Кіріспе

Фредерик Джордж Хобсон, Фред Лесли (1 сәуір 1855 – 7 желтоқсан 1892) – ағылшын актері, әншісі, комедияшы және драматург. Мансабын опереттадан бастаған Лесли, ең көп танымал бурлеск пьесаларында ойнап, оларды жазғанмен (А. С. Торр псевдонімімен, бұл "актер" сөзімен ойын еді) және басқа да театрдың күлкілі туындыларымен көзге түсті.

Өмірбаян

Лесли Лондонның Вулвич қаласында дүниеге келді. Ол Чарльз Хобсонның, бай әскери киім-кешекпен айналысатын адамның, және Сара Пайдың (құрметті аты Хобсон) кіші ұлы болды. Лесли Вулвичте, Льюишемде және Па-де-Каледе білім алды. Жас кезінде коммерция саласында жұмыс істеп жүріп, көңіл көтеру үшін қойылатын спектакльдерде ойнады. Ол 1879 жылы Луиза (Луи) Агатқа үйленді. Олардың үш баласы болды. Олардың ең үлкені Уильям Герберт Лесли Хобсон (1880–1945) сахна және кино актері, әнші болды және "Фред Лесли" есімін де қолданды.

Мансап

Қысқа уақыт британ провинцияларына гастрольдік сапар жасағаннан кейін, ол 1878 жылы Лондондағы Роялти театрында Пол Прайд қойылымындағы ескі полковник Харди рөлінде алғаш рет сахнаға шықты. Кейін ол Кейт Сантлидің Роялти театрында Мистер Льюис рөліне шақырылды. 1879 жылы сол театр сахнасында Фрэнк Депрездің екі актілі комедиялық мюзиклі «Титадағы Тибет» қойылымында Сантлиге қарсы По Хи рөлін ойнады. Ол Жак Оффенбахтың «La belle Hélène» пьесасында Агамемнон рөлін («Мистер Лесли» деген атпен) сомдады. Оның дауысы француз оперетталарындағы комикалық баритон рөлдерін ойнауға өте қолайлы болды. Ыңғайлылығының арқасында ол «Мадам Фаварт», «La fille du tambour major» (1880) және «Olivette» сияқты оперетталарда ойнады. Бұған қоса, ол Селина Доларо басқаруымен Фоли театрында және Альгамбра театрында «Бронзалы жылқы» (1891), «Кішкентай мадемуазель» және «Les manteaux noirs» сияқты музыкалық театрлық қойылымдарда басты рөлдерді ойнады. 1882 және 1883 жылдары ол Америкада Казино театрында және басқа жерлерде Маккоулл комик опера компаниясымен «Шатты соғыс» және «Бейшара студент» спектакльдерінде өнер көрсетті. 1884 жылы ол Мари Темпесттің алғашқы рөлдерінің бірінде ойнаған «Фей о'Файр» қойылымында қатысты. Сол жылы Комедия театрында ол Х. Б. Фарни мен Эдмонд Одранның «Ұлы могол» атты адаптациясында Флоренс Сент-Джон, Фрэнк Уайт және Артур Робертспен бірге ойнады. 1885 жылы Лесли Лондонның Гайетти театрына қосылып, Джонатан Уайльд рөлін ойнады. Бұл қойылым сәтті болды және келесі жеті жыл бойы ол және Фаррен танымал Гайетти театры бурлесктерінің тірегіне айналды. 1887 жылы оның «Мисс Эсмеральда» қойылымы сәтті өтті, ал «Франкенштейн немесе Вампирдің құрбаны», онда ол өзінің әйелдік жағымен байланыстағы жәндікті сомдады, сәтсіздікке ұшырады. 1888–89 жылдары Лесли Фарреннің Гайетти компаниясымен АҚШ және Австралияда «Монте-Кристо Кр.» және «Мисс Эсмеральда» (Силвия Грей, Марион Худ және Летти Линдпен бірге) қойылымдарымен гастрольдік сапарда болды. Сонымен қатар, Лесли басқа да пьесаларда ойнады, мысалы, 1886 жылы Гайетти театрында Томас В. Робертсонның «Дэвид Гаррик» пьесасында. Леслидің «Руй Блас және Блас Руэ» (1888 ж., Виктор Гюгоның «Руй Блас» пьесасының пародиасы) рөлі оның кейінгі рөлдерінің ең танымал бөлігі болды, және ол Фарренмен бірге «Гайети» театрында ойнады, сондай-ақ осы қойылымда және «Мисс Эсмеральда» және «Жоанна д'Арк» (1891) ролімен гастрольдік сапарда болды. 1891 жылы Лесли мен Фаррен Гайетти компаниясымен Австралияда «Рю Блас» және «Синдер Эллен кешқұрыққа дейін» (дирижер ретінде Сидни Джонспен) қойылымдарымен гастрольде болды. Лесли өзінің соңғы бурлескі, «Дон Хуанды» (Эдриан Росс сөздерімен) репетициялау кезінде қайтыс болды. Леслині ең алдымен бурлескілерімен еске алады, бірақ ол жақсы комедиялық актер болды, оны сыншы Клемент Скотт «менің заманымыздың ұлы лирикалық және комедиялық суретшілерінің бірі» деп атады.

Ерте өлім

Лесли 37 жасында Лондондағы үйінде обадан қайтыс болды. Ол Англияның Гринвич қаласындағы Чарлтон бейістігінде жерленген.