Швеция және Норвегия патшайымы София Нассауская

Кіріспе

Швеция және Норвегия королевасы София (1824-1897), Оранж-Нассау үйінен.

София Нассау (София Вильгельмина Марианна Генриетта; 9 шілде 1836 – 30 желтоқсан 1913), сондай-ақ София, король Оскар II-нің әйелі ретінде Швеция және Норвегия королевасы болды. Ол 35 жыл Швеция королевасы болды, бұл одан бұрынғы ешкімнен де ұзақ, және 2011 жылға дейін ең ұзақ тақтан басқарған королева болды, содан кейін королева Сильвия оны басып өтті. Ол сондай-ақ Швецияның ең соңғы ресми жесір королевасы.

Ерте өмір

София – Насау герцогы Вильгельмнің екінші әйелі, Вюртемберг ханшайымы Паулина Фридерика Мариядан туған кіші қызы еді. Ол үш жасында әкесі қайтыс болды, ал оның орнына жартылай ағасы Адольф, Люксембург Ұлы герцогы таққа отырды. Софияға сол кездегі ханшайымдарға лайықты білімді жеке ұстаздар берді. Ол арқасын нығайту және денесінің қалыпты болуын қамтамасыз ету үшін, көбінесе ерлерге арналған спорт түрі – фехтованиемен айналысуға үйретілді. София ғалымдармен және суретшілермен қарым-қатынас жасады, ал Насау сарайы көптеген неміс сарайларына қарағанда демократиялық деп есептелді. Ол ағылшын тілін ерте үйреніп, британдық парламенттік жүйеге симпатия танытты. Оның балалық шағындағы үйінде неміс емес, ағылшын тілінде сөйлесті. Бірақ София мен Оскар бір-біріне ғашық болды. Сапардан кейін Оскар Швецияға оралды және ата-анасынан үйленуге рұқсат сұрады, олар келісті. Содан кейін ол Насауға қайтып келді, қыркүйекте құдалық жасалып, қазан айында жарияланды. Құдалық кезінде София швед тілі мен тарихын оқыды және болашақ күйеуімен хат алмасты, жақын арада хаттар швед тілінде жазыла бастады. Ол сондай-ақ норвег тілін де тез меңгерді.

