Кіріспе
Италиялық опера және театр режиссері (1921-1997) Джорджио Стрехлер (;; 14 тамыз 1921 25 желтоқсан 1997) - итальяндық сахна режиссері, театр маманы, актер және саясаткер. Ол өмір сүрген кезінде итальян театрының ең маңызды тұлғаларының бірі болды, Мел Гуссоу оны "Италия театрының ұлы шебері" және "әлемдегі ең батыл және ең жаңашыл режиссерлердің бірі" деп сипаттады. Ол Италияның алғашқы және ең маңызды репертуарлық компаниясы - Миланның Пикколо театрының және Еуропа театрлары одағының негізін қалады. Социалист ретінде Стрехлер 1984-1984 жылдары Солтүстік-Батыс Италиядан Еуропа Парламенті депутаты болды. Ол партияларды тәуелсіз сол жаққа ауыстырды, ол 1987 жылдан 1992 жылға дейін Ломбардияны білдіретін сенатор болды.
Giorgio Strehler (; ; 14 August 1921 – 25 December 1997) was an Italian stage director, theatre practitioner, actor and politician. He was one of the most significant figures in Italian theatre during his lifetime, described by Mel Gussow as "the grand master of Italian theater" and "one of the world's boldest and most innovative directors." He co founded Italy's first and most significant repertory company, the Piccolo Teatro of Milan, and the Union of the Theatres of Europe. As a Socialist, Strehler served as Member of the European Parliament between 1984 and 1984, representing North West Italy. He switched parties to the Independent Left, for which he was a Senator from 1987 for the 1992, representing Lombardy.
Өмірбаян
Стрехлер Триесттің Баркола қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Бруно Стрехлер Триесттің тумасы, Венадан шыққан отбасылы адам. Оның аналық бабасы, Олимпио Ловрич, кейіннен оның әке тұлғасы болды. Олимпио өз заманының ең үздік кернейшілерінің бірі және Джузеппе Вердидің Театральды Коммуналь театрының импресариосы, Триест опера театры. Жеті жасында бабасы қайтыс болып, анасы мен әжесімен бірге Миланға көшіп келеді. Бала кезінде Джорджо театрдан қатты әсер алған жоқ. Ол оны "жалған" деп тапты және оның фильмдегідей адамның сезімдерін қозғау күші жоқ деп шешті. Бір жылы жазғы түні киноға бара жатқанда оның пікірі өзгерді. Ол "Одеон" театрының алдында тұрған кондиционерді жарнамалайтын жазуды байқады. Ол Карло Голдонидің "Una delle ultime sere di Carnevale" операсының Венециядан келген компанияның орындауын көру үшін ауа райынан біраз жеңілдеу үшін кірді. Ол Голдонидің пьесаларын көру үшін әр кеш сайын баратын. Театрдан жаңадан шабыт алған ол Академия деи Филодраматици театралды мектебіне өтініш білдірді және қабылданды. Соғыс кезінде ол Швейцарияға жер аударылды. Женеваның Compagnie des Masques-пен Альберт Камюның "Калигула" пьесасының әлемдік премьерасын басқарды. Соғыстан кейін ол Milano Sera театрының сыншысы болды, бірақ ол театр туралы жазудан гөрі театр жасауды жөн көрді. Осы уақытта ол Паоло Грассимен бірге Пикколо Театро ди Миланоны бастады. Ол 1947 жылы 17 мамырда Бролетто кинотеатрының аудиториясында Максим Горькийдің "Түсініктер" фильмімен ашылды. Бірнеше күннен кейін олар Карло Голдонидің ұзақ уақыттан бері ұмытылған "Арлекино: екі қожайынның қызметшісі" комедиясын сахналады, ол итальян театрында ең ұзақ уақытқа созылған пьесаға айналды. Сол жылы ол Джузеппе Вердидің "Травиатасын" Ла Скалада режиссерлік еткен, бұл оның көптеген опералық қойылымдарының алғашқысы болды. Джорджио Стрехлер мәдени маңызды театрға назар аударды. Ол "мәдениетке абстрактілі құрмет көрсетуді" немесе "тек көңіл бөлуді пассивті ойлануды ұсынуды" қалаған жоқ. Бірақ олар бұл "адамдар өздері қабылдайтын не қабылдамайтын сөздерді тыңдайтын орын" екенін түсіндірді.
