Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кастилия мен Толедоның патшасы 1158 жылдан 1214 жылға дейін.
King of Castile and Toledo from 1158 to 1214
Альфонсо VIII (11 қараша 1155 – 5 қазан 1214), Асыл (El Noble) немесе Лас-Навастың (el de las Navas) патшасы деп аталатын, 1158 жылдан өліміне дейін Кастилия патшасы және Толедо патшасы болды. 1195 жылы Альмохадтарға қарсы Аларкос шайқасында әскерімен ауыр жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол христиан князьдері мен шетелдік крестшілердің коалициясын басқарып, 1212 жылы Лас-Навас-де-Толоса шайқасында Альмохадтардың күшін жойды. Бұл оқиға Иберия түбегінде христиандық үстемдіктің басталуын белгіледі. Оның билігінде Кастилия Леонға басымдық танытты және Арагонмен одақтасу арқылы христиандық Иберияның осы екі аймағын жақын байланысқа әкелді.
Alfonso VIII (11 November 11555 October 1214), called the Noble (El Noble) or the one of Las Navas (el de las Navas), was King of Castile from 1158 to his death and King of Toledo. After having suffered a great defeat with his own army at Alarcos against the Almohads in 1195, he led the coalition of Christian princes and foreign crusaders who broke the power of the Almohads in the Battle of Las Navas de Tolosa in 1212, an event which marked the arrival of a tide of Christian supremacy on the Iberian peninsula. His reign saw the domination of Castile over León and, by his alliance with Aragon, he drew those two spheres of Christian Iberia into close connection.
Регенттік және азаматтық соғыс
Альфонсо 11 қараша 1155 жылы Сорияда Кастилияның Санчо III мен Бланштен дүниеге келді. Ол атасы Леон және Кастилияның Альфонсо VII-нің құрметіне аталды, ол өз патшалықтарын ұлдары арасында бөлді. Бұл бөліс отбасылық қақтығыстарға негіз салды, және Альфонсо VIII-нің немересі Фердинанд III Кастилия патшалығын қайта біріктіргенше бұл жалғасты. Оның балалық шағы басқа ортағасырлық патшалардың өміріне ұқсас болды. Әкесі 1158 жылы қайтыс болды. Альфонсо екі жасында патша деп жарияланғанымен, билігі жоқ ақсүйектер үшін ол тек номиналды патша болып саналды. Кастилия бірден ақсүйектердің билік үшін күресіне ұшырады, олар регенттікке таласты. Оның үйінің бір шақырушысының адалдығы, оны арбасының тұмсығына отырғызып, Сан-Эстебан де Гормаз бекінісіне жеткізді, осылайша оны қақтығысқан топтардың қолына түсуден сақтап қалды. Лара және Кастро үйлері регенттікке талап қойды, сондай-ақ баланың емілген ағасы Фердинанд II Леон да талапкер болды. 1159 жылы жас Альфонсо қысқа мерзімге Гарсия Гарсес де Азаның қамқорлығына берілді, бірақ ол оны күтіп бағуға жеткілікті бай емес еді. 1160 жылдың наурыз айында Кастро және Лара Лобрегал шайқасында кездесті, Кастро жеңіске жетті, бірақ Альфонсоның қамқорлығы мен регенттігі Манрике Перес де Лараға жүктелді. Альфонсо адал Авила ауылының күзетіне берілді. Он бес жасқа келгенде ол патшалығын тәртіпке келтіруді бастады. Ол өзінің астанасы Толедоны Ларалардың қолынан күтпеген жерден қайтарып алды. Оның орнын оның аман қалған ұлы Генрих I басты. Альфонсо Леон Фейхтвангердің "Толедоның еврей қызы" романының кейіпкері болды, онда Испания еврейлерге, христиандарға және мұсылмандарға төзімділік пен білім ошағы болған ортағасырлық Толедода еврей азаматымен болған махаббат оқиғасы баяндалады. Романның еврей әйелі Альфонсоның сүйіктісі Рахель ла Фермозаның бейнесімен жасалған. Ғалымдар осы қарым-қатынастың тарихи шындығын әлі де талқылауда. Франц Хоблингтің 1919 жылғы "Толедоның еврей қызы" фильмі де осы қарым-қатынасқа негізделген.
Alfonso was born to Sancho III of Castile and Blanche, in Soria on 11 November 1155. He was named after his grandfather Alfonso VII of León and Castile, who divided his kingdoms between his sons. This division set the stage for conflict in the family until the kingdoms were re united by Alfonso VIII's grandson, Ferdinand III of Castile. His early life resembled that of other medieval kings. His father died in 1158. Though proclaimed king when only two years of age, Alfonso was regarded as merely nominal by the unruly nobles to whom a minority was convenient. Immediately, Castile was plunged into conflicts between the various noble houses vying for ascendancy in the inevitable regency. The devotion of a squire of his household, who carried him on the pommel of his saddle to the stronghold of San Esteban de Gormaz, saved him from falling into the hands of the contending factions. The noble houses of Lara and Castro both claimed the regency, as did the boy's uncle, Ferdinand II of León. In 1159 the young Alfonso was put briefly in the custody of García Garcés de Aza, who was not wealthy enough to support him. In March 1160 the Castro and Lara met at the Battle of Lobregal and the Castro were victorious, but the guardianship of Alfonso and the regency fell to Manrique Pérez de Lara. Alfonso was put in the custody of the loyal village Ávila. At barely fifteen, he began restoring his kingdom to order. It was only by surprise that he recovered his capital Toledo from the hands of the Laras. and was succeeded by his surviving son, Henry I.
Alfonso was the subject for Lion Feuchtwanger's novel Die Jüdin von Toledo (The Jewess of Toledo), in which is narrated an affair with a Jewish subject in medieval Toledo in a time when Spain was known to be the land of tolerance and learning for Jews, Christians, and Muslims. The titular Jewish woman of the novel is based on Alfonso's paramour, Rahel la Fermosa. Scholars continue to debate the historical truth of this relationship. The 1919 film The Jewess of Toledo by Franz Höbling is also based on this relationship.