Герцогиня және мұрагерлік ханшайым

София мен Оскар 1857 жылдың 6 маусымында Висбаден-Бибрих қалашығында үйленді. София Оскармен бірге 1857 жылдың 19 маусымында Стокгольм қаласына келді. Оны шведтік киімшесі, графша Вильгельмина Бонд және оның құрметті қыз-келіншегі Аугуста Йегерхельм Травемунде кемесінде күтіп алды. Сол жерде оларды салюттармен, әнмен және жұртшылықпен қарсы алды. София Швецияға келген соң зор құлшыныспен қарсы алынды. Ағымдағы тәж мұрагері Луиза соңғы баласын дүниеге келтіргеннен кейін бедеу болып қалғандықтан, Оскардың үлкен ағасы, тәж мұрагері Карл ұлы болмағандықтан және оның қызы қазіргі конституция бойынша таққа мұрагер ретінде қабылданбағандықтан, София мұрагерлік мәселесін шешетін және болашақ патшайым болатын деп есептелді. Ол келген кезде көк түсті киім кигендіктен, оны «Көк герцогиня» деп атады. Сарайда ол ең әуелі патша сарайына таныстырылды, содан кейін патшайымның қабылдауында патша отбасына таныстырылды. Патшамен кездескенде, ол сол кезде ақыл-есінен жаңылып, тәж мұрагерінің регенттігіне алынған деп сипатталды, ол оған асығып барып, тағзым етіп, құшақтады. 1858 жылы София ұл тауып, Бернадот әулетінің орнықтығын қамтамасыз етті және оның танымалдығын арттырды. Бала туу Drottningholm сарайында ескі сарай тәртібіне сәйкес өтті, соттың барлық мүшелері мен үкімет өкілдері ұйықтайтын бөлмеден тысқары бөлмеде куәгер ретінде болды. 1859 жылы оның қайнағасы I Оскар қайтыс болғаннан кейін, оның қайнағасы Карл XV патша болды, ал оның күйеуі мұрагер атанды. Жұбайларға Стокгольмдегі Арвфурстенс сарайы тұруға берілді. Софияны тыныш, ұстамды, практикалық және есті деп сипаттады. Ол қайнағасы және қайнағасы Евгениямен жақсы қарым-қатынаста болды. Алайда, Карл XV және королева Луизамен қарым-қатынасы шиеленісті болды. Өзінің қатаң моральдық принциптеріне байланысты София күйеу інісі Карл XV сарайындағы француздық әуесқойлықты ұнатпады. 1861 жылы София үш жылдың ішінде үш рет бала тауып, денсаулығы нашарлады. Сол жылы ол денсаулығын жақсарту үшін Ниццаға сапар шекті және денсаулығына байланысты сапарларын жалғастырды. Келесі сапары 1863 жылы Германияға жасалды. 1864 жылы ол Оресунд жағасындағы жазғы резиденциясы – Софиеро сарайының құрылысына қатысты, ол оның құрметіне аталды. Софиерода олар Оресундтың арғы жағындағы Фреденсборгтағы Дания патшалық отбасымен байланыста бола алды. Софиеродағы жиналыстар кейде отбасылық кеңестердің орталығы ретінде саяси сипатқа ие болды. София балаларына қатаң тәртіп орнатты. Оның сол кездегі жоғары топ үшін ерекше болған емшек сүтімен балаларын тамақтандыру шешімі көптің назарына ілікті. Ол 1869 жылы ұлдарын патшалық үйіндегі дәстүрге сәйкес үйде оқытпай, мемлекеттік мектепке бергені үшін де назар аударды. Бұл теолог және пастор Густав Эммануэль Бесковтың Beskowska Skolan мектебі болды, ол оның жиі тыңдайтын уағыздарымен танымал болды. София әрқашан дінге қызығушылық танытты, бұл қызығушылығын қайнағасы Евгениямен бөлісті, оның қосылуымен ол әртүрлі христиандық бағыттармен танысты. 1866 жылдан бастап ол Стокгольмдегі кедей әйелдерге арналған Allmänna skyddsföreningen (Қорғау қоғамы) қайырымдылық ұйымының төрағасы болды. София саясатқа қызығушылық танытып, өмірі бойы мемлекеттік істерге қатысты және кейде парламенттік отырыстарда бақылаушы ретінде болды. 1866 жылы оның туған жері – Нассау герцогтігін Пруссия аннексиялады. Осыдан кейін ол пруссиялыққа қарсы көзқарас ұстанды. 1870 жылдың жазында ол Эмсте болды, онда ол Ресей императоры мен Пруссия королімен соғыс жарияланғанға дейін кездесті және саяси жағдай туралы хабардар болды. Ол біріккен Германия империясына қарсы болмады, бірақ оның қалай құрылғанын және Пруссияның үстемдігін ұнатпады. Алайда, ол Пруссия мұрагер ханзадасы Фридрих Вильгельм және оның жұбайы, Корольдік ханшайым Викториямен жақсы қарым-қатынаста болды.

