Кіріспе

Кесте тауы (; ) – Оңтүстік Африкадағы Кейптаун қаласын көріп тұратын жазық үстінді тау. Бұл маңызды туристік орын, көптеген келушілер канат жолымен немесе жаяу өрлеп шығады. Кесте тауы ұлттық паркі – Оңтүстік Африкадағы ең көп таңдалатын ұлттық парк, әр жылы түрлі іс-шараларға 4,2 миллион адамды тартады. Тауда 8200 өсімдік түрі бар, олардың 80 пайызы – финбос, яғни нәзік бұталар. Бұл тау Кесте тауы ұлттық паркінің бір бөлігі болып табылады, сонымен қатар бұрын Хое тайпаларының, мысалы !Уриǁʼaes ("Жоғары тайпа") мекендеген жерлерінің бір бөлігін құрайды. Мұнда негізінен эндемикалық жануарлар мен өсімдіктердің көптеген түрлері кездеседі. Оның шыңы айналасындағы қаладан шамамен 1000 метр биіктікте орналасқан, сондықтан әртүрлі, көбінесе тік және тасты жолдармен жоғары көтерілу – бұл физикалық жағдайды, дайындықты және жаяу жүруге арналған жабдықты талап ететін қиын тау сапары.

Ерекшеліктері

Үстел тауының басты ерекшелігі – тік жартастармен шектелген, шамамен екі жағынан тең жазықтықта орналасқан плато. Платоның шығысында Devil’s Peak, батысында Lion’s Head таулары орналасқан және бұл Кейптаунға керемет фон құрайды. Бұл кең таулы кеңістік, Сигнал тауымен бірге, Сити Боул мен Табл Бей портының табиғи амфитеатрын құрайды. Үстел тауының ең биік нүктесі платоның шығыс жағында орналасқан және 1865 жылы сэр Томас Маклиар тригонометриялық зерттеулер үшін салған тас қақпақ – Маклиардың маякшасымен белгіленген. Ол теңіз деңгейінен биіктікте орналасқан, ал платоның батыс жағындағы кабель стансасынан шамамен биік. Платоның жартастарын Platteklip Gorge («Flat Stone Gorge») бөліп тұрады, ол шыңға оңай және тікелей жол ұсынады және 1503 жылы Антонио де Салданха тауға алғашқы рет көтерілгенде осы бағытты пайдаланған. Таудың жалпақ шыңы көбінесе орографиялық бұлттармен жабылады, бұл бұлттар оңтүстік-шығыстан соққан жел таудың беткейлеріне, салқындатылған ауаға қарай бағытталғанда пайда болады, онда ылғал конденсацияланып, «үстел матасы» деп аталатын бұлтты құрайды. Аңыз бойынша, бұл құбылыс шайтан мен Ван Ханкс есімді жергілікті қарақшы арасындағы темекі шегу сайысына байланысты. «Үстел матасы» көрінгенде, бұл жарыс символы ретінде қарастырылады. Үстел тауы – Қапе түбегінің омыртқасын құрайтын құмтасты тау тізбегінің солтүстік шетінде орналасқан, ал оңтүстікке қарай Ізгі Үміт мүйісі мен Қапе нүктесіне дейін созылады. Үстел тауының оңтүстігінде, Үстел тауының платосынан біршама төменгі биіктікте (шамамен ) орналасқан қалың «плато» – «Артқы үстел» деп аталады. «Артқы үстел» оңтүстікке қарай шамамен 6 км-ге дейін Констанция Нек – Хоут шығанағының аңғарына дейін созылады. Артқы үстелдің Атлант мұхиты жағындағы бөлігі Он екі елші деп аталады, ол Клоф Нек (Үстел тауы мен Арыстан Басы арасындағы қырат) – дан Хоут шығанағына дейін созылады. Түбек тау тізбегінің осы бөлігінің шығыс жағында, Devil’s Peak, Үстел тауының шығыс жағы (Эрика және Фернвуд тік беткейлері) және Констанция Некке дейінгі Артқы үстелде батыс жағындағы сияқты жалғыз атау жоқ. Ол көбінесе төменгі беткейлеріндегі қорықтардың аттарымен танымал: Groote Schuur Estate, Newlands Forest, Kirstenbosch Botanical Gardens, Cecilia Park және Constantia Nek.

