Кіріспе

Скарбороу қамалы - Солтүстік Йоркширдегі Солтүстік теңізге және Англияның Солтүстік Йоркширдегі Скарбороу қаласына қарап тұрған жартасты үстіртте орналасқан бұрынғы ортағасырлық патшалық бекініс. Қамалдың орналасқан жері темір дәуіріндегі елді мекенді, римдік сигнал стансасын, англо-скандинавтық елді мекен мен часовняны, 12 ғасырдағы қоршаудағы қамал мен 18 ғасырдағы батареяны қамтиды. Ағаш қамалдың бекіністері 1130 жылдары салынған, бірақ қазіргі тас қамал 1150 жылдардан басталады. Ғасырлар бойы тағы бірнеше құрылымдар қосылды, ортағасырлық монархтар сол кездегі маңызды қамалға көп қаржы салды, ол Йоркширдің жағалауын, Скарбороның порт саудасын және Англияның солтүстігін шотландтық немесе континенттік шабуылдан қорғады. Ол әр түрлі азаматтық соғыстар, қоршаулар мен қақтығыстар кезінде қорғалған және қорғалған, патшалар бәсекелес барондармен соғысқан, бүлік шығарған және республикалық күштермен соқтығысқан, бірақ Шотландиямен бейбітшілік орнаған және 17-ғасырда азаматтық және континенттік соғыстардың аяқталуы оның маңыздылығының төмендеуіне әкелді. Бір кезде қалаға қауіп төндіретін гарнизондар мен губернаторлар орналасқан, қамал ағылшын азаматтық соғысының қоршауынан бері қираған, бірақ көптеген келушілерді қоршауға көтерілу, көріністерге ие болу және ағылшын мұрасы жүргізетін интерактивті көрме мен арнайы іс-шаралардан ләззат алу үшін тартымды.

Бұл жердің алғашқы тарихы

1920 жылдары археологиялық қазбалар кезінде қамал қазір тұрған жерде дөңгелек форт салынған деген дәлел бар. Табылған жерлер 900-500 ж. б. з. б. аралығындағы, соңғы қола дәуірі мен ерте темір дәуірінің бір бөлігіне жатады. Қасқырлар зауытында 3000 жыл бұрын табылған, ырым-жырымға арналған деп есептелетін қола дәуіріндегі семсер де бар. Сигнал мұнарасының қалдықтары 1920 жылдары қазылған, ол шағын ауланың айналасында шаршы болып жоспарланған. Оның ені 33 метрге жуық, ал қақпасы мен сыртқы арығы бар тас іргетасқа ағаштан салынған. Бұл 1066 жылы Харальд Хардраданың басып кіруі кезінде жойылған деп саналады. 1066 жылы порттың айналасындағы викингтер қонысы Хардраданың әскерлері өрттеп жібергенін, олар төменгі ауыл тұрғындарына лақтыратын отты жеткізу үшін ұшақ басына үлкен от жағып, сонда от жағып отырғанын айтады. Алайда, мұндай оқиғаның археологиялық дәлелі де, викингтердің болуы да жоқ. Порт елді мекенінің алғашқы дәлелі тас қамалдың 1157 1164 жыл шамасында құрылуымен сәйкес келеді. Бұл ағаш қамалдың айналасындағы шағын елді мекеннен пайда болды, оны тас қамал алмастырды.