Sophia and Oscar were married on 6 June 1857 at the Castle in Wiesbaden Biebrich. Sophia arrived in the city of Stockholm with Oscar on 19 June 1857, and was met by her Swedish Mistress of the Robes, countess Wilhelmina Bonde, and her maid of honor Augusta Jegerhjelm at the ship Travemünde. There they were greeted with salutes, singing and crowds. Sophia was received with great enthusiasm upon her arrival in Sweden. Since the current Crown Princess Louise had become sterile after delivering her last child, and the elder brother of Oscar, Crown Prince Charles, had no son and his daughter was not accepted as heir to the throne under the present constitution, Sophia was seen as the solution of the succession problem and future Queen. She was dressed in blue at her arrival, and was therefore nicknamed The Blue Duchess. At the palace, she was first presented for the royal court, and then introduced to the royal family in the salon of the queen. Upon meeting the king, who was by then described as almost deranged and placed under the regency of the crown prince, she rushed to him, curtsied and embraced him. In 1858, Sophia gave birth to a son, which secured the Bernadotte dynasty and gave her much popularity. The birth took place at Drottningholm Palace according to old court protocol, with the entire court and members of the government present in the chamber outside of the bedroom as witnesses. Following the death of her father in law King Oscar I in 1859, her brother in law became King Charles XV and her husband the heir presumptive. The couple were given Arvfurstens palats in Stockholm as their residence. Sophia was described as calm and controlled, practical and sensible. She had a good relationship with her parents in law and her sister in law princess Eugenie. Her relationship to Charles XV and queen Louise was, however, tense. Sophia, herself strictly moral, disliked the French influenced frivolity of her brother in law Charles XV's court. By 1861, Sophia had given birth three times in three years, and after this her health was frail. The same year she made a trip to Nizza to cure her health, and she continued to make trips for health reasons. The next trip was made in 1863; this time to Germany. In 1864, she engaged in the building of their summer residence Sofiero Palace by Öresund, which was named after her. In Sofiero they could remain in contact with the Danish royal family at Fredensborg on the other side of Öresund. The gatherings at Sofiero would sometimes be given a political dimension as the center of family councils. Sophia exercised strong discipline over her children. Her decision to breastfeed, at that time unusual for the upper class, attracted attention. She also aroused attention when she in 1869 placed her sons in a public school rather than letting them be educated at home as had been the tradition in the royal house. This was the Christian boys' school Beskowska Skolan of the theologian and vicar Gustaf Emanuel Beskow, whose sermons she often attended. Sophia had always had a very close interest in religion an interest she shared with her sister in law Eugenie, in whose company she was introduced to various different Christian branches. From 1866, she was the chairperson of the charity organisation Allmänna skyddsföreningen (The Protection Society) for poor women in Stockholm. Sophia was interested in politics and engaged herself in state affairs during her life, and was occasionally present as an observer during the parliamentary sessions. In 1866 her birth country, the Duchy of Nassau, was annexed by Prussia. After this, she kept an anti Prussian view. In the summer of 1870, she was present in Ems where she met both the Tsar of Russia and the King of Prussia shortly before the declaration of the war, and kept herself informed about the political situation. She did not oppose the united Empire of Germany as such, but disliked how it had been created and the dominance of Prussia. She did, however, have a good personal relationship with Crown Prince Frederick William of Prussia and his consort Victoria, Princess Royal.

