Кіріспе
Даниялық фотограф, жазушы және оқытушы Джейкоб Холдт (тану датасы 29 сәуір 1947) - Даниялық фотограф, жазушы және оқытушы. Оның "Американдық суреттер" атты аса ірі еңбегі 1977 жылы Американың төменгі таптарының қиыншылықтары туралы тиімді фотосуреттер арқылы халықаралық атақ-даңққа ие болды. Холдт 2008 жылы Deutsche Börse Photography Prize үшін қысқа тізімге енгізілді. Холдт Копенгагендегі Грунтвиг шіркеуінің пасторының ұлы болды. 1950 жылы отбасы Фейборгқа көшіп барды, ол балалық шағының көп бөлігін сонда өткізді. 1965 жылы орта мектептен шығарылғаннан кейін Холдт Копенгагеннің солтүстігіндегі Крогеруп фольклорлық орта мектебінде оқыды. Сегіз айдан кейін Корольдік сарай күзетінен шығарылған Холдт бірнеше жыл бойы Вьетнам соғысына және Үшінші әлемдегі жағдайға наразылық білдірді.
Jacob Holdt (born 29 April 1947) is a Danish photographer, writer and lecturer. His mammoth work, American Pictures, gained international fame in 1977 for its effective photographic revelations about the hardships of America's lower classes. Holdt was shortlisted for the Deutsche Börse Photography Prize 2008 Holdt was the son of the pastor at Grundtvig's Church in Copenhagen. In 1950, the family moved to Fåborg, a village where he spent most of his childhood. After being thrown out of high school in 1965, Holdt attended Krogerup Folk High School, north of Copenhagen. Expelled from the Royal Palace Guard after eight months, Holdt spent several years protesting the Vietnam War and conditions in the Third World.
Суретші ретінде өмір
1970 жылдың көктемінде Холдт Канадаға фермада жұмыс істеуге барды. Ол 1970 жылы қыркүйекте Чили президенті болып сайланғаннан кейін Сальвадор Альенде үкіметін қолдау үшін Оңтүстік Америкаға баруға жоспарлады. Холдт оны ешқашан жасамады. АҚШ-та оны тонаған. Ол АҚШ-та қалып, төрт жыл азаматтық құқық мәселесімен айналысты. Ол келген кезде оның қолындағы 40 доллар ғана болды. Ол кездескен әлеуметтік айырмашылықтарға таңғалды. Ол АҚШ-та бес жылдан астам уақыт тұрып, 100 мың мильден астам жолды автостоппен жүріп, мыңдаған суретке түсіп, ел аралап жүрді. Холдт кейде пленка сатып алу үшін аптасына екі рет қан плазмасын сататын. "Американ пикчерз" Скандинавия мен Германияның жастарына үлкен әсер етті, коммунистік блок оның жұмысын президент Картердің адам құқықтары жөніндегі науқанына қарсы пайдалану мүмкіндігін көрді. Ол ССРО көмегімен Анголадағы марксистік бюрократияға ену мүмкіндігін көрді. Бұл жерде оның мақсаты - "Американ Пикчерс" кинокомпаниясынан тапқан ақшасын апартеидке қарсы күрес үшін аурухана салуға жұмсау еді. Алайда, 1977 жылы оның кітабы жарық көрген кезде КГБ оған оны Картерге қарсы кампанияда пайдалануды көздегендерін, Америкада да, Ресейде де адам құқықтары бұзылғанын дәлелдеуге тырысқанын айтты. Ол кітапты жариялағаннан кейін бір ай өткен соң, Холдт бүкіл әлемде өзінің кітабын жарияламау үшін өзінің заңгері Сорен Б. Хенриксенді жалдады. Германия, Голландия және Скандинавиядан басқа, онда оның даниялық баспасымен келісімшарттар болған, ол оны тоқтатуға тырысты және Кеңес Одағы аяқталғанға дейін оны қайта шығармады. Кітаптан күткен табысының көп бөлігін жоғалту нәтижесінде Холдт аурухананы қаржыландыра алмады, тек қана Анголадағы Кванзу Зуль қаласында Намибияның қарсылық тобы SWAPO үшін Еуропалық Одақтың сәйкес қаражатымен салынған медбикелік мектепті қаржыландыра алды. 1982 жылы Зимбабве азаттық алғаннан кейін ол сол жердегі жобаларды да қолдады. Қысқа уақытқа дейін ҚХР-да қызмет еткен деп айыпталды, бірақ оның баспашысы Dagbladet Information-қа оның кері жақ үшін жұмыс істегенін және тіпті президент Картердің адам құқықтары жөніндегі елшісін Америка нарығына арналған фильмнің қолжазбасын мақұлдау үшін ұшырып келгенін көрсету оңай болды. Ол өзінің лекциясын жалғастырумен қатар 1991 жылдан бері CARE (CARE) (CARE) (CARE) (Cooperative for Assistance and Relief Everywhere) ұйымының ерікті қызметкері ретінде бірнеше үшінші әлем елдерінде жұмыс істеді. Ол CARE-де жұмыс істеген кезде кедейлік жағдайында өмір сүруді құжаттады. Оның соңғы жобалары ақ нәсілшіл жеккөрушілік топтарына да бағытталған. Ол Ку-клукс-кланның басшыларымен бірге тұрып, олардың күнделікті өмірін суретке түсіріп жүрді. Холдт бұл топтарда кездескен адамдарға (бірақ саяси көзқарастарға емес) жанашырлық танытып, олардың көпшілігі шеткі жағдайларда өскенін және жиі балалық шақта зорлық-зомбылықтың құрбаны болғанын атап өтті. Холдт ақ нәсілшілдер мен кедей азшылықтардың ортақ ортасын атап өтті. Лондондағы Фотографтар галереясындағы Deutsche Börse Photography Prize көрмесінде Холдт Америкадағы "қырлы байлар" мен кедейлік туралы суреттерін слайд-шоуда көрсетті - әр сурет қараңғы бөлмедегі қарапайым ақ қабырғаға проекцияланып, көрермендерді кедейліктің қараңғы және қараңғы әлеміне батырып, оның әсерін арттырды. 