Кіріспе

Даниялық фотограф, жазушы және оқытушы Джейкоб Холдт (тану датасы 29 сәуір 1947) - Даниялық фотограф, жазушы және оқытушы. Оның "Американдық суреттер" атты аса ірі еңбегі 1977 жылы Американың төменгі таптарының қиыншылықтары туралы тиімді фотосуреттер арқылы халықаралық атақ-даңққа ие болды. Холдт 2008 жылы Deutsche Börse Photography Prize үшін қысқа тізімге енгізілді. Холдт Копенгагендегі Грунтвиг шіркеуінің пасторының ұлы болды. 1950 жылы отбасы Фейборгқа көшіп барды, ол балалық шағының көп бөлігін сонда өткізді. 1965 жылы орта мектептен шығарылғаннан кейін Холдт Копенгагеннің солтүстігіндегі Крогеруп фольклорлық орта мектебінде оқыды. Сегіз айдан кейін Корольдік сарай күзетінен шығарылған Холдт бірнеше жыл бойы Вьетнам соғысына және Үшінші әлемдегі жағдайға наразылық білдірді.

Суретші ретінде өмір

1970 жылдың көктемінде Холдт Канадаға фермада жұмыс істеуге барды. Ол 1970 жылы қыркүйекте Чили президенті болып сайланғаннан кейін Сальвадор Альенде үкіметін қолдау үшін Оңтүстік Америкаға баруға жоспарлады. Холдт оны ешқашан жасамады. АҚШ-та оны тонаған. Ол АҚШ-та қалып, төрт жыл азаматтық құқық мәселесімен айналысты. Ол келген кезде оның қолындағы 40 доллар ғана болды. Ол кездескен әлеуметтік айырмашылықтарға таңғалды. Ол АҚШ-та бес жылдан астам уақыт тұрып, 100 мың мильден астам жолды автостоппен жүріп, мыңдаған суретке түсіп, ел аралап жүрді. Холдт кейде пленка сатып алу үшін аптасына екі рет қан плазмасын сататын. "Американ пикчерз" Скандинавия мен Германияның жастарына үлкен әсер етті, коммунистік блок оның жұмысын президент Картердің адам құқықтары жөніндегі науқанына қарсы пайдалану мүмкіндігін көрді. Ол ССРО көмегімен Анголадағы марксистік бюрократияға ену мүмкіндігін көрді. Бұл жерде оның мақсаты - "Американ Пикчерс" кинокомпаниясынан тапқан ақшасын апартеидке қарсы күрес үшін аурухана салуға жұмсау еді. Алайда, 1977 жылы оның кітабы жарық көрген кезде КГБ оған оны Картерге қарсы кампанияда пайдалануды көздегендерін, Америкада да, Ресейде де адам құқықтары бұзылғанын дәлелдеуге тырысқанын айтты. Ол кітапты жариялағаннан кейін бір ай өткен соң, Холдт бүкіл әлемде өзінің кітабын жарияламау үшін өзінің заңгері Сорен Б. Хенриксенді жалдады. Германия, Голландия және Скандинавиядан басқа, онда оның даниялық баспасымен келісімшарттар болған, ол оны тоқтатуға тырысты және Кеңес Одағы аяқталғанға дейін оны қайта шығармады. Кітаптан күткен табысының көп бөлігін жоғалту нәтижесінде Холдт аурухананы қаржыландыра алмады, тек қана Анголадағы Кванзу Зуль қаласында Намибияның қарсылық тобы SWAPO үшін Еуропалық Одақтың сәйкес қаражатымен салынған медбикелік мектепті қаржыландыра алды. 1982 жылы Зимбабве азаттық алғаннан кейін ол сол жердегі жобаларды да қолдады. Қысқа уақытқа дейін ҚХР-да қызмет еткен деп айыпталды, бірақ оның баспашысы Dagbladet Information-қа оның кері жақ үшін жұмыс істегенін және тіпті президент Картердің адам құқықтары жөніндегі елшісін Америка нарығына арналған фильмнің қолжазбасын мақұлдау үшін ұшырып келгенін көрсету оңай болды. Ол өзінің лекциясын жалғастырумен қатар 1991 жылдан бері CARE (CARE) (CARE) (CARE) (Cooperative for Assistance and Relief Everywhere) ұйымының ерікті қызметкері ретінде бірнеше үшінші әлем елдерінде жұмыс істеді. Ол CARE-де жұмыс істеген кезде кедейлік жағдайында өмір сүруді құжаттады. Оның соңғы жобалары ақ нәсілшіл жеккөрушілік топтарына да бағытталған. Ол Ку-клукс-кланның басшыларымен бірге тұрып, олардың күнделікті өмірін суретке түсіріп жүрді. Холдт бұл топтарда кездескен адамдарға (бірақ саяси көзқарастарға емес) жанашырлық танытып, олардың көпшілігі шеткі жағдайларда өскенін және жиі балалық шақта зорлық-зомбылықтың құрбаны болғанын атап өтті. Холдт ақ нәсілшілдер мен кедей азшылықтардың ортақ ортасын атап өтті. Лондондағы Фотографтар галереясындағы Deutsche Börse Photography Prize көрмесінде Холдт Америкадағы "қырлы байлар" мен кедейлік туралы суреттерін слайд-шоуда көрсетті - әр сурет қараңғы бөлмедегі қарапайым ақ қабырғаға проекцияланып, көрермендерді кедейліктің қараңғы және қараңғы әлеміне батырып, оның әсерін арттырды. 2009/10 жылдары оның суреттері Луизиана қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілді. Прешес фильмінің (2009) премьерасы Данияда 2010 жылдың ақпан айында өтті. Ол оқиғаның тұсаукесерін жасауға шақырылды. Данияның "Политикен" газетінде жарияланған сұхбатында ол 1980-ші жылдары Харлемде Сапфирмен өткізген уақытын айтып берді. Олар бір-бірін жігерлендіріп, қысым мәселелеріне қызығушылық танытты, екеуі де оны көше деңгейінен зерттеді.

Жарияланымдар

"Американдық кино" 1977 жыл. АҚШ 1970-1975 жылдар. Геттинген, Германия: Штайдл, 2007. Боливиядағы үндістер мен кемписинолар. 1991 жыл. Непалдың жері. 1996 жыл. Фогтдал суретшілерінің сыйлығы, Палле Фогтдал, Дания, 2009. Данияның Өнер қорынан өмір бойына суретші гранты, Дания үкіметі.