Кіріспе

Саркоидоз бірнеше жыл ішінде емсіз жоғалуы мүмкін. Егер ауру денсаулыққа елеулі проблемалар туғызса, преднизон сияқты стероидтар тағайындалады. Өлім-жітім рискі 1–7% құрайды. Бұрын ауырған адамда аурудың қайталану мүмкіндігі 5%-дан кем. Саркоидоз ең көп кездесетін халық – скандинавиялықтар, бірақ ол әлемнің кез келген аймағында кездесуі мүмкін. Әдетте, бұл ауру 20 мен 50 жас аралығында басталады. Саркоидозды алғаш 1877 жылы ағылшын дәрігері Джонатан Хатчинсон ауыртпалықсыз тері ауруы ретінде сипаттаған.

Жүрек

Гистологиялық тұрғыдан алғанда, жүрек саркоидозы – реактивті ісінумен қоршалған белсенді грануломатоздық қабыну. Зақымдалған аймақтардың таралуы дақтана, жүрек бұлшық еттерінің жергілікті ұлғаюы байқалады. Бұл жүректің қабынуына және қайта құрылуына әкеледі, нәтижесінде жүрек қуыстары кеңейеді және жүрек бұлшық еттері жұқарады. Жағдай нашарлаған сайын жүрек камераларының аневризмасына алып келеді. Егер таралу диффузиялық болса, екі қарынша да кеңейіп, жүрек жеткіліксіздігі мен аритмия тудырады. Ішкі қарыншалық пердедегі өткізгіш жүйе зақымдалғанда жүрек блокадасы, қарыншалық тахикардия және қарыншалық аритмия пайда болып, кенеттен өлімге соқтыруы мүмкін. Дегенмен, жүрек қапшығы мен жүрек клапандарының зақымдануы сирек кездеседі. Жүрекке қатысу жиілігі әртүрлі және нәсілге байланысты; Жапонияда саркоидозбен ауыратындардың 25% астамы симптомдық жүрек зақымдалуына шалдығады, ал АҚШ және Еуропада бұл көрсеткіш шамамен 5% құрайды. Өткізу бұзылыстары – саркоидоздың адамдардағы ең көп кездесетін жүрек белгілерінің бірі, олар толық жүрек блокадасын қамти алады. Өткізу бұзылыстарынан кейін жиі кездесетін нәрсе – қарыншалық аритмиялар, олар жүрекке қатысушы жағдайлардың шамамен 23% -ында кездеседі. Жүрек саркоидозы фиброзға, грануломалардың пайда болуына немесе жүректің интерстициалдық кеңістігінде сұйықтық жиналуына немесе осы екеуінің комбинациясына әкелуі мүмкін. Жүрек саркоидозы грануломалар миокардтық фиброз бен жарақаттануға себеп болғанда конгестивті жүрек жеткіліксіздігін де тудыруы мүмкін. Конгестивті жүрек жеткіліксіздігі саркоидозбен ауыратын науқастардың 25-75% -ында кездеседі. Диабет және саркоидозбен байланысты аритмиялар саркоидоз кезінде жүрек жеткіліксіздігінің маңызды қауіп факторлары болып саналады. Миокард инфарктісінің қаупі де 20-40% - ға артуы мүмкін. Өкпе артериялық гипертензия жүрек саркоидозында екі механизм арқылы дамиды: грануломалардың нәтижесінде жүрек бұлшық етінің әлсіреуінен жүректің сол жақ функциясының төмендеуі немесе қан ағынының бұзылуы.

Көз

Көзге қатысты көріністер шамамен 10–90% жағдайларда кездеседі. Саркоидоздың ең көп таралған офтальмологиялық белгісі – увеит. Алдыңғы увеит, сілекей бездерінің қабынуы (паротит), VII бас сүйек жүйкесінің параличі және қызбаның бірге кездесуі увеопаротиттік қызба немесе Херфорд синдромы деп аталады. Саркоидозбен байланысты склерадағы түйіннің пайда болуы байқалған.