Даму және құлдырау

Уильям ле Грос, Аумале графы, күшті англо-норман барон және Вильгельм Жеңімпаздың немере інісі, 1138 жылы король Стефаннан, Байрақтың шайқасында жеңіске жеткені үшін сыйлық ретінде берілген Йорк графлығын алғаннан кейін ағаш қамал салдырды. Аумале "Скардебург" қаласын қайта құрған болуы мүмкін, бірақ бұл туралы дәлелдер аз. Басқа қамалдардағыдай, жақын маңда кем дегенде бір шағын қоныс болуы керек еді. Қамалдың құрылуы туралы кейбір мәліметтер 1190 жылдары оның негізі туралы жазған монах Уильям Ньюбургтің хроникасында сақталған. Қалада қақпа мұнарасы, перде қабырғасы, құрғақ ор және часовня болды. Бұл мотта және бейли қамалы кейіннен жоғалып кетті, қазіргі уақытта ішкі бейлиде тек моттаның кішкентай көтерілген үйіндісі ғана көрінеді. Бастапқы бекіністердің тағдыры белгісіз. Генрих II барлық патшалық қамалдарды Таққа қайтаруды бұйырды. Ол Стефанның хаотикалық билігі кезінде патша рұқсатысыз салынған зинақорлар сарайларын жою саясатын жүргізді. Бастапқыда Омаль корольдік сарайда салған Скарбороны тапсыру туралы шақыруға қарсылық көрсетті, бірақ Генридің әскері Йоркке жеткенше. Ағаш сарай жоғалып кетті Ньюбургтік Уильям сол уақытта жазған хатында құрылыстың қарт шақта бұзылып, элементтермен жел соққан батыс жерінде қалпына келтірілмейтін күйге келгенін мәлімдеді. Кейінгі түсіндірмелер мұны сенбейтін деп санайды және Генрих Уильямның фортын қиратып, одан да мықты тас кешенін құру арқылы Скарбороға өз таңбасын қоюды қалайды деп айтады. 1157 жылдан бастап Генрих II қаланы таспен қайта салды. Ғимараттың көп бөлігі 1159 және 1169 жылдар аралығында, үш қабатты бекініс салынған кезде және ішкі қамалды қорғайтын ағаш қоршаудың орнына тас қабырға салынды. Генрихтің билік етуінің соңына қарай 1189 жылы қамалға барлығы 682 фунт, 15 шиллинг және үш пенс жұмсалды, оның ішінде 532 фунт 1157 және 1164 жылдар аралығында жұмсалды. Генрихтің билік құрған кезіндегі орташа жылдық табысы шамамен 10 000 фунт стерлинг болатын. Қамал Тағаланың стратегиялық солтүстік бекінісі болды. Генрих II қамалдың астында өскен қалаға Корольдік округ атағын берді. Ричард I (1189-1199) қамалға ештеңе жұмсамаған болса да, оның ағасы король Джон (1199-1216) оны өзі мен оның серіктері үшін жайлы тұрғын үй болуын қамтамасыз етті. Джонның билігіне солтүстік барондар қатты қарсылық көрсетті, сондықтан Скарбородағы қамал стратегиялық бекініс ретінде нығайтылды. Джон өзінің билігі кезінде төрт рет қамалға барып, қамалға айтарлықтай қаражат жұмсады. 1202-1212 жылдары ол батыс және оңтүстік жақтағы перде қабырғасын және "Патша бөлмелері" деп аталатын жаңа зал, кейіннен Мосдейл залын салды. Жалпы, Джон қамалға 2291 фунт, 3 шиллинг және 4 пенс жұмсаған. Бұл 780 фунт стерлингті 1211-1212 жылдары мұнараның төбесін жөндеуге арнады; Джон қамалға басқа монархтарға қарағанда көп қаражат жұмсады. Патшалық шығындарының жазбалары болып табылатын "Пип-ролл" жазбалары Джонның өзінің билік ету кезінде 95 қамалға 17000 фунт стерлинг жұмсап, Скарбороға ең көп инвестиция түскенін көрсетеді. Генрих III (1216-1272 жылдары билік құрған) кезінде жақсартулар жалғасты. Осы уақытқа дейін Скарборо гүлденген порт болды, және ол ешқашан қамалға бармағанымен, Генри оны күтіп-ұстауға едәуір қаражат жұмсады. 1240-1250 жылдары ол қақпаның екі жағынан екі мұнарадан тұратын жаңа барбикан орнатты, ал тағы екі мұнара кіреберіс жолын қорғады. Бұл 1343 жылы аяқталды, бірақ содан бері көп өзгертілді. Бұл уақытта қамал қуатты база болды, оны адал емес губернатор теріс пайдалана алады: 13-ғасырда 20 жыл губернатор болған Джеффри де Невилл гарнизонды порт тауарларын тәркілеу үшін қолданды. Губернаторлардың қалада тұруы талап етілмегендіктен, олар жөндеуге жұмсағаннан гөрі көбінесе ақшаны қалталарына салды. 13 ғасырдың ортасына қарай қорғаныстар құрып, еден тақталары шіріді, шатырлардың плиткалары жоғалып, қару-жарақ қоймалары бос қалды. Қамалдың күзетшілері арасында сыбайлас жемқорлық жалғасты, олар жазасыз әрекет етті, өйткені қамал қалашықтың юрисдикциясынан тыс болды. 1270 жылдары губернатор Уильям де Перси Скарбороға апаратын басты жолды жауып, заңсыз жол ақысын төледі. Оның құлдырауына қарамастан, 1265 жылы қамал 1275 және 1280 жылдары сонда сотты өткізген Принц Эдуардқа, кейіннен Эдуард I (1272-1307 жылдары билік құрған) берілді. 1295 жылы қамалда Уэльсті бағындыру үшін жасаған жорықтарының тұтқындары ұсталды. және қамал тағы да ірі бекініске айналды. Эдуард II (1307 - 1327 жылдары билік құрған) 1311 жылы шотландтық жауларының кейбіреулері...

