Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Да Коста синдромы, басқа атаулардың ішінде сарбаз жүрегі деп те аталады, бұл жүрек ауруларына ұқсас синдром немесе симптомдар жиынтығы. Бұл - шаршау, тыныс алудың қиындауы, жүрек соғысу, терлеу, кеудеде ауырсыну, кейде ортостатикалық төзбеушілік. Ол бастапқыда жүрек ауруы деп саналып, қазіргі жүрекке қарсы дәрілердің алдыңғы үлгісімен емделді. Қазіргі уақытта бұл сөз бір-бірімен байланысты емес бірнеше ауруларды білдіреді деп есептеледі, олардың кейбіреулерінің медициналық негізі бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, осы бұзылыстың ұқсас түрлері әртүрлі соғыстарда байқалды, мысалы, Америка Азамат соғысы мен Қырым соғысы, және Үндістанды отарлаған британдық әскерлер арасында. Бұл ауруды 1871 жылы зерттеп, сипаттаған Джейкоб Мендес Да Костаның есімімен аталды.
Da Costa's syndrome, also known as soldier's heart among other names, was a syndrome or a set of symptoms similar to those of heart disease. These include fatigue upon exertion, shortness of breath, palpitations, sweating, chest pain, and sometimes orthostatic intolerance. It was originally thought to be a cardiac condition, and treated with a predecessor to modern cardiac drugs. In modern times, it is believed to represent several unrelated disorders, some of which have a known medical basis. Historically, similar forms of this disorder have been noticed in various wars, like the American Civil War and Crimean war, and among British troops who colonized India. The condition was named after Jacob Mendes Da Costa who investigated and described the disorder in 1871.
Белгілері мен симптомдары
Да Коста синдромының белгілері: шаршау, аздап қимыл-қозғалыспен әлсіреу, тыныс алудың қиындауы, жүректің соғуы, терлеу және кеудеде ауырсыну. Бұл терминді енді медициналық агенттіктер жиі қолдамайды және әдетте медициналық негіздегі кейбір нақты диагноздар алмастырды.
Symptoms of Da Costa's syndrome include fatigue upon exertion, weakness induced by minor activity, shortness of breath, palpitations, sweating, and chest pain. The term is no longer in common use by any medical agencies and has generally been superseded by more specific diagnoses, some of which have a medical basis.
Диагностика
Ол МКБ 9 (306.2) және МКБ 10 (F45.3) "соматоформды автономды дисфункция" деген тізімге енгізілгенімен, бұл термин енді медициналық агенттіктерде кеңінен қолданылмайды және әдетте нақты диагноздармен алмастырылды. Да Коста байқайтын ортостатикалық төзбеушілік содан бері созылмалы шаршау синдромы, посттуральды ортостатикалық тахикардия синдромы (POTS) және митральды клапан пролапсы синдромы диагнозы қойылған науқастарда да анықталды. XXI ғасырда POTS неврологиялық ауру ретінде саналады. Содан бері көптеген органикалық ауруларда жаттығуларға төзбеушілік анықталды.
Although it is listed in the ICD 9 (306.2) and ICD 10 (F45.3) under "somatoform autonomic dysfunction", the term is no longer in common use by any medical agencies and has generally been superseded by more specific diagnoses. The orthostatic intolerance observed by Da Costa has since also been found in patients diagnosed with chronic fatigue syndrome, postural orthostatic tachycardia syndrome (POTS) and mitral valve prolapse syndrome. In the 21st century, POTS is classified as a neurological condition. Exercise intolerance has since been found in many organic diseases.
Жіктеу
Бұл синдромның көптеген атаулары бар, ол әртүрлі түрде әскери жүрек, жүрек неврозы, созылмалы астения, күш-жігер синдромы, функционалдық жүрек-қан тамырлары ауруы, нейроциркуляциялық астения, бастапқы неврастения және субкидір астения деп аталады. Да Коста оны ашулы жүрек деп атады және "әскер жүректері" термині оның газетінен бұрын да, кейін де кеңінен қолданылған. Көптеген авторлар бұл терминдерді бір-біріне ауыспалы түрде қолданады, бірақ кейбір авторлар осы жағдайдың әртүрлі көріністерін ажыратады, психиатриялық немесе психиатриялық емес шағымдардың басымдығын атап өту үшін әртүрлі таңбаларды қолдануды жөн көреді. Мысалы, Оглсби Пол "Барлық нейроциркуляциялық астениясы бар науқастардың жүрек неврозы болмайды және жүрек неврозы бар барлық науқастардың нейроциркуляциялық астениясы болмайды" деп жазады.
There are many names for the syndrome, which has variously been called soldier's heart, cardiac neurosis, chronic asthenia, effort syndrome, functional cardiovascular disease, neurocirculatory asthenia, primary neurasthenia, and subacute asthenia. Da Costa himself called it irritable heart and the term soldier's heart was in common use both before and after his paper. Most authors use these terms interchangeably, but some authors draw a distinction between the different manifestations of this condition, preferring to use different labels to highlight the predominance of psychiatric or non psychiatric complaints. For example, Oglesby Paul writes that "Not all patients with neurocirculatory asthenia have a cardiac neurosis, and not all patients with cardiac neurosis have neurocirculatory asthenia."
