Кіріспе

Британдық суретші, роман жазушы Уильям Весталл (1781 жылы 12 қазан - 1850 жылы 22 қаңтар) - Австралияда жұмыс істеген алғашқы суретшілердің бірі ретінде танымал болған британдық пейзаж суретшісі.

Ерте өмір

Весталл Гертфордта дүниеге келді және Лондонда, негізінен Сайденхэм мен Хэмпстедте өсті. Арақхананың басқарушысы Бенджамин Весталдың (1794 ж. қайтыс болған) және оның екінші әйелі Марта Харбордтың ұлы Уильям Весталдың төрт аға-інісі бар, олардың ең үлкені Ричард Весталл беделді суретші және иллюстратор болды. Уильям жас кезінен сурет салуға қызығушылық танытты; Риениц пен Риениц (1963) оның жартылай бауырына қарап, оның ізімен жүруді мақсат тұтқанын айтады. Весталдың ата-анасы бұл мансап таңдауды қолдамағандығы туралы дәлелдер бар; алайда Ричард 1794 жылы наурыз айында Бенджамин Весталдың қайтыс болуымен отбасының басшысы болды және Весталдың көркемдік амбицияларын мақұлдаған болуы керек, өйткені сол кезден бастап Уильям Весталлға мұқият өнер білімі берілді. Ол он алты жасында Ұлыбритания суретшілер қоғамы өткізген байқауда күміс палитра жеңіп алды, ал он сегіз жасында беделді Корольдік академияға оқуға түсті.

Саяхаттар

1800 жылы, әлі де бірінші курста сынақ студенті болған кезде, Уэсталлға сэр Джозеф Бэнкс Мэтью Флиндерс командасымен барлау сапарына пейзаж және фигура суретшісі ретінде қызмет етуді ұсынды. Бұл лауазымға алғаш рет Джулиус Цезарь Иббетсон ұсынылды, ол бас тартты; содан кейін Уильям Дэниелл қабылдады, бірақ кейіннен кері тартты. Дэниелл Весталдың студенті болды және Весталдың бір қарындасымен тұрмысқа шықты, сондықтан Весталл оны өзінің орнына ұсынуға Дэниеллге үстемдік еткен сияқты; дегенмен бір деректе Весталлды Корольдік академияның президенті Бенджамин Вест ұсынған деп айтылады. Весталдың ұсынысын Банкс мақұлдады; осылайша, Весталл, 19 жасында, бұрын-соңды жүргізілген елеулі ғылыми экспедициялардың бірі ретінде қарастырылатын ғалымдар тобының мүшесі ретінде тағайындалды.

