Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық тарихшы және этнограф Лоренцо Ботурини Бенадуччи (осылай-ақ Ботерини) 1698, Сондрио, Италия 1749, Мадрид) - Солтүстік Америкадағы Испания империясының отарлық иеліктері Жаңа Испанияның тарихшысы, антикварі және этнографы.
Italian historian and ethnographer
Lorenzo Boturini Benaducci (also Botterini) 1698, Sondrio, Italy – 1749, Madrid) was a historian, antiquary and ethnographer of New Spain, the Spanish Empire's colonial dominions in North America.
Ерте өмір
Италияда асыл ата-анадан туған Лоренцо Ботурини Бенадуччи Миланда оқыды және Триест пен Венада өмір сүрді. Ол Киелі Рим империясының рыцары болды. Испаниямен соғысқа байланысты Австриядан қашуға мәжбүр болған Ботурини Англия мен Португалия арқылы Испанияға келді. Мадридте ол кондеса де Сантибанезмен, кондеса де Моктесуманың үлкен қызымен кездесті, ол оған, ацтек императоры Моктесума II ұрпағы ретінде, Жаңа Испаниядағы патша қазынасынан төленетін зейнетақыны алуға уәкілеттік берді.
Born in Italy of noble parentage, Lorenzo Boturini Benaducci studied in Milan and lived in Trieste and Vienna. He was a knight of the Holy Roman Empire. Forced to flee Austria because of the war with Spain, Boturini arrived in Spain via England and Portugal. In Madrid he met the Condesa de Santibáñez, oldest daughter of the Condesa de Moctezuma, who authorized him to collect a pension due her, as a descendant of the Aztec Emperor Moctezuma II, from the royal treasury in New Spain.
Жаңа Испанияда
Ботурини 1736 жылы Жаңа Испанияға барып, сол жерде сегіз жыл тұрып, шалғай аймақтарды зерттеді және Прескотттың сөзі бойынша, "туған жерлермен көп өмір сүрді, түндерін кейде үйлерінде, кейде үңгірлерде және жалғыз орманның терең жерлерінде өткізді". Сол жылдары ол суреттер, карталар, қолжазбалар мен жергілікті кодекстердің үлкен коллекциясын жинады. Ол 500-ден астам Колумбқа дейінгі жазуларды көшіріп, ескерткіштер мен мүсіндердің өз суреттерін жасап, Гвадалупаның Виргинінің Тепеяк төбесіндегі пайда болу тарихын зерттеді. Ол көп жерді аралап, саяхаттаған кезде еуропалықтардың құрамына енген Мексиканың ең ірі ескі бұйымдарын жинады. Ол Гваделупаның құдайы Мәриямның тарихын жазуға ғана емес, оның мүсініне алтын тәж кигізуді жоспарлаған. Ол осы мақсатта епископтардан және жалпы жұрттан садақа сұрады. Бұл оны отаршылдық үкімет назарына тартты, ол шетелдіктің бұл ұсынысты жасауының ниеттеріне күдікпен қарады. 1744 жылы 2 маусымда тергеу жүргізілгеннен кейін, 1742 жылы 3 қарашада жаңадан келген вице-король Педро Себриан, Фуэнклараның 5-конты, оны түрмеге қамап, оның коллекциясын тәркіледі. Ол Жаңа Испанияға Индия кеңесінің рұқсатынсыз кіргені және корольдік рұқсатынсыз папаның құжаттарын әкелгені үшін айыпталды.
Boturini went to New Spain in 1736, where he remained eight years, exploring remote regions and, in the words of Prescott, "living much with the natives, passing his nights sometimes in their huts, sometimes in caves, and the depths of the lonely forests." During those years he assembled a vast collection of paintings, maps, manuscripts and native codices. He copied more than 500 pre Columbian inscriptions and made his own drawings of monuments and sculptures, and he investigated the history of the apparition of the Virgin of Guadalupe on the hill of Tepeyac. He traveled widely and on his travels brought together the largest collection of Mexican antiquities assembled to that time by a European. Not only did he intend to write the history of the Virgin of Guadalupe, but he also had plans to crown her image with a gold crown. For that purpose he sought donations from the bishops and from the public. This brought him to the attention of the colonial government, which was suspicious of the motives of a foreigner making this proposal. On 2 June 1744 after an investigation, the recently arrived viceroy in 3 November 1742, Pedro Cebrián, 5th Count of Fuenclara, had him imprisoned and impounded his collection. He was accused of entering New Spain without license from the Council of the Indies and of introducing papal documents without a royal permit.