Геология

Жер астындағы тау жыныстары ТМС-қа қарағанда ауа райына төзімсіз, бірақ Лайонс-Хедтің батыс жағында және жарты аралдың басқа жерлерінде (әсіресе Чепменнің Пик Драйвінен төмен және Саймонс-Таунның жанындағы Боулдерс) Кейп Гранитінің айқын шығып кетулері байқалады. Жарым арал тауларының төменгі беткейлеріндегі ауа райына ұшыраған гранитті топырақ, ТМС-тен алынған қоректік заттары аз топырақтарға қарағанда құнарлырақ. Сондықтан Кейп түбегіндегі жүзімдіктердің көп бөлігі Таблица тауының гранитті беткейлерінде орналасқан. Таудың үстел тәрізді жалпақтығы оның синклиналды тау екендігімен түсіндіріледі, яғни ол бір кезде аңғардың түбі болған (оң жақтағы схеманы қараңыз). Таблица тауының бір бөлігі болған бүгілулер тізбегінің ең жоғары нүктесі шығысқа қарай орналасқан, бірақ ол және оның астындағы жұмсақ Малмесбери тақтасы мен гранитті негіз, Кейп жарым аралын құрлықпен байланыстыратын «Кейп Флэтс» құралу үшін жойылған. Бұл бүгілген таулар Кейп-Флэттың құрлық жағында Готтентотс-Холланд таулары ретінде қайта пайда болады. Кейп колониясының алғашқы кезеңінде отырғызылған шағын участақтар Стелленбош, Паарл және Сомерсет-Уэст маңында кездеседі. Таблица тауы мен Арқадағы үстелдің ерекше бай биоәртүрлілігі бар. Оның өсімдік жамылғысы негізінен Кейп финбосының ерекше және бай түрлерінен тұрады. Басты өсімдік түрі – қауіпті жағдайдағы жарым арал құмтасты финбосы, бірақ аса қауіпті жағдайдағы жарым арал гранитті финбосы, жарым арал шалалы Renosterveld және Афромонтана орман таудың кішігірім бөліктерінде кездеседі. Таблица тауының өсімдік түрлері Кейп Флорал аймағының қорғалатын аумақтарының құрамына кіреді. Бұл қорғалатын аумақтар ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұрасы тізіміне енген және шамамен 2285 түр өсімдік тек Таблица тауы мен Кейп түбегінде кездеседі, олардың көп бөлігі, соның ішінде көптеген протея түрлері осы таулар мен аңғарларға тән және басқа жерде табылмайды. Жарым аралдағы 2285 түрдің 1500-і Таблица тауы мен Арқадағы үстелді қамтитын 57 км² аумақта кездеседі, бұл сан бүкіл Ұлыбританиядағы барлық өсімдік түрлеріне тең немесе одан да көп. Бұл қаңтардан наурызға дейін Таблица тауының құмтасты аймақтарында гүлдейтін өте әдемі орхидея. Олар Арқадағы үстелде кеңінен таралған болса да, осы әдемі гүлдерді көруге ең қолайлы орын – Скелетон бұғазы мен Маклирдің манарасы арасындағы «Акваэдукт», Smuts жолынан ортасында. Ылғалды шатқалдарда жергілікті орманның қалдықтары сақталған. Алайда, жергілікті орманның көп бөлігі алғашқы еуропалық қоныс аударушылармен қамал салу кезінде әк пештеріне отын алу үшін кесілген. Бастапқы орманның нақты ауданы белгісіз, бірақ оның көп бөлігі Devil's Peak, Table Mountain және Back Table шығыс беткейлерінде болған, онда Rondebosch, Kirstenbosch, Klassenbosch және Witteboomen сияқты атаулар сақталған (голланд тілінде «bosch» орманды, ал «boomen» ағаштарды білдіреді). Хоут шығанағы (голланд тілінде «hout» ағаш дегенді білдіреді) аты айтқандай, ағаш пен отынның тағы бір көзі болды. Өрттер финбос үшін кемінде соңғы 12 000 жылдан бері үстемдік етіп келеді, бұл көбінесе адам қызметінің нәтижесі. 1495 жылы Васко да Гама Оңтүстік Африка жағалауын көптеген өрттерден көрінген түтінге байланысты Terra de Fume деп атады. Бұл, әрине, бастапқыда жеуге жарамды түйірлердің (әсіресе ватсониялардың) өнімді қорын сақтау үшін, жаңбырдан кейін жаңа жайылымдарды қамтамасыз ету үшін болған. Бірақ өрттер арасындағы 10–15 жылдық аралық. Кейп түбегінің қала емес аудандары (негізінен таулар мен тау беткейлерінде) бір ғасырдан астам уақыттан бері инвазивті жат өсімдіктердің күшті шабуылына ұшырады, ең нашар басқыншы – кластерлік қарағай, өйткені ол таулардың шығыс беткейлерінде, Мюзенбергтен солтүстікке қарай кең аумақта коммерциялық плантацияларда отырғызылған. Бұл жат ағаштардың тез таралуын бақылау үшін көп күш жұмсалды. Басқа инвазивті өсімдіктерге қара қара, қара ағаш, Порт Джексон және ройкрандар (Акация тұқымдасының барлық австралиялық мүшелері), сондай-ақ бірнеше Хакеа түрлері мен долана жатады.