Швеция мен Норвегияның патшайымы

1872 жылдың 18 қыркүйегінде күйеуінің қайтыс болуымен София Швеция және Норвегияның патшайымы болды. Сол кезде саяси жағдай шиеленісіп, республика құру талаптары күшейді. Оскар бастапқыда көпке танымал болмады, бірақ саяси көрегендікпен ерекшеленетін Софияның кеңесіне құлақ салса деген үміт болды. Норвегияда да Софияның Оскарға ықпалын тигізіп, одақтағы теңдікті арттыруға көмектеседі деген сенім болды. София Оскармен Швецияның Стокгольм қаласында 12 мамырда және Норвегияның Тронхейм қаласында (бұрынғы Тронхем) 1873 жылдың 18 маусымында таж кигізілді. 1875 жылы король мен королева Еуропаға саяхат жасады. Олар бірінші кезекте Данияға, содан кейін Берлинге, одан соң Дрезденге барды. Саксония королі Альберт және оның королевасы Карола Вазаның Дрездендегі сапары маңызды деп есептелді, себебі бұл Бернадоттар әулеті мен құлатылған Ваза әулеті арасындағы символдық бейбітшілікті білдірді. Королева Карола құлатылған король Густав IV Адольфтің немере қызы болғандықтан, өткеннің ұмытылғанын мәлімдеді. Дрезденнен кейін София денсаулығына байланысты саяхатын тоқтатты, ал Оскар Веймар мен Ресейге жол тартты. Тағы бір маңызды оқиға – 7 қыркүйек 1875 жылы Кристианияда (1926 жылдан бері Осло) Карл XIV Иоаннның ескерткішінің ашылуы болды. Ол шетелдік патшалар мен әскери шерулердің қатысуымен үлкен той-думандармен аталып өтті және есте қаларлық үгіт-насихат шарасы ретінде қарастырылды. Норвегия патшайымы ретінде тағы бір маңызды оқиға – 1877 жылы Моста бұрынғы француз тәж мұрагері Наполеонмен кездесуі болды. Күзде патша жұптары әдетте Дротнингхольм сарайында тұрып, шетелдік патшалық сарайлардың өкілдерін қабылдап, салтанатты кештер өткізетін. Қыста олар Стокгольм мен Кристианияда өкілдік қызмет атқаратын. Норвегияға барған кезде оларды шекарада жеке норвегиялық сарай күтіп алатын, ол олардың онда болған уақытында қызмет көрсетті. Норвегияда оның басты қызметкерлері Алетт Дью және Элизабет Лёвенскиольд болды. София ресми шараларда көптеген зергерлік бұйымдармен, кружевомен және әшекейлермен, сондай-ақ қызыл және көк сияқты жарқын түстермен әсем киінетін. Оскар II әдетте жазда достарымен Марстрандағы «Дротт» яхтасында уақыт өткерсе, София жаздарын көбінесе Ульриксдаль сарайында, ал кейінірек Норвегияда өткізетін. 1892 жылдан 1904 жылға дейін ол Норвегиядағы жаздарын Конгсвингердің сыртындағы Скиннарбьол поместьесінде өткізді, онда ол қарапайым өмір салтымен және жергілікті халыққа көрсеткен жомарттығымен еске алынады. Ол Норвегияда танымал болды және Швеция-Норвегия одағы кезінде Норвегиядағы барлық патшайымдардың арасында ең көп уақыт өткізген патшайым ретінде сипатталды. София 1873-1878 жылдарды өзінің дағдарысқа толы жылдары деп сипаттады. Осы жылдар ішінде Оскар бірнеше рет, атап айтқанда Магда фон Долкемен және Мари Фрибергпен қарым-қатынаста болды. Оскардың Магда фон Долкемен 1874 жылы бастаған қарым-қатынасы көп назар аударды, ол оның Корольдік драма театрындағы мансабына көмектесті және оған жәрдемақы берді. Ол бұл туралы айқын мәлімдеме жасаған жоқ, бірақ София оның неке адалдығын бұзуынан зардап шеккеніне сенімді. Софияның Германияға барып, өзінің жарты қарындасы Мари Видтен жұбаныш іздегені туралы айтылады. Бірде патшаның кеңсе меңгерушісі опера әншісі Ида Базилье Магелсенге «жеке аудиенция» сұрауымен жіберді, ол былай деп жауап берді: «Оның мәртебесіне өзінің жақсы және әдемі патшайымымен жеке аудиенция жасасын. Мен қарттармен жеке кеңестерге қатысудан гөрі басқа шаруам бар!» София жеке өмірді ұнатты, мысалы, отбасы мүшелері мен оның қыздарының қатысуымен кешкі ас пен музыкалық кештер. Королева София денсаулығының нашарлығына байланысты жиі шетелге шығуға мәжбүр болды, мысалы, 1875 және 1877 жылдары. 