Жүйке жүйесі

Кез келген жүйке жүйесі компоненттері зардап шегуі мүмкін. Жүйке жүйесіне әсер ететін саркоидоз невросаркоидоз деп аталады. Нейросаркоидоздың басқа да жиі кездесетін көріністері: көру нервінің дисфункциясы, папилледема, тілдің дисфункциясы, нейроэндокриндік өзгерістер, есту қабілетінің бұзылуы, гипоталамус және гипофиздің бұзылуы, созылмалы менингит және шеттік нейропатия. Нейроэндокриндік саркоидоз жағдайлардың шамамен 5–10% құрайды және инсулинге төзімділік диабетіне, менструалдық циклдағы өзгерістерге және гипоталамус дисфункциясына алып келуі мүмкін. Соңғысы дене температурасының, көңіл-күйдің және пролактин деңгейінің өзгеруіне әкелуі мүмкін (толық мәліметтер үшін эндокриндік және экзокриндік бөлімдерге қараңыз). Бұл әйелдерде әдетте аменореяға, галактореяға немесе босанғаннан кейінгі емес маститке алып келеді. Сонымен қатар, ол D витаминінің белсенді метаболиті – 1,25 дигидроксивитамин D өндірісінің артуына себеп болады, ол әдетте бүйректе гидроксилендіріледі, бірақ саркоидозбен ауыратын науқастарда D витаминінің гидроксилденуі бүйректен тыс, атап айтқанда грануломаларда табылған иммундық жасушаларда жүзеге асуы мүмкін. 1,25 дигидроксивитамин D саркоидоз кезіндегі гиперкальциемияның басты себебі болып табылады және саркоидтық грануломалармен шамадан тыс өндіріледі. Белсенді лимфоциттер және макрофагтар өндіретін гамма-интерферон 1α,25(OH)2D3 синтезінде маңызды рөл атқарады. Гиперкальциурия (зәрмен кальцийдің шамадан тыс шығарылуы) және гиперкальциемия (қандағы кальцийдің шамадан тыс жоғары деңгейі) жағдайлардың <10% -ында байқалады және 1,25 дигидроксивитамин D өндірісінің артуынан туындайды. Қалқанша безінің дисфункциясы жағдайлардың 4,2–4,6% -ында кездеседі. Сүребездің ұлғаюы шамамен 5–10% жағдайларда байқалады. Аутопсияда жүргізілген зерттеулер асқазан-ішек трактісіне қатыстылығы бар адамдардың 10% -дан аспайтынын көрсетті. Аутопсия кезінде адамдардың шамамен 5% -ында ұрық бездерінің зақымдануы анықталды. Әдетте, бұл өзгерістер холестатикалық үлгіні көрсетеді және сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауын қамтиды (саркоидозбен ауыратын адамдарда көрінетін бауыр функциясының ең көп кездесетін аномалиясы), ал билирубин және аминотрансферазалардың деңгейі шамалы ғана жоғарылайды. Сары ауру сирек кездеседі. Басқа да ерекше емес көріністерге моноцитоз (саркоидоз жағдайларының көпшілігінде кездеседі), бауыр ферменттерінің немесе сілтілік фосфатазаның жоғарылауы жатады. Саркоидозбен ауыратын адамдарда көбінесе Candida немесе тазартылған белок туындысы сияқты антигендерге аллергия сияқты иммунологиялық аномалиялар байқалады. Лимфаденопатия (ісінген бездер) саркоидоз кезінде жиі кездеседі және жағдайлардың 15% -ында кездеседі. Шамамен 75% жағдайларда көкбауырдың микроскопиялық зақымдануы байқалады, бірақ тек 5–10% жағдайда ғана көкбауырдың ірілеуі байқалады. Жағдайлардың 5–15% -ы сүйектерге, буындарға немесе бұлшықеттерге әсер етеді.

Себеп

Саркоидоздың нақты себебі белгісіз. Кейбір жағдайларда, этанерцепт сияқты ісік некроз факторын (TNF) тежеушілермен емдеу салдарынан туындауы мүмкін.

Генетика

Саркоидоздың тұқым қуалау деңгейі этникалық топқа қарай өзгереді. Саркоидозбен ауырған афроамерикалықтардың шамамен 20%-ының отбасында осы ауруға шалдыққан адам бар, ал еуропалық американдықтар арасында бұл көрсеткіш шамамен 5% құрайды. Афроамерикалықтарда, ауру көбінесе ауыр және созылмалы түрде өтетіндіктен, саркоидозбен ауырған туыстар мен ата-аналарының осы ауруға шағу қаупі 2,5 есе артады. Швециялықтар арасында тұқым қуалау деңгейі 39% деп анықталды. Бұл топта, егер бірінші дәрежелі туысы ауырған болса, адамның ауруға шағу қаупі төрт есе жоғарылайды. Созылмалы саркоидоз жағдайында HLA B7 DR15 гаплотипі аурудың дамуына қатысады немесе осы екі локус арасындағы басқа ген байланысты болуы мүмкін. Созылмаған саркоидоз жағдайында HLA DR3 DQ2-мен күшті генетикалық байланыс байқалады. Кардиосаркоидоз ісік некрозы факторының альфа (TNFA) нұсқаларымен байланысты.