Фауна

Таудағы ең көп таралған сүтқоректілер - дасси (осы атау африкаанс тілінен алынған, "дусси" деп айтылады) немесе тас гираксы. 2000-2004 жылдар аралығында (нақты жылы белгісіз) олардың саны себепсіз күрт азайды. Бұрын олар жоғарғы кабельдік стансадағы мейрамхана төңірегінде жиналатын, туристер тастаған немесе (ақылсыздықпен) тамақтандырған жерлерге жақын болатын. Дассилердің санының азаюы жарым аралдағы Верроның бүркітінің азаюына себеп болуы мүмкін, олардың 1950-1990 жылдар аралығында үш көбейту жұбынан тұратыны есептелген, ал кез келген жылы екі жұптан аспайтын көбейтуші жұптар ұядан ұшып кеткен балапандарды көріп отырған. 1993 жылы ресми мониторинг басталғаннан кейін, 2004 жылы Кейп түбегіндегі тау тізбегінде екі көбейту жұбы тіркелді: біреуі Үстел тауының батыс жағындағы жоғарғы кабельдік стансаның астындағы Блинквотер шатқалында, екіншісі Ноордхук шыңының төменгі жартастарында. 2006 жылы кабельдік стансаға жақын ұя тасталып, Нордхук жұбы ғана қалды, олар 2013 жылға дейін үнемі балапандарды ұшырып жіберді, содан кейін жұптың бір мүшесі жоғалып кетті. 2013 жылдың қаңтарынан 2017 жылдың қаңтарына дейін жарым аралда тек бір Verreaux бүркіті қалды, оның әйел екені болжамдалады. Ол Нордхук шыңының астындағы ұясын сақтап тұрды, бірақ жұптас таба алмады. Бірақ 2017 жылдың басында 10 күн ішінде (27 қаңтар - 5 ақпан) кем дегенде 7 тәуелсіз бақылаушы бүркіт жұбын көрді. Олардың одан әрі көбейе ме, жоқ па, әлі белгісіз. Дассилер Верроның бүркітінің жарым аралдағы негізгі жемі болып табылады. (Түсіндірмеге қараңыз) Үстел тауында сондай-ақ кірпік шошқалары, мангустар, жыландар, кесірткелер, тасбақалар және тек Үстел тауында ғана кездесетін сирек эндемикалық қосмекенділер түрі - Үстел тауының көлеңке бақасы да мекендейді. Аймақтағы соңғы арыстан шамамен 1802 жылы атылған. Леопардтар 1920 жылдарға дейін тауларда кездесетін, бірақ қазір жергілікті түрлердің қатарынан жойылды. Бір кезде тауларда және тау беткейлерінде екі кішкентай, жасырын, түнгі жыртқыш - роикат (каракал) және ваальбоскат (оларды ваалькат немесе Оңтүстік Африканың жабайы мысығы деп те атайды) көптеп кездесетін. Роикатты кейде таушылар көреді, бірақ ваальбоскаттың жағдайы белгісіз. Тау жартастарында Верроның бүркітінен басқа бірнеше жыртқыш құстар мекендейді. Олардың ішінде шакал бүркіті, жаз айларындағы бүркіт, африкалық сойқас, саяшы сойқас және таулық құсбағысы бар. 2014 жылы жарым аралда төрт жұп африкалық балық бүркіті болды, бірақ олар әдетте адамдардың тұруынан және қызметінен мүмкіндігінше алыс ағаштарда ұя салады. 2017 жылғы олардың саны белгісіз. 1990 жылдардың соңына дейін бабуиндер Жарым аралдағы барлық тауларда, соның ішінде Үстел тауының артындағы Арқалық үстелде өмір сүрді. Содан бері олар Үстел тауы мен Арқалық үстелден бас тартып, тек Констанция Нектің оңтүстігінде ғана кездеседі. Олар сондай-ақ таулардың көптеген шыңдарын тастап, төменгі беткейлерге көшкен, әсіресе қарағайлы егістіктерге, олар таудың шыңдарындағы финбосқа қарағанда оларға көбірек немесе сапалы азық бергендей көрінеді. Алайда бұл жаңа жерлер Кейптаун қаласының маңындағы елді мекендерге де оңай жетеді, сондықтан олар адамдармен, иттің шабуылдарымен және жол апаттарының қаупімен күреседі. 2014 жылы жарым аралда оншақты топ бар, олардың мөлшері 7-ден 100-ге дейін, Константиабергтен Кейп Пойнтқа дейінгі тауларға шашырап жатыр. Бабуин топтарының физиологиясы, генетикасы, әлеуметтік қарым-қатынасы және мінез-құлқы зерттеледі. Сонымен қатар, олардың ұйықтайтын жерлері әр кешке жазылады, сондықтан бояулы доптармен қаруланған бақылаушылар күні бойы топпен бірге болып, оларды қала маңына барудан сақтайды. Бұл бастама 2009 жылы басталғаннан бері жарым аралдағы бабуин саны 350-ден 450-ге дейін өсті, ал тұрғындардың өлтірген немесе жарақат алған бабуин саны азайды. Кваггалар Кейп түбегінде, Кару және Фри-Стейтте көптеп кездесетін, бірақ 1800 жылдардың басында жойылды. Соңғы квагга 1883 жылы Амстердам зообағында қайтыс болды. 1987 жылы Рейнхольд Рау квагганы қайта өсіру жобасын бастады, мұражай үлгілерінен алынған митохондриялық ДНК арқылы квагганың жазық зебрамен тығыз байланысты екені анықталды. 2005 жылдың 20 қаңтарында жарыққа келген төл, көрінетін жолақтарының азаюына байланысты алғашқы кваггаға ұқсас жеке тұлға деп есептелді. Бұл кваггаға ұқсас зебралар ресми түрде Рау кваггалары деп аталады, өйткені олардың кваггаларға ұқсағанынан басқа ештеңе емес екеніне ешкім сенімді бола алмайды. Грот Шур ауруханасының үстіндегі жануарлар лагерінде бірнеше әдемі Рау кваггалары бар, бірақ оларды лагерь ішінде ғана көруге болады, ол өте кең және толқынды, ал жануарлар аз. Жануарлар лагеріне қоғамдық кіруге рұқсат жоқ.

