Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Аддисон Фейвер (29 тамыз 1856 - 10 қаңтар 1936), Эдвард М. Фейвер немесе Эд. М. Фейвер - американдық водевиль комедиясы, әнші және музыкалық театр орындаушысы. Ол XIX ғасырдың аяғы мен XX ғасырдың басында ең танымал жұлдыздардың бірі болды.
Edward Addison Favor (August 29, 1856 – January 10, 1936), who was billed as Edward M. Favor or Ed. M. Favor, was an American vaudeville comedian, singer and musical theatre performer who was one of the most popular stars of the late nineteenth and early twentieth centuries.
Өмірбаян
Ол Нью-Йоркте Франклин Кушман Фавор мен оның әйелі Лидияның ұлы болып дүниеге келді. Отбасылық аты бастапқыда ЛеФевре болған деген ұсыныстар дұрыс емес екені дәлелденді, өйткені отбасылық библияда оның тегі Фавор деп жазылған. Ол вадевиллде 1876 жылы жеңіл комедиан ретінде жұмыс істей бастады, ал 1877 жылы немесе одан бұрын Эдит Синклермен (1857-1942) үйленді, ол сәтті бала актриса болған. Favor and Sinclair деп аталатын жұп дуэт ретінде және музыкалық комедияларда бірге жұмыс істеді. 1887 жылы олар Эдит Синклер комедиялық компаниясының мүшелері ретінде бірге "Акша қорапшасында" пайда болды, онда ол ирландтық америкалық кейіпкерді ойнады. Оның ирландтық кейіпкерлердің рөлдерінің танымалдылығына қарамастан, оның ирландтық ата-бабасы бар екендігіне ешқандай дәлел жоқ. 1893 жылы ол әйелімен Бродвейде Эдвард Э. Райстың ұзақ уақыт бойы жүретін 1492 Up to Date бурлескінде пайда болды. Ол өзінің алғашқы жазбаларының бірін 1893 жылы жасаған, ол "Коммодор әні" болды, ол оның бұрынғы шоуынан алынған, Кеме Ахой. Оның басқа ерте табыстары арасында "Сай ау ривай, бірақ қоштаспа" (Солтүстік Америка, 1894), "Дейзи Белл (екіге арналған велосипед) " (Эдисон, 1894) және "Менің ең жақсы қызым Нью-Йорктегі" (Колумбия, 1895) болды. 1890-шы жылдардың аяғында Фейвер водевильдік міндеттемелерінің арасында ірі дискілеу компанияларының көпшілігі үшін жазды. 1899 жылы ол Zonophone лейблінде алғашқылардың бірі болды, ал 1900 жылы алғаш рет Элдридж Р. Джонсонның "Improved" лейблінде жазды, кейіннен келесі жылы Victor Records болды. Ол сахнада өнер көрсетуді жалғастырды және 1900 жылы "Бродвей" журналында "сахнадағы ең жақсы жеңіл комедианттардың бірі" және әйелімен бірге "водевильдегі үлкен көрнекілердің бірі" деп сипатталды. Ол сондай-ақ әйелі Стив Портермен және Америка квартетімен бірге жазбалар жазды. 1906 жылы әйелімен бірге Оңтүстік Африка мен Австралияға саяхатқа шығады. Ол одан кейін шоуларда көрінуді жалғастырды; Бостон глобусы "Фейвор мен Синклер Нью-Йорктегі The Blue Moon-мен репетиция жасап жатқанда, олар "Магуайрлар" деп аталатын скетчте вадевилл үйлерінің бірінде көрінді, оны олар кем дегенде 10,000 рет ойнаған" деп мәлімдеді. Алайда, оның музыкалық мансабы 1908 жылы төмендеп кетті. Ол өзінің соңғы жазбаларын Виктор үшін 1911 жылы, ал Эдисон үшін 1914 жылы "On the 7:28" және "Indoor Sports" жазды. Фейвер 1920 жылдар мен 1930 жылдардың басында театрлық шоуларда көріне бастады. 1933 жылы Джон Фергюсон мен Мертон фильмдерінің Бродвей қойылымдарында, ал 1934 жылы Америкада өте ерте пайда болды. 1936 жылы Бруклинде 79 жасында перитонит ауруынан қайтыс болды.
He was born in New York City, the son of Franklin Cushman Favor and his wife Lydia, née Lowe. Suggestions that the family name was originally LeFevre have been proved to be incorrect, as the family bible states his last name as Favor. He began working in vaudeville as a light comedian in about 1876, and in or before 1877 married Edith Sinclair (1857 1942), who had been a successful child actress. Billed as Favor and Sinclair, the couple worked together as a duo and in musical comedies. In 1887 they appeared together as members of the Edith Sinclair Comedy Company in A Box of Cash, in which he played an Irish American character. Despite the popularity of his Irish character roles, there is no evidence that he had any Irish ancestry. In 1893 he and his wife appeared on Broadway in Edward E. Rice's long running burlesque 1492 Up to Date. He made one of his first recordings in 1893, of "The Commodore Song", taken from his previous show, Ship Ahoy. Among his other early successes were "Say Au Revoir, But Not Goodbye" (North American, 1894), "Daisy Bell (Bicycle Built for Two)" (Edison, 1894), and "My Best Girl's a New Yorker" (Columbia, 1895). By the late 1890s, Favor had recorded for most of the major recording companies, in between his vaudeville commitments. In 1899, he was one of the first to record on the Zonophone label, and in 1900 recorded for the first time for Eldridge R. Johnson's "Improved" record label, later to become Victor Records the next year. He continued to appear on stage and, in 1900, was described in Broadway magazine as "one of the best light comedians on the stage" and, with his wife, as "one of the big attractions in vaudeville." He also made recordings with his wife, Steve Porter, and the American Quartet. He and his wife toured in South Africa and Australia in 1906. He continued to appear in shows thereafter; the Boston Globe stated that "While [Favor and Sinclair] were rehearsing with The Blue Moon in New York City they were appearing in one of the vaudeville houses in a sketch called 'The Maguires', which they have played at least 10,000 times." However, his career as a recording artist was in decline by 1908. He made his final recordings for Victor in 1911, and for Edison in 1914 when he recorded "On the 7:28" and "Indoor Sports". Favor continued to appear in theatrical shows through the 1920s and into the early 1930s. In 1933, he appeared in the Broadway productions of John Ferguson and Merton of the Movies, and in 1934 in America Very Early. He died at the age of 79 in Brooklyn in 1936, of peritonitis.