Кіріспе

Бұғауланған жынды - скандинав мифологиясындағы маңызды мотив. Тақырыбы - құдайлардың жауы, ол қандай да бір жолмен байланған немесе ұсталған, бірақ Рагнарк кезінде құлдырау үшін бостандыққа шығуға тиіс. Бұл үлгі әсіресе Локиге және оның үш баласына қатысты. Локи Балдердің өліміне қатысқан рөлі үшін кек алу үшін байланған, оның толық нұсқасы Гилфагиннингте кездеседі. Локи байлаумен күресіп жатқанда, әйелі Сигин оның басына құмыра ұстап, жыланнан ұдайы тамшылайтын уды ұстап алады. Рагнарёк кезінде ол құдайлармен күресіп, Хеймдаллмен екі жақты өлімге дуэль жасайды. Фенрир, соңғы күндері пайғамбарлық арқылы белгілі болған, құдайлар оны жұлдыздар жасаған сиқырлы шынжырмен байлап қойды. Ол құдайлардың бірі оның аузына қолын қойып, босатылу кепілі ретінде беруге келіспегенше, өзін байлаудан бас тартты. Тек Тир ғана мұны жасауға батыл болды, ал Фенрирдің айналасындағы шынжыр қатайған кезде, ол олардың алдауын сезіп, құдайдың оң қолын шауып тастады. Рагнарёк кезінде қасқыр өзінің байланысын бұзып, Одинді өлтіреді, оның өлімі үшін Видар құдай қайырымдылық жасайды. Фенрирге ұқсас себептермен, Джермунгандр мен Хел де байланған монстрлар деп саналады, бірақ әлдеқайда аз көрінетін жолдармен. Жылан Мидгардтың сыртқы суларына айдалды. Ол жерде құйрығы аузында болып, жерді қоршап жатты. Бұл өзінен-өзі байлаудың бір түрі. Ол Рагнарк кезінде теңізден шығады, ол мен Тор бір-бірімен шайқасады, нәтижесінде алдымен Жормунгандр, содан кейін Тор жыланның уынан көз жұмады. Хель де патшайым ретінде өлілер елі Нифлгеймге айдалды. Ол өз аймағының билеушісі болса да, өз аймағының шекарасына байланысты, ал Рагнарёк кезінде оның жазалау рөлі Локидің туын көтеріп, алға қарай аттанған мұз алыптары мен өлгендердің үлкен әскері арқылы бейнеленеді.