Кіріспе

Кампаниядағы архиепископтық округ, Италия Капуа архиепископиясы (Archidioecesis Capuana) - Италияның Кампаниядағы Капуадағы католик шіркеуінің латын епархиясы, бірақ оның архиепископы енді митрополит дәрежесін ұстамайды және шіркеулік провинциясы жоқ. 1979 жылдан бастап ол Неаполь архиепископиясының суфраганы болып табылады, яғни енді өзінің шіркеулік провинциясы да, митрополия статусы да жоқ.

Тарих

Дәстүрге сәйкес, христиандықты алғаш рет Капуада Киелі Прискус, Киелі Петірдің шәкірті уағыздады. Мартирологияда көптеген капуандық шейіт болғандар туралы айтылады, және оның орны мен маңыздылығынан, Капуа христиан ілімін ерте кезеңде қабылдаған болуы мүмкін. Алғашқы епископ Протерий (Протус) болды, ол 313 жылы Рим соборында болды. Антиохияның схизмасы мен Боносус ересімен күресу үшін кеңес өткізген епископ Мемориус, жиі айтылады хаттар Сент-Августин мен Сент-Паулин, және ата болды қызу пелагиан Юлиан Экланьон. 841 жылы Паулиннің епископтық кезінде саррацендер тобы Капуяны жойды, ал халықтың көп бөлігі басқа жерде құрылған жаңа қалаға көшіп кетті. Епископтық орын сонда көшірілді; кейін ескі қала, Санта-Мария-Маджоре базиликасының айналасында өсіп, қайтадан қоныстанды және Санта-Мария-ди-Капуа (қазіргі Санта-Мария-Капуа-Ветере) деп аталды. Ол қазіргі Капуа архиепископтығының бөлігі. Капуа-Нова ("Жаңа Капуа") епархиясының алғашқы епископы Ландульф (843-879) болды. 968 жылы папа Иоанн XIII Капуаға бас сауғалап, алғысын білдіріп, 966 жылы 14 тамызда архиепископтық дәрежеге көтерілді. Бірінші архиепископ Иоанн (966-973) болды. 1108 жылдың 24 желтоқсанында бірнеше ай бойы Беневентода болған Папа Паскаль II Монтекассиноның абысы Бруноның өтініші бойынша Капуаға барып, Капуадағы Қасиетті Бенедикттің жаңартылған шіркеуін бағыштады.

Собор және кафедра

13 ғасырда соборда 52-ден астам діни қызметкер болды. Архиепископ Марино Филомарино (12521285) олардың санын қырық, он діни қызметкер, он дьякон және жиырма субдиконға дейін қысқартты. Бастапқыда олардың басшысы - бас діни қызметкер, бірақ кейіннен бұл атау фен деп өзгертілді. Архиерей де болды. 1698 жылы төрт мәртебелі орын болды (декан, архидиакон және екі primicerii)

Капуадағы кеңестер

1087 жылы ораза кезінде Капуада Монтекассиноның абысы кардинал Дезидериуспен бірге кардиналдар мен епископтардың маңызды конференциясы өтті. Бұл іс-қатысқа Рим консулы Цинций, Капуаның Иорданиялық ханзадасы және Апулия мен Калабрияның герцогы Роджер маңызды рөл атқарды. 1086 жылы 24 мамырда Дезидерий папа Григорий VII-нің орнын алмастыру үшін папалық сайлауда жетекші кандидат болды, бірақ ол сайлаудан бас тартты. Ақырында ол папалық мантияны қабылдауға көнді, бірақ ол екінші ойға келіп, Террацинаға көшті. Капуадағы конференция оған папалық таққа қайта отыру үшін қатты қысым жасады, ал 1087 жылы 21 наурызда ол мойынсұнды. Ақырында 1087 жылы 9 мамырда Римде Папа Виктор III болып таққа отырғызылды. 1118 жылы 7 сәуірде 1 наурызда Римнен қашуға мәжбүр болған Папа Геласий II Капуада кеңес өткізді; Римді басып алған император Генрих V және оны император етіп тағайындайтын антипапа Григорий VIII (Брага епискобы Мартин Бурдинус) экскоммуникацияланды. 1569 жылы кардинал Николо Каетани ди Сермонета (1546-1585) Капуада провинциялық кеңеске төрағалық етті. 1577 жылы 2 қарашада архиепископ Чезаре Коста (1572 1602) провинциялық кеңес өткізді. 1603 жылы 6-9 сәуірде архиепископ Роберт Беллармин (1602 - 1605) Капуада провинциялық кеңеске төрағалық етті. Келесі провинциялық кеңес 1859 жылы, Беллармин кеңесінен екі жүз елу алты жыл өткен соң өтті. Кардинал Роберт Беллармин (16021605) 1603 жылы епархиялық синод өткізді. Кардинал Николо Караччоло (17031728) 1726 жылы Елуінші күн мейрамының жексенбісінде Капуада епархиялық синод өткізді.