Тарих
Да Коста синдромы хирург Джейкоб Мендес Да Костаның есімімен аталған, ол оны алғаш рет американдық Азамат соғысы кезінде сарбаздарда байқаған. Ол ұсынылған кезде Да Коста синдромы "әскер жүрегінің" өте қолайлы физиологиялық түсіндірмесі ретінде қарастырылды. "Да Коста синдромы" термині 20 ғасырдың басында кеңінен қолданылған. ХХ ғасырдың ортасына қарай бұл жағдай жалпы алғанда невроздың бір түрі ретінде сипатталды. Ол бастапқыда ICD 10- да " F45. 3 " (жүрек пен жүрек- қан тамыр жүйесінің соматоформды бұзылуы) ретінде жіктелген, ал қазір " соматоформды автономды дисфункция " ретінде жіктелген. Да Коста синдромы - бұл жүректің сол жағындағы ауырсыну, жүрек соғысу, тыныс алудың қиындауы және күш-жігерді жұмсағаннан кейін шаршау сияқты белгілер жиынтығы. Ол 1864 және 1868 жылдар аралығында британдық сарбаздар туралы төрт баяндама ұсынды, оларды жүректің әрекетін шектейтін қалтамен көкірекке қатты байланған рюкзактарда жүретін әскери техниканың ауыр салмағына байланысты деп түсіндірді. Сондай-ақ 1864 жылы Генри Харторм американдық Азамат соғысындағы сарбаздарды байқады, олардың ұқсас белгілері "ұзақ уақыт бойы үнемі күш жұмсау, демалу мен тамақтанудың жетіспеушілігімен" байланысты болды, ал белгісіз жүрек шағымдары ұйқының жетіспеушілігі мен жаман тамаққа байланысты болды. 1870 жылы Колдстрим гвардиясының Артур Боуэн Майерс де бұл аурудың себебін құралдар деп санады, оны ол нейроциркуляциялық астения және жүрек-қан тамырлары неврозы деп атады. Д. М. Да Костаның 300 сарбазды зерттеуі 1871 жылы осындай нәтижелер туралы хабарлады және жағдай көбінесе қызба немесе диареядан кейін пайда болып, сақталатынын қосты. Ол сондай-ақ, пульске әрқашан үлкен және жылдам әсер ететінін атап өтті. Бір кездегі жағдай - бірнеше ай немесе одан да көп уақыт бойы белсенді қызметте болған адам диарея немесе қызбаның қатерлі сезіміне ұшырап, ауруханада қысқа уақыт болғаннан кейін белсенді қызметке оралған. Әскер көп ұзамай ол бұрын сияқты сарбаз өмірінің күш-жігерін жолдастарымен ұстап тұра алмады, өйткені ол дем, және айналып, және бар бар, деп тапты. оның көкірек, бірақ тексеру кезінде кейінірек ол жалпы дені сау болып көрінді. Онда ол "жұмыстан қалу синдромы" мен құрылымдық жүрек ауруы арасындағы симптомдардың айырмашылығын қарастырды, "жұмыстан қалу синдромының" мүмкін себептерін, сарбаздардағы құрылымдық жүрек ауруының диагнозын, оның перспективасы мен емдеуін және армияның алған сабақтарын зерттеді. Содан бері жоғарыда аталған жағдайларға ұқсас немесе ішінара ұқсас жағдайлар сипатталды.
Da Costa's syndrome is named for the surgeon Jacob Mendes Da Costa, who first observed it in soldiers during the American Civil War. At the time it was proposed, Da Costa's syndrome was seen as a very desirable physiological explanation for "soldier's heart". Use of the term "Da Costa's syndrome" peaked in the early 20th century. Towards the mid century, the condition was generally re characterized as a form of neurosis. It was initially classified as "F45.3" (under somatoform disorder of the heart and cardiovascular system) in ICD 10, and is now classified under "somatoform autonomic dysfunction". Da Costa's syndrome involves a set of symptoms which include left sided chest pains, palpitations, breathlessness, and fatigue in response to exertion. Earl de Grey who presented four reports on British soldiers with these symptoms between 1864 and 1868, and attributed them to the heavy weight of military equipment being carried in knapsacks which were tightly strapped to the chest in a manner which constricted the action of the heart. Also in 1864, Henry Harthorme observed soldiers in the American Civil War who had similar symptoms which were attributed to "long continued overexertion, with deficiency of rest and often nourishment", and indefinite heart complaints were attributed to lack of sleep and bad food. In 1870 Arthur Bowen Myers of the Coldstream Guards also regarded the accoutrements as the cause of the trouble, which he called neurocirculatory asthenia and cardiovascular neurosis. J. M. Da Costa's study of 300 soldiers reported similar findings in 1871 and added that the condition often developed and persisted after a bout of fever or diarrhoea. He also noted that the pulse was always greatly and rapidly influenced by position, such as stooping or reclining. A typical case involved a man who was on active duty for several months or more and contracted an annoying bout of diarrhoea or fever, and then, after a short stay in hospital, returned to active service. The soldier soon found that he could not keep up with his comrades in the exertions of a soldier's life as previously, because he would get out of breath, and would get dizzy, and have palpitations and pains in his chest, yet upon examination some time later he appeared generally healthy. In it, he reviewed the difference in symptoms between 'effort syndrome' and structural heart disease, examined possible causes of 'effort syndrome', the diagnosis of structural heart disease in soldiers, its outlook and treatment, and lessons learned by the Army. Since then, a variety of similar or partly similar conditions named above have been described.