Ақталу
Сегіз ай түрмеде болғаннан кейін Ботурини Испанияға жіберілді. Ол пираттардың қолына түсіп, ақырында Гибралтарда босатылды. Сол жерден ол Мадридке барып, аяулы жағдайда қалады. Мадридте ол Мариано Фернандес де Эчеверрия и Вейтиямен кездесті, ол да Үндістанның көне заттарын жинайтын. Фернандес де Эчеверрия и Вейтия Ботуриниге тұратын орын және қаржылық қолдау ұсынды және Индия Кеңесінің оның ісін қайта қарауына қол жеткізді. Ботурини ақталды. Патша оны Үнді елдерінің патшалық хроникашысы етіп тағайындап, оның жинағын өзіне қайтаруды бұйырды және оны Жаңа Испанияға қайтаруға шақырды. Алайда Ботурини Жаңа Испанияға қайтудан бас тартты, ал оның коллекциясы ешқашан қалпына келтірілмеді. Ол колонияның болжамды тарихы бойынша жұмыс істеуі үшін сыйақы мен стипендия алған. Мадридте ол 1755 жылы қайтыс болған кезде жарияланбаған ежелгі Мексиканың тарихын жазды. Гвадалупаның біздің әпкеміз базиликасындағы кітапханаға оның есімі берілген.
After eight months in prison, Boturini was sent to Spain. He fell into the hands of pirates, who eventually released him at Gibraltar. From there he traveled to Madrid, in miserable conditions. In Madrid he met Mariano Fernández de Echeverría y Veytia, another passionate collector of Indian antiquities. Fernández de Echeverría y Veytia offered Boturini a place to live and financial support, and got the Council of the Indies to reconsider his case. Boturini was absolved. The king named him royal chronicler of the Indies, ordered that his collection be returned to him, and extended an invitation for him to return to New Spain. Boturini, however, declined to return to New Spain, and his collection was never restored. It appears that he was granted recompense and a stipend to work on his projected history of the colony. In Madrid he wrote a history of ancient Mexico, unpublished at the time of his death in 1755. The library at the Basílica de Nuestra Señora de Guadalupe is named for him.
Ботурини жинағы
Жинақ 1736 және 1744 жылдар аралығында құрылған, ол жоспарланған Historia de América Septentrional негізін құраған. Бұл кітапшада көптеген құнды құжаттар бар еді, олардың басым көпшілігі Үндістаннан келген. Олардың арасында Тескоко билеушілерінің ұрпағы Хуан де Альва Икстлильхокиттің иероглифтері бар еді. Икстлильксочитль бұл құжаттарды Дон Карлосқа қалдырды. Жинақты 1743 жылы Ботурини тұтқындалған кезде вице-король Педро Себриан и Агустин тәркілеген. Ол вице-корольдіктің хатшысының кеңсесіне тапсырылды. Құжаттар ондаған жылдар бойы назардан тыс қалдырылып, едәуір ұрлық болды. Кейінгі вице-король, Ревильягигедоның 1-конты Хуан Франсиско де Гюмес, тарихшы және антиквари Фернандес де Эчеверрия и Вейтияға (Мадридтен Ботуринидің досы) өзінің зерттеулері үшін сұраған суреттер мен құжаттарды берді. Фернандес де Эчеверрия и Вейтия қайтыс болғаннан кейін, олар Антонио де Леон и Гамаға өтті. Ол 1802 жылы қайтыс болды, ал жинақ оның мұрагерлеріне өтті. Көп ұзамай Александр фон Гумбольдт 1802-03 жылдары Мексикаға сапары кезінде 16 картинаға ие болды. Ол оларды "Vues des cordillères et monuments des peuples indigènes d'Amérique" атты еңбегінде жариялады. Олардың түпнұсқалары қазір Берлин мемлекеттік кітапханасында сақталған. Қалған мұралардың бір бөлігі әулие Хосе Пикардоға тиген болуы мүмкін. 1827 жылдан бастап немесе одан кейін көп ұзамай, жинақтың маңызды бөліктерін әртүрлі көздерден алды. Ол өзінің коллекциясын француз және мексикалық шыққан Евгений Гупильге сатып жіберді. Жинақтың бұл бөлігі Париждегі Ұлттық кітапханаға сыйға тарту немесе сатып алу арқылы берілді, ол жерде ол Аубин Гупил жинағы деген атпен сақталған. Мексика тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай түпнұсқалық жинақтың қалған бөлігі университет кітапханасына, ал одан 1823 жылы Ежелгі мұралар консерваториясына берілді. Кейіннен бұл жинақ Ұлттық кітапханада сақталды. Қазіргі уақытта ол Мексикадағы Ұлттық антропологиялық мұражайда сақталған.