Мадейра

Лондоннан 1801 жылдың 18 шілдесінде шығып, экспедиция 1 тамызда Мадейраға жетіп, алғашқы құрлыққа жетті. Келесі күні Флиндерс, Браун және Бауэр Бугио аралына жүзіп барды. Бағбан жақсы жазбалар, ол рұқсат етілмеген, олармен бірге, сондықтан оның орнына ол және Весталл айналасында ауды тергеуші іздеу үшін, торнадолар мен құстар, алу бір-бірін. Бір күннен кейін "Зерттеуші" Мадейра аралындағы Фуншалда кемеге отырды, ал келесі күні таңертең Весталл басқа ғалымдармен бірге жағаға шығып, Фуншалды және қаланың солтүстік және шығысындағы жүзімдіктерді аралап жүрді. Келесі күні ғалымдар ең биік шыңға - Пико Руивоға көтерілу ниетімен қайтадан жағаға бет алды. Олар күні бойы жүріп, түнде шатырдағы жиһазсыз бөлмеде, әрине, Алегриадағы ескі шатырда, ыңғайсыз түнді өткізді. Келесі күні таңертең Уэсталл Фуншальға жалғыз қайтып келді, ал қалғандары бірнеше сағат бойы жалғастырып, кейін кері қайтып кетті. Уэсталл аралға қызығып, өз жұмысына құлшыныспен қараған көрінеді. Алайда кемеге оралғанда олардың қайығын су батып, Весталл суға батып қалады, ал оның барлық эскиздері жоғалып кетті. Бұл оқиға оған қатты әсер еткен көрінеді: ол кейіннен жарық пен стресстен қаза тапқан деп мәлімделеді, тіпті үш жылдан кейін ол "басына әсер еткенін" мәлімдеген. Ол өмір бойы суға батуды қасақана жасаған деп есептеген. Мадейрадағыдай, Весталл да Кейптегі пейзаждарға қызықты. Весталдың мыстағы жеті суреті сақталған. бірақ Vallance және басқалар. (2001) эскиз Браунның Уэренаны "орта жастағы мықты адам" деп сипаттауына сәйкес келмейтінін атап өтті. 1802 жылдың 1 қаңтарында Весталл Бауэрмен бірге, Браунмен бірге, Лимбернер Пойнт жеріне келіп қонды. Кейін Весталл мен Бауэр бірге барлауға шығып, Батыс Австралияның құмыра өсімдігін (Cephalotus follicularis) тапты. Осы уақыттан бастап, Весталлдың сақталған суреттері саны мен сапасы жағынан айтарлықтай төмендейді. Финдлей Весталдың суреттерінің барлығы дерлік сақталып қалды деп болжады және Весталдың төмен өнімділігін Австралия пейзажына деген өсе келе жатқан ұнжырғасының белгісі ретінде қарайды, ол іздеген көркем қасиеттері жоқ деп санайды. Риениц пен Риениц, екінші жағынан, Весталды жеткілікті еңбекқор деп санайды және оның көптеген суреттері жоғалып кетті деп санайды. Весталдың Король Джордж саундта болған кезінен тек бес эскиз және акварель бар, ал ол Лакки Бэйде өткізген бес күн ішінде тек бір эскиз жасаған сияқты. Сегіз адам суға батып кеткен Кеп Катастрофада Уэсталл Тистл аралын сызды және жылан суретке түсірді. 1802 жылы 8 мамырда Тергеушінің Порт Джексон (қазіргі Сидней) қонысына келуі Весталды қайта жандандырған сияқты. Он апталық үзіліс кезінде ол көптеген жұмыстар жасады, соның ішінде Хоксбери өзенінің он үштен кем емес егжей-тегжейлі суреттері болды, олар оны қатты қызықтырды. Ол жергілікті аборигендердің суреттерін де тартты және губернатор Филипп Гидли Кингтен Үкімет үйін бояуды тапсырды. Акварель - Весталлдың саяхат кезінде жасаған өте аз суреттерінің бірі. Солтүстікке қарай шығыс жағалауға қарай, Весталл жағалаудың профильдерін салуды жалғастырды, бірақ бұрынғыдан аз күш салды. 21 тамызда Порт Боуэнге зәкірлеп, ғалымдар зерттеу үшін жағаға түсті, ал Флиндерс ең биік тауға бірінші жеткен адамға ең биік тауға ат қоюды ұсынды. Весталл жеңді, сондықтан Весталл тауының аты. Солтүстікке қарай жалғаса отырып, "Исследователь" Ұлы Барьерлі риф арқылы жол тауып, Торрес бұғазынан өтіп, Мюррей аралынан шығып, онда елудей Торрес бұғазының аралдастары каноэмен саудаға шықты. Осы уақыттан бастап Весталл оқиғалар мен адамдарды бейнелеуге көбінесе пейзаждардан аулақ болды. Бұл кезеңде оның еңбектері арасында арал тұрғындарының саудаға шыққан сурет Мюррей аралдары; Ағылшын компаниясының аралдары: Пробассо, малай басшысы, Макассаның трепангер баслығының портреті; және аборигендер үңгірлеріндегі суреттердің бірнеше сурет көшірмелері. Соңғысы Весталды аборигендер үңгіріндегі суреттерді суреттеген алғашқы еуропалық суретшіге айналдырады және жалпы алғанда, 1803 жылдың 14 қаңтарында Флиндэрс тобы Часм аралына жеткенде аборигендердің өнерлерін құжаттаған алғашқы еуропалықтардың бірі. Аралдағы жартастарда олар суреттелген және штемпельді үлгілердің массивін тапты және Флиндэрс Весталды осы суреттерді жазуға шақырды. Өзінің күнделігінде Флиндэрс тек жері мен суреттерін ғана емес, сонымен қатар тұсаукесерлік жер туралы баяндаманы да жазды: "Қараңғылықтардың терең жақтарында жартастарды құлатып ж�...

Мадейра мен Ямайка

Весталл 1804 жылдың соңында Англияға оралды, бірақ Флиндрс Маврикийде тұтқындалғанын біліп қалды. Ол өзінің эскиздерін біраз уақыт бойы өңдеуді сұрамайтынын түсінгеннен кейін, ол тағы да Мадейраға, содан кейін Ямайкаға жөнелді, 1806 жылы Англияға оралды. А Voyage to Terra Australis ақырында 1814 жылы жарық көрді, ал көп ұзамай Весталл гравюраларды "Австралиялық пейзаждың көріністері" деген атпен жеке жариялады. 1811 жылы Весталл Мадейра, Жақсы Үміт Мысығы, Қытай және Үндістанды бейнелейтін пейзаждар жинағын жариялады. Бұл қаржылай сәтті іскерлік болды және баспагер Рудольф Акерманның назарын аударды, ол оған бірнеше шығармаларына үлес қосу үшін жақындады. Весталл Акерман үшін көп жұмыс істеді, оның ішінде бірнеше университеттер мен мемлекеттік мектептердің көріністері Акерманның мектеп тарихы сериясы үшін; және Ұлыбританияның суреттелген (1830) үшін жүзден астам сурет. Ол Джон Мюррей үшін де жұмыс істеді, мысалы, Темза өзенінің суретті турына бірнеше үлесін қосты (ол үшін ол 1828 жылы Сэмюэл Оуэнмен авторлықта болды).

