Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әнші және комедиан (1842–1884)
British singer and comedian (1842–1884)
Джордж Лейборн (17 наурыз 1842 – 15 қыркүйек 1884) – 19 ғасырдағы британдық музыка залдарында өнер көрсеткен әнші және «Арыстан комедиясы» стиліндегі артист. Ол мансабының көп бөлігінде «Шампан Чарли» әнінің атымен танымал болды. Оның тағы бір әні, «Ұшқан трапециядағы батыл жас жігіт», бүгінге дейін естіледі. Ол 19 ғасырдың ең белгілі музыка залының артистерінің бірі болып саналады.
George Leybourne (17 March 1842 – 15 September 1884) was a singer and Lion comique style entertainer in British music halls during the 19th century who, for much of his career, was known by the title of one of his songs, "Champagne Charlie". Another of his songs, and one that can still be heard, is "The Daring Young Man on the Flying Trapeze". He remains among the best known 19th century music hall performers.
Ерте өмір
Джордж Лейборн Гейтсхедте Джозеф Сондерс болып дүниеге келді; алайда, ол ерте жасында отбасымен бірге Лондонға көшіп келді. Музыкалық залдарда жұмыс істемес бұрын, ол Оңтүстік-Батыс Англияда, басқа да жерлерде инженер болып жұмыс істеді. Солтүстік Англиядағы, оның ішінде Ливерпуль мен Ньюкаслдағы алғашқы музыкалық залдарда ол өз шын атын – Джо Сондерс – қолданды, бұл факт бұрын оның нағыз аты туралы көптеген жаңылысуларға себеп болды. Лондонда Джордж Лейборн сахналық атымен алғаш рет 1863 жылы Бедфорд музыкалық залында өнер көрсеткені мәлім, бірақ одан бұрын бірнеше ай бойы кішкентай Шығыс Ендтегі сахналарда да өнер көрсеткені белгілі.
George Leybourne was born Joseph Saunders in Gateshead; however, at an early age he and his family relocated to London. Before he worked for music halls he worked as an engineer in, amongst other places, South West England. For his early music hall performances in the Northern England, including Liverpool and Newcastle he used his real name Joe Saunders a fact which, in the past, caused much confusion as to his real name. His first performance documented in London using the stage name George Leybourne was at the Bedford Music Hall in 1863, but it is known that he had performed in some of the smaller East End venues in the months before this.
Мансап
1866 жылы композитор Альфред Лимен бірге «Шампан Чарли» әнін жазды, оны сол жылдың тамызында Лидсте алғаш рет орындады. Ән сәттілікке жетуіне бірнеше ай уақыт кетті. Лейборнның тағы бір маңызды ән жетістігі, 1866 жылы жарық көрген «Ұшқыш трапеция», музыкасын Альфред Ли жазған. Бұл ән сол кезде Ұлыбританияда өнер көрсеткен трапеция шеберлеріне деген қызығушылықты білдірді, оның ішінде Лондондағы Альгамбра музыка залында өнер көрсеткен Жюль Леотард та бар еді. 1867 жылы ән АҚШ-та C. H. Ditson & Co баспасынан шықты, музыкасы Гастон Лайлға жатқызылды. 1860 жылдары Лейборн, Артур Ллойд және Альфред Пек Стивенс сияқты замандастарымен бірге музыка залының жаңа кейіпкерін – «Арыстан комигін» жасады; ол сәнді киінетін, тартымды жас жігіт болатын. Осындай стильде орындаушылар бурлескіні көшіруден гөрі күнделікті өмірдегі оқиғаларынан және көшедегі адамдардан шабыт алды. Көрермендер әнге қосылып айтуды және «құс көрсетуді» ұнатты. Кейбір әндерінде ол ақ галстук пен смокинг киіп, жоғары өмірге, әйелдерге және шампанға деген құмарлығын білдіретін. Дегенмен, ол әртүрлі топтардың өкілдерін бейнелейтін көптеген кейіпкерлік әндерімен де танымал болды. 1868 жылы Уильям Холланд Кентербери музыка залының директоры болып тағайындалғанда, Лейборнды аптасына 25 фунт стерлингтік эксклюзивті келісімшарт бойынша жұмысқа алды, сонымен қатар оған төрт ақ жылқы жегілген карета берді. Келесі жылы Холландтың рұқсатымен басқа да бірнеше залдарда өнер көрсеткені үшін оның жалақысы аптасына 120 фунтқа дейін өсті. Лейборн 1871 жылы шыққан «Егер мен сүйісін шеккенімде» әнінің сөзін де жазды, оның бір бөлігі скандал тудырды. Қазіргі уақытта ол Жаңа Орлеандағы Марди Гра мерекесімен байланысты. Ән Лидия Томпсон орындауында, Жак Оффенбахтың «Көкжон» опереттасының бурлескілік бейімделуі үшін айтылды, ол осы қойылыммен АҚШ-та гастрольдік сапарда болды. 1872 жылы Жаңа Орлеанға келген Ресейдің Ұлы князі Алексей Романов «Көкжонды» көріп, әнші де, ән де оны қызықтырды. Женни Хилл Лондон павильонында өнер көрсеткенде, ол қойылымды тоқтатты, Лейборн оның өнері аяқталғанша күтуге мәжбүр болды, содан кейін ол оны бис беру үшін алып кетті. Лейборн мен Альфред Вэнс, сондай-ақ Ұлы Вэнс ретінде белгілі, тарихи тұрғыдан мәдениетте бәсекелес ретінде қарастырылды, бұл түсінік 1944 жылғы «Шампан Чарли» фильмінде көрсетілді. Соңғы зерттеулер көрсеткендей, екеуі де алкогольдік ішімдіктердің артықшылықтарын мадақтағанмен, олардың мансабы әртүрлі болды. Лейборн музыка залындағы өнер көрсетулеріне баса назар берді, ал Вэнс орта таптың көрермендерін «қауіпсіз» концерттік қойылымдармен көңіл көтерді. Бәсекелестік олардың жарнамаларында көрінетін. «Шампан Чарли» фильмінде Лейборнның рөлін комедия актері Томми Триндер, ал Альфред Вэнстің рөлін Стэнли Холлоуэй ойнады.
