Кіріспе

Маккиноу қайығы - тері саудасы дәуірінде Солтүстік Американың ішкі аймағында пайдаланылған жеңіл, ашық желкенді қайық немесе ескі қайықты білдіретін стандартталмаған термин. Осы мерзімде екі түрлі Маккиноу қайықтары пайда болды: бірі жоғарғы Ұлы көлдерде, екіншісі жоғарғы Миссури өзенінде және оның негізгі қоныстарындағы суларда пайдаланылатын.

Ата-бабалары

Барлық Маккиноу қайықтарының ортақ шығу тегі - индейлер каноясы. Қайық жеңіл, жылдам, жүк тасымалдайтын және екі жақтан иілгіш болғандықтан, Еуропадан шыққан тері саудагерлерін қатты қуантты. Алайда, үнді каноясының конструкциясы желкен мен желкенмен тұрақты емес еді. Ал Макиноу қайығы, немесе жалпы алғанда "балық қайығы", Ұлы көлдердегі ашық суларда кемелерді жақсы жүзіп жүрді. Ол ұзын желі, түпкі тор және көлдік торлы балық аулау операцияларында пайдаланылуы мүмкін.

Даму

Оның ортасына керіліп тұратын тақта қосылғандықтан, шағын мачтаны көтеріп, каноэ тәрізді корпустың үстінен жүзуге болады. Бұл жаңалық 17 ғасырдың аяғында немесе 18 ғасырдың басында Макинақтың тұйық жолында пайда болған болса керек. Макиноулық қайық желкеннің көмегімен және оң желдің көмегімен, желкенмен жүзуге қарағанда, осы қашықтықты әлдеқайда оңай жүзіп өтетін. Макиноу қайығы Ұлы көлдердегі суға өте жақын жерлерде кеңінен тараған. 1815-1836 жылдары Америка тері компаниясының үстемдігі кезінде Маккиноу қайығы осы аймақтағы тауар кемесі болды. Боти - сол дәуірдегі Маккиноға ұқсас тағы бір кең тараған жүк кемесі. Тері компаниясының адамдарына Маккиноу қайығы қатты ұнады, сондықтан олар компанияның Дакота және Монтана аймақтарындағы жаңа сауда аймағына Миссури өзенінен жеңіл жүк қайықтарын жасауды, құмға жүзуді және шұңқырмен жүзуді сұрағанда, олар қайықты Маккиноу деп атады, тіпті қайықты желкен күшімен Миссури өзенінен жоғары жылжыту салыстырмалы түрде қиын болса да. Миссури өзеніндегі макиноудың Луизиана территориясындағы француз отаршылдары жасаған және американдықтар Льюис пен Кларк кезінде бейімделген өзен кеменімен кейбір ұқсастықтары болуы мүмкін. Макиноулар Миссури өзенінде батысқа қарай Монтана штатындағы Форт-Бентонға дейін, навигацияның басты жеріне дейін көрінді.

Балық аулау кемесі

1830-шы жылдардың соңында Үстіңгі Ұлы көлдердегі тері саудасының төмендеуімен Маккиноу қайықтары дәстүрлі балық аулау қайықтарына айналды. Қайық жылдамдығы мен жүк тасымалдауға қабілеттілігімен сауда мақсатында балық аулауға өте қолайлы болды. Мұздатудан бұрын тазаланған балықты балық аулау станциясына тез апарып, тұздап, тұздап сақтау керек. Макиноудың балық аулау үшін қолданылатын қайығының ұзындығы 1824 фут (5,4 7,2 м). Қайық, оның ата-бабасы сияқты, түбін тегіс етіп, жағаға немесе таспен жабылған жағаға дейін сүйреуге болатын. Макиноу қайығы шкунамен жабдықталған болуы мүмкін, бірақ бұл жерде тұтастық жоқ. Кейін "Бургер қайық компаниясы" болып табылатын компанияның алғашқы нұсқасы, ол "Х. Бургер кеме жасау зауыты" ретінде жұмыс істеді, Манитовок, Висконсин штатында 1860-шы жылдардың ортасында Маккиноу қайығының 20 - 30 метрлік нұсқаларын шығара бастады. Маккиноу қайығы сондай-ақ Хьюрон, Мичиган көлдерінде және әсіресе, Верхний көлде жарық нүктесінен нүктеге тасымалдау және байланыс үшін пайдаланылды. Бұл рөлде ол 20 ғасырдың басына дейін қызмет етті.

Бүгінгі Маккиноу қайығы

Маккиноу қайығының салыстырмалы икемділігі мен су арқылы тиімді қозғалысы 20 ғасырда сыртқы мотордың және басқа да моторлы қайықтар инновацияларының ашылуымен маңыздылығы азайды. 1910 жылдан кейін бірнеше жаңа Маккиноу қайықтары жасалды. Эдит Джейн (шамамен 1909 жылы салынған) - бұл мекиноу қайығы, Мичиган штатының Сент-Игнас қаласындағы су жағасындағы жабық баспана ішінде сақталған; бұл жұмыс істейтін кеме ретінде салынған соңғы макиноу қайығы болуы мүмкін. 1990 жылдан кейін тарихи қайта құру және дағдыларды сақтау мақсатында бірнеше жаңа Маккиноу қайықтары жасала бастады.