2009/10 жылдары оның суреттері Луизиана қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілді. Прешес фильмінің (2009) премьерасы Данияда 2010 жылдың ақпан айында өтті. Ол оқиғаның тұсаукесерін жасауға шақырылды. Данияның "Политикен" газетінде жарияланған сұхбатында ол 1980-ші жылдары Харлемде Сапфирмен өткізген уақытын айтып берді. Олар бір-бірін жігерлендіріп, қысым мәселелеріне қызығушылық танытты, екеуі де оны көше деңгейінен зерттеді.
Arriving with only $40, Holdt was shocked and fascinated by the social differences he encountered. He ended up staying in the USA more than five years, criss crossing the country by hitchhiking more than 100,000 miles and taking thousands of photographs. Holdt sometimes sold blood plasma twice a week to buy film. American Pictures had a profound impact on the youth in Scandinavia and Germany, and the Communist bloc saw a chance to use his work against President Carter's human rights campaign. Holdt was approached by the KGB a few months after his slideshow became a success and he saw a chance with the help of the Soviet Union to penetrate the Marxist bureaucracy in Angola. Here it was his intention to spend the money earned from American Pictures in building a hospital in support of the anti apartheid struggle. However, when his book was published in 1977 the KGB revealed to him that it was their intention to use it in an all out campaign against Carter to try to demonstrate that human rights were violated just as egregiously in America as in Russia. Only a month after its publication, Holdt therefore hired his lawyer, Søren B. Henriksen, to stop his own book all over the world. Except for Germany, Holland and Scandinavia, where they already had contracts with his Danish publisher, he managed to stop it, and did not release it again until the end of the Soviet Union. As a result of losing most of his expected income from the book, Holdt could not finance a hospital, but only a nursing school built for the Namibian resistance group SWAPO in Kwanzu Zul in Angola with matching funds from the European Union. After the liberation of Zimbabwe in 1982 he also supported projects there. At the end of the cold war he was briefly accused of having been a KGB agent, but it was easy for his publisher, Dagbladet Information, to show that he had actually worked for the other side and had even flown President Carter’s human rights envoy over to approve his film manuscript intended for the American market. Along with his continuing lectures Holdt has since 1991 worked as a volunteer for CARE (Cooperative for Assistance and Relief Everywhere) in several third world countries. He has continued to document the lives of those in poverty while working for CARE. His most recent projects have also focused on white supremacist hate groups. Holdt spent time living with leaders of the Ku Klux Klan and photographing their daily lives. Holdt is sympathetic with the people (but not the political views) he encountered in these groups, pointing out that most grew up under marginal circumstances and often were victims of child abuse. Holdt emphasizes the similarities in background between white supremacists and poor minorities. At the Deutsche Börse Photography Prize exhibition at The Photographers' Gallery in London, Holdt presented his photographs of the "filthy rich" and poverty in America in a slideshow—each image projected onto a plain white wall in a darkened room, immersing the audience in the dark and dreary world of poverty and maximizing its impact. In 2009/10 his pictures were exhibited in the Louisiana Museum of Modern Art. The film Precious (2009) premiered in Denmark in February 2010. Holdt was invited to introduce the event. In an interview reported in the Danish newspaper Politiken, he spoke of the time he spent with Sapphire in the 1980s in Harlem. They inspired each other and shared an interest in issues of oppression having both explored it from street level.
Жарияланымдар
"Американдық кино" 1977 жыл. АҚШ 1970-1975 жылдар. Геттинген, Германия: Штайдл, 2007. Боливиядағы үндістер мен кемписинолар. 1991 жыл. Непалдың жері. 1996 жыл. Фогтдал суретшілерінің сыйлығы, Палле Фогтдал, Дания, 2009. Данияның Өнер қорынан өмір бойына суретші гранты, Дания үкіметі.