Әсерлер
1950 жылдары Бертольд Брехттің бірнеше пьесасын режиссерлік етті, олармен саяси көзқарастарын бөлісіп, жақын достар болды. 1956 жылы Брехт өзінің "Үш пеннилік опера" қойылымына қатысты. Берлинде ол "Үш пенни операмды керемет орындағаныңыз үшін рахмет, оны керемет режиссермен бірге орындадыңыз. Бұл спектакль мен мен көрген көптеген басқа спектакльдердің айырмашылығы - олардың жан-жақтылығы мен жаңалығы, жеңіллігі мен дәлдігі. Сіздің театрыңыздың бұл шығарманың тұңғыш қойылымына куә болған Берлин ансамблінің театрында өнер көрсетуі мен үшін үлкен қуаныш пен құрмет болар еді". Уильям Шекспирге (Кориолан, "Торна", "Король Лир", "12-ші түн", "Макбет"), Луиджи Пиранделлоға (Энрико IV) және Антон Чеховқа ( "Шәбіз бақшасы", "Платонов") деген махаббаты айқын болды; бірақ ол әрдайым Голдониге қайталап, ондаған жылдардан кейін бірдей пьесаларды қайталады. Ол Италияда театр режиссерінің рөлін (regista шын мәнінде 1929 жылы жасалған) өзі шығарды. Ол келгенге дейін, театрлар көбінесе саяхаттаушы компаниялар арқылы қойылып, өздеріне микрокосмос болып саналатын. Олар өздерін-өзі басқарады. Олар бұрын-соңды режиссер туралы естімеген. Ол итальяндық авторларды да танытты, бірақ олардың саны аз болды. Стрейлер "Италия театры бірнеше маңызды драма авторларын шығарды" деп айтқан, бірақ көптеген актерлер. 1500 - 1700 жылдары Еуропадағы өзін-өзі сыйлайтын әрбір сарайда итальяндық актерлер компаниясы болуы керек еді". Ол бастапқыда актер болуды ойламаған. Ол Милан университетінің заң факультетіне жазылып, қылмыстық істер бойынша заңгер болуды жоспарлаған. Ол "Менің ойымша, бұл театрға өте жақын мамандық" деді. Бірақ содан кейін соғыс келді және ол бәрін өзгертті. Ол үш буын актерлерге әсер етіп, әлемнің көптеген елдеріне шабыт берді. Оның ағылшын тілінде сөйлеген әлемдегі ықпалы аз, өйткені ол ағылшын тілін аз білген және осы тілде көптеген пьесаларды жүргізбеген. Алайда, оған француз үкіметі "Құрмет легионы" орденін берді және 1985 жылы Париждегі "Еуропа театрлары одағының" директоры болып тағайындалды, бұл алғашқы пан-еуропалық театр жобасы. 1982 жылы Канн кинофестивалінде қазылар алқасының төрағасы болды. 1990 жылы Еуропа театр сыйлығын алды. Оның туындыларының көрнекі әсері әрқашан Стрехлерді мазалаған. Сахна дизайнерлері Лучано Дамиани және кейіннен Эцио Фриджерио көп жылдар бойы Стрехлермен театр және опералық қойылымдарда тығыз ынтымақтастық жасады. Ол Швейцарияның Лугано қаласында қайтыс болды. Миландағы жерлеу рәсіміне азаматтар мен саясаткерлер қатысты. Италия президенті Оскар Луиджи Скальфаро оны "елін құрметтеген ұлы көркемдік және адамгершілік тұлға" деп атап өтті. "</blockquote>" деген сөзді келтіріңіз.
Құрметтер
Құрметті диплом, Павия университеті, 1992 ж.