Жұқпалы аурулар

Бірнеше жұқпалы агенттер саркоидозбен маңызды байланысқа ие болып көрінеді, бірақ белгілі қатынастардың ешқайсысы тікелей себеп болуға жеткілікті нақты емес. Көбінесе айтылатын жұқпалы агенттер: микобактериялар, саңырауқұлақтар, боррелиялар және рикетсиялар. Mycobacterium tuberculosis catalase peroxidase саркоидоздың ықтимал антигендік катализаторы ретінде анықталды. Бұл ауру мүшелерді трансплантациялау арқылы жұғу арқылы да тіркелген. Ірі эпидемиологиялық зерттеу саркоидоз диагнозы қойылғанға дейін жылдар бойы созылған жұқпалы аурулардың болашақта саркоидоз диагнозы қою қаупін арттыратынын көрсетпеді.

Аутоиммундық

Аутоиммундық аурулардың қатар кездесуі жиі байқалады. Осы байланыстың нақты механизмі белгісіз, бірақ кейбір деректер бұл Th1 лимфокиннің басымдығының салдары деген гипотезаны қолдайды. Прогрессияны бағалау үшін кешіктірілген тері гиперсезімталдығы сынақтары қолданылған.

Патофизиология

Грануломатоздық қабынудың негізгі ерекшелігі – макрофагтар мен белсенді Т лимфоциттерінің жиналуы, сондай-ақ ісік некрозы факторы альфа (TNF), интерферон гамма, интерлейкин 2 (IL 2), IL 8, IL 10, IL 12, IL 18, IL 23 және трансформациялық өсу факторы бета (TGF β) сияқты маңызды қабыну медиаторларының өндірісінің жоғарылауы. Бұл Т-көмекші жасушалармен қатар жүзеге асырылатын иммундық жауапты көрсетеді. Саркоидоз қабыну процестеріне парадоксалды әсер етеді: ол макрофагтардың және CD4 көмекші Т-жасушаларының белсенділігінің күшеюімен сипатталады, бұл қабынуды жеделдетеді, бірақ туберкулин сияқты антигендік шақыруларға иммундық жауап әлсірейді. Мұндай бір мезгілде жоғары және төмен белсенділік күйі анергия жағдайын білдіреді. Анергия инфекциялар мен қатерлі ісіктерге бейімділіктің артуына да себеп болуы мүмкін. Саркоидоздық грануломалардың шетіндегі реттеуші Т-лимфоциттері IL 2 секрециясын басады, бұл антигенге қатысты жады жауабын болдырмау арқылы анергиялық күйге әкеледі деп есептеледі. ТНФ грануломалардың қалыптасуында маңызды рөл атқарады деп кеңінен қабылдалған (жануарлар моделіндегі микобактериялық грануломалардың қалыптасуында ТНФ немесе IFN γ өндірісін тежеу грануломалардың пайда болуын тоқтатады деген деректермен расталады), бірақ саркоидоз этанцерцепт сияқты ТНФ антагонисттерімен емделушілерде де дами береді. В-жасушалары саркоидоздың патофизиологиясында да маңызды рөл атқарады. Саркоидоз кезінде көбінесе алып жасушалар, әсіресе Ланганс алып жасушалары кездеседі. Саркоидоз кезінде табиғаты бойынша гранулома құрамына кіретін Шауман денелері – алып жасушалардың ішіндегі кальций және ақуыз инклюзиялары болып табылады. Хамазаки-Весенберг денелерін лимфа түйіндерінде және сирек жағдайларда саркоидозды өкпе биопсиясында кездестіруге болады, олар ақуыз, гликопротеин және темір қамтитын лизосомалардың инклюзиялық денелері болып табылады.