Тарих

Ауданның тарихқа дейінгі қоныстануы жақсы расталған (мысалы, Фиш-Хук туралы мақаланы қараңыз). Шамамен 2000 жыл бұрын кое тілінде сөйлейтін халықтар солтүстіктен Кейп түбегіне көшіп келді. Бұл жерді бұрын !Уи тілінде сөйлейтін көшпелілер (азық-түлік іздеушілер) мекендеген. Мал шаруашылығының келуі аймаққа ірі қара мен қойларын әкелді, олар кейіннен маусымдық түрде ауыстырылатын кең жайылымның бір бөлігін құрады. Еуропалықтар алғаш рет Таблис шығанағына келгенде, жергілікті халықтың басым бөлігі !Uriǁʼaekua ("Жоғары рулар", голланд тілінде көбінесе Goringhaiqua деп жазылады) болды. Осы ру бүгінгі Ора тайпаларының (әдетте "Корана" халықтары деп аталады) ата-тегі деп саналады. Бұл аймақтың түпкі тұрғындары "Khoekhoen" деп танымал болды және Тау тауын Huriǂ'oaxa – "океаннан пайда болатын (тау)" деп атады. Антонио де Салданья Таблис шығанағына қонған алғашқы еуропалық болды. 1503 жылы ол биік тауға көтеріліп, оны Taboa do Cabo (өзінің ана тілі португал тілінде "Кейптің үстелі") деп атады. Португалдық теңізші Лайонс-Хедтің тасына қашап салған үлкен крестті әлі де табуға болады. 1796 жылы, британдықтар Кейпті басып алған кезде, генерал-майор сэр Джеймс Крейг Тау тауына үш блокхаус салындыруды бұйырды: Король блокхаусы, Йорк герцогы блокхаусы (кейіннен Королева блокхаусы деп аталды) және Уэльс принці блокхаусы. Олардың екеуі бүгінде қираған, бірақ Король блокхаусы әлі де жақсы сақталған және Родос ескерткішінен оңай жетеді. 1896 және 1907 жылдар арасында Кейптаун қаласын сумен қамтамасыз ету үшін Вудхед, Хели Хатчинсон, Де Вильерс, Александрия және Виктория су қоймалары ашылды. Кампс-Бейден Кастельспорт шатқалы арқылы көтерілетін арқан жолы материалдар мен жұмыс күшін тасымалдау үшін қолданылды (ескі жоғарғы стансадағы бекіткіштерді әлі де көруге болады). Осы кезеңнен сақталған бу локомотиві Хели Хатчинсон су қоймасының жанындағы таудың басындағы Су шаруашылығы мұражайында орналасқан. Ол таудың жазық бетімен су қоймасының құрылысына қажетті материалдарды тасу үшін пайдаланылған. Кейптаунның суға деген қажеттілігі бөгеттердің сыйымдылығынан асып, олар енді сумен жабдықтаудың маңызды бөлігі емес. Кейп түбегінде, Тау тауының төңірегінде ұлттық парк құру туралы пікірталас 1930 жылдардың ортасында басталды. 1986 жылы болған үлкен өрттен кейін "Кейп Таймс" газеті "Тауды сақтап қалу" науқанын бастады, ал 1989 жылы Кейп түбегінің қорғалған табиғи ортасы (CPPNE) құрылды. Дегенмен, экологиялық басқару түбектегі жер иелігінің фрагменттелгендігінен әлі де қиындықтарға тап болды. 1991 жылы тағы бір үлкен өрттен кейін Бас прокурор Франк Кан CPPNE басқаруын ұтымды ету жоспары бойынша келісімге келу үшін тағайындалды. 1995 жылы профессор Брайан Хантли SANParks компаниясын CPPNE басқаруға тағайындауды ұсынды, ал 1998 жылдың сәуірінде SANParks компаниясына шамамен 39 500 акр жерді беру туралы келісімге қол қойылды. 1998 жылдың 29 мамырында сол кездегі президент Нельсон Мандела Кейп түбегінің ұлттық паркін жариялады. Кейіннен парк Тау тауы ұлттық паркі деп аталды. Тауда өрттер жиі болады. Соңғы ірі өрттерге 2006 жылдың қаңтарындағы, көптеген өсімдіктерді өртеп, туристің қаза болуына әкелген (өрт сөндіру және кінәлі өлтіру туралы айып өрттің себебі деп күдіктенген британдыққа тағылды) және 2015 жылдың наурызындағы өрттер жатады. 2021 жылдың сәуірінде Родос ескерткіші мен Кейптаун университетіне әсер еткен үлкен өрт болды. 2011 жылдың қарашасында Тау тауы Табиғаттың жаңа 7 кереметінің бірі деп танылды.

