Кіріспе

Оңтүстік Италияда танымал болған Нормандық дворяндық отбасы Гаутвиль әулеті бастапқыда Котентиннен шыққан сеньорлық дәрежедегі Норман әулеті болды. Гаутвиллдер Оңтүстік Италияны норманндар басып алуындағы рөлдері арқылы танымал болды. 1130 жылы олардың бір мүшесі Роджер II Сицилияның алғашқы патшасы болды. Оның ұрпақтары 1194 жылға дейін Сицилияны басқарды. Кейбір итальяндық Hautevilles Бірінші крест жорығына және Антиохия княздігін құруға (1098) қатысты.

Шығу тегі

Отбасы шығу тегі туралы дәстүрлі есеп оларды ХХ ғасырда Котентин түбегінде қоныстанған және Hialtus villa қожалығын құрған, бұзылған түрінде отбасы топонимикасы Hauteville-ге әкелген Hiallt-ге қайтарады. Атауы скандинавтық Хьяльти немесе Хиалтиді білдіреді), бірақ оның орнына Хелтвиллада, қазіргі Хеаувиллде табылған Хелт[устармен шатасудан туындаған болуы мүмкін. Әртүрлі жағдайда, Hiallt атын алған аңыз болуы мүмкін: Hauteville (Altavilla) дегеніміз жай ғана "жоғарғы иелік" дегенді білдіреді. Вильгельм Апулияның "Роберт Гвискардың іс-әрекеттері" деген еңбегінде, оның норвегтік тамырлары басқаша болғанымен, Сицилияны басып алғанға дейін Гвискар теңіз соғысына қатыспаған. Осы жаулап алу кезінде Гискард пен оның амфибиялық командасы 200-ден астам әскерді тек 13 кемеде тасымалдау мүмкіндігіне ие болды, бұл 1066 жылғы Англияға нормандықтардың басып кіруіне әсер еткен артықшылық болды. 1059 жылы папа оны герцог етіп тағайындады және оған әлі жаулап алынбаған Сицилияны берді, оны 1071 жылы ағасы Рожеге граф атағын берді. Гискардтың мұрагерлері Богемонт пен Роджер Борса мұра үшін шайқасты, ал Сицилиялық Роджер отбасының Апулиялық тармағын басып тастай бастады. Роджер Сицилияның грек, ломбард, норман және сарацен элементтерін бір билік астында біріктірді және діни айырмашылықтардың оның жаулап алуларын бұзуына жол бермеді. Роджер өзінің жас ұлдары Саймон мен Роджерге құдіретті мемлекет қалдырды. 1105 жылы Симоннан мұрагерлік алған Роджер барлық Гаутвилл иеліктерін біріктіруді бастады: Апулия мен Калабрия (содан кейін Борсаның ұлы Вильгельм II-нің қол астында) және Таранто (Богемонтқа Апулиядан айырылғандықтан жұбаныш ретінде берілген) өзінің Сицилиямен.

Сицилия Корольдігі

1127 жылы Уильям қайтыс болғаннан кейін герцогтік пен графтық одақ бұзылды және Роджердің тәжге ұмтылуы басталды. Палермоны ежелгі дәуірде патшалар басқарды деп сенген Роджер Антипапа Анаклето II-ге қолдау білдірді және 1130 жылы Рождество күні Сицилияның патшасы ретінде таққа отырғызылды. Роджер онжылдықтың көп бөлігін өзінің таққа отырғызуынан бастап, Арианоның үлкен Ассиздерімен аяқтап, бір немесе басқа басқыншыдан қорғану және оның басты вассалдары Гримальд Бари, Капуяның Роберты, Алифтің Ранульф, Неапольдің Сергий және т.б. 1139 жылы Мигнано келісімінің негізінде Роджер өзінің патшалығын заңды пападан мойындады. Роджер өзінің адмиралы Георгий Антиохиялық арқылы Африкадағы Махдианы жаулап алды, "Африка патшасы" деген бейресми атақты алды. Роджердің ұлы және мұрагері - Уилльям Зұлым, бірақ оның лақап аты негізінен Уильямның бағындырған барондық көтерілістерді қолдаған хроникашылар арасында танымалдылығының жоқтығынан туындаған. Оның билігі бейбіт аяқталды (1166 жылы), бірақ оның ұлы, Вильгельм Ізгі, кәмелетке толмаған еді. Балалық регенттік кезінде 1172 жылға дейін патшалықта тәртіпсіздіктер болды, бұл билеуші отбасын құлатты, бірақ ақырында патшалық орнықты, ал екінші Вильгельмнің билігі екі онжылдық тынымсыз бейбітшілік пен өркендеу ретінде есте қалды. Осыған байланысты ол "Жақсы" деген лақап атпен аталады. 1189 жылы мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін патшалық хаосқа ұшырады, өйткені оның тағайындалған және жалғыз заңды мұрагері, Роджер II-нің қызы Констанция, Киелі Рим императоры Фридрих I-нің ұлы Генрихке үйленді, ал Сицилиялық шенеуніктер неміс билеушісін қаламады. Уильямның заңсыз туысы Лекцедің Танкредисі таққа отырды, бірақ оның алыс туысы Роджер Андрияның бүлігіне қарсы күресуге тура келді, ол бұрынғы бәсекелес және Генрихтің, қазір Генрих VI Германияның, әйелінің атынан басып кіруіне қарсы болды. 1190 жылы Танкред Роджерді өлтіре алды; 1191 жылы Генрихтің басып кіруін теріске шығарып, Констанцияны тұтқынға алды, бірақ папа Селестин III қысымымен оны босатуға мәжбүр болды. 1194 жылы оның өлімінен кейін Констанция мен Генрих ең соңында билік құрып, патшалық Гогенштауфендерге тиді. Алайда, Констанция арқылы Гоутвиллдің қандары Ұлы Фридрих II-ге, Киелі Рим императорына берілді.

Крест жорықтары

Жоғарыда аталған Богемонт 1088 жылы жұбаныш ретінде Апулия герцогтігінен Таренто округінің княздігін алды, ол әкелерінің өсиетіне сәйкес оның ағасы Роджер Борсаға түсті. Богемонт өзінің жаңа князьдігін ұзақ уақыт қанағаттандыру үшін қалмады, өйткені амалы мен ағасымен бірге Амальфиді қоршап жатқанда, ол Палестинаға бара жатқан крестшілер тобына қосылды. Оның әскерінің арасында оның немере інісі, Танкред есімді жас жігіт бар еді. Богемонт крест жорығының табиғи көшбасшысы болды, бірақ ол Антиохияны алып, қалған әскермен Иерусалимге бармай, жаңадан жаулап алынған қалада қалып, өзі үшін князьдік орнатты. Танкред Киликиядағы аумақ үшін күресу үшін Гераклея Кибистрадағы негізгі крест жорығын тастады. Алайда оның ағайындары Еуропадағыдай ұлы мемлекет құру Богемонт үшін мүмкін емес еді. 1104 жылы Харран шайқасында қатты жеңілді, кейіннен 1108 жылы Византиямен Девол келісімін жасауға мәжбүр болды. Алайда оның ұлы Богемонт II крестоносныйлар мемлекетінің мұрагері болды. Ол өз кезегінде оны жалғыз қызы Констанцияға берді, ол 1163 жылға дейін билік жүргізді. Танкред Гадфри Буйонның гранттарымен Галилея айналасында княздік орнатуда үлкен сәттілікке ие болды, бірақ ол 1101 жылы бұдан бас тартты.