Кіріспе

Бисерлі тоқу - тігістер керамикалық немесе шыны бисерлермен безендірілген тоқу түрі.

Мүсін тігудің тарихы

Виктория дәуірінде, қазіргі кездегі ең кішкентай, коммерциялық түрде қол жетімді тігін инелерінен әлдеқайда кіші (1 мм-ден аз) қатты сымнан жасалған ұсақ тігін инелерін қолдана отырып, тығыз буалдық қалталарды тоқу танымал болды. Мұндай кішкентай тігістер өте күрделі үлгілер жасауға мүмкіндік береді. Диаметрі 0,5 мм-ге дейінгі өте кішкентай түйіршік инелер арнайы бөлшек саудада сатылады.

Техникалар

Екі негізгі тәсіл бар: бұрандаларды алдын ала тоқу және бұйым тоқылған кезде бұрандаларды жеке-жеке тоқу. Бұл жерде бұрандалар үшін қолданылатын әдістер сипатталған, бірақ палочкаларды (және басқа да тесілген заттарды) тоқу аналогты түрде орындалуы мүмкін.

Алдын ала жіктеу

Классикалық тәсіл - бауға бұрандаларды алдын ала баулау. Бұрандаларды тоқудың бірнеше әдісі бар: тігісті құлап, бұранданы тігістердің арасына салып, бұранданы тігіске салып. Слиптік тігіс әдісі - майыс қажет болған жерде майысты майыспен (және бұрандамен) алдымен тегістеу. Бұл бұранда тек оң жағында ғана көрінеді. Бұл әдістің кемшілігі - буынды бір-біріне үстіне қоюға болмайды, өйткені бір тігісті бірнеше рет сүртуге тура келеді. Балқанның осі жұмысқа көлденең. Бұранданы екі тігіс арасына қою екі тігісті жалғайтын жіпке, яғни екі білік арасына қою арқылы жүзеге асырылады. Бұл жұмыстың екі жағынан да көрінетін бұранданы екі жағынан да құлағанда пайда болады. Бұл әдіспен орнатылған кезде буын тік тұрмайды. Бұранданың осі жұмысқа қатысты көлденең. Бұл суретте көрсетілген әдіс. Үшінші әдіс - түйіннің өзінде бұрандамен тігу. Техникалық тұрғыдан бұл "бұлшықпен тоқу" емес, "бұлшықпен тоқу" деп саналады. Біркелкілік үшін бұранданы қайықтың бір аяғына қою керек. Бұл әдісті қолдана отырып, адам тығыз буындардан жасалған, яғни, барлық буындардан тұратын, бірақ бұрыштардан жасалған жіптер көрінбейтін, тоқыма мата жасай алады. Алайда кейде матаның оң жағында бұранданы ұстау қиынға соғады; осы себепті матаны қатайту үшін тігістер жиі бұрылады.

Тоқу кезінде жіп

(Бірліктің айналу осі тік орналасады.) Бұл жағдайда бұрандалар матаның екі жағында да пайда болады. Бұл әдістің басты кемшілігі - баудың екі жіптері баудан өтетіндіктен, бұрандалар үлкен болуы керек. Бұл әдісте ұзын тігіс жасау пайдалы, ол перде мен келесі тігіске сәйкес келеді. Үшінші тәсіл - балдақтарды тоқығаннан кейін тігу. Бұл әдіс ең қолайсыз, өйткені ол жіпті де қорғамайды және тігін жіптері, әдетте, жіпке қарағанда әлсіз.