The collection was formed between 1736 and 1744, to serve as the basis of a projected Historia de América Septentrional. It consisted of many valuable documents, the majority of them of Indian provenance. Among these were hieroglyphic paintings that had belonged to Juan de Alva Ixtlilxochitl, a descendant of the rulers of Texcoco. Ixtlilxotchitl bequeathed these documents to Don Carlos de Sigüenza y Góngora. The collection was confiscated by Viceroy Pedro Cebrián y Agustín at the time of Boturini's arrest in 1743. It was deposited in the office of the secretary of the viceroyalty. The documents were neglected there for years and suffered considerable pilferage. The subsequent viceroy, Juan Francisco de Güemes, 1st Count of Revillagigedo, granted the historian and antiquary Fernández de Echeverría y Veytia (Boturini's friend from Madrid) the paintings and documents he solicited for his own studies. On Fernández de Echeverría y Veytia's death, they passed to Antonio de León y Gama. He died in 1802, and the collection passed to his heirs. Shortly thereafter, 16 paintings were obtained by Alexander von Humboldt during his visit to Mexico in 1802–03. He published them in Vues des cordillères et monuments des peuples indigènes d'Amérique. The originals of these are now in the Berlin State Library. Part of the remainder of the collection may have passed to Father José Pichardo, an amateur antiquarian. fr, beginning in 1827 or shortly thereafter, obtained important parts of the collection from a variety of sources. He sold his collection to Eugène Goupil, who was of French and Mexican descent. This part of the collection passed by donation or purchase to the National Library in Paris, where it remains, under the name Aubin Goupil Collection. Shortly after Mexican independence, the rest of the original collection was transferred to the library of the university, and from there in 1823 to the Conservatory of Antiquities. Later the collection was housed in the National Library. Currently it is in the National Museum of Anthropology in Mexico City.
Жазбалар
Oratio ad Divinam Sapientiam (тақырыбы өзгертілмеген). Солтүстік Американың жаңа жалпы тарихы идеясы. Мадрид, 1746 ж.; Мехико қаласы, 1871 ж. Үнді мұражайының каталогы. Мексика қаласы, 1871 жыл. Солтүстік Американың жалпы тарихы Лоренцо Ботурини Бенадуччи атты ер адам. Мадрид, 1948 жыл. Солтүстік Американың жаңа жалпы тарихы туралы идея: Лоренцо Ботурини Бенадучидің отарлаушы Мексика туралы есебі. (Автор), Стаффорд Пул (аудармашы), Сьюзан Шрёдер (Келісімде) Оклахома университетінің баспасы, 2015.
Oratio ad Divinam Sapientiam (unedited). Idea de una Nueva Historia General de la América Septentrional. Madrid, 1746; Mexico City, 1871. Catálogo del Museu Indiano. Mexico City, 1871. Historia general de la América Septentrional por el caballero Lorenzo Boturini Benaducci. Madrid, 1948. Idea of a New General History of North America: An Account of Colonial Native Mexico by Lorenzo Boturini Benaduci. (Author), Stafford Poole (Translator), Susan Schroeder(Foreword) University of Oklahoma Press, 2015.