Жіктеу

Саркоидозды келесі түрлерге бөлуге болады: Пациенттердің кемінде жартысына жүйелік терапия қажет емес. Көптеген адамдар (>75%) ибупрофен немесе аспирин сияқты стероид емес қабынуға қарсы препараттармен (НСПЗ) симптоматикалық емдеуді ғана қажет етеді. Өкпе белгілерімен келгендерде, егер тыныс алу қабілетінің нашарлауы өте ауыр болмаса, белсенді өкпе саркоидозы әдетте екі-үш ай бойы емсіз бақыланады; егер қабыну өздігінен басылмаса, терапия тағайындалады.

Антиметаболиттер

Антиметаболиттер, сонымен қатар стероидтарды үнемдейтін препараттар ретінде жіктелетін, мысалы, азатиоприн, метотрексат, микофенол қышқылы және лефлуномид, көбінесе кортикостероидтарға балама ретінде қолданылады. Олардың ішінде метотрексат ең көп қолданылатын және зерттелген препарат. Метотрексат нейросаркоидозды емдеудің бірінші қатарындағы ем ретінде қарастырылады, көбінесе кортикостероидтармен бірге тағайындалады. Лефлуномид метотрексатты алмастыру үшін қолданылуда, мүмкін, оның өкпеге зиянды әсері аз деп есептелуіне байланысты. Нейросаркоидоз (әсіресе орталық нерв жүйесінің саркоидозы; саркоидоз миопатиясында тиімділігі шектеулі) және өкпе саркоидозы.