Қосқыш желісі

Үстел тауының әуе кабель жолы жолаушыларды Тафелберг жолындағы төменгі кабель станциясынан, теңіз деңгейінен шамамен биіктікте, таудың үстіңгі жазығына жеткізеді. Үстел тауының жоғарғы кабель станциясынан Кейптаун қаласын, Тафел шығанағын, Арыстан Басын және Роббен аралын солтүстікке қарай, ал Атлант мұхитының жағалауын батыс және оңтүстікке қарай көруге болады. Алғашқы құрылыс 1926 жылы әлемдік деңгейде танымал кабельдік компанияға, Германияның Лейпциг қаласындағы Адольф Блайхерт және компаниясына тапсырылды. Инфрақұрылымдық жұмыстарға байланысты Үстел тауының әуе кабель жолын салуға екі жылдан астам уақыт кетті, ал ресми ашылуы 1929 жылдың 4 қазанында болды. Үстел тауының әуе кабель жолы 1929 жылы алғашқы іске қосылғаннан бері үш рет қайта жаңартылды. Бірінші жөндеу 1958 жылы, екіншісі 1974 жылы жүргізілді, ал үшінші, соңғы және ең маңызды реконструкция 1996 жылы басталды, ол 1997 жылы пайдалануға берілді және швейцариялық Garaventa AG – CWA (Doppelmayr Garaventa Group) компаниясының өндірген "Rotair" панорамалық гондоласын қамтыды. 1929 жылдан бері көптеген жақсартулар енгізілді, жаңа және үлкен гондолалар гондоланың сыйымдылығын 20-дан 65 жолаушыға дейін арттырды. Дегенмен, аңғардағы және таулық станциялардың ғимараттары түпнұсқа күйінде сақталған, тіпті олар кеңінен жаңартылған. Жаңа канат жолдары саммитқа жылдам сапар жасауға мүмкіндік береді және жоғары көтерілу немесе төмен түсу кезінде 360 градусқа айналып, қаланың панорамалық көрінісін ұсынады. Жоғарғы кабель станциясында көрікті жерлер, сувенирлік дүкендер, мейрамхана және әртүрлі ұзындықтағы жаяу серуендеу жолдары бар.

Үстел тауының өрлеуі

Тау үстінде серуендеу жергілікті тұрғындар мен туристер арасында танымал, және әртүрлі қиындық деңгейлеріне ие көптеген жолдар бар. Шыңының айналасындағы тік жартастардың болуына байланысты, қала жағынан тікелей көтерілу мүмкіндігі шектеулі. Негізгі үстелдің ортасынан өтетін Platteklip шатқалы – шыңға тікелей және оңай жолдың бірі. Дене күшіне байланысты, орташа уақыт шамамен 2,5 сағатты құрайды. Бұл маршрут жазда өте ыстық, себебі таудың солтүстік беткейінде орналасқан және Tafelberg жолынан үстел тауының жазығына дейінгі 600 метрлік көтеріліс бойында көлеңке жоқ. Шыңға дейінгі ұзақ жолдар Арқа үстел арқылы өтеді, ол негізгі жазықтың оңтүстігінде орналасқан және солтүстіктен көрінетін үстел тауының жазық шыңының бөлігін құрайды. Оңтүстік қала маңынан Nursery Ravine және Skeleton Gorge маршруттары Kirstenbosch ұлттық ботаникалық бағынан басталады. Skeleton Gorge арқылы Maclear маяғына дейінгі жол, Jan Smuts есімімен аталады, өйткені ол жаяу серуендеуді ұнататын. Bridle Path немесе Jeep Track, Constantia Nek-тен Арқа үстелдегі су қоймаларын қамтамасыз етуге