In 1866 with composer Alfred Lee, he wrote the song "Champagne Charlie", premiering it in Leeds during August of that year. It took several months before it became successful. Another of Leybourne's major song successes, also dating from 1866, was "The Flying Trapeze", music by Alfred Lee. The song represented a fascination with trapeze artistes then performing in the UK, including Jules Léotard who had appeared in the Alhambra Music Hall in London. In 1867 it was published in the United States by C. H. Ditson & Co, with music attributed to Gaston Lyle. During the 1860s, Leybourne, along with several contemporaries including Arthur Lloyd and Alfred Peck Stevens developed a new type of music hall character, the Lion Comique; a dandy or attractive, fashionable, young man. For this style, performers relied less on copying burlesque, and instead sought inspiration in their everyday experiences and the characters of daily street life. Audiences loved to join in the chorus and "give the bird". In some of his songs he appeared immaculately dressed in white tie and tails, when he would declare his love for the high life, women, and champagne. However, he also earned a reputation for his many character songs, which were detailed studies of people of various classes. In 1868, when William Holland became manager of the Canterbury Music Hall, he employed Leybourne with an exclusive contract of £25 a week, providing him with a carriage drawn by four white horses. During the next year by performing, with Holland's permission, in several other halls additionally, his salary increased to £120 per week. Leybourne also wrote the lyrics to the 1871 song "If Ever I Cease to Love", some of the lyrics of which caused a scandal. It is often remembered presently for its association with Mardi Gras in New Orleans. The song was sung by Lydia Thompson, for the burlesque adaptation of Jacques Offenbach's operetta Bluebeard, with which she was touring the United States. When he visited New Orleans in 1872, Russian Grand Duke Alexei Romanov saw Bluebeard and was fascinated by both the singer and the song. When Jenny Hill performed at the London Pavilion, she stopped the show, requiring Leybourne to wait for her act to finish, after which he carried her back for an encore. Leybourne and Alfred Vance, also known as The Great Vance, have historically been considered as rivals in popular culture, an understanding elaborated by the 1944 movie Champagne Charlie. Latest research shows that while they both sang songs extolling the virtues of various alcoholic drinks, their careers were somewhat different. Leybourne concentrated on his music hall performances, while Vance entertained middle class audiences with 'safe' concert party shows. It was in their advertisements that the rivalry seemed evident. For the movie Champagne Charlie Leybourne was played by comedian Tommy Trinder, while Alfred Vance was played by Stanley Holloway.
Өлім және мұра
23 жылдық әншілік мансабында Лейборн 200-ден астам ән орындаған, бірақ мансабының соңында ол өзгеретін заманға бейімделе алмай, оның танымалдылығы азайды. Ол 42 жасында Англияның Ислингтон қаласында мүсірленген күйде қайтыс болды. Лейборн Лондонның Стоук-Ньюингтон қаласындағы Абни Парк зиратында актриса қызы Флоренс Лейборн, оның күйеуі, музыкалық зал әртісі Альберт Шевалье және немересі Фредерикпен бірге жерленген. Оның қабір тасына "Құдайдың саусағы тиді де ол ұйықтады" деген эпитафия жазылған, оны музыкалық зал әртісі Дэн Лено мен Су сысқырының Ұлы Ордені орнатқан. Джордж Лейборнның қабірін Ұлыбритания мен Американың Музыкалық зал гильдиясы күтіп баптайды. Лейборн Лондонның Ист-Эндіндегі Уилтон музыкалық залында өнер көрсеткен, бұл әлемдегі ең көне сақталған үлкен музыкалық зал. Оның жанындағы заманауи тұрғын үй кешені оның құрметіне "Джордж Лейборн үйі" деп аталды. 1970 жылдың 29 шілдесінде Ұлы Лондон Кеңесі ("GLC") Британдық Музыкалық зал қоғамының ұсынысымен Лейборнның құрметіне көк тақта орнатты, оны Дон Росс Лейборнның бұрынғы үйі, Ислингтондағы 136 Энглфилд көшесінде ашты.
During a career spanning 23 years Leybourne sang more than 200 songs; however, towards the end of his career he failed to adapt to the changing times and his popularity decreased. He died impoverished in England in Islington, aged 42. Leybourne is buried at Abney Park Cemetery in Stoke Newington, London with his actress daughter Florence Leybourne, her husband, the music hall performer Albert Chevalier and grandson Frederick. His headstone, with the epitaph "God's finger touched him and he slept", was erected by fellow music hall entertainer Dan Leno, and the Grand Order of Water Rats. George Leybourne's grave is cared for by The Music Hall Guild of Great Britain and America. Leybourne appeared at Wilton's Music Hall in London's East End, the world's oldest surviving grand music hall, and an adjoining modern residential apartment block has been named "George Leybourne House" after him. On 29 July 1970 a blue plaque commemorating Leybourne was erected by the Greater London Council ("GLC") at the instigation of the British Music Hall Society and was unveiled by Don Ross at Leybourne's former home at 136 Englefield Road, Islington.