Қосымша шабуылдар мен шіріу, 13181635

Жүз жылдық соғыс кезінде (1337 - 1453) Скарборо жүн саудасының маңызды порты болғандықтан, оған жау әскерлері бірнеше рет шабуыл жасады. Француздар шабуылға ұшырауы туралы хабарлар тарағандықтан, 1393 жылы қамалдың жай-күйін тексеру 1396 және 1400 жылдары жөндеу жұмыстарын жүргізуге әкелді. 1537 жылы жөндеу жұмыстары жүргізілді, ал 1538 жылы мұнаралардың қорғасын бөлігін күзетші сэр Ральф Эйр (Эверс) сыра жасау ыдысын жасауға қолданды; Эйр қабырғалардың кейбірінің құлап кеткенін хабарлады. Чолмелидің қоқан-лоқысынан кейін 700 роялист сарбаздан тұратын қамал, қала және оның стратегиялық жабдықтау порты Карл І жағында болды. 1625-1649 жылдары билік жүргізді) Парламентарийлер Скарбороны құнды Роялист нысанасы ретінде көрді, өйткені бұл олардың иелігінде емес жалғыз порт болды. 18 ақпан 1645 жылы сэр Джон Мелдрум қаланы роялистерден тартып алды, құрлық немесе теңіз арқылы құтылу жолдарын кесіп тастады және портты Парламентке тапсырды. Үш күндік ұрыстарда шіркеу де қатты зақымдалды. Бомбалау кезінде қамалдың қорғаны ішінара қираған, бірақ сыртқы қабырғалар бұзылмаған. Парламент әскерлері қаланы басып ала алмады, содан кейін барбикан қақпасының айналасында аса қанды қолмен қол соғысу кезеңі болды, онда сэр Джон Мелдрум қаза тапты. Шілдеде жағдай парламентарийлердің пайдасына өзгерді: бомбалау, скорбут, судың жетіспеуі, балшық пен аштық қаупі және соғысуға жарамды 25 адам ғана қалғанының 25 шілдеде 1645 жылы берілуін білдірді. Бастапқыда 500 қорғаушының тек жартысы ғана тірі шықты. Кейіннен қамал 160 адамнан тұратын ротамен Парламент үшін жөнделіп, қайта жабдықталды. Қамалдың жаңа губернаторы Мэтью Бойнтон 1648 жылы 27 шілдеде сарбаздар ақы төленбеген кезде патшаға мәлімдеді. Бұл 19 желтоқсанда қаланы Парламент бақылауына қайтару үшін екінші қоршауға әкелді, онда гарнизонды парламент күштерінен де, қарқынмен келген қыстан да жеңді. 1642 және 1648 жылдар аралығында қамал жеті рет иелігін ауыстырды. Кейіннен қамал Англияның одақтастығының жаулары деп саналғандар үшін түрме ретінде пайдаланылды. Бұл елде республикашылдықтың қысқа мерзімді кезеңінде қамалдың қабығы аман қалды, батыс қабырғасы бомбалау кезінде қираған. 1660 жылы монархия қалпына келтірілгеннен кейін қамал Таққа қайтарылды.

1660 жылдан бастап

1650 жылдары қамал түрме ретінде пайдаланылды, ал гарнизон 1658 жылы көбейтілді, ал 1662 жылы ол Таққа қайтарылды. 1745 жылғы Якобит көтерілісі, католикалық Стюарт үйін таққа қайтаруды көздеген көтерілістердің бірі, 1746 жылы қамалға 120 офицер мен ер адам үшін қару батареялары мен казармалары берілді. Қалдықты оқ-дәрі қоймасы ретінде пайдаланып, оқ-дәрі сақталды, ал Оңтүстік Болат батареясы қайта құрылды. Он екі пәтерлі казармада 120 сарбаз орналасты. Қала мен портты қорғау үшін үш батарея салынды. Екі үй оңтүстікке, екіншісі сарай ауласының солтүстік жағына қараған. 1748 жылы Майстер-Гуннердің үйі салынды және 20 ғасырдың басына дейін баспана ретінде қызмет етті және бүгінде қамалдағы көрмеге арналған. Осы уақыт ішінде қамалда ешқандай іс-қимыл болған жоқ. Кейінірек, Наполеон соғыстары кезінде француз шапқыншылығының қатерлі зардабынан 19 ғасырдың ортасына дейін қалада тұрақты гарнизон орнатылды. 1796 жылы француз тұтқындары қамалда ұсталды.