Иммунодепрессанттар

Грануломалар иммундық жүйе жасушаларының, әсіресе Т-жасушаларының жиналуынан туындайтындықтан, иммунодепрессанттарды (циклофосфамид, кладрибин, хлорамбуцил және циклоспорин сияқты), иммуномодуляторлық препараттарды (пентоксифиллин және талидомид) және ісік некрозы факторына қарсы емдеуді (инфликсимаб, этанерцепт, голимумаб және адалимумаб сияқты) қолдануда белгілі бір табысқа қол жеткізілді. Клиникалық сынақтар циклоспориннің преднизонмен бірге қолданылуының өкпе саркоидозы бар адамдарда жеке преднизонға қарағанда айтарлықтай артықшылық бермейтінін көрсетті, бірақ циклоспориннің стероидты еммен бірге қолданылуы инфекциялар, қатерлі ісіктер (рак), гипертония және бүйрек дисфункциясы сияқты уытты әсерлердің күшеюіне әкелді. Инфликсимаб клиникалық сынақтарда өкпе саркоидозын емдеуде бірнеше жағдайда сәтті қолданылды. Талидомид емге төзімді перниолық сиыр ауруын емдеу үшін клиникалық сынақта сәтті сыналып, оның ТНФ-қа қарсы әрекетімен байланысты болуы мүмкін, бірақ өкпе саркоидозының клиникалық сынағында тиімділік танытпады. Пентоксифиллин жедел ауруды емдеуде сәтті қолданылды, бірақ оның қолданылуы асқазан-ішек жолының уытты әсерімен (көбінесе құлайды, құсу және диарея) шектеулі. АЭФ-ті тежеушілердің тері саркоидозының жазылуына және өкпе саркоидозының жақсаруына, соның ішінде өкпе функциясының жақсаруына, өкпе паренхимасының қайта құрылуына және өкпе фиброзының алдын алуға көмектесетіні туралы хабарламалар бар. Никотин жамалары саркоидозбен ауыратын науқастарда қабынуға қарсы әсерге ие екені анықталды, бірақ олардың ауруды өзгертетін әсері бар-жоғын анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. Антимикобактериялық ем (туберкулез және мәйісқұмалдық ауруларының қоздырғыштары – микобактерияларды өлтіретін препараттар) созылмалы тері саркоидозын (яғни теріге әсер ететін) емдеуде де тиімді екенін дәлелдеді. Кверцетин де өкпе саркоидозын емдеу үшін сыналып, бір шағын сынақта белгілі бір сәттілікке жетті. Еркектердің репродуктивті жолдарының саркоидозы сирек кездесетіндіктен, оның емделуі даулы мәселе. Дифференциалды диагнозға ұрық қатерлі ісігі кіретіндіктен, кейбір мамандар, тіпті басқа органдарда саркоидоздың бар екеніне қарамастан, орхиэктомия жасауды ұсынады. Жаңа тәсілде ұрықша, эпидидимальды биопсия және ең үлкен зақымның резекциясы ұсынылады. Физиотерапия, оңалту және кеңес беру физикалық жағдайдың нашарлауын болдырмауға көмектеседі. Тыныс алу бұлшықеттерін жаттықтыру саркоидоздың бастапқы сатыларындағы науқастарда қатты шаршауды азайтады, сондай-ақ функционалдық және максималды жаттығу қабілетін және тыныс алу бұлшықеттерінің күшін жақсартады. Жаттығудың ұзақтығы, жиілігі және қарқындылығы буын ауруы, бұлшықет ауруы және шаршау сияқты шектеулерді ескере отырып анықталуы керек. Метилфенидат және модафинил сияқты нейростимуляторлар саркоидоз шаршауын емдеуге қосымша ретінде белгілі бір тиімділік көрсетті. Саркоидозбен ауыратын науқастарда симптомдық нейропатиялық ауырсынуды емдеу басқа себептерге ұқсас және антидепрессанттарды, құрысуға қарсы препараттарды және ұзартылған босатылатын опиоидтарды қамтиды, бірақ науқастардың 30-60% ғана ауырсынуда шектеулі жеңілдік алады. Жүрекке қатысқан жағдайда, жағдайы көбінесе нашарлайды, бірақ кортикостероидтар АВ өткізгіштігін жақсартуда тиімді болып көрінеді. Африкалық американдықтардың жағдайы ақ американдықтарға қарағанда нашарлау болуы мүмкін. Диагноз қойылған кезде ауыр ауруға шалдыққан науқастардың толық емес өлім қаупі жалпы халыққа қарағанда едәуір жоғары (2,3 есе). 1990 жылдардағы зерттеулер саркоидозбен ауыратын адамдардың қатерлі ісікке, әсіресе өкпе қатерлі ісігіне, лимфомаға және саркоидоздың әсер ететін басқа органдардың қатерлі ісігіне шалдығу қаупінің жоғары екенін көрсетті. Саркоидоз лимфома синдромында саркоидозға Ходжкин емес лимфома сияқты лимфопролиферативті аурудың дамуы ілеседі. Бұл саркоидоз ауруы кезінде пайда болатын иммунологиялық бұзылыстарға байланысты болуы мүмкін. Саркоидоз қатерлі ісікпен бірге немесе қатерлі ісікпен бірдей пайда болуы мүмкін. Саркоидозбен байланысты шаш клеткалы лейкемия, жедел миелоидты лейкемия және жедел миелобласты лейкемия туралы хабарламалар бар. Кейде саркоидоз, тіпті емделмесе де, сирек кездесетін оппортунистік инфекциялармен асқасуы мүмкін. АҚШ-та саркоидоз африкалық текті адамдарда кавказдан гөрі жиі кездеседі, жылдық көрсеткіші 100 000 адамға шаққанда 35,5 және 10,9 құрайды. Саркоидоз Оң Америкада, Испанияда, Үндістанда, Канадада және Филиппинде сирек кездеседі. Целиакия ауруы бар адамдарда саркоидозға бейімділік жоғары болуы мүмкін. Екі аурудың арасындағы байланыс туралы ұсыныстар бар. Саркоидозға шалдыққан адамдарда маусымдық шоғырлану байқалды. Грецияда диагноздың 70% наурыз және мамыр арасында, Испанияда 50% сәуір және маусым арасында, ал Жапонияда маусым және шілде айларында қойылады. 11 қыркүйек шабуылынан кейін бір жыл ішінде саркоидоздың аурушаңдығы төрт есеге (100 000 адамға 86 жағдай) өсті. 1892 жылы перниолық сиырдың гистологиясы анықталды.

Этимология

"Саркоидоз" сөзі грекше [σάρκο ] саркодан – "ет" деген мағынаны білдіреді, (e)идо (грекше εἶδος eidos [әдетте ағылшын тілінде бастапқы "е"-сіз қолданылады, себебі классикалық грек тіліндегі епсилон-йота екі дыбыстық бірлестігі ұзын "i" дыбысын – ағылшын тіліндегі "ee" сияқты – көрсетеді]) – "түр", "ұқсас" немесе "сияқты" мағынасын береді, ал "сис" грек тілінде жиі қолданылатын "күй" немесе "жағдай" деген қосымша. Осылайша, толық сөз "етке ұқсас жағдайды" білдіреді. Скандинавияда 19 ғасырдың соңында жаңа патологиялық нысан ретінде танылған саркоидоздың алғашқы жағдайларында терідегі саркомаға ұқсас түйіндер пайда болды, сондықтан бастапқыда осылай аталып келді.