1877 жылдан кейін жағдайы жақсарғанмен, ол дәрігер Метцгердің медициналық көмегі үшін әсіресе Амстердамға баруын жалғастырды. Парижге сапары кезінде ол қоғамдық мейрамханада тамақтанып, көп назар аударды: бұл сол кездегі патша әйелдері үшін ерекше жағдай болды және ол мұны бір рет қана жасады. Олар Румынияға да барды. Королева София медициналық көмекті жақсартуға үлкен күш жұмсады және Швецияда алғашқы медбикелік мектепті құрды. Ол Флоренс Найтингейлдің еңбектерін зерттеді және 1881 жылы Оскармен бірге Ұлыбританияға барды, онда оларды королева Виктория қабылдады. Лондонға келген кезінде ол қазіргі заманғы медициналық мекемелерді зерттеді. Ол Швецияға оралғаннан кейін Швецияда кәсіби медбикелерді оқыту жобасын бастады. Бұл жұмыс 1867 жылы Эми Рапптың бастамасымен басталған, бірақ медбикелерге арналған тиісті оқу орны болмады және медициналық орта оған күмәнмен қарады. 1882 жылы ол Саббатсберг ауруханасында медбикелерге сабақтар ұйымдастыруға қол жеткізді, 1884 жылы Софияхеммет университетін ашты, ал 1889 жылы ол Софияхемметке, аурухана мен медбикелер мектебіне айналдырды. Софияхеммет Швецияда медбикелерді оқытудың үлгісі ретінде қарастырылды және Швецияда медбике мамандығының ресми құрылуы ретінде де есептеледі. София медбике мамандығына деген құрметті арттыруда белсенділік танытты, дәрігерлер бұл жұмысты білімді әйелге лайық деп санамады. Мамандыққа құрмет көрсету үшін оның діни шақыру ретінде қарастырылуын және медициналық білімі бар әйелдер орындауын қалады, сондай-ақ медбикелерге құрмет көрсету үшін жоғарғы топтағы әйелдердің медбике болуын қалады. Оның медбикелік мектебінің алғашқы басшысы Флоренс Найтингейлдің шәкірті Альфхильд Эренборг болды, ал королева мекеменің жұмысына өліміне дейін белсенді қатысты. Оның медбикелік мектебінде аристократиядан келген студенттердің де еденді жууы күтілді. Софияхемметтің екі студенті, Альма Брунског және Ольга Клареус Норвегиядағы медициналық көмекке үлкен үлес қосты. София Швеция мен Норвегиядағы елуге жуық қайырымдылық ұйымның төрағасы болды. Ол аптасына бір рет көмекке мұқтаж адамдарды қабылдап, «Құтқару армиясын» қолдады және көптеген ұйымдарды өзі құрды. София ең жақын болғандары – діни қызығушылықтарын бөліскен ұлдары Оскар және Эуген болды. 1886 жылы ол Эугенге, Парижде суретші болып оқуға баруын қолдады. Ол Оскардың ақсүйек қызметкер Эбба Мунк аф Фулкилаға үйлену тілегін де қолдады. Оның ұлы Эуген оның адамдық құндылық пен әділдікке оның терең діни сенімінен де жоғары баға бергенін айтты. 1887 жылы оған овариотомия операциясы жасауға мәжбүр болды. Операция өмірге қауіпті деп есептелді. Операциядан бұрын ол өсиетнама жасады. Ол сондай-ақ Оскар II-ге уәде берді, егер ол операциядан аман қалса, король Оскардың Эбба Мункқа үйленуіне рұқсат береді. Операциядан кейін Оскар осы уәдені пайдаланды және той өтті. Операция сәтті аяқталды, бірақ кейін ол жүруде қиындықтарды бастан өткерді және кейде коляскада отыруға мәжбүр болды. Оған қарамастан ол атпен жүруді жалғастырды. 1881 жылы ол ұлы, тәж мұрагері Густавтың Баденнің Викториясына Карлсруэде үйлену тойына қатысты. София ұлының Ұлыбританияның Викториясына үйленуін қалаған, өйткені ол королева Викторияға үлкен құрметпен қарады, бірақ Баденнің Викториясының таңдалуына бастапқыда өте қуанды, өйткені ол бұрынғы швед Ваза әулетінің ұрпағы болды. Алайда, оның келінімен қарым-қатынасы шиеленісті болды. 1884 жылғы дағдарыс кезінде оның ықпалы айқын болды, өйткені сол ол Оскарды солшыл Йохан Свендрупқа Норвегия үкіметін құруға рұқсат беруге көндірді: «Оның корольге ықпалы зор және жақсы белгілі болды. Ол одан қатты болды, ол тұрақсыз және жүйкелі болды. 1884 жылдың наурыз айына дейін ол оның қарсылығын қолдады, бірақ 1884 жылдың сәуір айында ол стратегиясын өзгертті және нақты...».

