Кіріспе

Диентамоэбиаз - адамның төменгі асқазан-ішек жолдарын жұқтыратын бір жасушалы паразитті Dientamoeba fragilis инфекциясынан болатын медициналық жағдай. Бұл - саяхатшылардың диареясы, созылмалы іш ауруы, созылмалы шаршау және балалардың жетіспеушілігінің маңызды себебі.

Генетикалық әртүрлілік

Көптеген адамдар D. fragilis симптомсыз тасымалдаушылар болғандықтан, патогенді және патогенді емес нұсқалар бар деп болжанады. Сиднейде (Австралия) симптомдық инфекциямен ауыратын 60 адамның D. fragilis изоляттарын зерттеу барысында олардың барлығы әлемде ең көп таралған бір генотиппен жұқтырғанын, бірақ Солтүстік Америкада оқшауланған және кейін Еуропада анықталған генотиптен ерекшеленетінін анықтады.

Беріліс

D. fragilis-ке ұқсас организмдер хосттан тыс жерде тіршілік етіп, жаңа хосттарды жұқтыруға мүмкіндік беретін цисталық сатыны шығарады. Алайда, оның нақты жолмен таралуы әлі белгісіз, өйткені организм адамнан тыс жерде бірнеше сағаттан артық өмір сүре алмайды және цисталық саты табылған жоқ. Алғашқы теориялар бойынша, D. fragilis жұқтырған адамдарда цисталық сатыны тудыра алмады, бірақ кейбір жануарлар цисталық сатыны туғызды және бұл жануарлар оны таратты. Алайда мұндай жануарлар әлі табылмаған. Эпизоотиялық зерттеу барысында екі зерттеушіде есік құрттарының жұмыртқаларын жұтудың дәлелі анықталды. Көптеген зерттеулерде гельминттермен бірге жұқтырудың жоғары деңгейі туралы хабарланды. Алайда, соңғы зерттеулер D. fragilis инфекциясы мен шына құрт инфекциясының арасында ешқандай байланыс жоқ екенін көрсетті. D. fragilis-ке ұқсас паразиттер нәжіспен зақымдалған суды немесе тамақты тұтыну арқылы таралады. Трофозоит түрлері қалыптасқан нәжістен табылған, сондықтан сұйық немесе жұмсақ нәжістен басқа үлгілерде жұмыртқалар мен паразиттерді зерттеу қажет. ДНҚ-ның фрагменттерін талдау D. fragilis-ті анықтау үшін микроскопиямен салыстырғанда өте жақсы сезімталдығы мен ерекшелігін қамтамасыз етеді және екі әдіс те ПТР мүмкіндігі бар зертханаларда қолданылуы тиіс. Ең сезімтал анықтау әдісі - паразиттік мәдениет, ал мәдениет ортасына күріш крахмалы қосылуы қажет. Тұрақты нәжіс үлгілеріне арналған жанама флуоресцентті антидене (IFA) әзірленді. Бір зерттеуші D. fragilis инфекциясын емдеуден кейін оның нәжіс үлгілерінен жоғалуымен байланысты симптомдық қайталану құбылысын зерттеді. Пациенттерде микроорганизмді колоноскопия арқылы немесе тұздық лаксативпен бірге алынған нәжіс үлгілерін тексеру арқылы анықтауға болады. Бір зерттеуде, дәстүрлі идентификациялау әдісі болып табылатын трихромды бояудың сезімталдығы 36% (9/25) болды. Қосымша зерттеулер бояудың сезімталдығы 50% (2/4) екенін және ағзаның бөлме температурасында 12 сағатқа дейін сақталған нәжіс үлгілерінде сәтті өсірілетінін көрсетті.

Емдеу

Бір мезгілде жұқпалы аурулар да жоққа шығарылуы керек, бірақ бұл байланыс дәлелденген жоқ. Инфекцияны йодохинол, доксициклин, метронидазол, паромомицин және секнидазолмен сәтті емдеу туралы хабарланған. Дегенмен, бұл инфекция өнеркәсіптік дамыған елдерде, әсіресе балалар мен жасөспірімдер арасында, асқазан-ішек жолдарының ең кең таралған инфекцияларының біріне айналды. Канадалық зерттеуде 11 мен 15 жас аралығындағы ұлдар мен қыздарда шамамен 10% -ға, 16 мен 20 жас аралығындағыларда 11, 5% -ға, ал 20 жастан асқандарда 0, 3 - 1, 9% -ға төменгі жиілік байқалады.

Тарих

Алғашқы микробиологтар организмнің патогенді емес екенін, бірақ оны оқшаулаған жеті адамның алтауының дизентерия белгілері бар екенін айтты. 1918 жылы жарияланған олардың есебі ағза патогенді емес деген қорытындыға келді, өйткені ол бактерияларды мәдениетте тұтынады, бірақ қызыл қан жасушаларын жұтып жібермейді, бұл кездегі ең танымал ауруды тудыратын амебада, Entamoeba histolytica. Бұл алғашқы мәлімет дәрігерлердің инфекцияны диагностикалауға деген ықыласын әлі де арттырып отырған шығар.