Қала мәртебесінің жоғалуы

Екінші Ватикандық собордан кейін және собордың Christus Dominus 40-тарауында көрсетілген нормаларға сәйкес, оңтүстік Италияның шіркеулік әкімшілік құрылымында үлкен өзгерістер жасалды. Бұл мәселеде епископтар мен басқа да діни қызметкерлермен кеңінен кеңестер жүргізілді. Алайда іс-қимыл кейінге қалдырылды, алдымен Папа Пауыл VI-нің 1978 жылғы 6 тамыздағы өлімімен, содан кейін Папа Иоанн Павел I-нің 1978 жылғы 28 қыркүйектегі өлімімен және Папа Иоанн Павел II-нің 1978 жылғы 16 қазандағы сайлауымен. Папа Иоанн Павел II 1979 жылы 30 сәуірде "Quamquam Ecclesia" деген жарлық шығарды, онда өзгерістер туралы бұйрық берілді. Үш шіркеулік провинция: Конза, Капуа және Сорренто провинциялары толығымен жойылды. Жаңа шіркеу провинциясы құрылды, ол Regio Campana деп аталды, оның митрополиті Неаполь архиепискобы болды. Бұрын басқыншылыққа ұшыраған Капуа провинциясының мүшелері болған епархиялар (Гаета, Кальви және Чиети, Казерта және Сесса Арунка) Неапольдің суфрагендері болды. Капуаның архиепискобының өзі архиепископ атағын сақтады, бірақ епархия Неапольдің суфраганы болды.

Қазіргі архиепископ

2013 жылдың 30 сәуірінде Изерния Венефроның епископы Сальваторе Виско Папа Франциск Капуаның архиепископы етіп тағайындады. Архиепископ Виско 1948 жылы 28 шілдеде Неаполде дүниеге келген. Ол өзінің оқуын Неапольдің Үлкен семинариясында Оңтүстік Италияның Рим папасының теологиялық факультетінің студенті ретінде, Сент-Томас (Каподимонте) бөлімінде аяқтады. 1973 жылы 14 сәуірде діни қызметкер болып тағайындалды. Қасиеттілікке тағайындалғаннан кейін ол Қасиетті Марияның шіркеулік викарі болды. Ол мемлекеттік мектептерде дін профессоры (1974-1994) және сонымен бірге Матер-Дони шіркеуінің пасторы (1985-1993), епархиялық литургиялық кеңсесінің директоры (1985-1994), тұрақты диакондық қызмет бағдарламасы бойынша епископтық делегаты және басқа да қызметтердің епархиялық директоры (1985-1995) болды. Ол Поцзуоли Рим-католик епархиясының генерал-викарі және собордың кафедрасының деканы (1994 2007 ж.) болды. 2007 жылы 5 сәуірде Рим-католиктік Исерния Венафро епархиясының епископы болып тағайындалған, оны 2007 жылы 2 маусымда Рим папасы Бенедикт XVI епископқа тағайындады. Қазіргі уақытта ол Молизе Абруцци епископтық конференциясының вице-президенті.

Анықтамалық еңбектер

867 869 бет. (Қабілетті түрде қолдану; ескірген) 467 468 б. (латын тілінде) 243-б. (латын тілінде) 305-бет. (латын тілінде) 324 б. (латын тілінде) 365. б. 388.

Зерттеулер

Жанелли, Габриэль (1872). Капуаның ескі иелері туралы хронологиялық тарих. Казерта 1872 жылы. Жанелли, Габриэль. Serie cronologica dei vescovi dell'antica Capua, Sicopoli, Capua nuova e Berolasi e degli arcivescovi capuani, Caserta 1872 (епархиялық ресми веб-сайтта) Камп, Норберт (2002), "Оңтүстік Италияның епископтары Норман және Стауфен кезеңдерінде", Грэхам А. Лод және Алекс Меткалф (ред. ), Норман Италия қоғамы (Лейден/Бостон/Кёльн, 2002), 185-209 б. Кехр, Пол Фридолин (1925). Италияның паптық өкіметі VIII (Берлин: Weidmann 1925), 200-бет. Ланцони, Франческо (1927). Италия епархиясы VII ғасырдың басында (б.з. 604) деген тарауда қарастырылған. Ф. Лега, б. 189204.