Upon the death of her brother in law on 18 September 1872, Sophia became queen consort of Sweden and Norway. At that time, there was a tense political situation and demands for a republic. Oscar was initially not popular, but there were hopes that he would let himself be guided by the advice of Sophia, who was considered politically insightful. Also in Norway, there were hopes that Sophia would use her influence on Oscar to introduce a more equal place in the union. Sophia was crowned with Oscar in Stockholm in Sweden 12 May and in Trondhjem (now Trondheim) in Norway 18 June 1873. In Norway, the couple made a tour around the country in connection to the coronation which has been described as a triumph. In 1875, the king and queen made a tour in Europe. They first visited Denmark and after this Berlin and then Dresden. The visit to King Albert of Saxony and his Queen, Carola of Vasa in Dresden was considered significant, as this meant a symbolic peace between the Bernadotte dynasty and the deposed Vasa dynasty, as Queen Carola was the grand daughter of the deposed king Gustav IV Adolf and let it be known that the past was forgotten. After Dresden, Sophia interrupted the tour for health reasons while Oscar continued to Weimar and Russia. Another important event was the uncovering of the statue of Charles XIV John in Kristiania (since 1926 Oslo) on 7 September 1875, which was celebrated with great festivities with invited foreign royalty and military parades and considered a memorable propaganda occasion. Another important event as Queen of Norway was the stay at Moss in 1877 with the former Crown Prince Napoleon of France. During the autumns, the royal couples normally stayed at Drottningholm Palace, where they received foreign royal dignitaries and hosted ceremonial parties. During the winters, they engaged in representation in both Stockholm and in Kristiania. When visiting Norway, they were met by the border by a separate Norwegian court, who served during their stay there. In Norway, her principal ladies in waiting were Alette Due and Elise Løvenskiold. Sophia was known to dress spectacular at formal occasions, with many jewels, much lace and ornaments and bright colors such as red and blue. Oscar II normally spent his summers with his friends at his yacht Drott at Marstrand, while Sophia often spent her summers first at the Ulriksdal Palace, and in later years more often in Norway. From 1892 until 1904, she spent her Norwegian summers at Skinnarbøl manor outside Kongsvinger, where she is remembered for her simple life style and generosity toward the local population. She was popular in Norway, and described as the queen who had spent the most time in Norway among all the queens during the union Sweden Norway. Sophia herself described the years between 1873 and 1878 as years of crisis for her. During these years, Oscar had several affairs, notably with Magda von Dolcke and with Marie Friberg. Oscar's affair with Magda von Dolcke begun in 1874 and attracted great attention, and he benefited her career at the Royal Dramatic theatre and gave her an allowance. Though she did not demonstrate, Sophia is believed to have suffered from his adultery. It is related how Sophia traveled to Germany to look for comfort with her half sister Marie of Wied, who, it is believed, advised her to accept the situation. At one occasion, the king had a courtier sent to the opera singer Ida Basilier Magelssen with a request of a "private audience", and she replied: "Tell His Majesty that he may have a private audience with his good and beautiful Queen. I have others things to do than to have private conferences with old gentlemen!" Sophia preferred a private life, such as dinners and musical soirees in the company of family members and her ladies in waiting. Queen Sophia suffered from poor health: in 1875 1877, for example, she was almost constantly absent abroad for health reasons, and though it was better after 1877, she continued to visit particularly Amsterdam for the medical care of doctor Metzger. During a visit to Paris, she caused great attention when she dined at a public restaurant: this was unusual for a royal woman at this time, and it was also the only time she ever did that. They also visited Romania. Queen Sophia performed a great effort in her work to improve medical care, and founded the first nursing school in Sweden. She studied the work of Florence Nightingale, and visited Great Britain with Oscar in 1881, where they were received by Queen Victoria. During her visit, she studied the modern medical institutions in London. Upon her return, she launched a project to educate professional nurses in