қолданылатын жолмен біртіндеп көтеріледі. Constantia Nek, Cecilia Park, Kirstenbosch, Newlands Forest және Rhodes Memorial-дан таудың төменгі беткейлеріндегі танымал серуендеу аймақтарынан көптеген басқа да жолдарға қол жеткізуге болады. Таудың Атлантика жағында бірнеше көтерілу жолдары бар, олардың ең танымалдары Kasteelspoort – Camps Bay шығанағына көрініс беретін шатқал. Constantia Nek-тен басталатын танымал "Контур жолы" бар, ол Cecilia Park, Kirstenbosch ботаникалық бақтары, Newlands Forest үстінен және одан әрі, Groote Schuur иелігінен жоғары, Devil's Peak-тің солтүстік-шығыс бұрышындағы Корольдің бекінісінен өтіп, Mowbray қырқасының жартастарынан төмен, Devil's Peak алдына және үстел тауының солтүстік бетіне дейін созылады, соңында үстел тауының батыс шетіндегі Kloof Corner қырқасының түбінде аяқталады. Ол 250 метр биіктіктегі Constantia Nek-тен басталады және Cecilia Park және Kirstenbosch үстінен шамамен 320 метрге көтеріледі, содан кейін Fernwood Buttress жартасының астындағы қиыршық тасты жерге 470 метрге дейін көтеріледі. Содан кейін ол 350 метрге дейін төмендейді, бірақ 1 км кейін 400 метрге дейін қайта көтеріледі және Корольдің бекінісіне дейін осы контур бойында қалады, ал содан кейін, ақырында, Tafelberg жолына (400 м) жетеді. Корольдің бекінісінен 500 метр биіктіктегі Devil's Peak және үстел тауының маңынан (солтүстік бетінен) төменгі кабель станциясының артына дейін өтетін "жоғарғы контур жолына" бастайтын жаяу жүргінші жолын таңдауға болады. Одан кез келген контурлық жолдан Kloof Nek-тен басталатын "Құбыр жолымен" қосылуға болады, ол он екі елшінің жартасынан төмен, тау жотасының Атлантика жағында, Oudekraal шатқалына дейін, онда жол шатқалдан жоғары көтеріліп, 685 метр биіктіктегі Арқа үстелдің үстіндегі "Апостол жолымен" қосылады. Бұрын Виктория және Альфред су айлағы мен Cape Point арасында South African National Parks (SANPARKS) басқаратын Cape түбегінің тау тізбегінде екіден алты күнге дейін созылатын төрт жаяу серуен жолы болған. Бүгінде (2017) бұл жолдарды ресми SANPARKS нұсқаушысымен жүргізуге болмайды, және бастапқы жатақханалардың төртеуі ғана жұмыс істейді (Арқа үстелдегі бақылаушының коттеджі, Orange Kloof шатырлы лагері, Slangkop шатырлы лагері және Smitswinkel шатырлы лагері). Бұл лагерьлер "өздігінен тамақтану" жүйесінде жұмыс істейді, әрқайсысында ортақ жуу орындары, 12 адамға арналған толық жабдықталған үлкен ортақ асхана/қонақ бөлмелері бар. SANPARKS операциялық коттедждерге және шатырлы лагерлерге жүктер мен азық-түліктерді тасымалдауды ұйымдастырады, сондықтан жаяу серуендеушілер ауыр рюкзактарсыз тауға көтеріле алады. Үстел тауының төрт жаяу серуен жолы – Халық жолы, Үстел тауы жолы, Orangekloof жолы және Топтан төбеге дейінгі жол деп аталды.

