт марапатты жеңіп алды, соның ішінде тұңғыш рет FIPRESCI сыйлығы және "Ең үздік шетелдік фильм" аталымы. Митчелл ең үздік әйел актер сыйлығын жеңіп алды. Фильм сонымен қатар 1958 жылы "Алтын глобус" сыйлығын ең үздік ағылшын тіліндегі шетелдік фильм үшін жеңіп алды.

Сахналық ойын

Кейін Уиллис сценарийді табысты сахналық пьесаға бейімдеді.