Кіріспе
Сирия католик шіркеуінің монастырь қауымы Дейр Мар Муса әл Хабаши (Deiro d mor mūše kūšoyo; دير مار موسى الحبشي, ALA LC: dayr mār Mūsá al Ḥabashī), сөзбе-сөз, Әбісіниялық қасиетті Мұсаның монастыры, Сирияның Набк қаласына жақын жерде орналасқан сирия католик шіркеуінің монастырь қауымы, шамамен Дамасктің солтүстігінде, Анти-Ливан тауларының шығыс беткейінде. Монастырь кешенінің негізгі шіркеуінде 11 - 12 ғасырларға жататын құнды фрескалар орналасқан.
Deir Mar Musa al Habashi ( deiro d mor mūše kūšoyo; دير مار موسى الحبشي, ALA LC: dayr mār Mūsá al Ḥabashī), literally, the Monastery of Saint Moses the Abyssinian, is a monastic community of the Syriac Catholic Church located near the town of Nabk, Syria, approximately north of Damascus, on the eastern slopes of the Anti Lebanon Mountains. The main church of the monastic compound hosts precious frescoes dating to the 11th and 12th century.
Тарих
2009 жылы монастырь маңында Корольдік Онтарио мұражайының археологы Роберт Мейсон ежелгі ғимаратты, тас шеңберлерді, сызықтар мен қабірлерді тапты. Мейсонның айтуынша, қираған үйінділер 10 000 жыл бұрын пайда болған болуы мүмкін және неолит дәуірінде (мысалы, Анти-Ливанның ауыр неолит Qaraoun мәдениеті) салынған болуы мүмкін. VI ғасырға дейінгі ауыл шаруашылығы қауымдастығының дәлелдерінің жоқтығы қазіргі монастырьдың бастапқы құрылыстары мемлекеттік немесе монастырлық / шіркеулік негіздер болғандығын көрсетеді. Бұл жердегі ең көне екі ғимарат Пальмирадан Дамаскіге баратын жолды бақылау үшін салынған римдік күзет мұнаралары болса керек. Ең ерте қолжазбалар мен монеталар монументтер монастырь алтыншы ғасырда құрылған, жақын маңдағы тау жыныстарындағы лавралар желісі осы кезеңнен басталғанға ұқсайды. Бұл жер XI және XVI ғасырларда қайта салынған. Оның 1058 және 1208 жылдар аралығында салынған 11-12 ғасырдағы фрескалары "Ортағасырлық Сириядағы шіркеудің сән-салтанатының жалғыз толық бағдарламасын" білдіреді және ортағасырлық Сирия сурет мектебінің өсуінің маңызды дәлелін береді. Үлкен "Римдік" мұнарасы 12 ғасырда қайта құрылған сияқты, жақсы киінген, жақсы салынған таспен және жерүсті қабатта күмбезбен, бұл 1138 жылы және 1157 жылы болған жер сілкіністеріне жауап ретінде кәсіби инженерлер мен тас қалаушылардың қатысқанын көрсетеді. Мұнарада тек 14 ғасырдан бастап керамикалық бұйымдар, соның ішінде Қытайдан Юань династиясының Лонгкван келадон тас бұйымдары бар. Монастырь 19 ғасырда 15 ғасырдан бастап аралықпен қызмет еткеннен кейін бір кездері тасталды, бірақ 1992 жылы Паоло Далл'Оглио диякон Жак Мурадпен (қазіргі Хомс архиепискобы) бірге Сирия католик шіркеуінің билігімен "Әл Халил Монастырь қауымы" деп аталатын екі монастырь қауымын (еркектер мен әйелдер, бұл Никеяның екінші кеңесі) құрды.