Тау-кенге көтерілу

Үстел тауында тау-тасқа өрмелеу өте танымал хобби. Таудың көптеген беткейлерінде әртүрлі қиындық деңгейлерінде жақсы сипатталған альпинизм маршруттары бар. Басты өрмелеу жолдары жоғарғы кабельдік станцияның төменгі жартастарында орналасқан. Мұнда арқан ілгіштерді орнатуға тыйым салынған, тек дәстүрлі альпинизмге ғана рұқсат етіледі. Коммерциялық ұйымдар жоғарғы кабельдік станциядан түсіру (абсеилинг) қызметін де ұсынады.

Үңгіршілік

Әлемдегі маңызды үңгірлердің көпшілігі әк тастан пайда болған, бірақ Үстел тауында құмтастан қалыптасқан бірнеше ірі үңгір жүйесі бар, бұл ерекшелік. Ең ірі жүйелер – Винберг үңгірлері, олар Арқалық Үстелде, Джип жолынан көп алшақ емес, Оранж Клоуф және Хоут шығанағын көріп тұрған тізбектерде орналасқан.

Тау велосипедтері

Үстел тауының еңістерінде тау велосипедімен жүруге арналған көптеген джип жолдары бар. Блок-хаусқа дейінгі бағыт велосипедпен жүруге танымал. Плюм-пудинг-Хилл – өте тік джип жолының атауы. Велосипедшілер тау велосипедіне арналған бағыттық белгілерді сақтаулары керек.

"Менса" шоқжұлдызы

Үстел тауы – Жер бетіндегі жалғыз нысан, өзінің атын бір шоқжұлдызға берген: Менса, яғни "Үстел". Бұл шоқжұлдыз Оңтүстік жарты шарда, Орионнан төмен, шілде айының ортасында түнгі сағат 12-де көрінеді. Оны француз астрономы Николя де Лакайль 18 ғасырдың ортасында Кап Республикасында болған кезінде атаған.