Ерекшеліктері

Қалдықтың орналасуы үш жағында теңізге қарай 300 фут (91 м) биіктіктегі тік жартастар бар балықта табиғи қорғаныс алаңында пайдаланған. Жағасы құрлықпен аралас жермен байланысты, онда арық немесе қазба кесілген, ал оңтүстік-батыс жағында қақпа үйі салынған қабырға немесе палисада салынған. Тас перде қабырғасы 12 ғасырдың аяғы мен 13 ғасырдың басында, оның ұзындығы бойынша аралықтарда он екі дөңгелек мұнараны қосу арқылы нығайтылған. Қабырға қамалдың ішкі ғимараттарын қоршап тұрған жоқ. Кіреберіс барбиканнан немесе қақпаны қорғау үшін бекіністерден тұрады, ол 14 ғасырда аяқталды және биік жерде екі жартылай дөңгелек мұнарамен қоршалған. Барбиканға жасалған өзгерістерде шұңқыр мен оның саңылаулары туралы дәлелдер жойылған. Ол ішкі аулаға алып барады, ол жұмыс орнында, кеңседе, ас үйде және қоймада пайдаланылды. Әдетте қамалдың ішкі қамалына сыртқы қамалды арқылы кіруге болады. Алайда Скарбородағы жағдай керісінше. 86 фут (26 м) 12 ғасырдағы қалпақ және қамалдың 150 фут (46 м) құдығы ішкі бекіністе жатыр. Бірінші қабаттағы кіреберісі бар, батыс қабырғасы, ішкі қабаттары мен шатыры жоқ, XVII ғасырда бомбалау нәтижесінде қаптама ретінде сақталған. Қорғауға көмектесетін көлбеу тұғыры, жалпақ шатыры және төрт мұнарасы бар төрт қабатты ғимараттың көлемі 30 метрден асады. Қабырғалардың қалыңдығы әртүрлі, батыс қабырғасы ең берік, және бірнеше терезе бар, кейбіреулері оның ұзындығында жабылып тұр. Бұрыштарында сәндік дөңгелек қалыптар бар. Бірінші қабаттың батыс қабырғасында бір үлкен залдан тұратын оттың қалдықтары бар, онда тұрып жатқандар тамақтанып, жиі ұйықтады. Екінші және үшінші қабаттар екі бөлмеге бөлініп, оларды маңызды қонақтар немесе губернаторға арнаған, ал жертөледе қоймалар болған. Бэйлдер екі қорғалған қақпасы бар тас қабырғамен, арықпен және жағалаумен бөлінеді. Үлкен сыртқы бейліде ойын-сауық оқиғалары ұйымдастырылатын, көкөністер өсірілетін және жануарлар ұсталатын; зират және Қасиетті Мария шіркеуі болған, ол мүлдем жоғалып кеткен, бірақ ескі англосаксон шіркеуі қалдықтары әлі де ескі римдік сигнал станциясының орнында көрінеді. 12 ғасырдағы ортағасырлық ғимараттың ұзындығы 30 метр, сыртқы қамалды король қонақтарын орналастыру үшін тұрды. Ол монархтың шатырлары мен тамақ дайындауға арналған бөлмелері бар ұзақ зал мен жеке бөлмеден тұрады. Ғимарат 1538 жылғы зерттеуден бұрын қиратылған, онда ол туралы ештеңе айтылмаған: 1888 жылы қазылған іргетастар ғана қалды. Сыртқы қамалдағы ғимаратқа "Патшаның палаталары" немесе Мосдейл залы деп аталады, ол 14 ғасырдағы оны жаңартуға жауапты губернатордың атымен аталады, бұл жылдар бойы қамалдың қалай өзгергенінің үлгісі болып табылады. Бастапқыда 13 ғасырда салынған және 1397 жылдан кейін Мосдейл жаңартқан, перде қабырғасына іргелес екі қабатты ғимарат 18 ғасырда қызыл кірпіштен салынған казармаларға айналдырылды. 1914 жылы неміс бомбалауынан қатты зақымдалғаннан кейін ғимарат қиратылды. Қызыл кірпішпен салынған ғимарат Скарбороның Оңтүстік шығанағынан қарағанда, бұрынғы сыртқы тас қабырғаның жанында айқын көрінеді. 13 ғасырдағы Королева мұнарасының қабырғасында әртүрлі мақсаттар болды: бастапқыда жеке латриналары бар сәнді жатақхана, 1320 жылы шығанаққа көзбен шолулы веранда және үлкен терезелер қосылды.

Туристік нысан ретінде даму

XIX ғасырдың екінші жартысында қамал туристік нысанға айналды. Ортағасырлық залдың іргетасы 1888 жылы қазылып, 1920 жылы бұл жерді Жұмыс министрлігі мемлекеттік меншікке алды. жыл сайынғы желкен фестивалі. Қалдық аумағын үш арбалы адам, соның ішінде римдік сарбаз қоршап тұрады. 18 ғасырдағы шебер атқышының үйінде, қазір мұражайда, 1980 жылы табылған қола дәуірі семсері орналасқан. English Heritage бұл жерді туристік нысанға айналдыру үшін 250 000 фунт стерлинг жұмсаған. Келушілер орталығы барлық қалған қалдықтарға кіруді қамтамасыз етеді және сайттан және көру платформаларынан артефактілер көрмесі бар.