Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джонсборо, Лейк-Сити және Шығыс темір жолы (JLC&E) - Арканзастың солтүстік-шығысындағы Миссисипи және Крейхед округтерінде жұмыс істейтін қысқа желілік темір жол. Бұл темір жолға Арканзас штатының 1897 жылы 7 сәуірде жарғысы берілді.
The Jonesboro, Lake City and Eastern Railroad (JLC&E) was a short line railroad that operated in Mississippi and Craighead counties of northeast Arkansas. This railroad received a charter from the state of Arkansas on April 7, 1897, and track construction between Jonesboro and Blytheville began soon thereafter.
Шығу тегі
JLC&E құрылысын салуға алғашқы итермелеу солтүстік-шығыс Арканзастағы ағаш иелері мен жер спекулянттарынан келді, олардың барлығы темір жол көлігінің қол жетімділігін ағаш жинаудың қажетті құрамдас бөлігі ретінде көрді. Топ 1897 жылы Арканзас штатының заң шығарушы органынан Крейгхед пен Миссисипи округтерінде темір жол салуға жарғы алды және көп ұзамай құрылыс жұмыстарын бастады. Ең үлкен кедергі - Джонсбороның шығысындағы "құмған жерлерге" көпірлер салу, бірақ компания сол жылдың қарашасында Неттлтоннан (қазіргі Джонсбороның маңы) Лейк-Ситиге алғашқы пойызын жүргізе алды. 1901 жылдың жазында темір жолды Блайтвиллге дейін кеңейту кезінде бірнеше үлкен ағаш кесу зауыттары жұмыс істеп тұрған немесе жол бойында салынып жатқан еді. 1911 жылдың басында JLC&E компаниясын Арканзас штатының Уилсон қаласында тұратын белгілі жер иесі Роберт Ли Уилсон сатып алды.
The initial push to construct the JLC&E came from timber owners and land speculators in northeast Arkansas, all of whom saw the availability of railroad transportation as a necessary ingredient to harvesting timber. The group procured a charter from the Arkansas state legislature in 1897 to construct a railroad in Craighead and Mississippi Counties and began construction soon after. The largest hurdle was constructing bridges in the "sunken lands" east of Jonesboro, but the company was able to run its first train from Nettleton (now a suburb of Jonesboro) to Lake City in November of that year. By the time the railroad line was extended to Blytheville in the summer of 1901, several large sawmills were either in operation or being built along the tracks. In early 1911, the JLC&E was purchased by Robert E. Lee Wilson, a prominent landowner who resided in Wilson, Arkansas.
Уилсон Солтүстік темір жолы
Р. Э. Уилсонның мүдделері 1904 жылы 28 желтоқсанда Арканзас заңдары бойынша Уилсон Солтүстік теміржолын (WNR) біріктірді. 1905 жылы 2 қаңтарда WNR Уилсонның меншігіндегі 1884 жылы салынған жекеменшік темір жол желісін сатып алды. Бұл желі солтүстікке қарай, қазіргі Уилсон, Арканзас деп аталатын жердегі Вильсонның мүдделері басқаратын sawmill-тен, Кейзерге дейін созылады. Оның цилиндрлері мен қозғалтқыш дөңгелектері бар. Delta Valley & Southern Locomotive No. бойынша 73-ші нөмірінің кабинасында немесе тендерде көрінбейтін, бірақ Frisco-ның түпнұсқалық ракун терісі пішінді нөмірлік тақтасы және оның мұрнында 73 бар. Желі Frisco құрамына кіргеннен кейін локомотивтер 76 және 77 болып қайта нөмірленді. және No. 41 қазір Альберта Прери темір жолының Стетллер қаласындағы экскурсиялық пойыздарды тартатын және бастапқы 41-ге қайта нөмірленген.
Separately, R. E. Wilson interests incorporated the Wilson Northern Railway (“WNR”) on December 28, 1904 under laws of Arkansas. On January 2, 1905, the WNR purchased an existing 10 mile private logging rail line, constructed as early as 1884, that was owned by Wilson. That line extended northward from a sawmill also controlled by Wilson interests at a location now known as Wilson, Arkansas, to Keiser, Arkansas. It has cylinders and driving wheels. under the Delta Valley & Southern Locomotive No. 73 name with no visible numbers on the cab or tender, but with the original Frisco raccoon skin shaped number board and “73” on its nose. When the line became part of the Frisco, the locomotives were renumbered as 76 and 77. and No. 41 is now with Alberta Prairie Railway in Stettler, Alberta, where it pulls excursion trains and has been renumbered back to the original 41.