Кіріспе

Жоқ Польшада 1947 жылдың 19 қаңтарында екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі алғашқы парламенттік сайлау өтті. Ресми нәтижелерге сәйкес, коммунистік Польша жұмысшы партиясы (ППР) басымдық ететін Демократиялық блок (Blok Demokratyczny), сонымен қатар Польша социалистік партиясы (ППС), Халықтық партия (SL), Демократиялық партия (SD) және партиялық емес кандидаттар ресми түрде дауыс берудің 80% -ын және Заңнамалық Сеймдегі 444 орынның 394-ін алды. Ең ірі оппозициялық партия - Польша халық партиясы 28 орынға ие болды. Алайда, сайлау зорлық-зомбылықпен сипатталды; сайлау қатты манипуляцияланды, және оппозиция сайлау әділ жүргізілсе, ол жеңіске жетеді деп мәлімдеді. Польшаның "еркін және демократиялық" екенін айтып, Польшаға БҰҰ-ның жарғысына қол қоюға мүмкіндік берді.

Өмірбаян

1946 жылы Польша негізінен Кеңес Одағы мен оның өкілі, ПНР-нің бақылауында болды. 1946 жылы коммунистер өздерінің күшін сынады, олар "3xYES" референдумын бұрмалады және барлық оңшыл партияларды тыйым салды (нацистік ұстанымы үшін). 1947 жылы Польшаның жалғыз заңды оппозициясы Станислав Миколайчиктің Польша халық партиясы болды. Ялта келісімі Польшада "еркін және шектеусіз" сайлау өткізуді талап етті. Әр сайлау округінде Демократиялық блоктың үміткерлері 3-ші тізімде болды. 1947 жылдың қаңтар айында ҚХР бақылауымен өткен сайлау "еркін және шектеусіз" болды. "Үкіметке қарсы бандиттер" (яғни, Армия Крайова және Польшаның жер аударылудағы үкіметке адал басқа да поляк қарсылық қозғалыстары). Польша Халық партиясының 80 000-нан астам мүшесі сайлау алдындағы айда әртүрлі жалған айыптар бойынша тұтқындалды, олардың 100-ге жуығын Польша құпия полициясы (Urząd Bezpieczeństwa, UB) өлтірді. Сонымен қатар, осы айыптаулар бойынша 98 оппозициялық кандидаттар тіркеу тізімдерінен өшірілді. Кейбір өңірлерде үкімет түрлі техникалық және құқықтық себептерге байланысты бүкіл Халық партиясының тізімін жарамсыз деп таныды, көбінесе Халық партиясының бекіністері болып табылатын өңірлерде. Сайлау комиссиясының сайлауды бақылауға тиіс мүшелерінің 40%-дан астамы UB-ға жұмысқа алынды.

Жүріс-тұрысы

Оппозициялық кандидаттар мен белсенділер сайлау күніне дейін қудаланды; тек PPR және оның одақтастарына кедергісіз үгіт-насихат жүргізуге рұқсат етілді. Жарияланған нәтижелер жалған, шынайы нәтижелер ешкімге мәлім емес. Тарихшы Пьотр Вробельдің айтуынша, бұл сайлауда "коммунистік Польшаның 40 жыл бойына көрінген ең жоғарғы деңгейдегі қуғын-сүргін мен қорқыныш" болды. сайлаудың ашық және әділ өтуіне ықпал еткен. Бірден-бір ресми сайлау құжаты бойынша, ПСЛ-дің Кильце воеводалығында 54 пайыз дауыс алғаны, ал Демократиялық блоктың 44 пайыз дауыс алғаны белгілі. одан әрі күресуге үміт жоқ деп санады және өз өмірлері үшін қорқып, елден кетті. Гомулка кеңестік жоспарды поляк жағдайларына бейімдеуді қалаған және бір уақытта коммунист және поляк патриоты болу мүмкін деп сенген. Ол сондай-ақ Коминформға да абай болды және ауыл шаруашылығын мәжбүрлі коллективке айналдыруға қарсы болды. Оның бағыты "оңшыл ұлтшылдық ауытқу" деп аталып, 1948 жылы партия басшысы лауазымынан Биерут пайдасына шығарылды. Польшадағы басқа заңды кіші партия Демократиялық партиямен бірге коммунистер бастаған коалицияның құрамына кірді. Алайда бұл топ коммунистік әлемдегі басқа "коалицияларға" ұқсас сипатқа ие болды. ZSL және SD негізінен коммунистердің бағынышты серіктері болды және олардың өмір сүруінің шарты ретінде коммунистердің "жетекші рөлін" қабылдау керек болды. Нәтижесінде бұл 1989 жылғы ішінара еркін сайлауға дейін шынайы оппозициялық партияларға тіпті номиналды түрде қатысуға рұқсат етілген соңғы сайлау болады.