Sweden. This work was only just started by the pioneering work of Emmy Rappe in 1867, but there was as yet no proper educational institution for nurses, and the medical world was sceptical. In 1882 she managed to arrange classes for nurses at the Sabbatsberg hospital; 1884 she opened the Sophiahemmet University College for the students; and in 1889 it was developed to the Sophiahemmet, a combined hospital and school for nurses. The Sophiahemmet was seen as a role model for the education of nurses in Sweden, and it is also seen as the proper establishment of the nurse profession in Sweden. Sophia was very active in increasing respect for the nursing profession among doctors, who did not consider the work to be suitable for an educated female, and to make the profession respected, she wished for the profession to be seen as a religious calling and that it be undertaken by medically educated women, and she encouraged upper class women to be nurses, all because she wanted nurses to be respected: the first head of her nursing school was the noble Alfhild Ehrenborg, who was a student of Florence Nightingale, and the Queen was actively involved in the institution until her death. In her nursing school, even students from the aristocracy were expected to scrub the floors. Two students of Sophiahemmet, Alma Brunskog and Olga Claréus was to have great significance for the medical care in Norway. Sophia chaired about fifty different charity organisations in Sweden and Norway. She received help seekers once a week, supported The Salvation Army and founded many organisations herself. Sophia was reportedly closest to her sons Oscar, whose religious interests she shared, and to Eugen. In 1886, she supported Eugen, who wanted to study art in Paris. She also supported Oscar in his wish to marry the noble lady in waiting Ebba Munck af Fulkila. Her son Eugen said of her that human worth and justice almost had a higher standing with her than her deep piety. In 1887, she was forced to undergo an ovariotomy operation. The operation was considered potentially life threatening. Before the operation, she made her will. She also took a vow of Oscar II, that should she survive the operation, the King would allow for Oscar to finally marry Ebba Munck. After the operation, Oscar made use of this and the wedding could finally take place. The surgery was considered a success, but afterwards she had difficulty walking and was occasionally forced to use a wheelchair. Despite this she continued riding. In 1881, she attended the wedding of her son, Crown prince Gustav, to Victoria of Baden in Karlsruhe. Sophia had preferred her son to marry Beatrice of Great Britain, as she had great admiration for Queen Victoria, but was initially very enthusiastic about the choice of Victoria of Baden, as she was a descendant of the former Swedish Vasa dynasty. Her relationship with her daughter in law was, however, to become tense. During the 1884 crisis, her influence was evident as it was she who convinced Oscar to allow the left wing Johan Svendrup to form a Norwegian government: "Her influence over the King was great and well known. She was as firm as he was weak, as calm as he was unstable and nervous. Until March 1884 she supported him in his resistance, but in April 1884 she changed strategy and realized that resistance would only damage the monarchy. As early as that, she told the King to support Johan Sverdrup." During the crisis of 1898, the Norwegians began to use their own flag, Oscar II threatened to abdicate and Prime Minister Boström to resign. The queen calmed the situation and convinced them both to remain at their posts. Queen Sophia is credited with using her influence to prevent military intervention and war during the dissolution of the union Sweden Norway in 1905.

Патша жесір

1907 жылы Оскар II қайтыс болды және ол патшайым-ана болды. Мемлекеттік істерге бұрынғыдай әсер ете алмаса да, ол саяси жаңалықтарды қадағалап отырды. Швеция-Норвегия одағының тарауы оның Норвегияға баруын тоқтатты, бірақ ол Ұлыбритания мен Еуропаға саяхаттап тұрды: мысалы, 1909 жылы ол Германияға автомобильмен барды. Өмірінің соңғы жылдарын қайырымдылыққа және Софияхемметке арнады, онда ол әрекеттегі төраға болып қалды. Оның соңғы ресми міндеті Софияхемметтегі медбикелердің емтихан тойы болды, олардың бірі оның немересі Мария Бернадот, ханзада Оскар мен Эбба Мунктың қызы еді: Марияның кезегі келгенде, София сөздерін ұмытып, оны құшақтады. Ол бірнеше күннен кейін дүние салды. Король София Ұлыбритания королевасы Викторияның көзқарасына сенеді: патшалық тұлғаның жеке өмірі өзінің халқына жақсы үлгі болуы керек, және ол осы мәселеде зор құрметке ие болды.