Қоғам және мәдениет

Дүниежүзілік саркоидоз және басқа гранулематоздық аурулар қауымдастығы (WASOG) – саркоидоз және оған байланысты жағдайларды диагностикалау және емдеумен айналысатын дәрігерлер ұйымы. WASOG «Саркоидоз, васкулит және тараған өкпе аурулары» журналын жариялайды. Сонымен қатар, Саркоидозды зерттеу қоры (FSR) саркоидозды және оның мүмкін емделу жолдарын зерттеуді қолдауға арналған. Әлемдік сауда орталығының құтқарушылары саркоидозға шалдығу қаупі жоғары деген алаңдаушылықтар бар. Комедияшы және актер Берни Мак саркоидозбен ауырған. 2005 жылы ол аурудың басылғанын айтқан. 2008 жылдың 9 тамызында пневмонияның асқынуынан қайтыс болды, бірақ Мактың өкілі саркоидоздың оның өлімге әкелген пневмониясына қатысы жоқ екенін мәлімдеді. 1995 жылы MTV телеарнасының белгілі тұлғасы Карен «Дафф» Даффиге нейросаркоидоз диагнозы қойылды. Американдық футболшы Реджи Уайт 2004 жылы қайтыс болды, оның өлімге әкелген жүрек аритмиясына өкпе және жүрек саркоидозы себеп болды. Әнші Шон Леверт 2008 жылы саркоидоздың асқынуларынан қайтыс болды. Колумбия университетінің қоғамдық саясат профессоры Мэннинг Марабл 2011 жылы пневмониядан қайтыс болды, саркоидоз диагнозы қойылғаннан кейін екі өкпесін алмастырғаннан бір жыл өтпей. 2012 жылы ол «Малькольм Х: Өзін қайта құру өмірі» атты өмірбаяны үшін тарих саласындағы Пулитцер сыйлығымен марапатталды. Пулитцер сыйлығының иегері, The Wall Street Journal газетінде жұмыс істеген жазушы Джозеф Раго 2017 жылы саркоидоздың асқынуларынан қайтыс болды. Бірнеше тарихи тұлғалардың саркоидозға шалдыққан болуы күдік тудырады. 2014 жылы британдық «The Lancet» медициналық журналына жолданған хатта Франция революциясының көшбасшысы Максимилиан Робеспьердің саркоидозға шалдыққан болуы мүмкін екені айтылды, бұл оның Террор кезегінің басшысы ретіндегі қызметінде қабілетсіздікке ұшырауына себеп болған. Людвиг ван Бетховеннің 1827 жылы қайтыс болуымен байланысты симптомдар саркоидозға сәйкес келуі мүмкін екені айтылды. Автор Роберт Луис Стивенсон (1850–1894) созылмалы жөтел мен кеуде ауруларынан жиі шағымданып, саркоидоз диагнозы қоюға ұсынылған.

Жүктілік

Саркоидоз әдетте жүктілік пен босанудың сәтті өтуіне кедергі келтірмейді; жүктілік кезінде эстроген деңгейінің көтерілуі тіпті сәл иммуномодуляциялық әсерге ие болуы мүмкін. Көптеген жағдайларда жүктілік аурудың барысына әсер етпейді, кейбір жағдайларда жақсару байқалады, ал өте сирек жағдайларда симптомдар нашарлайды, бірақ кортикостероидтарға төзімді саркоидозды емдеу үшін қолданылатын иммунодепрессанттардың (мысалы, метотрексат, циклофосфамид) тератогендік екені ескерілуі керек. Саркоидозбен байланысты преэклампсия/эклампсия, кесарево немесе мерзімінен бұрын босану, сондай-ақ бірінші жеке жүктілікте (жүрекке қатысты емес) туа біткен кемістіктердің қаупі 30-70% дейін жетеді. Нақты сандар бойынша, саркоидоз кезіндегі жүктілікте ананың қазасы, жүрек тоқтауы, плацентаның уақытынан бұрын бөлінуі немесе веноздық тромбоэмболия сияқты туа біткен кемістіктер мен басқа да асқынулар өте сирек кездеседі.