Кейінгі өмірі

1820 жылы Весталл Энн Седжвикке үйленді; олардың Уильям, Томас, Ричард және Роберт атты төрт ұлы болды, ол да суретші болды. Отбасын асырау Уэсталдың кейінгі өмірінің басты міндетіне айналды және ол жиі абырой мен табысқа жету мүмкіндігін мысал ретінде тұрақты табыс табу үшін құрбан еткеніне шағымданады. 1840 жылдары Уэсталдың денсаулығы нашарлай бастады, ал 1847 жылы ол қолын сындырады. Бұл жағдайдан кейін ол ешқашан қалпына келмеді, әрі жұмыс істеуді жалғастыру қиын болды. Ол өзінің соңғы көрмесін 1848 жылы өткізді, ал 1850 жылы 68 жасында қайтыс болды. Оның қабірі шіркеуден оңтүстікке қарай, Лондонның солтүстігіндегі Хэмпстедтегі Сент-Джон зиратында орналасқан. 1899 жылы Весталлдың ұлдары HMS Investigator сапарынан 140 түпнұсқа суретті Корольдік отарлау институтына (кейіннен Корольдік одақтастық қоғамы) 100 гинеяға сатты. 1968 жылы олар Уильям Весталдың суреті деп жарияланды; сол жылдың соңында оларды Австралияның Ұлттық кітапханасы 38 000 фунтқа сатып алды.

Оның еңбегін бағалау

Весталдың "Серттеуші" сапарындағы жұмысы көптеген талдаулар мен пікірлерге, көбінесе сынға ұшырады. Шығысы жағынан, ол сапар кезінде жасаған 140 суретті Бауэрдің сол кезеңде жасаған 2000 эскизімен салыстыру қиын. Сонымен қатар, Весталлдың кейбір суреттері егжей-тегжейлі емес, тіпті беткей көрінеді. Ол сондай-ақ тақырыптарды таңдағаны үшін сынға ұшырады: оның негізгі міндеті пейзаждарды жазу болды, бірақ саяхаттың соңғы жартысында ол оларды көбінесе адамдар мен оқиғаларды суреттеу үшін елемеді. Бірақ Весталдың тергеуші жұмысына қарсы айтылған негізгі сын оның көркемдік лицензияны қабылдауына байланысты. Весталдың суреттері объективті дерек ретінде қызмет етеді деп күтілді, және көптеген жағдайларда олар: оның жағалаулық профильдері нақтылығы үшін мақталды. Алайда кейбір жағдайларда Westall маңызды қателіктер енгізді. Аборигеннің арқасына оқ тиген кезде, Весталдың эскизі көкіректегі оқ жарақатын көрсетті; және оның Wreck Reef эскизі пайда болатын коралл рифін көрсетеді, ал шын мәнінде коралл әрқашан су астында болды. Бұл қателіктер Весталл өзінің эскиздерін майлы бояуларға айналдырған кезде күшейе түсті. Суреткерлік эстетикалық идеалды ұстанатын Весталл бұл идеалды Австралияның ландшафтына таңбалауға тырысты. Осы мақсатта ол суреттерінің алдыңғы жағын қатты өзгертіп, оларды қайта орналастырып, ерекшеліктерді енгізді. Мысалы, оның Порт Линкольнге кіруі Мемори Ков артында, 1802 жылдың ақпаны, ол Порт Линкольннің бір эскизінен алдыңғы планды екіншісінің аясына қояды; және оның Король Джордж саундтың бөлігі, Жаңа Голландияның оңтүстік жағалауында, ол Король Джордж саундтың суретіне негізделген, бірақ оның толықтай қайта қаралған алдыңғы планы бар, оның ішінде Весталлдың Спенсер шығанағында, 1800 шақырым шығысқа қарай сызба жасаған евкалиптісі бар. Весталдың кейінгі шығармалары көп сынға ұшыраған жоқ, бірақ оның замандасы және досы Джон Ландзир оны төмен бағаланған және Джеймс Куктың екінші және үшінші экспедицияларындағы суретшілер Уильям Ходжес пен Джон Вебберден гөрі жақсы суретші деп санады. Ландсирдің ойынша, егер Вестолл "басқалар қысымшылық танытып, қамқорлық жасамаса, ол жұмсақ және кіршіксіз адам" болмаса, ол көбірек танымал болар еді.

Жарияланымдар

Весталлдың суреттеген басылымдарының тізімін WikiSource:Author:William Westall деген беттен табуға болады.